Category Archives: Ardeshir Amir Arjomand

Special Appeal to the Heads of State and Governments of the Non-aligned Movement

The 16th Summit of the Non-aligned Movement (NAM) will be held in Tehran, Iran, from 26-30 August 2012. The ruling authoritarian apparatus expects to use the conference to boost its tarnished international image, and buttress its precarious political position at home. Suffering from deeply-entrenched widespread popular discontent, and gripped by mounting economic hardship, emanating from chronic inefficiency, mismanagement, and corruption and further worsened by the foreign sanctions related to the nuclear issue, the ruling clique has pinned its hopes on the NAM Summit. They expect to draw political capital from the presence and supportive political statements of the leaders of the fellow Non-aligned countries.

While we disapprove of the propagandistic and short-sighted policies that have led the country into the current impasse on the nuclear issue, we oppose as a matter of principle the increasing unjust sanctions against the country and unacceptable military threats against its sovereignty and territorial integrity. Equally, we are also of the position that opportunistic misuse of the occasion for domestic political purposes represents sheer hypocrisy and is absolutely unjustified.

Three years after the ruthless suppression of the popular peaceful, civic movement – The Green Movement – the ruling apparatus has turned the whole country into a huge prison and systematically intensified all forms of political suppression and blatant violation of the basic and fundamental human rights of the Iranian people. Continued detention since February 2010 of Mr. Mir-Hossein Mousavi, his wife Dr. Zahra Rahnavard, and Mr. Mehdi Karrubi under illegal house arrest without any indictment or legal procedure vividly reflects the state of political suppression in Iran today. Daily reports of open repression of all kinds of political and civil activity and systematic abuse of the rights of detainees, inclusive of pervasive and organized threats and intimidation of different kinds, illegal detention, mistreatment and torture, and denial of urgently needed medical care and treatment paint a very grim picture of the actual political situation in the country. Periodic reports on the gravity of human rights situation in Iran by independent sources, including the report by Dr. Ahmad Shaheed, United Nations Special Rapporteur, and also by Human Rights Watch and Amnesty International, provide ample evidence for the on-going brutal violations in Iran.

Sadly, however, the international community’s preoccupation with the nuclear negotiations has totally eclipsed any serious concern with the human rights situation. On-going civil strife across the region and the tragic repression and ever-worsening blood-letting in Syria have also helped to allow the authoritarian clique in Iran escape a more robust international scrutiny.

The official policy of brutal political repression in Iran, and concomitant hypocritical defense of the popular, democratic demands of other people in the area – with the glaring exception of Syria – needs to be exposed and its perpetrators called to account.

We call on the esteemed Heads of State and Government of the countries members of the Non-aligned Movement (NAM) to be cognizant of the negative implications involved while considering their participation at the conference in Tehran, or its level. The Iranian people justifiably expect the high-level participants to express, in their official statements at the Conference, interviews with the Iranian and foreign press, as well as in the course of the meeting with the Supreme Leader, their disapproval and objection to the current anti-democratic and repressive policies in Iran.

The community of non-aligned countries should utilize this unique opportunity to lend its collective support to the democratic aspirations and just demands of the Iranian people, including the release of all political prisoners and the leaders of the Green Movement under illegal house arrest. The leaders and representatives of the Non-aligned Movement should not allow an unpopular, authoritarian apparatus dominating Iran today misuse the office of the Movement’s chairmanship for illegitimate political purposes and as a ploy to perpetuate further repression. A democratic Iran, as anywhere else across the developing world, would be a better member for the Movement and can serve uphold the true message and mission of genuine non-alignment.

The Coordinating Council of the Green Path of Hope of Iran
11.8.2012

Translation Source: Kalame:  http://www.kaleme.com/1391/05/24/klm-109760/

درخواست ویژه
از سران کشور های عضو جنبش عدم تعهد

شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد در فاصله روزهای ۲۶-۳۰ اوت ۲۰۱۲ (۵-۹ شهریور ۱۳۹۱) در تهران برگزار خواهد شد. اقتدارگرایان حاکم بر ایران انتظار دارند تا از این کنفرانس برای بهبود وجهه نامطلوب بین المللی و تحکیم موقعیت سیاسی متزلزل داخلی خود بهره‌برداری کنند. اقتدارگرایان که از نارضایتی گسترده عمومی، به‌شدت رنج می‌برند و با مشکلات اقتصادی فزاینده ناشی از بی‌کفایتی مزمن، سوء مدیریت و فساد مواجه‌اند ـ مشکلاتی که به‌خاطر تحریم‌های خارجی مرتبط با موضوع هسته ای تشدید شده ـ به کنفرانس عدم تعهد امید بسته‌اند. آنها انتظار دارند که از حضور و ابراز حمایت سیاسی رهبران کشورهای عضو جنبش، بهره‌برداری سیاسی کنند.

ما ضمن رد سیاست‌های تبلیغاتی و کوته‌بینانه‌ای که کشور را در موضوع هسته‌ای به بن‌بست جاری کشانیده، از موضع اصولی با تحریم‌های ناعادلانه علیه کشور و تهدیدهای نظامی علیه استقلال و تمامیت ارضی آن مخالفیم. ما همچنین اعتقاد داریم که سوء استفاده فرصت‌طلبانه از برگزاری این اجلاس برای مقاصد سیاسی داخلی بیانگر ریاکاری محض بوده و غیرقابل قبول است.

سه سال پس از سرکوب بی‌رحمانه‌ی جنبش مردمی مدنی و آرام (جنبش سبز) ساختار اقتدارگرای حاکم بر کشور را به زندانی بزرگ تبدیل کرده و تمامی اشکال سرکوب سیاسی و نقض آشکار حقوق اولیه و بنیادی مردم ایران را تشدید نموده است. حصر و حبس غیرقانونی و فاقد هرگونه مبنای حقوقی آقای میرحسین موسوی، خانم دکتر زهرا رهنورد و آقای مهدی کروبی از بهمن ۱۳۸۹ تاکنون، به‌روشنی نمایانگر وضع سرکوب سیاسی در ایران است. گزارش‌های روزانه از سرکوب آشکار تمامی اشکال فعالیت سیاسی و مدنی و نقض سازمان یافته حقوق بشر زندانیان شامل تهدید و ارعاب به اشکال مختلف، حبس غیرقانونی، بدرفتاری و شکنجه، و خودداری عامدانه از تامین مراقبت و مداوای پزشکی زندانیان بیمار تصویر بسیار تیره‌ای از وضعیت سیاسی واقعی در کشور ارائه می‌کند. گزارش های ادواری نهادهای مستقل بین المللی در مورد وخامت اوضاع حقوق بشر در ایران (شامل گزارش دکتر احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل و نیز سازمان‌های دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل) شاهد گویای سرکوب شدید در ایران هستند.

با وجود این، موجب تاسف است که تمرکز جامعه بین المللی بر مذاکرات هسته‌ای، توجه جدی به وضع حقوق بشر در ایران را به محاق فراموشی برده است. ناآرامی مدنی گسترده در سراسر منطقه و سرکوب فاجعه‌آمیز و خون‌ریزی روزافزون در سوریه نیز به کمک اقتدارگرایان حاکم در ایران آمده تا از کانون توجه بین‌المللی دور بمانند. سیاست رسمی سرکوب در ایران و دفاع ریاکارانه‌ی اقتدارگرایان از خواست‌های مردمی و دموکراتیک در دیگر کشورها – البتّه به استثناء سوریه – می‌باید افشا شود و مسئولین اجرا و پیگیری این سیاست دوگانه به پاسخگوئی فراخوانده شوند.

ما از سران محترم کشورهای عضو جنبش عدم تعهد می‌خواهیم که به آثار و تبعات منفی تصمیم خود به شرکت در اجلاس تهران و سطح آن واقف باشند. مردم ایران از شرکت‌کنندگان در این اجلاس، به‌حق انتظار دارند تا در نطق رسمی خود در اجلاس، مصاحبه با رسانه‌های ایرانی و خارجی، و نیز در ملاقات با رهبر جمهوری اسلامی، نارضایتی و اعتراض خود به سیاست‌های ضددموکراتیک و سرکوب‌گرانه در ایران را ابراز نمایند.

مجموعه کشورهای عدم تعهد می‌باید از این فرصت منحصر به‌فرد برای ابراز حمایت جمعی خود از خواست‌های دموکراتیک و عادلانه‌ی مردم ایران، شامل آزادی تمام زندانیان سیاسی و رهبران جنبش سبز که تحت حصر و حبس خانگی غیرقانونی به‌سر می‌برند استفاده کنند. رهبران و نمایندگان جنبش عدم تعهد نمی‌باید اجازه دهند که جریان اقتدارگرای فاقد مشروعیت مردمی که اکنون بر ایران حکومت می‌کند از سمت ریاست جنبش برای مقاصد سیاسی نامشروع خود و نیز برای تشدید سیاست سرکوب سوء استفاده نماید. ایران دموکراتیک، همچون هر کشور دیگری در جهان در حال توسعه، عضو بهتری برای جنبش عدم تعهد خواهد بود و بهتر می‌تواند از پیام و رسالت عدم تعهد واقعی پاسداری کند.

