Monthly Archives: September 2011

Fatemeh Karroubi: “The Family Has Been Forced to Pay the Costs Associated with Karroubi’s Government Imposed House Arrest”

Friday September 22nd, 2011 [Saham News] In an open letter addressed to the head of Iran’s Judiciary, Fatemeh Karroubi, Mehdi Karroubi’s wife describes what her family has had to endure over the past 210 days, reiterating that during this entire time, Karroubi has been denied the basic rights afforded to every prisoner such as access to books, newspapers, telephone contact, regular visitations and even fresh air.

In her letter to the head of the judiciary, Mrs. Karroubi also points to the demands by security institutions that the family pay the rent associated with the location where Karroubi is currently under arrest stating: “We provided them with a down payment last month and they received the rest of the checks from a former member of Karroubi’s office who was asked to sign and deliver the checks.  It looks as though the latest trend is for the ruling government to make the family pay for the cost of incarceration and prison guards so that they can claim to the world that Karroubi is under arrest in his own home!”

In her letter addressed to Amoli Larijani Mrs. Karroubi also stating: “Do you truly believe that you will find one rational human being on this planet who will confirm that Karroubi is at home rather than under imposed house arrest?  Will the silence by the judiciary not lead to a new trend in which security institutions will impose the costs associated with such house arrests on the shoulders of the families of those arrested? Is this type of behavior worthy of the Islamic Republic? Although you are fully aware that this newly devised and ridiculous tactic will be recorded in history as such,  the family has nevertheless chosen to comply with your demands in order to protect the physical well being of Mr. Karroubi.”

The full content of Mrs. Karroubi’s letter as provided to Saham News is as follows:

In the Name of God Almighty,

My greetings to you Ayatollah Amoli Larijani, Head of Iran’s Judiciary. I write to you in order to describe the events Mr. Karroubi and his family have endured over the past 7 months. Event that began on  February 10th, 2011, when our residence was first surrounded by security agents and continued on February 25th, when our children and family members were banned from stopping in front of Yasaman alley for even an instant and notorious plain clothes agents descended upon our neighborhood shouting out insults and using abusive language against my husband, Mir Hossein Mousavi and other individuals close to our noble Imam Khomeini for six consecutive nights from 1:00 – 3:00am in the morning [Enclosed please find a number of audio tapes capturing the insults that were freely shouted outside our residence on the aforementioned consecutive nights.] On the last night, in addition to using inappropriate language that led to the distress and disturbance of all those who live in the neighborhood [see tape also attached] while supported and led by security forces, the thugs outside our residence even threw sound bombs into the building, adding insult to injury.  On the anniversary of the birthday of the Prophet Mohammad, on Monday February 21st, 2011,  more than 60 security agents raided our house, disregarding all basic legal and religious standards and unlike the Savak [Shah’s secret service] that was only concerned with important and valid documents, with the exception of a few items, they confiscated everything in sight, literally vacating the house and changing all the keys including the key to our bedroom.  They also arrested our son Ali who had been contacted by the same security agents regarding the raid and had come to our house to make sure we were okay, transferring him to Evin prison on the same night.

From the very start I personally requested that they present an official warrant authorizing the raid of our residential complex, the presence of security agents inside our home and the ruling that led to the supposed house arrest. My request was never fulfilled and with the exception of the search warrant they presented to my husband on the very first night, to date the judicial authorities have never provided us with an official court ruling authorizing “our house arrest”, “the occupation of our residential complex” and “the presence of security agents inside our home.  If we base the raid by the security forces on the words uttered by Mr. Jannati [fundamentalist cleric and conservative Chairman of the Guardian Council] then we would have been subjected to house arrest, much like the fate of the late Ayatollah Montazeri. What happened in reality, however, was much more cruel and considerably harder to endure than solitary confinement.  Those who have experience with the Savak prior to the Islamic Revolution are fully aware that the Savak never disregarded an individual’s privacy without a legal warrant.  My personal experiences during that time  and those of so many other activists are testament to this fact.  At that time, even if courts handed down a sentence leading to the house arrest of well known figures, security agents were never allowed to occupy the residential complex, home or apartment of the individual in question. [Even in 1975 when Mr. Karroubi was arrested on grounds that he colluded against the Shah’s regime, we did not experience such a raid and search of our house.] Perhaps the son of Ayatollah Mirza Hashem Amoli, renowned for his piety and devotion to God, would be interested to know that during this raid, men who on the surface claimed to be religious, insisted upon searching all my personal belongings without any regard for modesty and Islamic values.

In the past 210 days, Mr. Karroubi has been denied the basic rights afforded to every prisoner, such as the access to books, newspapers, telephone contact, regular visitations and even fresh air. According to Mr. Karroubi’s accounts of his various arrests in the past, including the time when he was incarcerated at Ghaz Ghaleh prison, after one or two weeks of solitary confinement, he was eventually allowed access to fresh air. This time around however, after six months of house arrest, he was still denied access to fresh air in a yard surrounded by iron bars. As a result, Mr. Karroubi’s physical well being is at great risk, rendering his examination by independent physicians trusted by the family both necessary and essential.

The current situation and the refusal of the ruling government to recognize the rights of a prisoner who is under the jurisdiction of security agents without judicial due process, has led to extreme physical and psychological pressure on my husband.  My concerns are not regarding the events that have occurred, for as I have repeatedly explained, my husband has prepared himself for conditions far worse than this.  What is unfortunate and regretful, however, are the acts of a group of individuals who justify their illegal behavior based on unwritten laws and do as they please all in the name of governance.

Allow me to point to a recent example that was particularly strange and out of the ordinary. After our residential complex was occupied, the other homeowners were deprived of their legal rights while security agents began benefiting from their ownership rights.  This unlawful seizure led to numerous complaints by Mr. Karroubi, including a letter addressed to Tehran’s Prosecutor. From the very first day, Mr. Karroubi announced that he would be willing to move to any location including Evin prison, but he would never agree to the unlawful seizure of property belonging to the other owners of the residential complex in which we live.  After five months of consultations [with government officials], our children arranged for a house in Jamaran to be prepared so that the illegal house arrest that had been imposed without a warrant or ruling by the judiciary could continue at a new location without causing any further harm and restrictions upon the other home owners. After complying with all their requests we were informed by security agents that Jamaran is not an appropriate location and they must decide on the final location for Karroubi’s continued house arrest. After my husband insisted on moving,  on July 31st, he was temporarily transferred together with a number of security agents to a one bedroom apartment, making it impossible for me to be present. This small apartment has hosted Karroubi and his various prison guards for the past 45 days. It goes without saying that no matter where the security agents take him, that location will never be considered his home.

Security officials cognizant of the family’s concerns regarding Mr. Karroubi’s health, particularly as it relates to his cardiovascular and respiratory well being, allowed him to leave our residence, announcing that he is allowed to move to a new location, stating:

1) We will decide on the new location

2) The person signing the rental agreement cannot be a member of the family

3) The person signing the rental agreement must provide pre-signed checks, covering the rent for a duration of one year, without knowledge of the address and/or other details regarding the location where Mr. Karroubi will be held.

As a result of these demands, we provided them with a down payment last month and they received the rest of the checks from a former member of Karroubi’s office who was asked to sign and deliver the checks.  It looks as though the latest trend is for the ruling government to make the family pay for the cost of incarceration and prison guards so that they can tell the world that Karroubi is under arrest in his own home! My husband is willing and prepared to pay any price, but we cannot deny that in order to intimidate him, they are imposing a collective punishment on his entire family. God only knows that my husband continues to fight with the same fervor that he had in 1962 at the height of his youth when he entered politics and became an activist. During all these years his determination has never wavered and he continues to stand strong behind his covenant with the people and our martyrs and the noble ideals and promises of the Islamic Revolution.

Do you truly believe that you will find one rational human being on this planet who will confirm that Karroubi is at home rather than under imposed house arrest?  Will the silence by the judiciary not lead to a new trend in which security institutions will impose the costs associated with such house arrests on the shoulders of the families of those arrested? Is this type of behavior worthy of the Islamic Republic? Although you are fully aware that this newly devised and ridiculous tactic will be recorded in history as such,  the family has nevertheless chosen to comply with your demands in order to protect the physical well being of Mr. Karroubi.

In conclusion I am obliged to refer you to the words of Imam Ali, the father of deism who stated: ” As God is my witness, I prefer to lay on thorns, deprive myself of all sleep and be shackled in chains, rather than having to meet God on judgment day knowing that I have wronged any of his children.”

Fatemeh Karroubi

September 22nd, 2011

Source: Saham News http://sahamnews.net/1390/06/93662/

فاطمه کروبی: حاکمیت هزینه زندان و زندانبانان را برعهده خانواده گذاشته تا بگوید کروبی درخانه خود زندانی است

 

 

سحام نیوز: فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در نامه ای به ریاست قوه قضائیه، از آنچه بر ایشان طی این ۲۱۰ روز، گذشته سخن گفته است. به گزارش سحام نیوز، خانم کروبی در بخش هایی از این نامه در خصوص وضعیت مهدی کروبی نوشته است: “آقای کروبی طی ۲۱۰ روز گذشته از حقوق اولیه یک زندانی نظیر حق دسترسی به کتاب، روزنامه، تلفن، ملاقات منظم، هواخوری و … برخوردار نبوده است” .

فاطمه کروبی با انتشار این نامه، پرده از درخواست های نهادهای امنیتی در خصوص پرداخت هزینه های اجاره مکان حبس ایشان و اهداف این اقدام برداشته و آورده است: “یکماه پیش مبلغی بعنوان پیش پرداخت از من دریافت کردند و سایر چک ها را از یکی از اعضای سابق دفتر که برای امضا و تقدیم مال الاجاره خوانده شده بود، اخذ کردند. دراین بدعت جدید حاکمیت هزینه زندان و زندانبانان را برعهده خانواده گذاشته تا به جهانیان بگوید کروبی درخانه خود زندانی است!!! ”

همسر مهدی کروبی در بخش دیگری از این نامه خطاب به آملی لاریجانی گفته است: “آیا جنابعالی فکر می کنید عاقلی در این کره خاکی پیدا شود که آن زندان تحمیلی را منزل کروبی تلقی کند؟ آیا سکوت دستگاه قضائی موجب این بدعت در دستگاه امنیتی نمی گردد که در آینده هزینه بازداشتگاه های خود را از خانواده زندانیان مطالبه کند؟ آیا چنین رفتاری شایسته جمهوری اسلامی است؟ اگرچه می دانید این دستور مضحک بدعتی تاریخی محسوب می گردد، اما خانواده بخاطر نگرانی از وضعیت جسمی آقای کروبی این خواسته را اجابت کرد.”

متن کامل این نامه که در اختیار سحام قرار گرفته است بدین شرح می باشد:

بسمه تعالی

جناب آقای آیت الله آملی لاریجانی

ریاست محترم قوه قضائیه

سلام علیکم

آنچه موجب شد این نامه را به جنابعالی بنویسم شرح مطالبی کوتاه بوده است که در طول این ۷ ماه اخیر برای من و آقای کروبی رخ داده است از تاریخ ۲۱ بهمن ۱۳۸۹ ماموران امنیتی منزل مسکونی مان را به محاصره درآوردند و بعد از ۲۵ بهمن ماه در حالیکه اجازه توقف چند دقیقه ای به فرزندان و دیگر اعضای خانواده در کوی یاسمن داده نمی شد ، لباس شخصی های معلوم الحال را در شش شب متوالی به منطقه گسیل داشتند تا از ۱ نیمه شب تا ۳ بامداد به فحاشی و هتاکی نسب به همسرم ، مهندس موسوی ودیگر یاران نزدیک امام (ره) و بیت آن بزرگوار مبادرت کنند ( نوار مستندی از بعضی شعارهایی که آزادانه در شب های متوالی سر می دادند به پیوست تقدیم می گردد ) درشب آخر علاوه بر بکارگیری الفاظ سخیف که دراین ایام به شدت مورد ناراحتی اهالی محترم منطقه گردیده بود (نوار کاست پیوست) باحمایت و هدایت نیروهای امنیتی بمب صوتی هم به داخل ساختمان پرتاب گردید تا این فتح بزرگ را به فتوحات قبلی خود بیافزایند . همزمان با میلاد رسول رحمت (ص) در روز دوشنبه شب برابر با ۲/۱۲/۱۳۸۹ بیش از شصت نیروی امنیتی به منزل یورش آوردند و بدیهی ترین مسائل انسانی و شرعی را در تفتیش رعایت نکردند و برخلاف ساواک که تنها بدنبال اسناد مهم و معتبر بود، به استثنای وسائل، هر آنچه درمنزل بود با خود بردند و در واقع خانه را تخلیه کردند و کلیه کلید های داخل منزل حتی اتاق خواب را تغییر داده و در اختیار داشتند، و فرزند سومم علی را نیز همان شب که با تماس همین مامورین جهت دیدن ما آمده بود به اتهام جاسوسی دستگیر کرده و به اوین بردند.

از بدو امر شخصاً خواستار ارائه مجوز تصرف مجتمع و حضور در واحد مسکونی مان و نیز حکم اعمال بازداشت خانگی بودم؛ خواسته ایی که هرگز اجابت نگردید. به استثنای حکم تفتیش که شب اول به رویت همسرم رسید، تاکنون هیچ حکمی از مراجع ذی صلاح قانونی مبنی بر “حبس” “اشغال منزل توسط نیروهای امنیتی” و “حضور آنان در داخل منزل” دریافت نکرده ایم. اگر مبنای یورش نیروهای امنیتی را سخنان جناب جنتی بدانیم باید در منزل شخصی خودمان نظیر مرحوم حضرت آیت الله العظمی منتظری حصر می گردیدیم، اما آنچه در عمل اتفاق افتاد از زندان انفرادی نیز بدتر و بی رحمانه تر بوده است. دوستانی که پیش از انقلاب سابقه ای دارند، می دانند که ساواک هیچگاه بدون حکم قانونی به حریم منزل اشخاص ورود نمی کرد. تجربه شخصی اینجانب در موارد متعدد و سایر مبارزان آن دوران گواهی است بر این ادعا. درآن زمان حتی برای بزرگانی که نسخه حصر خانگی اعمال می گردید، هرگز امنیتی ها در منزل و یا واحد آپارتمان شخص محصور شده حضور نمی یافتند. (حتی در زمان بازداشت سال ۱۳۵۳ حجت الاسلام والمسلمین کروبی، که نیروهای ساواک ایشان را به اتهام مبارزه علیه رژیم ستمشاهی بازداشت کردند، چنین بازرسی و تفتیشی از منزل ما صورت نگرفته بود) و شاید برای فرزند آیت الله میرزا هاشم آملی که به تقوا و زهد شهره بودند ، جالب باشد که بداند در جریان این حمله، مردان به ظاهر دین دار، تمام البسه و لوازم شخصی من را نیز بازرسی نموده و متاسفانه هیچ حیا و حجابی در ورود و بررسی وسایل شخصی من از خود نشان نمی دادند.