شورای هماهنگی راه سبز امید
۱۱٫۸٫۲۰۱۲

Advertisements

The Release of Mousavi and Karroubi a Vital Step Toward National Unity and the Only Means to End The International Stalemate

August 5th, 2012 – [Kaleme – Zahra Sadr] While expressing concern over the critical situation in Iran, Ardeshir Amir Arjomand, senior adviser to Mir Hossein Mousavi declared that the only way out of the current situation is the release of the leaders of the Green Movement Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi who have been under house arrest for a year and a half.

The spokesperson for the Coordination Council of the Green Path of Hope added that as a result of the ruling government’s blindness and desire to evade reality, both the government and our country is in deadlock stating: “The most honorable way for us to traverse this impasse is to ensure the freedom of Mousavi and Karroubi, for without national unity it will be impossible for us to end this international stalemate.”

The stalemate is becoming murkier with the passing of each day

Amir Arjomand reiterated that denying the existence of such a stalemate through false propaganda and putting forward policies based on fantasy such as economic resistance and the implementation of economic warfare is mere projection, adding “The stalemate is much like a quagmire that is becoming murkier with the passing of each day; a quagmire that if ignored will engulf both these gentlemen and the country.”

Amir Arjomand continued: “The authorities have closed their eyes and ears and are under the false impression that a solution will be found through deceit and projection.”

When looking for friends, these gentlemen end up at the door steps of Bashar Al Assad

While adding that the ruling government speaks only of their enemies, Amir Arjomand said: “They act as though having friends across the world is a mortal sin.  In the unlikely event that they once speak of friends rather than foes, they end up on the doorsteps of Bashar Al Asad.”

Amir Arjomand emphasized that the ruling governments support of Syria is a grave strategic mistake that in the long run will lead to serious damage both to the regional struggle against Israel and Iran’s interests in the region.

The countries that form the Non Alignment Movement (NAM) should demand the end to all human right violations in Syria

“The escalation of violence in Syria is by no means beneficial to a democratic process, but rather is in the best interest of foreign states and close minded entities that support violence” said Amir Arjomand.

He continued: “We must ask that the countries that form the Non Alignment Movement (NAM) address the blatant human rights violations, focusing in particular on the plight of political prisoners at the conference in Tehran or if they must attend for diplomatic reasons demand that they not engage on a high level.”

The Judiciary and Mohsen Ejei [Iran’s General Prosecutor] have no power. It is the highest ranking officials that will decide the fate of the leaders of the Green Movement.

In relation to the general prosecutor’s assertions that he is in the dark regarding the status of the leaders of the Green Movement, Amir Arjomand clarified: “Mr. Ejei is supposedly Iran’s Prosecutor General and yet he claims to be in the dark regarding the status of those arrested and behind bars. He has no power when it comes to the important affairs of the country.  There is no doubt that when it comes to the fate of the leaders of the Green movement, it is the highest ranking officials and not the judiciary nor Mr. Ejei that are the decision making powers. They had no power to interfere with their arrest and are powerless regarding the issue of their potential release.

Amir Arjomand added: Mr. Ejei’s claim that the leaders of the Green movement are not behind bars and are in fact in their homes is truly embarrassing and an oxymoron at best. On the one hand they claim that no one is allowed to negotiate the release of Mir Hossein Mousavi, Zahra Rahnavard and Mehdi Karroubi for this type of action will be fruitless, in other words they continue to insist that they are prisoners.  On the other hand they reiterate that they are in their own homes, meaning that they are not being held behind bars.  It is as though Mr. Ejei is oblivious to the fact that the term “prison” is not limited to a particular location, but rather is defined by the manner in which individuals are treated, the restrictions imposed upon them and the extent to which they have been deprived of their freedom.  They have turned Rahnavard and Mousavi’s home into a prison and it goes without saying that Karroubi continues to live under conditions very similar to solitary confinement.”

Amir Arjomand emphasized that in a country that boasts corruption cases in the trillions the ruling government does not need to collect the rent for a small apartment [reference to the apartment Karroubi is being held in by force and paid by his family] It looks as though these gentlemen seek to build the false impression that Karroubi is living in his own house.  No one believes such lies. That apartment is nothing more than a prison forced upon Karroubi by the security apparatus who insist that his family pay the rent. This goes beyond injustice.  One is tempted to ask the Prosecutor General, how can an individual live freely in his own house and yet be deprived of seeing his own wife and children?”

While reiterating that the ruling government is afraid of the wide spread support of Mousavi and Karroubi amongst Iranian citizens, Mousavi’s senior adviser noted: “In reality they are afraid of our citizens.  Ranavard, Karroubi and Mousavi are representatives of the demands of significant segment of our population.”

Given all the incompetence and corruption, foreign powers have no need for spies or infiltrators

“Rather than looking for enemies and spies amongst our gracious and patriotic protesters, the ruling government should pay closer attention to their own camp, mired with such individuals” warned Amir Arjomand.   He continued: “Given all the incompetence and corruption, foreign powers have no need for spies or infiltrators. The gentlemen in charge, either knowingly or unknowingly have been at their service when it comes to such issues.”

It is too early to decide regarding the presidential elections, we must take advantage of the current  climate

The spokesperson for the Coordination Council of the Green Path of Hope reiterated that it is too early to make any decisions regarding the upcoming presidential elections stating: “We must not rush to make any decisions and should seek to take advantage of the opportunities at hand.  For the time being we must seek as much as possible to utilize the climate surrounding the elections to define our demands, energizing our base and engage the activists within our social and civic networks.”

The only way to save our country is to ensure the implementation of free and fair elections.  Our citizens are asking where are our political activists and former presidential candidates?

Amir Arjomand emphasized that participation in free and fair elections is the right of every Iranian citizen and we support participation in such elections, noting: “It is the ruling government that has denied us this right through the establishment of illegal barriers. It is the ruling establishment that has taken it upon themselves to ban political parties, close down newspapers, arrest and incarcerate political activists, taking hostage the election process. We must force the ruling government to hold free and fair elections. This is the only means to save our country from crisis.  At the current juncture debate over individuals is not constructive. We should be rational and define minimum demands that are based on a national consensus making sure that we stand firm behind such demands.  Mir Hossein Mosuavi’s Statement Number 17 and Mehdi Karroubi’s statement issued on February 4th 2010 best exemplify these demands.  I believe that an important segment of our society and our political activists support the issues presented in these statements. Given the current changing conditions and in order to ensure meaningful elections, the heavy security atmosphere looming over the country must be lifted. It is not just the opinion of political activists and prominent figures that matters, but rather our citizens that need to be convinced that they have a right to free and fair elections and that we will protect their votes.  How can we convince our citizens of the integrity of the election process when the former presidential candidates and political activists remain in prison and freedom of expression and the right to gather are still banned?

As long as the IRGC and Mr. Janati make arbitrary decisions regarding the elections, nothing will change

In conclusion Amir Arjomand made the following remarks regarding amendments to the Constitution: “The challenges are not limited to the election process and those in charge of the elections but rather lies in the fairness of the monitoring mechanisms. The Guardian Council is not a neutral entity.  There is a definite need to reform the existing laws. Prior to implementing any changes, the law of Beneficent Supervision [Nezarat-e Estesvabi] must be abolished. The mere reform of laws will not be sufficient, for all elements under the law must be adhere to.  During the coup elections in 2009, the defects in the law played a minimal role. The key issue was the violation of the law by the highest powers within the ruling establishment.  As long as the IRGC and Mr. Janati and a specific group of power mongers continue to make arbitrary decisions when it comes to the elections and the election process, we will not see a significant change in the current situation.

Source: Kaleme  http://www.kaleme.com/1391/05/15/klm-108710/

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز: آزادی موسوی و کروبی، گامی برای همبستگی ملی و راهی برای خروج از بن بست بین المللی

اشتراک
یکشنبه, ۱۵ مرداد, ۱۳۹۱

چکیده :وی با بیان اینکه ادعای آقای اژه ای در مورد اینکه رهبران جنبش در زندان نیستند و در خانه خود هستند واقعا خجالت آور است، اظهار می کند: تناقض گویی هم حدی دارد. از یک طرف می گویند کسی حق مذاکره برای آزادی خانم رهنورد و آقایان کروبی و موسوی را ندارد و این کارها ثمری ندارد یعنی اصرار و تاکید بر ادامه زندانی بودن آنها دارد و از طرفی می گوید آنها در خانه خودشان هستند یعنی در زندان نیستند. انگار ایشان نمی داند که زندان فقط به مکان نگهداری شناخته نمی شود بلکه با نوع رفتار با افراد و محرومیت آنها از حقوق و آزادی هایشان نیز سنجیده می شود. از خانه خانم رهنورد و آقای موسوی برای آنها زندان ساخته اند. در مورد اقای کروبی هم که ایشان در زندان انفرادی است….