آقای کروبی طی ۲۱۰ روز گذشته از حقوق اولیه یک زندانی نظیر حق دسترسی به کتاب، روزنامه، تلفن، ملاقات منظم، هواخوری و … برخوردار نبوده است. ( در زمان بازداشت های مکرر آقای کروبی که خود ایشان نقل کرده اند من جمله در دوران بازداشت درزندان قزل قلعه سرانجام بعد از یک یا دو هفته زندان انفرادی، امکان هوا خوری هفتگی پیدا می کردند اما این بار پس از شش ماه حبس، اجازه استفاده از حیاط محصور درمیان میله ها و هواخوری را نیافتند) وضعیت جسمی ایشان بشدت در خطر قرار دارد و معاینه ایشان توسط پزشکان مستقل و مورد اعتماد خانواده امری ضروری است.

فقدان تعیین وضعیت موجود و به رسمیت نشناختن حقوق زندانی که بدون طی کردن مراحل دادرسی و برگزاری دادگاه در اختیار امنیتی ها قرار گرفته، بستری مناسب برای اعمال فشارهای متعدد جسمی و روحی به همسرم گردیده است. نگرانی اینجانب از وقایع حادث شده نیست زیرا همانطور که قبلا متذکر شدم ایشان خود را برای شرایط بدتر از این هم آماده کرده است، لیکن آنچه موجب تأسف و تأثر است حاکمیت گروهی است که رفتار غیر قانونی خود را قانون نانوشته تلقی کرده و هرآنچه را که اراده می کنند بنام حاکمیت اعمال می کنند.

اجازه می خواهم به نمونه اخیر که اتفاقا بدعت عجیبی است اشاره کنم. بدنبال اشغال و تصرف مجتمع مسکونی، سایر شرکاءِ ملکِ تصرف شده از اعمال حقوق مالکانه و انتفاع از ملک خود محروم و نیروهای امنیتی به جای آنان منتفع گردیدند! این تصرف خلاف شرع و قانون، موجب برخورد جدی آقای کروبی درموارد متعدد، از جمله نگارش نامه هایی به دادستان تهران گردید. از روز اول آقای کروبی اعلام کردند که آماده انتقال به هر مکانی از جمله زندان اوین هستند، اما راضی به تصرف غیر قانونی اموال سایر شرکاء نمی باشند. بعد از ۵ ماه رایزنی، فرزندان منزلی در جماران تهیه کردند، تا حبس بدون حکم، بدون ایجاد مزاحمت در حقوق دیگران و در منزل شخصی مان ادامه یابد. بعد از انجام کلیه امور و انتقال سند قطعی ماموران اعلام کردند که جماران منطقه مناسبی نیست و مکان حبس باید به انتخاب آنان باشد. بدنبال پافشاری همسرم در تاریخ ۹ مرداد ماه، بطور موقت ایشان با حضور تعدادی از نیروهای امنیتی به آپارتمانی یک خوابه منتقل شدند و عملا امکان حضور من در آنجا منتفی گردید. این آپارتمان کوچک پذیرای ۴۵ روزگذشته کروبی و زندانبانان وی بوده است. گرچه هرجایی که ایشان توسط نیروهای امنیتی منتقل شوند بمنزله واحد مسکونی ایشان نمی باشد.

مقامات امنیتی که نگرانی خانواده نسبت به وضعیت سلامتی ایشان بویژه قلب و دستگاه تنفسی را درک کرده اند، تنها راه خروج از آپارتمان مذکور را منوط به اجاره مکان دیگر اعلام نموده اند:

۱) انتخاب مکان با ما است.

۲) امضا کننده قرار داد اجاره نباید عضوی از خانواده باشد.

۳) امضا کننده قرار داد در هنگام امضا باید پیشاپیش چک های یکسال را تقدیم کند و نباید از آدرس ملک و جزئیات باخبر باشد.

دراین راستا یکماه پیش مبلغی بعنوان پیش پرداخت از من دریافت کردند و سایر چک ها را از یکی از اعضای سابق دفتر که برای امضا و تقدیم مال الاجاره خوانده شده بود، اخذ کردند. دراین بدعت جدید حاکمیت هزینه زندان و زندانبانان را برعهده خانواده گذاشته تا به جهانیان بگوید کروبی درخانه خود زندانی است!!! ایشان خود را برای پرداخت هر هزینه ای آماده کرده اما غافل از آنکه امروز در این سرزمین و به هدف مرعوب کردن وی، مجازات جمعی علیه خانواده اعمال می گردد. خدا را گواه می گیریم که همسرم با همان نشاطی که درسال ۱۳۴۱ و دراوج جوانی پا به عرصه سیاست و مبارزه گذاشت، دراین سال ها و در راستای عهد خود با مردم و شهدا و تحقق آرمان های اصیل انقلاب و وعده های داده شده دراین مسیر، هرگز خللی در اراده اش ایجاد نشده است.

آیا جنابعالی فکر می کنید عاقلی در این کره خاکی پیدا شود که آن زندان تحمیلی را منزل کروبی تلقی کند؟ آیا سکوت دستگاه قضائی موجب این بدعت در دستگاه امنیتی نمی گردد که در آینده هزینه بازداشتگاه های خود را از خانواده زندانیان مطالبه کند؟ آیا چنین رفتاری شایسته جمهوری اسلامی است؟ اگرچه می دانید این دستور مضحک بدعتی تاریخی محسوب می گردد، اما خانواده بخاطر نگرانی از وضعیت جسمی آقای کروبی این خواسته را اجابت کرد.

درپایان لازم می بینم نظرتان را به این فرمایش مولی الموحدین جلب کنم که می فرماید: ” به خدا قسم روی خارهای گزنده بخوابم و خواب را برچشمانم حرام کنم و با زنجیرهای گران بسته شوم، برای من بهتر است از اینکه روز قیامت خدا و رسول او را درحالی ملاقات کنم که به بعضی از بندگان خدا ستم کرده باشم ” .( بحار الانوار، ج ۴۱ ، صفحه ۱۶۲)

فاطمه کروبی

۳۱ شهریور ماه


Four Days After Being Freed From Prison Feizollah Arabsorkhi Sent Back to Evin | Government Cites Clerical Error

September 19th, 2011 [Kaleme: Zahra Sadr]  According to Maryam Sharbatdar Ghods, Feizollah Arabsokrkhi’s wife, Iran’s Prison Organization  presented her husband with an official letter stating that he has been freed from prison, the case against him withdrawn, only to inform him four days after his freedom that his release had been a clerical error and as a result he would have to once again return to Evin to complete his sentence.

Feizollah Arabsorkhi, a senior member of the Mojahedin of the Islamic Revolution Organization [reformist political party not to be confused with the MKO], was freed from Evin prison in a sudden and unexpected move on Wednesday night. Today, however, he received a telephone call from the Prosecutor’s Office at Evin informing him that his release had been the result of a clerical error. When asked about this recent event, Arabsorkhi’s wife stated: “Rationality tells us that the country cannot continue on this path.  A rational individual must not put his/her fate in the hands of those who have no idea what they stand for and what their goals are.  If they are not careful the country will be ruined. They should seek to find those who are really guilty before it is too late.”

According to his wife,  Arabsorkhi’s return to Evin prison, much like his short lived freedom, was so sudden, that he did not even get a chance to bid his family farewell.

During the four days that he was free, Arabsorkhi, former Vice Minister for Commerce during Khatami’s reform years and  one of the seven plaintiffs who filed a case against Sardar [commander] Moshfegh and the coup government, confirmed that the news that he had been freed from prison came as a complete surprise to him, for he had never submitted a request for furlough let alone demand that the case against him be dismissed.   Upon news of his ultimate release, many political activists viewed this unexpected move as a rational act by the government of Iran. The sudden about face by the government however, has increased concerns and doubts about whether they will ever make moves towards a brighter future.

The complete content of Kaleme’s interview with Feizollah Arabsorkhi’s wife is as follows:

It was reported that Mr. Arabsorkhi did not receive furlough but rather was freed from prison. Why then did he return to Evin again today?

This morning they contacted him directly from the prosecutor’s office at Evin and summoned him to their office. When he arrived, they explained that they had made a mistake and informed him that he had to return to Evin.

Were you informed? Was Mr. Arabsorkhi’s ultimate release and freedom confirmed to him in writing?

We were completely in the dark.  They presented his freedom papers to him directly while he was in prison. The process was official. I wasn’t even able to bid my husband farewell. The children and the family did not get to say good bye either. When he was called to appear, he assumed it was a simple summon. For that reason, he did not even take any of his personal belongings with him.

Do you know which government entity is responsible for this supposed error?

The Prison Organization had presented my husband with an official letter indicating that he had been freed, the case against him dismissed.  I have a feeling these individuals have become accustomed to hurting people. This is yet another form of torture, another form of a psychological game.  They have no respect for the psychological well being of prisoners and their families.  Luckily today was the visitation day for Ward 350 at Evin and we were able to go to prison and inquire about the reason why he was transferred back to Evin. Otherwise, we would have had to wait another week to obtain any information.

How was Mr. Arabsorkhi’s spirits given his sudden transfer back to Evin?

He was in great spirits.  During the four days my husband was free he was upset that his colleagues and friends were still behind bars while he had been freed.   It goes without saying that it is our desire to see everyone freed.  Of course he was surprised. He did not understand what they meant when they stated that an error had occurred.  What are you supposed to say when they tell you one night that you are free to leave and ask you to take your belongings and after a few days call you and take you back to prison?  God only knows what they are trying to prove.

Have you followed up with the judicial authorities regarding this matter?

No. Our experiences in the past two years have shown that they don’t care about our inquiries.  When we file a complaint we are reprimanded for complaining.  Have you forgotten the case filed against Sardar [commander] Moshfegh?  They took the plaintiffs back to prison and demanded why they had not retracted their complaint.  I will personally not file an inquiry with the judiciary, for I have put my husband and the other prisoners in God’s hands.

I don’t think that we have any legal recourse. No one is interested in listening to what we have to say.  The truth is these gentlemen are fully aware of the details of the cases as it relates to our loved ones.  I congratulate them for allowing those who are guilty to roam free while the innocent remain behind bars.

Given his sudden return to prison, how did you feel when you saw him from behind the windows of the visitation booth today?

Given that we continue to stand firm on our beliefs, we had not allowed ourselves to take his freedom very seriously for we were certain that they were bound to come back at some point and arrest him once again under a new pretext. It goes without saying that seeing him from behind a window and being able to speak to him only via the phone is never easy and pains us every single time.  The truth is, my daughter was devastated.  Her spirits were so broken that she was unable to come to visit with her father.  The manner in which she cursed them shook me to the core. Some day, they will pay for the sorrow they have caused.

Do you believe that this act was meant as a message? If so to whom?

The truth is I have no idea. At first although we were saddened by the fact that the other political prisoners had not been freed, we believed that perhaps they really intended to return to rationality with the goal to calm the current atmosphere. We thought that they planned to free the prisoners one by one. What we witnessed today however, makes us believe that they are more interested in playing psychological games.

What was Mr. Arabsorkhi’s analysis of the current situation in the week that he was at home?

Given that he was home for only a short period of time, we did not really have much opportunity to talk about such issues, for we spent much of our time visiting with friends and family members. He was hopeful however, that perhaps they had decided to free all prisoners as per the conditions announced by Mr. Khatami and in doing so remove the country from its current turmoil.

What is the status regarding your daughter’s case? Has a trial taken place?

The case is still pending. We have heard nothing new, though she was  informed last week that she has been banned from leaving the country.

Given that you have decided not to file an official inquiry with the judiciary, do you have any specific message for the judicial authorities?

Like I have repeatedly stated in the past, they are fully aware of those who are leading to the demise of the regime and our country. Rationality tells us that the country cannot continue on this path.  A rational individual must not put his/her fate in the hands of those who have no idea what they stand for and what their goals are.  If they are not careful the country will be ruined. They should seek to find those who are really guilty before it is too late.

If you’d like to address the readers of Kaleme, please feel free to do so.

I feel as though our people have sufficient awareness to judge who is speaking the truth and on the side of justice and who is being unjust. It warms my heart to know that our people are fully aware of what is going on.

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/28/klm-73658/

 

همسر فیض‌الله عرب‌سرخی: با ابلاغ کتبی آزاد کردند و با احضار تلفنی دستگیر! عادت کرده‌اند به آزار دادن افراد

 

 

دوشنبه, ۲۸ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :خود سازمان زندانها نامه ای به ایشان نشان داده و گفته بودند که آزاد شدی و پرونده ات منع تعقیب خورده است. حالا می گویند در آزادی ایشان اشتباهی صورت گرفته و باید برگردند به اوین. من فکر می کنم این ها عادت کرده اند به آزار دادن افراد. این هم یک نوع شکنجه است. با اعصاب و روان همه بازی می کنند. هم فرد زندانی و هم خانوده ها. انگار اصلا برایشان روح و روان افراد اهمیتی ندارد….

 

کلمه – زهرا صدر:

مریم شربتدار قدس می گوید که سازمان زندانها نامه ای به همسرش نشان داده و گفته بودند که آزاد شدی و پرونده ات منع تعقیب خورده است حالا می گویند در آزادی ایشان اشتباهی صورت گرفته و باید برگردند به اوین.

 

فیض الله عرب سرخی چهارشنبه شب گذشته با ابلاغ ناگهانی آزادی از زندان اوین رها شد، تا در مرحله ای دیگر در مسیر آینده ای روشن حرکت کند. امروز اما با تماسی از دادسرا به زندان اوین بازگشت تا بار دیگر ترس کودتاگران را از مردان رهای سرزمین مان فریاد کند.

 

مریم شربتدار قدس در گفتگو با خبرنگار کلمه، می گوید: خودشان هم می دانند که چه دستهایی در کار است که کل نظام و مملکت و همه چیز را به باد می دهد. عقلانیت اجازه نمی دهد که مملکت در چنین مسیری قرار گیرد. انسان عاقل نباید عقلش را به دست این هایی که نمی دانم واقعا دنبال چه هستند و یا چه هدفی دارند بدهد. مراقب باشند که مملکت به فنا نرود. باید دنبال مجرمین اصلی بگردند وگرنه روزی متوجه می شوند که دیگر خیلی دیر شده است.

 

فیض الله عرب سرخی عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در حالی به طور ناگهانی به اوین بازگشت که به گفته ی همسرش فرصت خداحافظی با اعضای خانواده اش را نیز نیافت.

معاون وزیر بازرگانی دولت اصلاحات که یکی از ۷ شاکی پرونده ی شکایت از سردار مشفق و کودتاگران است، در این چهار روز آزادی تاکید کرده بود که آزادی اش غیر منتظره بوده و حتی یک بار هم درخواست عفو، آزادی و حتی مرخصی نداده بوده است.