کلمه-زهرا صدر:

اردشیر امیرارجمند، مشاور ارشد میرحسین موسوی با ابراز نگرانی از وضعیت بحرانی کشور تنها راه خروج از این وضعیت را آزادی موسوی و کروبی که یک سال و نیم است در حبس خانگی به سر می بردند دانست.

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید در گفتگو با کلمه با بیان اینکه حاکمان با حق گریزی و بی بصیرتی خود و کشور را دچار بن بست کرده اند تصریح می کند: شرافتمندانه ترین راه خروج از این بن بست حق پذیری و آزادی موسوی و کروبی است. بدون همبستگی ملی خروج از بن بست بین المللی و داخلی ممکن نیست.

زمین بن بست موجود هر روز بیشتر باتلاقی می شود

امیرارجمند همچنین با تاکید بر اینکه انکار وجود بن بست و بسیج تبلیغاتی کشور و طرح های فانتزی مثل اقتصاد مقاومتی و تشکیل قرارگاه جنگ اقتصادی فقط فرافکنی است می گوید: زمین بن بست موجود هر روز بیشتر باتلاقی می شود. با تلاقی که اگر چاره ای اندیشه نشود کشور را همراه با آقایان در خود فرو می برد.

به گفته وی اختلاف در بدنه نظام کاملا مشهود است از دولت گرفته تا سپاه و جریانات سیاسی که در قدرت و مصائب کنونی کشور مشارکت داشته اند.

امیرارجمند در ادامه می افزاید: اقتدارگرایان چشم و گوش خود را بسته اند و فکر می کنند با دروغ و فرافکنی می توانند راه چاره ای پیدا کنند.

آقایان وقتی دنبال دوست می گردند سر از خانه بشار اسد در میاورند

مشاور ارشد میرحسین موسوی با بیان اینکه آقایان فقط از دشمن صحبت می کنند، می گوید: انگار داشتن دوست در این جهان بزرگ گناه کبیره است. وقتی هم دنبال دوست می گردند سر از خانه بشار اسد در میاورند.

به گفته ی اردشیر امیرارجمند، گره زدن مبارزه علیه اسرائیل و توسعه طلبی بیگانگان در منطقه به بشار اسد اشتباه استراتژیک بزرگی است که هم به مبارزه با اسرائیل در دراز مدت و هم به منافع ایران در منطقه لطمه جدی می زند.

کشورهای غیرمتعهد خواستار توقف نقض آشکار حقوق بشر در ایران شوند

وی همچنین ادامه می دهد: تشدید خشونت در سوریه به هیچ وجه به نفع جریان دموکراسی خواه مستقل در منطقه نیست. تنها به نفع قدرت های خارجی و همچنین جریانات خشونت طلب با تفکرات بسته است.

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید گفت: باید از کشورهای غیر متعهد خواست که در کنفرانس تهران به مساله نقض آشکار حقوق بشر و وضعیت زندانیان سیاسی توجه ویژه کنند یا اگر به جهات دیپلماتیک مجبور به شرکت هستند در سطح بالا شرکت نکنند.

قوه قضاییه و اژه ای در مورد رهبران جنبش کاره ای نیستند مقامات عالی تصمیم می گیرند

امیرارجمند همچنین درباره ی اظهارات دادستان مبنی بر بی اطلاعی از وضعیت رهبران جنبش سبز تصریح می کند: آقای اژه ای به اصطلاح دادستان کل کشور است ولی از قضایای همه اظهار بی اطلاعی می کند. ایشان در امور مهم هیچ کاره است. تردیدی نیست که در مورد رهبران جنبش مقامات عالی تری تصمیم می گیرند نه قوه قضاییه کاره ای است و نه آقای اژه ای. چه در مورد زندانی کردن و چه در خصوص آزادی احتمالی آنها.

وی با بیان اینکه ادعای آقای اژه ای در مورد اینکه رهبران جنبش در زندان نیستند و در خانه خود هستند واقعا خجالت آور است، اظهار می کند: تناقض گویی هم حدی دارد. از یک طرف می گویند کسی حق مذاکره برای آزادی خانم رهنورد و آقایان کروبی و موسوی را ندارد و این کارها ثمری ندارد یعنی اصرار و تاکید بر ادامه زندانی بودن آنها دارد و از طرفی می گوید آنها در خانه خودشان هستند یعنی در زندان نیستند. انگار ایشان نمی داند که زندان فقط به مکان نگهداری شناخته نمی شود بلکه با نوع رفتار با افراد و محرومیت آنها از حقوق و آزادی هایشان نیز سنجیده می شود. از خانه خانم رهنورد و آقای موسوی برای آنها زندان ساخته اند. در مورد اقای کروبی هم که ایشان در زندان انفرادی است.

امیرارجمند تاکید کرد در کشوری که پرونده های فساد مالی چند هزار میلیاردی وجود دارد، حکومت نیاز به پول اجاره یک آپارتمان ندارد. آقایان ظاهرا ناشیانه می خواهند سند سازی کنند که ایشان در خانه خودش است.

وی در ادامه تاکید می کند: این دروغ را کسی باور نمی کند. آن آپارتمان زندانی است که آقایان خودشان اجاره کرده اند و آقای کروبی مجبور به پرداخت هزینه آن است. این ظلم مضاعف است. از آقای دادستان کل باید پرسید، آیا می شود کسی در خانه خودش آزاد باشد و حق دیدار آزادانه با فرزندان یا همسرش را نداشته باشد؟

مشاور ارشد میرحسین موسوی با بیان اینکه این ها از پشتوانه مردمی رهبران جنبش می ترسند، خاطرنشان می کند: در واقع از مردم می ترسند. رهنورد، کروبی و موسوی آینه مطالبات بخش عظیمی از مردم ایران هستند.

با این همه بی کفایتی و فساد، قدرت های خارجی نیاز به جاسوس و نفوذی ندارند

اردشیر امیرارجمند همچنین با این پیشنهاد که آقایان بجای اینکه بدنبال دشمن و جاسوس در بین معترضان خیر خواه و وطن دوست بگردند بهتر است در کمپ خودشان دنبال این جور افراد باشند، هشدار می دهد: با این همه بی کفایتی و فساد، قدرت های خارجی خیلی نیاز به جاسوس و نفوذی ندارند. خود آقایان دانسته یا ندانسته در خدمتشان هستند.

تصمیم گیری درباره انتخابات خیلی زود است؛ از فضا باید استفاده کرد

سخنگوی شورای راه سبز امید با تاکید بر اینکه تصمیم گیری در مورد انتخابات خیلی زود است و نباید عجله کرد، می گوید: فرصت ها را نباید سوزاند، فعلا تا آنجا که امکان دارد باید از فضای انتخاباتی برای طرح مطالبات و تزریق انرژی مثبت و فعال کردن شبکه ها ی اجتماعی، نهاد های مدنی، جمع ها و مردم استفاده کرد.

تنها راه ملی نجات کشور برگزاری انتخابات آزاد و منصفانه است

مردم می پرسند؛ فعالان سیاسی و نامزدهای انتخابات قبل کجاهستند؟

وی در ادامه با بیان اینکه شرکت در انتخابات حق ما و مهمترین حق شهروندی است و ما خواستار شرکت در انتخابات هستیم، تصریح می کند: این حکومت است که با ایجاد مانع غیر قانونی این حق را از ما سلب می کند. احزاب و روزنامه ها را تعطیل و فعالان سیاسی را زندانی و سرنوشت انتخابات را به سپاه و بسیج واگذار کرده اند. ما باید حکومت را وادار به برگزاری انتخابات آزاد و منصفانه کنیم. این تنها راه ملی نجات کشور است. در مقطع کنونی بحث کردن در مورد افراد سازنده نیست، ما باید مطالبات حداقلی منطقی و اجماعی داشته باشیم و بر سر آن عاقلانه و مستحکم بایستیم. بیانیه شماره ۱۷ موسوی و بیانیه ۱۵ بهمن سال ۸۸ آقای کروبی بهترین مبنا هستند. من فکر می کنم که بخش مهمی از جامعه و فعالان سیاسی بر سر آن توافق دارند. با توجه به شرایط متغیر کنونی، تصمیم گیری مورد در شرکت کردن یا نکردن، معرفی کردن یا نکردن کاندیدا باید در ضمان خودش و با توجه شرایط زمان صورت گیرد. برای اینکه انتخابات معنا داشته باشد شرایط امنیتی حاضر باید تغییر کند. مسئله فقط نظر افراد سر شناس و کنشگران سیاسی نیست. باید مردم قانع شوند که حق انتخاب دارند و از رای آنها پاسداری می شود. چگونه می شود مردم را قانع کرد در حالی که نامزدهای انتخابات قبل و فعالان سیاسی در زندان باشند و آزادی بحث و گفتگو و تجمع نباشد؟

تا وقتی سپاه و جنتی خود سرانه در مورد انتخابات تصمیم بگیرند وضعیت تغییری نخواهد کرد

امیرارجمند در پایان در مورد اصلاح قانون انتخابات خاطرنشان می کند: مشکل تنها دستگاه مجری انتخابات نیست، بلکه مهمتر از همه بی طرفی دستگاه نظارت است. شورای نگهبان بی طرف نیست. اصلاح قانون لازم است. قبل از هر چیز حذف نظارت استصوابی لازم است. اما اصلاح قانون به تنهایی کفایت نمی کند. باید همه عناصر ذیربط به قانون پایبند باشند. در کودتای انتخاباتی سال ۸۸ نقص قوانین جنبه فرعی داشت، ایراد اصلی نقض قانون توسط عالی ترین دستگاه های حکومتی بود. تا وقتی که سپاه و آقای جنتی و یک باند قدرت مشخص خود سرانه در مورد انتخابات تصمیم بگیرند وضعیت تغییر چندانی نخواهد کرد.