فعالان سیاسی و کارشناسان، این آزادی غیرمنتظره را نشانه ای بر آغاز یک حرکت عقلانی از سوی حکومت گرفته بودند اما امروز با این خبر باز هم نگرانی ها تکرار می شود که آیا قرار است آن بخش از حاکمیت هم حرکتی به سمت آینده ی روشن داشته باشد؟

متن کامل مصاحبه کلمه با مریم شربتدار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی را با هم میخوانیم:

در خبرها آمده بود آقای عرب سرخی به مرخصی نیامدند بلکه آزاد شدند، بازگشت امروز ایشان به اوین به چه دلیلی بوده است؟

صبح از دادسرای اوین با خودشان تماس گرفته و گفته بودند که بیایید برای اجرای احکام. آنجا برایشان توضیح داده بودند که در آزادی ایشان اشتباهی صورت گرفته و باید برگردند به اوین.

یعنی اصلا در جریان نبودید و آزادی ایشان کتبی ابلاغ شده بوده؟

اصلا خبر نداشتیم. برگه ی آزادی داخل زندان به خودشان ابلاغ شده بود و مراحل رسمی بوده است. من حتی نتوانستم با ایشان خداحافظی کنم. نه من نه بچه ها، نه خانواده. خودش هم فکر کرده بود که یک احضار ساده است برای همین هیچ وسیله و لباسی همراه نداشتند.

این اشتباه از طرف کدام نهاد صورت گرفته؟

خود سازمان زندانها نامه ای به ایشان نشان داده و گفته بودند که آزاد شدی و پرونده ات منع تعقیب خورده است. من فکر می کنم این ها عادت کرده اند به آزار دادن افراد. این هم یک نوع شکنجه است. با اعصاب و روان همه بازی می کنند. هم فرد زندانی و هم خانوده ها. انگار اصلا برایشان روح و روان افراد اهمیتی ندارد. شانس آوردیم که امروز روز ملاقات ۳۵۰ بود و من توانستم بلافاصله به اوین بروم و در جریان دلیل برگشتنشان به اوین قرار بگیرم. وگرنه باید یک هفته صبر می کردم.

روحیه آقای عرب سرخی بعد از این بازگشت ناگهانی چطور بود؟

روحیه ایشان که خیلی خوب بود. همسرم بیرون بود ناراحت بود که دوستانش آنجا هستند و خودش بیرون. ما دوست داریم همه بیایند بیرون. البته متعجب بود که اشتباه یعنی چه؟ یک شب بگویند شما آزادی و همه ی وسایلت را هم ببر و بعد از چند روز زنگ بزنند که برگرد. نمی دونم والله چه چیز را می خواهند ثابت کنند.

آیا شما پیگیری قضایی خاصی خواهید کرد؟

نه. تجربه دو سال و اندی نشان داده که خیلی این ها نه با درخواست های ما کاری دارند نه با شکایت هایمان. ما شکایت هم که می کنیم از طرف تجلیل می کنند و ما را توبیخ که چرا شکایت کردید. مگر پرونده سردار مشفق را فراموش کردید؟ شاکیان را به زندان برگرداندند که چرا شکایت خود را پس نگرفتند. من به شخصه پیگیری قضایی نمیکنم و ایشان و باقی زندانی ها را سپرده ام به خدا.

مسیر قانونی ای هم احساس نمی کنم برایمان مانده باشد. کسی گوش شنوایی برای شنیدن این حرفها ندارد. وگرنه خود آقایان بهتر از همه به پرونده های این عزیزان اشراف دارند. کلا باید گفت چشم آقایان روشن که اختلاسگران رها و آزادند و افراد سالم و خدمتگذار پشت میله های زندان.

با توجه به اینکه این بازگشت غیر منتظره بود، لحظه ای که ایشان را از پشت شیشه های سالن ملاقات دیدید چه حسی به شما دست داد؟

بالاخره چون ما هنوز بر سر باورهای و حرف هایمان هستیم خیلی به آزادی دل خوش نکرده بودیم و منتظر بودیم دوباره به بهانه ای دیگر سراغ ایشان بیایند. البته دیدن ایشان از پشت آن شیشه ها و با گوشی تلفن حرف زدن همیشه بد است و هر بار آزار دهنده است. ولی واقعیتش را بخواهید دخترم خیلی بهم ریخت. آنقدر از نظر روحی حالش بد شد که حتی برای ملاقات هم نتوانست بیاید. نفرین های از ته دلش دلم را لرزاند. وای به روزی که جواب این آه ها بیاید.

به نظر شما این حرکت چه پیامی و برای چه کسانی می تواند داشته باشد؟

راستش نمی دانم، ما اول در عین حال که ناراحت بودیم که بقیه نیامده اند بیرون، ولی فکر کردیم که شاید واقعا می خواهند به عقلانیت برگردند و فضا را آرام کنند. تصور ما این بود که تصمیم گرفته اند یکی یکی آزاد کنند. اما با حرکتی که امروز دیدیم احساس می کنم بیشتر می خواهند بازی روانی راه بیاندازند.

تحلیل آقای عرب سرخی در این یک هفته از اوضاع و شرایط چه بود؟

با توجه به اینکه مدت کوتاهی بود، خیلی فرصت صحبت پیش نیامد و بیشتر به دیدار دوستان و آشنایان گذشت. اما امیدوار بودند که شاید تصمیم گرفته شده باشد زندانیان را آزاد کنند و فضا را از بحران خارج کنند در راستای شروط آقای خاتمی.

از پرونده دخترتان چه خبر؟ دادگاهی تشکیل شده است یا خیر؟

پرونده هنوز مفتوح است و خبری ندادند غیر از اخطار ممنوع الخروجی که هفته ی پیش برایش فرستادند.

با توجه به اینکه گفتید پیگیری قضایی نخواهید کرد پیام خاصی به مقامات قضایی دارید که از این طریق بشنوند؟

همانطور که همیشه گفته ام خودشان هم می دانند که چه دستهایی در کار است که کل نظام و مملکت و همه چیز را به باد می دهد. عقلانیت اجازه نمی دهد که مملکت در چنین مسیری قرار گیرد. انسان عاقل نباید عقلش را به دست این هایی که نمی دانم واقعا دنبال چه هستند و یا چه هدفی دارند بدهد. مراقب باشند که مملکت به فنا نرود. باید دنبال مجرمین اصلی بگردند وگرنه روزی متوجه می شوند که دیگر خیلی دیر شده است.

اگر صحبتی با خوانندگان سایت کلمه دارید بفرمایید.

من احساس می کنم که مردم آنقدر آگاهی دارند که خودشان تشخیص دهند که چه کسی حرف حق را میزند و چه کسی ناحق می گوید، همین که مردم می دانند برای ما دلگرمی است.

 


BREAKING NEWS- Appeals Court Reduces Incarcerated Human Rights Lawyer Nasrin Sotoudeh’s Sentence to 6 Years in Prison

September 14th, 2011 – According to Jaras,  the 54th branch of the Appeals Court in Tehran has informed human rights lawyer Nasrin Sotoudeh’s attorney Mina Jafari, that her sentence has been reduced to 6 years in prison and a 10 year ban from practicing the law.

It is worth mentioning that Sotoudeh has been behind bars for more than a year and was originally sentenced by the 26th branch of the Revolutionary Court to 11 years prison and banned from practicing the law and leaving the country for a period of 20 years.

Sotoudeh, the  mother of two young children ( 4 year old Nima and 11 year old Mehraveh) has boycotted all visitations for the past month as a result of the mistreatment of her family by prison officials.

Over the years, Sotoudeh an established lawyer,  has represented many political activists, journalists, civil activists children and teenagers.

Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42637/

 

 

شش سال زندان و ده سال محرومیت از وکالت

حکم قطعی نسرین ستوده

 

جرس: نسرین ستوده، وکیل مدافع حقوق بشر به شش سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد.

 

به گزارش جرس، شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران حکم نهایی نسرین ستوده را به یکی از وکلای وی (مینا جعفری) ابلاغ کرده است.