Ardeshir Amir Arjomand Congratulates Francois Hollande on Winning French Presidency

Ardeshir Amir Arjomand, spokesperson for the Coordination Council for the Green Path of Hope while congratulating Francois Hollande on winning the French presidency, expressed optimism that France would support the further development of peace and democracy across the globe and the international efforts to avoid war in the region and resolve the nuclear issue with Iran in a peaceful manner.

France’s socialist party has consistently supported Iran’s democracy seeking Green movement and its struggle to establish justice and uphold human rights in Iran, demanding that all political prisoners and in particular the leaders of the Green Movement, Mousavi, Karroubi and Rahnavvard be released.

Francois Hollande won the French presidency last week with approximately 52% of the votes in the second round of the presidential elections in France.

 

 

تبریک سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید به رئیس‌جمهور منتخب فرانسه

اشتراک
یکشنبه, ۲۴ اردیبهشت, ۱۳۹۱

چکیده :اردشیر امیرارجمند، سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید، ضمن تبریک به آقای فرانسوا اولاند برای موفقیت در رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری، ابراز امیدواری کرد که فرانسه از تلاش های بین المللی برای رفع سایه جنگ از منطقه و حل مسالمت آمیز و عزتمند پرونده ی هسته ای ایران و همچنین توسعه صلح و دموکراسی در جهان پشتیبانی و حمایت کند….

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید در پیامی به رئیس جمهوری منتخب مردم فرانسه، این انتخاب را به وی تبریک گفت.

به گزارش کلمه، اردشیر امیرارجمند ضمن تبریک به آقای فرانسوا اولاند برای موفقیت در رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری، ابراز امیدواری کرد که فرانسه از تلاش های بین المللی برای رفع سایه جنگ از منطقه و حل مسالمت آمیز و عزتمند پرونده ی هسته ای ایران و همچنین توسعه صلح و دموکراسی در جهان پشتیبانی و حمایت کند.

حزب سوسیالیست فرانسه تاکنون بارها از جنبش دموکراسی خواهی ایرانیان و مبارزه برای برقراری موازین عادلانه و حقوق بشری در ایران حمایت کرده و خواستار آزادی زندانیان سیاسی به ویژه رهبران جنبش سبز، موسوی، کروبی و رهنورد شده است.

فرانسوا اولاند هفته گذشته با کسب حدود ۵۲ درصد آرا توانست در مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه بر نیکولا سارکوزی رئیس جمهوری پیشین پیروز شود.


Ardeshir Amir Arjomand: The green movement welcomes a detente consistent with Iran’s national interests

May 5th, 2012 [Kaleme]- According to Ardeshir Amir Arjomand, senior adviser to Mir Hossein Mousavi and the spokesperson for the Coordination Council for the Green Path of Hope, if the authorities of the ruling government of Iran would be courageous, in lieu of putting their trust in foreign states and entering into negotiations with them, they would trust the people of Iran, listen to the demands of their critics and engage in dialogue rather than placing them behind bars.

In an interview with Kaleme, while supporting an open and transparent dialogue and negotiations designed to lift sanctions and to resolve the nuclear issue, Amir Arjomand warned that the threat of war and economic sanctions adversely effect the long term economic fundamentals of our nation and will have a negative impact on the day to day lives of ordinary Iranians, particularly those who are low income such as blue collar workers, farmers and teachers.

While reiterating that the Green Movement welcomes the easing of tensions with the international community, Amir Arjomand clarified that escalation of international tensions is contrary to Iran’s national security and national interests and an obstacle to the natural progression of its democracy seeking movement. Amir Arjomand added that only those who have set their hopes on change through foreign intervention welcome any escalation with the international community and it goes without saying that they have little public support inside Iran.

The full content of the interview with Ardeshir Amir Arjomand is as follows:

What is the position of the Green Movement vis-a-vis the recent negotiations by the ruling government with the West? What has the position of the leaders of the Green Movement been regarding this issue? How can we avoid the risk of war and sanctions?

As emphasized repeatedly, territorial integrity, political independence, a focus on our national interests coupled with freedom, justice and ensuring continued progress are the fundamental principles of the Green Movement. The leaders of the Green Movement have explicitly stated in the charter of the Green Movement that they support an honorable foreign policy based on a transparent dialogue that rejects adventurous and populist diplomacy and further enhances the dignity of the historic and grand nation of Iran. To this end, they will support any efforts taken in this direction.  The Green Movement has consistently called for the easing of tensions with the international community.  Our international disputes should be resolved through dialogue and transparent and dignified negotiations.

We must all defend the peaceful resolution of the nuclear issue.  We must support reasonable measures to avoid the risk of war. We must support and demand the lifting of sanctions. the threat of war and economic sanctions adversely effect the long term economic fundamentals of our nation and will have a negative impact on the day to day lives of ordinary Iranians, particularly those who are low income such as blue collar workers, farmers and teachers. Furthermore, it will have a long term,  negative impact on our country’s economic fundamentals.  Issues such as the risk of war, economic sanctions and our country’s position in the international stage are not limited to an individual, group, political party or particular faction.  These issues effect each and every one of us and are integral to our national security.

 It looks as though the ruling government and its opponents, a large segment of whom are supporters of the Green Movement, disagree on the definition of national interests.  Furthermore, we have also witnessed a duality regarding the direction of our foreign policy amongst the ranks of the ruling government. What in your opinion is causing such a schism  in the area of national security and national interests?

If we look at the situation from a glass half full perspective, the contradictory positions in this area are a result of the differences of opinion in the ruling government’s analysis and evaluation of the capabilities, possibilities and risks associated with the Green Movement.  One cannot however, underestimate the role and personal agenda of the powerful entities within the government.  Unfortunately those in power can at times place their personal interests before our national interests and they use this power to align our security and national interests with their personal agenda.

At times when negotiating with foreign states, these entities engage in destructive competition amongst themselves, or seek to disrupt or ensure the failure of such negotiations.  We have witnessed such a situation in a number of our relationships with the West.

In principle what individual, group or entity is responsible for defining national interests so that this type of dilemma can be avoided?  What if the ruling government were to provide a unilateral declaration of sovereignty and national interests without regard for the opinion of their opponents?

 

National unity is formed in part through national security and national interests.  As a result it is important that a consensus be reached in this area.  That is why in democratic societies, the ruling government defines such policies through the active and responsible participation of parties that are not in power, opponents, civil societies and the academia.  In contrast, in authoritarian countries, the ruling government monopolize the definition of national security and national interests. They view citizens as outsiders and only allow individuals, groups and entities that support them to provide any input or opinion regarding this issue. In the absence of an independent press and a national broadcasting station (IRIB) that is completely under their control we witness a one way communication that is void of any healthy, responsible, free dialogue.

Contrary to the expectations of the authoritarian government of Iran, unfortunately in the long term, this type of behavior will only lead to failed policies in the area of national security and national unity.  We have at times witnessed authoritarian government agencies illegally prohibiting any type of dialogue in certain subject matters such as the nuclear issue, mass executions, torture in prisons, the rigged elections and even matters such as presenting economic figures and forecasts and as of late the issue of the effects of international economic sanctions on our economy – falsely accusing both our citizens and the press of violating the law and using it as an excuse to punish them.

These gentlemen believe that by presenting false figures, they will resolve the economic challenges facing our nation. They are under the impression that if all government officials and the IRIB (national broadcasting station) announce that international sanctions have had no effect what so ever, then the world will believe their statement. As though there is no other way to access and determine the real truth.

These methods will not lead to any results and the leaders of the Green Movement tried to compassionately warn the ruling government of the consequences of such policies.  Unfortunately, rather than heeding their warnings, they instead chose to incarcerate them, depriving them of their basic human rights.

We witnessed a similar schism in the judgments made by the ruling authorities regarding diplomatic efforts during the reform years versus the current government. Is that not true?

Yes and our citizens and the academia will compare our foreign policy during the reform years versus today and will come to their own conclusions.  The highest ranking officials in Iran must answer to the nation when it comes to the results of their adventurous international policies. They must explain why they are doing everything in their power to condemn the foreign policy implemented during the reform years when in reality their position vis-a-vis the international community is extremely weak today.