بر اساس این حکم ،  این حقوقدان به شش سال حبس تعزیری  و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شده است.

 

گفتنی است این وکیل مدافع حقوق بشر که بیش از یک سال است در زندان بسر می برد، در دادگاه بدوی (شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب) به یازده سال حبس و ۲۰ سال محرومیت از  وکالت ونیز ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم

شده بود.

نسرین ستوده مادر نیمای چهار ساله و مهرآوه ی یازده ساله، حدود یک ماه است که در اعتراض به بدرفتاری با خانواده اش، به ملاقات نرفته است

 

این کارشناس ارشد حقوق، وکیل بسیاری از فعالان سیاسی، روزنامه نگاران، کنشگران مدنی و کودکان و نوجوانان متهم، در سال های اخیر بوده است.

 


Ardeshir Amir Arjomand “Orumiyeh Lake is a National Issue, We Must All Support the Demands of our Azarbaijani Compatriots”

September 9th, 2011 – [Kaleme] Ardeshir Amir Arjomand, the speaker for the Coordination Council of the Green Path of Hope reacted to the statements of the Minister of Intelligence and the spokesperson for the Judiciary with regards to the Green movement and the house arrest of the leaders of the Green movement, emphasizing that one of the key criteria for participation in the parliamentary elections is the release of Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi from house arrest.  Amir Arjomand also condemned the reaction towards the crisis in Lake Orumiyeh, the recent arrest of the Dervishes and preventing Sunnis from performing ceremonies on Eide Fetr asking “Do they believe that by separating people into first, second and third class citizens, into Fars, Azari, Sunni, Kurdish, dervish and other, they will be able to guarantee the territorial integrity, national independence and balance within the country?”

The Release of Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi A Necessary Condition for Free &  Fair Elections

How can we expect to conduct free and fair elections when the leaders of the opposition Green movement are under house arrest?

In an interview with Kaleme, Dr. Ardeshir Amir Arjomand reiterated: ” The nation of Iran wants to feel the presence of Mousavi and Karroubi amongst themselves.  In reality, without the release of Mousavi and Karroubi, the political climate has not changed and we will not be ready for elections.  Their release is a necessary condition for free and fair elections.  Competition is a fundamental element of free and fair elections. How can we even begin to imagine the possibility of having free and fair elections when the leaders of the opposition Green movement are imprisoned in their own homes?”

Ardeshir Amir Arjomand called upon the activists within the Green movement and in particular the social networks to start a dialogue, analyzing and describing the various dimensions and criteria required to hold free and fair elections.  In response to recent claims by “Mohseni Eje’i” , the Attorney General and spokesperson for the judiciary, Amir Arjomand stated: ” Last week, in response to a question by reporters regarding whether the house arrest of certain well known political figures is considered a form of temporary arrest, Mohseni Eje’i claimed that house arrest is not a form of detention and it is in the best interest of some individuals to have restrictions imposed upon them.  It goes without saying that this statement is contradictory to Iran’s laws and penal code.”

The Attorney General is unaware of even the basics of Iran’s judicial law and proceedings. In reality Eje’i claims that because we are thugs, we do not need any laws…

Amir Arjomand, Mir Hossein Mousavi’s senior adviser continued: “When listening to the claims of the Attorney General one can come to two conclusions. Firstly, in his position as Attorney General it looks as though Mr. Eje’i  is not even familiar with the a,b,cs of the law and citizens’ rights.  Secondly, he must be very desperate and under pressure to adopt such an irresponsible stance.  His statement implies that  in order to arrest citizens, the government of Iran does not need to adhere to any laws, because those who run the government are thugs. In other words, Mr. Eje’i is claiming that they do not believe in a lawful government and reject individual freedoms, that the authorities and entities of the Islamic Republic are exempt from abiding by the law.

Previously they claimed that everyone was involved in a conspiracy and now they are exposing each other over power

In response to to the recent claims by the Minister of Intelligence that there is a hidden conspiracy between the “sedition” [the green movement] and the diversionary forces within the current government [of Ahmadinejad], Ardeshir Amir Arjomand responded as follows: “These statements are off the wall and ridiculous. The gentlemen who are supposedly considered the diversionary forces within the current government act like identical twins. They have taken anyone with any virtue such as courage, strength and integrity and claim that they are associated with a conspiracy. As if that were not enough, they are now engaging in exposing each other over power!”

Amir Arjomand added: ” They ascribe  lies and corruption to impiety. Is there anyone that is not aware that these gentlemen are the worse enemies of the people’s will and demands? They now have problems with a group of their own supporters who have become more aware, are unhappy and angry with the current conditions and feel as though they have been used.”

Amir Arjomand once again reiterated: ” The Green movement has never been and will never be vengeful and militant. A large segment of people who used to support these gentlemen are honest citizens who have gradually become more aware of the policies and tactics used by these gentlemen.  People are becoming more aware that the behavior of these gentlemen is detrimental to our religion and our people and it will never resolve their problems and concerns. It is these citizens who will eventually join our people in order to uphold their principles and values and help our nation from traversing this crises through necessary reforms.”

Who gives them a license to turn the Eide Fetr ceremonies into a bitter memory for the Sunnis?

Amir Arjomand pointed to the discrimination of Iranians  and the exclusion of Sunnis from the Friday Prayer ceremonies on Eide Fetr, posing the question: “Based on what legal precedence do they give themselves the license to turn the Eide Fetr ceremonies into bitter memories for our Sunni compatriots in Tehran?”

Amir Arjomand continued: “This type of behavior only worsens the feeling of discrimination amongst our compatriots. Is this type of immoral behavior beneficial to our security and national unity? We must all condemn these acts and defend the rights of Sunnis in Iran.

Azarbaijan has always been in the forefront of defending freedom and independence on behalf of the nation of Iran

While pointing to the continued suppression of the people of Azarbaijan the spokesperson for the Coordination Council of the Green Path of Hope added: “How can the  continued suppression of the honorable people of Azarbaijan in their defense of Lake Orumiyeh, a cultural heritage of great importance to all  Iranians across the globe, be defended in the name of national security when it has no legal precedence and makes no logical sense? Supporting the legal rights of our compatriots in Azarbaijan is the national duty of each and every one of us.  Our Azari compatriots have always been at the forefront of defending the independence and freedom of Iran and the people of this land.”

Amir Arjomand continued: “Why is violence and intolerance taking place against he Dervishes?  Is this type of behavior anything but brutality? Focusing on the demands of the various sectors of our society is key to strengthening our unity and national security.  It is only in this manner that we can take advantage of the diversity that exists in our country. We must create opportunities for freedom, independence and the development of cultural, political and economic prosperity.”

The emphasis of the Leaders of the Green Movement on equal rights for all Iranians

Amir Arjomand stated: “”Do they [the ruling government]  believe that by separating people into first, second and third class citizens, into Fars, Azari, Sunni, Kurdish, dervish and other, they will be able to guarantee the territorial integrity, national independence and balance within the country? In their statements on human rights and ethnic minorities, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi always emphasized that all Iranians are citizens of Iran and as such must have equal rights.  It is the duty of each and every one of us to condemn repression and strongly defend the legitimate rights and demands of all our compatriots in Iran.”

The policies of the authoritarian Iranian government vis-a-vis the events in the region is dishonest and hypocritical

In conclusion Amir Arjomand pointed to the  current events in the region and stated: ” The policies of the authoritarian Iranian government vis-a-vis the events taking place in the region is dishonest and hypocritical. They have fearlessly defended the crimes of the Syrian president Bashar Assad.  As a result they find themselves in a diplomatic dead end, and now claim that they support reforms in Syria.  If reforms are so important to them, then why don’t they implement reforms in their own country? Our people came to the streets in the most peaceful manner possible, demanding an end to tyranny and they responded with violent repression of our citizens.”

The spokesperson for the Coordination Council for the Green Path of Hope reiterated: “Iran’s Green movement, has strongly defended the rise of democratic movements in all nations in the region including Tunisia, Egypt, Yemen, Bahrain, Libya and Syria.  It is our duty to support these countries and the Green movement calls upon all freedom fighting people in the region and the international community to support their democratic aspirations.  It goes without saying that the situation in the region is becoming more complex and sensitive with the passing of each day and as such will require that we pay even more attention to the region moving forward. As we have repeatedly stated in the past, freedom and independence are mutually independent.  We neither have the right to sacrifice our independence for freedom, nor do we have the right to provide explicit or implicit support to dictatorships as a pretext to protect independence. We have no right to collaborate with dictatorships and call protesting citizens unpatriotic, nor do we have a right to forget political and economic independence in the name of freedom and in doing so put the sovereign rights of citizens in the hands of others.  Reforms or regime change in each country is up to its citizens and not others, and should take place by relying on the solidarity and courage of their national forces.”

Amir Arjomand stated: “The role of other nations and the international community is to support the aspirations of these nations , to help overcome barriers based on the real demands of the people of each nation and within strict international guidelines in a fair and equitable manner.  No country or power has the right to use international standards for their own political, military or economic gain and at the detriment of the sovereignty and interests of another nation and in doing so, take advantage of their pain and suffering.  It is therefore the duty of all freedom seeking forces in the region, while strongly defending freedom and the struggle against tyranny, to ensure that a new form of tyranny does not end up replacing the old.”

Source: http://www.kaleme.com/1390/06/18/klm-72351/

 

امیر ارجمند: مردم می‌خواهند کروبی و موسوی را در بین خود احساس کنند


جمعه, ۱۸ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :مردم می‌خواهند وجود کروبی و موسوی را در بین خود احساس کنند. بدون آزادی موسوی و کروبی به معنای واقعی شرایط سیاسی تغییر نکرده و آماده انتخابات نخواهد بود. آزادی آنها شرط لازم انتخابات آزاد است. رقابت، مولفه اساسی انتخابات است. چگونه انتخابات آزاد قابل تصور است در حالیکه رهبران معترضان در زندان هستند؟…

 

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید با تاکید بر اینکه شرط لازم انتخابات، آزادی آقایان موسوی و کروبی است به سخنان وزیر اطلاعات و سخنگوی قویه قضاییه در ارتباط با جنبش سبز و حصر رهبران این جنبش نیز واکنش نشان داد وی همچنین در گفت و گوی خود به نحوه مواجهه با بحران دریاچه ارومیه، بازداشت دراویش و جلوگیری از برگزاری نماز عید فطر اهل سنت اشاره و این سوال را مطرح کرد که آیا با پاره پاره کردن مردم به شهروندان درجه یک و درجه دو و سه، به فارس و آذری، سنی، کرد و درویش و غیره می‌خواهید ضامن تمامیت ارضی، استقلال و توسعه متوازن کشور باشید؟

 

آزادی میرحسین و کروبی شرط لازم انتخابات آزاد

 

چگونه رهبران معترض در زندان باشند و انتخابات آزاد برگزار شود؟

 

دکتر «اردشیر امیرارجمند» در گفت و گو با خبرنگار «کلمه» تاکید کرد: مردم می‌خواهند وجود کروبی و موسوی را در بین خود احساس کنند. بدون آزادی موسوی و کروبی به معنای واقعی شرایط سیاسی تغییر نکرده و آماده انتخابات نخواهد بود. آزادی آنها شرط لازم انتخابات آزاد است. رقابت، مولفه اساسی انتخابات است. چگونه انتخابات آزاد قابل تصور است در حالیکه رهبران معترضان در زندان هستند؟

وی از شبکه های اجتماعی و فعالان جنبش سبز خواست تا در سطوح مختلف در این فرصت به شرح و تحلیل ابعاد مختلف انتخابات آزاد و معیار های آن بپردازند و امکان بسیج همگانی را فراهم کنند.

اما بخش دیگر سخنان «امیرارجمند» در پاسخ به سوالی درباره اظهارات اخیر «محسنی اژه ای» دادستان کشور و سخنگوی قوه قضاییه بود. اژه ای ابتدای هفته گذشته در جمع خبرنگاران در پاسخ به این پرسش که آیا حصر خانگی برخی از چهره های سیاسی به معنای بازداشت موقت است ادعا کرده بود که حصر خانگی بازداشت نیست برخی از افراد به نفع خودشان است که محدود شوند ولی در آئین دادرسی چنین تعبیری وجود ندارد.

 

دادستان کل الفبای حقوق و امر قضا را نمی داند

اژه ای در واقع می گوید نیاز به قانون نداریم چون گردن کلفت هستیم

 مشاور میرحسین موسوی درباره این سخنان گفت: با شنیدن اظهارات دادستان کل دو گونه برداشت ممکن است. اول اینکه ایشان در این مقام، الفبای حقوق و امر قضا را اصلا نمی داند، دوم چنان دچار استیصال و بن بست است که مجبور به اتخاذ چنین مواضع غیر مسوولانه ای می‌شود. معنای سخن ایشان این است که برای زندان کردن نیاز به قانون نداریم چون گردن کلفت هستیم. یعنی ما نه حکومت قانون را قبول داریم و نه آزادی های فردی را. یعنی مقامت و سازمان‌های حکومتی فرای قانون قرار دارند.

 

پیش از این همه محسنات عالم را به هم نسبت می دادند و حالا بر سر قدرت یکدیگر را افشا می کنند

سوال دیگر «کلمه» از سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید درباره اظهارات اخیر وزیر اطلاعات در اجلاس خبرگان بود که ادعا کرده بود جریانی که او از نام «فتنه» یاد می کند با جریان انحرافی که در دولت قرار دارد ائتلاف علنی و عمدتا مخفی کرده اند.

«امیرارجمند» در واکنش به این اظهارات گفت: این سخنان آدرس غلط دادن است. حکایت آی دزد آی دزد کردن است. آقایانی که جریان انحرافی هستند مانند برادران دو قلو عمل کردند. تمام محسنات عالم را از تقوا، عصمت، شجاعت، پاکی، کاردانی و خستگی ناپذیری را به هم نسبت دادند و حالا سر سهم بیشتر از قدرت می‌خواهند همدیگر را افشا کنند.

وی افزود: دزد و دروغ گو بودن، فاسد وبی دین بودن را به هم نسبت می‌دهند وگرنه کیست که نداند این آقایان در دشمنی با خواست و اراده مردم هم دست و هم داستان هستند. مشکل هم اکنون بخشی از طرفداران خودشان است که آگاهی بیشتری یافته اند و از این وضع ناراضی و عصبانی هستند و احساس می‌کنند که از احساست پاک آنها سواستفاده شده است.

مشاورارشد میرحسین موسوی به مانند گذشته تاکید کرد: جنبش سبز انتقام جو و ستیزه جو نبوده و نیست. بخش مهمی از افرادی که از این اقایان حمایت می‌کردند، افراد صادقی هستند که به تدریج با یافتن آگاهی بیشتر نسبت به اعمال این آقایان و نتایج آن برای دین و دنیای مردم، رفع عصبانیت‌ها و دلخوری‌های مقطعی، با حفظ اصول و ارزش‌های خود با بقیه مردم برای خروج از بحران و انجام اصلاحات ضروری همراه می‌شوند.