You mentioned that the Green Movement supports an easing of tensions with the international community that is inline with our dignity and national interests.  How does the criticism of the ruling government’s foreign policy effect the Green Movement’s political demands inside Iran?  Are you not worried that such a support may be used by the ruling government to paint the Green Movement as compromising with foreign states while seeking to overthrow the government?

A detente of sorts is a positive thing, both from an international point of view and with regards to our domestic affairs. Unfortunately it looks as though the totalitarian government has more problems with Messrs. Mousavi and Karroubi than with those they have referred to as enemies for years; for they are willing to enter into a dialogue and negotiate with such enemies and at minimum agree to some of their demands. In contrast they refuse to enter into any dialogue with their domestic critics nor will they accept their legitimate demands, but rather continue to hold them under illegal house arrest.

I suggest that they have the courage to at minimum trust our people in the same manner they have trusted foreign states. As Mir Hossein Mousavi stated in his statement number 17, they must change their methods and policies so that the country can return to its natural state.  Let us not forget that dignified policies in the international arena will lead to a decrease in tensions inside our boarders. Implying that reconciliation with the west is tantamount to desiring the overthrowing of the ruling establishment does not solve any of the real challenges we face.

There are those who believe that foreign pressure in the form of sanctions and the possibility of war may in the end be beneficial to democracy. It looks as though it is your opinion that the leaders of the Green Movement do not agree with this point of view.  How will the easing of international tensions impact the green movement and the achievement of democracy?

As I mentioned previously our national security and national interests have priority over everything and a de-escalation in the international arena will only strengthen them.  It goes without saying that eliminating the threat of war and the lifting of sanctions will have a positive impact on the democracy seeking Green movement in Iran. The authoritarian government is grappling with illegitimacy and the inefficiency of its policies and as a result seeks to create a crisis in order to avoid taking responsibility for these failed policies.  They have created a highly restricted political and societal climate. They avoid the rule of law, stifle freedom, while refusing to react to a crisis and accept a sense of responsibility towards our nation.  These types of governments seek to create an ongoing crisis that in itself is undoubtedly a form of dictatorship.   Unfortunately such rulers do not learn from history or they would realize that they may be able to create a crisis but will never be able to guarantee that it will end at their command.  This is particularly true in the international arena where resolving a crisis may be outside their influence, leading to  irreparable damages.

The resolution of the  international crisis will lead to more pressure on the authoritarian government to meet the legitimate demands of the people and will provide our citizens with more time to further strengthen the networks and plans designed to achieve their demands. The escalation of international tensions is contrary to Iran’s national security and national interests and an obstacle to the natural progression of its democracy seeking movement. Those who have set their hopes on change through foreign intervention welcome any escalation with the international community and it goes without saying that they have little public support in Iran.

What is your assessment of the current status of the democracy seeking movements in the region?

All democratic movements in the region seek freedom and are fighting corruption with the goal to establish a healthy and effective system of government.  It is our duty to support all democracy seeking movements in the region.  We must support the brave movement of the people of Bahrain and Syria.  In my opinion the unconditional support of Bashar-al- Asad  by the authoritarian government of Iran cannot be justified neither from a human, nor a  national perspective. This type of behavior will only harm our long term interests in the region.  

Source:  http://www.kaleme.com/1391/02/13/klm-99828/

اردشیر امیر ارجمند: از تنش‌زدایی استقبال می‌کنیم، به شرط رعایت عزت و منافع ملی

اشتراک

چهارشنبه, ۱۳ اردیبهشت, ۱۳۹۱

چکیده :همه ما باید از حل و فصل مسالمت آمیز و عزت مندانه پرونده هسته ای دفاع کنیم. باید از اقدامات عاقلانه در جهت دفع خطر جنگ حمایت کنیم. از لغو تحریم ها دفاع کنیم و خواستار لغو این تحریم ها باشیم. خطر جنگ و تحریم اقتصادی اثر خود را بر زندگی روزمره مردم ایران به ویژه طبقات کم درآمد مانند کارگران، کشاورزان و معلمان می گذارد. به علاوه، بنیان های اقتصادی کشور را تحت تاثیر منفی و دراز مدت قرار می دهد. مسائلی مانند خطر جنگ، تحریم اقتصادی و جایگاه کشور در جامعه بین المللی، مسائل مربوط به منافع فرد، گروه یا حزب و جناح خاصی نیست….

اردشیر امیر ارجمند، مشاور ارشد میرحسین موسوی، معتقد است که سران حاکمیت فعلی اگر شجاعت داشته باشند، به همان اندازه که به بیگانگان اعتماد می کنند و با آنها وارد مذاکره و مصالحه می شوند، باید به مردم هم اعتماد کنند و پاسخ منتقدین داخلی خود را به جای زندان، با گفت و گو بدهند.

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید در گفت و گو با کلمه همچنین ضمن حمایت از گفت و گو و مذاکرات شفاف و عزت مند برای لغو تحریم ها و حل و فصل مسالمت آمیز پرونده هسته ای، هشدار می دهد که خطر جنگ و تحریم اقتصادی اثر خود را بر زندگی روزمره مردم ایران به ویژه طبقات کم درآمد مانند کارگران، کشاورزان و معلمان می گذارد و بنیان های اقتصادی کشور را تحت تاثیر منفی و دراز مدت قرار می دهد.

وی با تاکید بر استقبال جنبش سبز از تنش زدایی در عرصه بین المللی، تصریح می کند که تشدید بحران های بین المللی مغایر منافع و امنیت ملی کشور و روند پیشرفت طبیعی جنبش دمکراسی خواهی در ایران است و تنها آنها که برای تغییرات دل به خارج از مرزها دوخته اند، از تشدید بحران بین المللی استقبال می کنند که البته آنها هم پایگاه مردمی قابل اعتنایی در داخل ندارند.

مشروح گفت و گوی کلمه با دکتر اردشیر امیر ارجمند در ادامه می آید:

آقای امیر ارجمند، دیدگاه جنبش سبز نسبت به تحرکات اخیر حاکمیت برای مذاکره و تفاهم با کشورهابی غربی چیست؟ موضع رهبران جنبش چه بوده و به اعتقاد شما چگونه باید خطر جنگ و تحریم را از کشور دور ساخت؟

همانطور که مستمرا مورد تاکید قرار گرفته است، تمامیت ارضی، استقلال سیاسی، منافع ملی، در کنار آزادی، عدالت و توسعه از اصول بنیادین جنبش سبز است. رهبران جنبش سبز در منشور این جنبش صراحتا اعلام کرده اند که خواهان سیاست خارجی عزت مند مبتنی بر تعامل شفاف با دنیا و طرد دیپلماسی ماجراجویانه و عوام فریبانه و ارتقاء شان ملت تاریخی و بزرگ ایران هستند و از اقداماتی که در این جهت انجام شود استقبال می کنند. جنبش سبز همواره خواستار تنش زدایی در عرصه بین المللی بوده است. اختلافات بین المللی کشور باید از طریق گفت و گو و مذاکرات شفاف و عزت مند حل و فصل شود.

همه ما باید از حل و فصل مسالمت آمیز و عزت مندانه پرونده هسته ای دفاع کنیم. باید از اقدامات عاقلانه در جهت دفع خطر جنگ حمایت کنیم. از لغو تحریم ها دفاع کنیم و خواستار لغو این تحریم ها باشیم. خطر جنگ و تحریم اقتصادی اثر خود را بر زندگی روزمره مردم ایران به ویژه طبقات کم درآمد مانند کارگران، کشاورزان و معلمان می گذارد. به علاوه، بنیان های اقتصادی کشور را تحت تاثیر منفی و دراز مدت قرار می دهد. مسائلی مانند خطر جنگ، تحریم اقتصادی و جایگاه کشور در جامعه بین المللی، مسائل مربوط به منافع فرد، گروه یا حزب و جناح خاصی نیست. این مسائل مربوط به منافع و امنیت ملی است. یعنی منافع جمعی همه مردم ایران و همچنین منافع تک تک آنها.

ظاهرا حاکمیت و منتقدانش که بخش اعظم آنها جزو هواداران جنبش سبز به شما می روند، بر سر تعریف منافع ملی اختلاف نظر دارند. از سویی، گاهی دوگانگی هایی هم در درون حاکمیت درباره جهت گیری های سیاست خارجی دیده می شود. به نظر شما چه عواملی در اتخاذ جهت گیری های متفاوت در حوزه امنیت و منافع ملی موثر است؟

در وضعیت خوشبینانه، تفاوت در جهت گیری در این حوزه، ناشی از تفاوت در تحلیل و ارزیابی از امکانات، توانایی ها، فرصت ها و خطرات و عواملی از این جنس است. اما در کنار آن همیشه نقش کانون های قدرت و منافع آنها عنصر مهمی بوده است.

متاسفانه گاهی کانون های قدرت منافع خود را بر منافع ملی ترجیح می دهند و اگر قدرت را در دست داشته باشند، سعی می کنند با استفاده از ابزارهایی که در اختیار دارند، منافع ملی و امنیت ملی را منطبق با منافع خود تعریف کنند. گاهی این کانونهای قدرت در مذاکره با طرف مقابل به رقابت مخرب با یکدیگر می پردازند یا سعی در شکست مذاکرات می کنند. در رابطه بین ایران و غرب، ما شاهد این وضعیت در برخی از موارد بوده ایم؛ هم در ایران و هم در برخی کشورهای غربی.

اساسا چه کس یا گروه یا نهادی منافع ملی را تعریف می کند یا باید تعریف کند تا این مسائل پیش نیاید؟ اگر حاکمیت یکجانبه تعریف خود از امنیت و منافع ملی را پیگیری کند و کاری به نظر مخالفان نداشته باشد چطور؟

امنیت و منافع ملی از مواردی است که بخشی از همبستگی ملی حول آن شکل می گیرد. لذا لازم است در خصوص آنها اجماع سازی صورت گیرد. به همین جهت در جوامع دموکراتیک، معمولا دولت حاکم این مفاهیم را با مشارکت دادن مسئولانه احزاب خارج از قدرت، منتقدین، جوامع مدنی و نخبگان انجام می دهند. اما در کشور های اقتدارگرا، حاکمان تعریف امنیت و منافع ملی را در انحصار مطلق خود می دانند. مردم را نامحرم می دانند. فقط اشخاص، نهادها یا گروهایی که از آنها دفاع و حمایت می کنند امکان و اجازه اظهار نظر در این موارد را دارند. در غیاب مطبوعات آزاد، صدا و سیما و وسایل ارتباط جمعی تحت اختیار آنها، تک صدایی را حاکم می کنند و اجازه هرگونه تعامل و گفت و گوی آزاد، سالم و مسئولانه را از بین می برند.

این گونه رفتارها بر خلاف انتظار اقتدارگرایان متاسفانه در دراز مدت موجب آسیب پذیری و شکننده شدن امنیت ملی و همبستگی ملی می شوند. دیده ایم که در ایران گاهی نهادهای حکومتی از طریق غیر قانونی و اقتدارگرایانه هرگونه بحث در حوزه مشخصی را ممنوع می کنند و مطبوعات و اشخاص را به بهانه تخلف مورد مجازات قرار می دهند؛ مثل مسئله هسته ای، قتل های زنجیره ای، شکنجه در زندان ها، سلامت انتخابات، یا حتی ارائه آمار اقتصادی و در این اواخر بحث تاثیر تحریم های بین المللی بر اقتصاد کشور.

آقایان فکر می کنند با دادن آمار غلط و دروغ، مشکلات اقصادی را حل می کنند یا اگر تمام مقامات رسمی و صدا و سیما اعلام کنند تحریم های بین المللی بی اثر است و برعکس موجب تقویت اقتصاد کشور می شود، دنیا آن را باور می کند و نشانه ای دیگری برای ارزیابی وضعیت وجود ندارد.

این راه مواجه با مشکلات نیست. اینها مسائلی هستند که قبلا رهبران جنبش سبز نسبت به آنها هشدار دلسوزانه و مشفقانه داده اند. اما به جای توجه به این هشدارها، آنها را زندانی کردند و از حقوق اولیه شان هم محروم کردند.

شبیه این رفتار دوگانه را درباره قضاوت سران حاکمیت درباره دیپلماسی دولت در دوره اصلاحات و دولت فعلی هم می بینیم. اینطور نیست؟

بله، و مردم و نخبگان دو سیاست خارجی و نتایج آنها را مقایسه خواهند کرد. مسئولان عالی رتبه کشور باید در زمان خود به مردم پاسخ بدهند که سیاست های جهانی و ماجراجویی های پی در پی آنها چه دستاوردی برای کشور داشته است. و چرا تمام توان خود را در محکوم کردن سیاست خارجی دوران اصلاحات به کار می بردند اما اکنون از موضعی ضعیف تر مجبور به مواجهه با جامعه جهانی هستند؟

شما می گویید از تنش زدایی همراه با عزت و توجه به منافع ملی استقبال می کنیم. این همراهی همزاه با انتقاد در سیاست خارجی، با خواسته های سیاسی جنبش سبز در داخل چه ارتباطی پیدا می کند؟ آیا نگران نیستید که از این حمایت سوء استفاده شود و حاکمیت تاکتیک سازش در خارج و سرکوب در داخل را پیش بگیرد؟

تنش زدایی خوب است، هم در عرصه خارجی و هم در عرصه داخلی. ظاهرا متاسفانه اقتدارگرایان مشکلشان با آقای موسوی و کروبی جدی تر از آنهایی است که سالیان دراز دشمن خارجی تلقی می شوند، چون حاضرند با آنها مذاکره و مصالحه کنند و حداقل به بخشی از خواسته های آنها گردن بگذارند ولی حاضر به گفت و گو و قبول مطالبات قانونی منتقدین داخلی خود به هیچ اندازه نیستند و آنها را همچنان در زندان نگه داشته اند.

پیشنهاد من این است که شجاعت داشته باشند و حداقل همانطور که به بیگانگان اعتماد می کنند، به مردم خود نیز اعتماد کنند و همانطور که مهندس موسوی هم در بیانیه ١٧ خود گفت، روندها و روش ها را تغییر دهند تا امکان بازگشت به حالت عادی فراهم شود. یادآور می شوم که هرگونه سیاست عزتمندانه در عرصه بین المللی مبتنی بر تنش زدایی در داخل است و این فکر که با خارجی به مصالحه برسیم و داخل را سرکوب کنیم مشکلی را به صورت واقعی حل نمی کند.

برخی تصور می کنند فشارهای خارجی از نوع تحریم و شاید جنگ ممکن است در نهایت به نفع دموکراسی تمام شود. ظاهرا شما معتقدید رهبران جنبش سبز چنین نظری نداشتند. برای مفید بودن این سوی ماجرا چه دلیلی دارید؟ تنش زدایی در عرصه بین المللی چه تاثیری بر جریان دمکراسی خواهی و جنبش سبز خواهد داشت؟

همانطور که گفتم، منافع و امنیت ملی بر همه چیز اولویت دارد و تنش زدایی آن را تقویت می کند. البته دفع خطر جنگ و تحریم های اقتصادی قطعا نتایج مثبتی نیز برای حرکت دموکراسی خواهی و جنبش سبز در ایران دارد. اقتدارگرایان که دچار مشکل مشروعیت و ناکارامدی اند، به دنبال ایجاد بحران هستند. بحران به آنها فرصت می دهد از پاسخ گویی شانه خالی کنند. فضای سیاسی و اجتماعی را بیشتر ببندند، حکومت قانون و آزادی ها را نادیده بگیرند، به بهانه وضعیت اضطراری فرافکنی کنند و پاسخگو نباشند. چنین دولت هایی سعی می کنند وضعیت اضطراری مستمر ایجاد کنند که قطعا نوعی دیکتاتوری است.

متاسفانه این گونه حکمرانان از تاریخ درس نمی گیرند تا بدانند که شاید بحران به اراده آنها ایجاد شود ولی تضمینی نیست که بتوانند هر وقت تصمیم گرفتند به آن پایان دهند، به ویژه در عرصه بین المللی که خروج از بحران به دلایل غیر قابل کنترل آنها ممکن است بسیار دشوار و یا همراه با خسارت های جبران ناپذیر باشد.

به هر حال تخفیف یا رفع بحران های بین المللی موجب می شود اقتدارگرایان در حوزه داخلی تحت فشار بیشتری برای پاسخگویی به مطالبات مشروع مردم قرار گیرند و مردم فرصت بیشتری را برای تقویت شبکه ها و طرح و پیگیری مطالبات خود خواهند داشت. تشدید بحران های بین المللی مغایر منافع و امنیت ملی کشور و روند پیشرفت طبیعی جنبش دمکراسی خواهی در ایران است. تنها آنهایی که برای تغییرات دل به خارج از مرزهای کشور دوخته اند و به فکر آلترناتیوسازی مصنوعی در خارج هستند، از تشدید بحران بین المللی استقبال می کنند که البته پایگاه مردمی قابل اعتنایی در داخل ندارند.

وضعیت جنبش های دموکراسی خواهی در منطقه را چگونه می بینید؟

همه جنبشهای منطقه به دنبال آزادی، مبارزه با فساد و استقرار حکومت های سالم و کارآمد هستند. وظیفه ما حمایت از همه جنبش های دموکراسی خواه منطقه است. ما باید از مقاومت قهرمانه مردم بحرین در مقابل استبداد و تبعیض حمایت کنیم. همچنین از مقاومت مردم سوریه در استقرار حق حاکمیت مردم این کشور. به نظر من حمایت عملی بدون قید و شرط اقتدارگرایان حاکم بر ایران از بشار اسد نه از دید انسانی و نه از دید ملی قابل توجیه نیست. این رفتار منافع درازمدت ما در منطقه را با چالش رو به رو می کند.