 

تلخ کردن عید برای اهل سنت با چه مجوز شرعی و قانونی است؟

«امیرارجمند» به تبعیض های صورت گرفته نسبت به ایرانیان اشاره و درباره ممانعت از برگزاری نماز عید فطر اهل سنت این سوال را مطرح کرد که ممانعت از اقامه نماز عید فطر برادران اهل تسنن در تهران و تلخ کردن عید بر آنها بر اساس چه مجوز شرعی و قانونی صورت گرفته است؟

وی ادامه داد: آیا این عمل چیزی را جز تشدید احساس تبعیض نزد این هموطنان گرامی ایجاد می‌کند؟ آیا این گونه رفتارهای نابخردانه به نفع امنیت و همبستگی ملی است؟ همه ما باید این گونه اعمال را محکوم کنیم واز حقوق آنها دفاع کنیم.

آذربایجان در صف مقدم دفاع از استقلال و آزادی مردم ایران زمین بوده است

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید با اشاره به ادامه سرکوب مطالبات بر حق مردم آذربایجان افزود: ادامه سرکوب مطالبات بر حق مردم شریف و فیهم آذربایجان در دفاع از دریاچه ارومیه و میراث فرهنگی‌اشان که برای همه ایرانیان در هر کجای دنیا اهمیت دارد با نام تعریف از امنیت ملی و کدامین مبای عقلانی و قانونی قابل دفاع است؟ حمایت از مطالبات قانونی آنها وظیفه ای ملی برای همه ماست. مردم آذربایجان همواره در صف مقدم دفاع ازاستقلال وکیان ایران زمین و آزادی مردم این دیار بوده اند. و یا در سوی دیگر نابردباری خشونت امیز در قبال دراویش بر چه اساسی صورت می‌گیرد؟ آیا این چیزی جز منطق زور است؟

وی تاکید کرد: توجه به مطالبات بر حق اقشار مختلف مردم موجب تقویت همبستگی و امنیت ملی است. تنها از این طریق است که می‌توان از انواع تنوعی که در سرزمین ما وجود دارد فرصت ساخت. فرصت برای آزادی، استقلال و توسعه فرهنگی، سیاسی و اقتصادی.

تاکید رهبران جنبش سبز بر حقوق برابر همه ایرانیان است

وی این سوال را مطرح کرد که آیا با پاره پاره کردن مردم به شهروندان درجه یک و درجه دو و سه ، به فارس و آذری، سنی، کرد و درویش و غیره می‌خواهید در شرایط ملتهب جهان و منطقه ضامن تمامیت ارضی، استقلال و توسعه متوازن کشور باشید؟ آقایان موسوی و کروبی در بیانیه های حقوق بشر و اقوام خود تاکید داشته اند که همه ایرانیان شهروندان ایران هستند و از حقوق برابر برخوردارند.

وی افزود: وظیفه همه ما ست که از حقوق و مطالبات قانونی هموطنانمان در سراسر ایران قویا دفاع کنیم و سرکوب آنها را محکوم کنیم.

سیاست اقتدارگرایان در قبال منطقه صادقانه نیست؛ منافقانه است

«امیرارجمند» در بخش پایانی این گفت و گو به اوضاع منطقه اشاره کرد وگفت: سیاست اقتدارگرایان در قبال تحولات منطقه صادقانه نیست بلکه منافقانه است. آنها بی محابا از جنایات دولت و سوریه و بشار اسد دفاع کردند و اکنون دچار بن بست دیپلماتیک شده اند و می‌گویند از اجرای اصلاحات در سوریه دفاع می‌کنند.

وی تاکید کرد: دیکتاتورهای سوریه به همپالکی‌های ایرانی خود می‌گویند رطب خورده منع رطب چون کند. اگر راست میگویید چرا اصلاحات را در کشور خودتان انجام نمی‌دهید. مردم شما که به مسالمت آمیزترین روش به دنبال پایان دادن به استبداد بودند و شما همه آنها را با خشونت سرکوب کردید.

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید تاکید کرد: جنبش سبز از خیزش دموکراتیک تمامی ملت‌های منطقه چه تونس، مصر، یمن، بحرین، لیبی و سوریه قویا دفاع کرده است. این وظیفه ماست همانطور که جنش سبز هم از تمام آزادی‌خواهان منطقه و همچنین جامعه جهانی انتظار دارد از مطالبات دموکراتیک آنها حمایت کند. البته باید توجه داشت که روز به روز شرایط منطقه حساس تر و معادلات پیجیده تر می‌شود و این وضعیت دقت بیشتر از جانب همه ما را ایجاب می‌کند.

وی در تشریح این موضوع گفت: همانطور که مکرر گفته ایم آزادی و استقلال دو مفهوم توامان هستندو رابط تولیدی متقابل دارند. نه حق داریم به نام استقلال آزادی را قربانی کنیم و از دیکتاتورها به بهانه حفظ استقلال حمایت صریح یا ضمنی کنیم و با دیکتاتورها و جنایتکاران همزبان و همراه شویم و مردم معترض را یاغی و بیگانه پرست بنامیم، ونه به نام آزادی ، استقلال سیاسی ، نظامی و اقتصادی را فراموش کنیم و حق حاکمیت بر سرنوشت خویش و منابع انسانی و طبیعی خویش را غیر مسولانه به قدرت های دیگر واگذار کنیم. در حالکیه باید از اتخاذ مواضع قیم مابانه اجتناب کرد و قبول کرد باز تولید ادبیات و گفتمان جنگ سرد، که بیشتر به تاریخ پیوسته است، سازنده نیست، اما نباید در عین حال دچار خوشبینی مفرط در مورد حضور نیروهای خارجی و نتایج حاصل از آن شد.اصلاح یا تغییر نظامهای دیکتاتوری حاکم در منطقه بر عهده خود مردم هر کشوری با اتکا به همبستگی همه نیروهای ملی، شجاعت و درایت آنها است ونه دیگران.

امیرارجمند تصریح کرد: نقش ملتهای دیگر و جامعه بین المللی حمایت از مطالبات آنها و همچنین کمک به رفع احتمالی موانع بر اساس و به شرط خواست واقعی مردم هر سرزمینی و در چارچوب دقیق موازین بین المللی با تفسیری عادلانه و منصفانه است.

وی بر این نکته تاکید کرد که هیچ کشور و قدرتی نیز حق ندارد موازین بین المللی را بر اساس منافع سیاسی،نظامی و اقتصادی خود و به ضرر حق حاکمیت و منافع واقعی ملل دیگر تعبیر و تفسیر یا اعمال کند و از درد و رنج انها غیر منصفانه منتفع شود. لذا وظیفه همه نیروهای آزادی خواه در منطقه است که ضمن دفاع قاطعانه از ازادی و مبارزه ضد استبدادی، اجازه برقراری و باز تولید نوع جدیدی از مناسبات سلطه را ندهند. قطعا ایجاد و رعایت این توازن ساده نیست و همه باید مراقب باشند.

 


200 Days After the Illegal House Arrest of the Green Leaders, 33 Political Prisoners Demand an End to This Unjust Arrest

September 6th, 2011 [Kaleme] 200 days after the illegal house arrest of the leaders of the Green movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, 33 political prisoners published a statement from inside Evin prison demanding an end to this unjust and illegal house arrest.

The signatories of the statement include prisoners with a variety of political, social and cultural affiliations, including members of the Participation Front, The Islamic Revolution Mojahedin Organization [reformist political group not to be confused with the MKO], Advar Tahkim, The Freedom Movement,  National-Religious groups, journalists, human rights activists and individuals closely associated with Mir Hossein Mousavi.

The complete content of the statement as provided to Kaleme is as follows:

To the honorable nation of Iran,

It has been 200 days since the illegal house arrest of