The Coordination Council Warns: Responsibility for the Lives of Political Prisoners Lies with the Highest Ranking Officials of the Islamic Republic of Iran

February 21st, 2012 – [Kaleme] In a statement published today, while condemning the gross violations of the basic human rights of Iranian citizens, Ardeshir Amir Armomand, the spokesperson for the Coordination Council of the Green Path of Hope warned that the responsibility for the health and lives of all incarcerated political activists and in particular Dr. Mehdi Khazali and other political prisoners behind bars currently deprived of medical care and in dire physical condition,  lays with the highest ranking officials within the Islamic Republic of Iran.

The complete content of the statement as provided to Kaleme is as follows:

We are currently experiencing a climate in which the Intelligence Ministry and Security forces rather than focusing on our national interests and the national security of our nation, have instead placed all their energy on the suppression of our freedom fighters and the most honorable children of our land, creating false legal cases against them.  Furthermore, the judges responsible for the cases against these honorable and Green democracy seeking activists behind bars are under direct orders of the officials of the Ministry of Intelligence and Security forces and void of all judicial independence. It goes without saying that the health and lives of all incarcerated political activists and in particular Dr. Mehdi Khazali and other political prisoners behind bars currently deprived of medical care and in dire physical condition,  lays with the highest ranking officials within the Islamic Republic of Iran.

The ruling establishment is sadly mistaken if they think that by sealing the door to the residence and library of the late Ayatollah Montazeri and imposing illegal restrictions on his son, they will be able to silence the message of freedom and justice of this honorable source of emulation.  This type of behavior is undoubtedly a sign of the weakness rather than the strength of the ruling establishment.

When the ruling establishment denies the citizens of Iran the right to protest albeit peacefully and silently,  a right established both in internationally accepted declarations and in article 27 of the Constitution of the Islamic Republic of Iran, engaging in the illegal arrest of citizens participating in such protests, the claim that [the upcoming parliamentary] elections will be free and fair is nothing but a gross  lie.

While condemning the gross violations of the basic human rights of Iranian citizens, the Coordination Council for the Green Path of Hope warns the authoritarian ruling establishment that denying the truth, insisting on lies, repeated oppression, violence and lawlessness will only lead to further escalation of the crisis both domestically and internationally.

Ardeshir Amir Arjomand

Spokesperson for the Coordination Council of the Green Path of Hope

February 21st, 2012

 Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/12/02/klm-91868/

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید: افزایش فشارها نشانه ضعف حاکمان است

اشتراک

سه شنبه, ۲ اسفند, ۱۳۹۰

چکیده :مسئولیت جان و سلامتی کلیه فعالان سیاسی در بند، بویژه آقای مهدی خزعلی و سایر اسیرانی که محروم از مراقبت های پزشکی لازم در وضعیت جسمانی خطرناک قرار دارند، بر عهده عالیترین مقامات حکومتی می باشد. …

شورای هماهنگی راه سبز امید در بیانیه ای ضمن محکوم کردن نقض فاحش حقوق اولیه شهروندان ایرانی، هشدار داده است که مسئولیت جان و سلامتی کلیه فعالان سیاسی در بند، بویژه آقای مهدی خزعلی و سایر اسیرانی که محروم از مراقبت های پزشکی لازم در وضعیت جسمانی خطرناک قرار دارند، بر عهده عالیترین مقامات حکومتی می باشد.

اردشیر امیر ارجمند، سخنگوی شورای هماهنگی سبز امید در این بیانیه تاکید کرده است خیالی بس باطل است که با پلمب کردن کتابخانه و درب خانه مرحوم حضرت آیت الله العظمی منتظری و ایجاد محدودیتهای غیر قانونی برای فرزند ایشان، بتوان پیام حق طلبانه آن مرجع حکیم را در یاد و خاطره شیفتگان عدالت و آزادی به فراموشی سپرد. قطعا این گونه اعمال نشان از ضعف حاکمان است و نه قدرت آنها.

متن کامل این بیانیه که نسخه ای از آن در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:

بسمه تعالی

در حالی که نیروهای اطلاعاتی و امنیتی، بجای حفاظت و حراست از منافع و امنیت ملی کشور، تمام هم و انرژی خود را صرف سرکوب آزادیخواهان و صادق ترین فرزندان ایران زمین و پرونده سازی های وقیحانه علیه آنها می نمایند و قضاتی که مسئول رسیدگی به پرونده اسیران سرفراز جنبش سبز و دموکراسی خواهی مردم ایران هستند تحت دستور مستقیم مقامات اطلاعاتی و امنیتی عمل کرده و فاقد هر گونه استقلال قضایی می باشند، بدیهی است که مسئولیت جان و سلامتی کلیه فعالان سیاسی در بند، بویژه آقای مهدی خزعلی و سایر اسیرانی که محروم از مراقبت های پزشکی لازم در وضعیت جسمانی خطرناک قرار دارند، بر عهده عالیترین مقامات حکومتی می باشد.

خیالی بس باطل است که با پلمب کردن کتابخانه و درب خانه مرحوم حضرت آیت الله العظمی منتظری و ایجاد محدودیتهای غیر قانونی برای فرزند ایشان، بتوان پیام حق طلبانه آن مرجع حکیم را در یاد و خاطره شیفتگان عدالت و آزادی به فراموشی سپرد. قطعا این گونه اعمال نشان از ضعف حاکمان است و نه قدرت انها.

در شرایطی که اقتدار گرایان حاکم بر کشور اعمال حق بر تظاهرات، مذکور در اسناد جهانی حقوق بشر و همچنین اصل ۲۷ قانون اساسی جموری اسلامی را، در ساده ترین و مسالمت امیز شکل ان که تجمعات سکوت است، بر نمی تابند و اقدام به دستگیری و رفتاهای غیر قانونی با متهمان به شرکت در ان میکنند، ادعای برگزاری انتخاباتی ازاد و منصفانه دروغی بزرگ است.

شورای هماهنگی راه سبز امید، ضمن محکوم کردن نقض فاحش حقوق اولیه شهروندان ایرانی، به حکمرانان متفرعن هشدار می دهد که انکار واقعیت ها و اصرار بر دروغ، سرکوب، خشونت و بی قانونی اثری جز تشدید شرایط بحرانی کشور در عرصه داخلی و بین المللی را بدنبال نخواهد داشت.

اردشیر امیر ارجمند

سخنگوی شورای هماهنگی سبز امید

۱ اسفند ۱۳۹۰


Ardeshir Amir Arjomand Mousavi’s Senior Adviser “The 25 Bahman Calling Was Just A Beginning, Protest Programs Will Continue!”

February 15th, 2012 – Balakhabar reports that on the evening of 25 Bahman [Feb 14th, 2012], in a televised interview with BBC Farsi, Ardeshir Amir Arjomand, senior adviser to opposition leader Mir Hossein Mousavi reiterated that given the desired response to the calling by the Coordination Council for the Green Path of Hope for Iranians to participate in a silent rally on the 25th of Bahman, further programs designed to express opposition to the current conditions will continue.

Amir Arjomand continued: “Despite the heavy presence of security forces in cities such as Kermanshah, Shiraz, Esfahan and Tehran and the extensive pressure and threats, the presence of citizens in the streets was nevertheless solid. A number of gatherings took place in Tehran with reports of clashes between the protesters and the security forces present.”

Amir Arjomand added: “The heavy presence of security forces across Iran only further demonstrates that the Green movement is alive and well. Given the current circumstances it is therefore the duty of each and every one of us to keep the voices of the opposition movement alive.”

Amir Arjomand pointed out that the ruling government of Iran should be aware of the fact that the right to protest is the basic right of every Iranian citizen. He added that given that the government of the Islamic Republic of Iran has publicly supported the rights of the citizens of other countries to protest , it should first and foremost respect this right when it comes to its own citizens.

In conclusion while warning the ruling government, Amir Arjomand stated: “If the ruling government would like to avoid a fate similar to that of Iraq, Afghanistan and Syria, it must ensure that free and fair elections (without Approbative Supervision) take place immediately.  If they do not come to their senses and continue to deny peaceful opposition forces the right to pursue their demands within the context of the law, the time will come when it will be too late to listen to the complaining voices of our nation.”

Source: balanews.wordpress.com http://bit.ly/zcz3T1


Ardeshir Amir Arjomand Requests Immediate Attention by UN Special Rapporteur to the Recent Human Rights Violations in Iran

November 9th, 2011 [Kaleme] In a letter addressed to Mr. Ahmed Shaheed, United Nations Special Rapporteur on Human Rights in Iran, Dr. Ardeshir Amir Arjomand, spokesperson for the Coordination Council of the Green Path of Hope, asks the Special Rapporteur for his immediate pursuit of and attention to the most recent human rights violations in Iran.

The full content of Dr. Amir Arjomand’s  letter as provided to Kaleme is as follows:

In the name of God the Merciful,

Mr. Ahmed Shaheed United Nations Special Rapporteur on Human Rights in Iran,

Greetings,

The systematic violation of the basic human rights of Iranian citizens, and in particular the rights of political activists, continues in Iran. The latest such incident took place after 143 political and civil activists wrote an open letter to the former president of the Islamic Republic of Iran, Seyed Mohammad Khatami.  A number of the aforementioned signatories were summoned by security and intelligence entities within the Islamic Republic and subjected to a violent and threatening interrogation process.  The individuals summoned were told to retract their signatures, to reject the content of the letter and to refrain from engaging in any form of political activity.  This demand was made despite the fact that the signatories had merely requested that free and fair elections be held in Iran and had described the current conditions in the country as not conducive to the achievement of such a goal.

73 year old Mohammad Tavasoli, head of the political office of The Freedom Movement of Iran and the first mayor of Tehran after the victory of the 1978 Islamic Revolution, is one of the signatories of the aforementioned letter. Mr. Tavasoli was illegally arrested on November 9th, 2011 and transferred to solitary confinement at Evin prison.  It is worth mentioning that Mr. Tavasoli has been arrested several times in recent years.  Dr. Ebrahim Yazdi, 81 year old Secretary General of The Freedom Movement of Iran was also summoned, threatened and tried in a court without a jury, in violation of the principles stipulated in Iran’s Constitution.

Furthermore, members of the National Religious Coalition of Iran, the Islamic Iran Participation Front and other reformist political entities and critics of the ruling establishment have been threatened and illegally pressured by judicial and security forces as a result of the open letter addressed to Mr. Khatami requesting free and fair elections in Iran.

In a similar incident, some of the members of The National Front of Iran were summoned, threatened and banned from all organized political activities following the publication of a statement criticizing the economic conditions in Iran.  Dr. Ali Rashidi, a university professor was arrested subsequent to the publication of this critical statement.  Moreover, singer and songwriter Arya Aramnejad, an avid supporter of the people’s Green Movement of Iran was also arrested a few days ago after his house was raided by security forces.

Human rights violations in Iran are not just committed against political and civil activists, journalists, writers and artists (particularly local actors), but also committed against ordinary citizens. Iranians of Sunni faith, in major cities across Iran [such as Esfahan] for example,  have been denied their legal and religious rights and have been prevented from celebrating Eide Ghorban [the Festival of Sacrifice], an important religious Sunni tradition.

The illegal treatment of ordinary citizens, the violent confrontation of opponents of the ruling establishment and the critics of the current conditions in Iran, coupled with the banning of citizens from political activities, has led to the extreme repression of the Iranian society. As a result we have witnessed the systematic violation of international human rights norms and principles and the violation of the constitution and the laws of the Islamic Republic of Iran when it comes to political and civil activists, religious minorities and even ordinary citizens in Iran.

In your capacity as United Nations Special Rapporteur on Human Rights in Iran, the Coordination Council for the Green Path of Hope, therefore requests your immediate pursuit of, and special attention to, the latest incidents of human rights violations committed by the Islamic Republic of Iran.

Thanking you in advance for your support.

Yours respectfully,

Ardeshir Amir Arjomand

Spokesperson for the Coordination Council for the Green Path of Hope

November 9th, 2011

Source: Kaleme  http://www.kaleme.com/1390/08/18/klm-79674/

نامه اردشیر امیر‌ارجمند به احمد شهید و اعلام جدیدترین موارد نقض حقوق بشر در ایران

چهارشنبه, ۱۸ آبان, ۱۳۹۰

چکیده :اردشیر امیرارجمند، سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید، در نامه‌ای به احمد شهید، پس از ذکر جدیدترین موارد نقض حقوق بشر در ایران، از جمله احضار فعالان سیاسی و مدنی از جمله امضاکنندگان نامه 143 فعال سیاسی به خاتمی درباره انتخابات، بازداشت محمد توسلی، علی رشیدی و آریا آرام‌نژاد، و جلوگیری از برگزاری آیین عید قربان توسط اهل سنت؛ خواستار پیگیری جدی این موارد از سوی گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد شده است….

اردشیر امیرارجمند، سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید، در نامه‌ای به احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد، به اعلام جدیدترین موارد نقض حقوق بشر در ایران پرداخته و خواستار پیگیری جدی آنها شده است.

او در این نامه به احضار فعالان سیاسی و مدنی از جمله امضاکنندگان نامه ۱۴۳ فعال سیاسی به خاتمی درباره انتخابات، بازداشت محمد توسلی، علی رشیدی و آریا آرام‌نژاد، جلوگیری از برگزاری آیین عید قربان توسط اهل سنت و موارد دیگر اشاره کرده است.

متن کامل این نامه که نسخه‌ای از آن در اختیار کلمه قرار گرفته، به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد وضع حقوق بشر ایران

با سلام و احترام

نقض حقوق اساسی شهروندان ایران، به‌ویژه معترضان سیاسی همچنان ادامه دارد. در جدیدترین موارد، در پی انتشار نامهای سرگشاده توسط ۱۴۳ فعال سیاسی و کنشگر مدنی خطاب به آقای سیدمحمد خاتمی، رییس جمهور پیشین ایران، در روزهای گذشته جمعی از امضاکنندگان این نامه توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی احضار شده، مورد بازجویی خشن و تهدید قرار گرفته‌اند. از احضارشدگان خواسته شده که امضای خود را پس بگیرند، محتوای این نامه را تکذیب کنند، و از فعالیت سیاسی پرهیز نمایند. درحالی که امضاکنندگان این نامه، تنها خواستار برگزاری انتخابات آزاد، سالم و عادلانه شده، و وضع سیاسی کنونی را فاقد شرایط لازم برای چنین انتخاباتی ارزیابی کرده بودند.

یکی از امضاکنندگان، مهندس محمد توسلی، ۷۳ ساله، مسئول دفتر سیاسی نهضت آزادی ایران، و نخستین شهردار تهران پس از پیروزی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ است. آقای توسلی در ۱۲ آبان ۱۳۹۰ به شکل غیرقانونی، و برای چندمین بار در سالهای اخیر بازداشت و به سلول انفرادی زندان اوین منتقل شده است. دکتر ابراهیم یزدی، دبیرکل ۸۱ ساله نهضت آزادی نیز پس از احضار و تهدید، برخلاف تصریحات قانون اساسی، در دادگاه انقلاب به صورت غیرعلنی و بدون حضور هیات منصفه، محاکمه شده است. برخی دیگر از همفکران ایشان نیز احضار و تهدید شده اند؛ از جمله دکتر غفار فرزدی، استاد دانشگاه تبریز که مورد ضرب و شتم نیز قرار گرفته است.

همچنین، جمعی از اعضای شورای فعالان ملی-مذهبی، جبهه مشارکت ایران اسلامی، و دیگر تشکل‌ها و فعالان سیاسی اصلاح طلب و معترض به طرق مختلف در رابطه با نامه به آقای خاتمی و مطالبه‌ی انتخابات آزاد، سالم و عادلانه در ایران مورد تهدید و فشار غیرقانونی نهادهای قضایی و امنیتی قرار گرفته‌اند.

در موردی مشابه، جمعی از اعضای جبهه ملی ایران در پی انتشار بیانیه انتقادی در مورد وضع اقتصادی ایران، احضار و مورد تهدید قرار گرفته و از فعالیت سیاسی تشکیلاتی منع شده‌اند. دکتر علی رشیدی، استاد دانشگاه در همین رابطه بازداشت شده است.

هم‌زمان در روزهای گذشته، آریا آرام‌نژاد، آهنگساز و خواننده‌ی حامی جنبش سبز مردم ایران، با هجوم نیروهای امنیتی بار دیگر در منزل مسکونی‌اش بازداشت شده است.

نقض حقوق بشر در ایران تنها متوجه فعالان سیاسی، کنشگران صنفی، روزنامه‌نگاران، نویسندگان و هنرمندان (به‌ویژه اهالی سینما) نبوده بلکه شامل شهروندان معمولی نیز شده است. چنانکه متاسفانه در رویدادی دیگر، نهادهای حکومتی از برگزاری آیین عید قربان توسط اهل سنت در پایتخت و برخی شهرهای بزرگ کشور (مانند اصفهان) جلوگیری کرده و بر نقض حقوق قانونی و شرعی آنان اصرار ورزیده‌اند.

رفتار غیرقانونی با شهروندان عادی، برخورد خشونت‌آمیز با معترضان و منتقدان وضع موجود در ایران و تهدید و منع آنان از فعالیت سیاسی، سرکوب فزاینده‌ای را متوجه جامعه مدنی کرده، و حقوق اساسی کنشگران سیاسی و مدنی، اقلیتهای مذهبی و حتی شهروندان عادی را برخلاف موازین جهانی حقوق بشر، اصول قانون اساسی و دیگر قوانین جمهوری اسلامی نادیده گرفته و نقض نموده است.

این شورا از جنابعالی انتظار دارد به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضع حقوق بشر در ایران، نسبت به پیگیری جدی جدیدترین موارد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی، توجهات لازم را مبذول فرمایید.

با سپاس

اردشیر امیرارجمند

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید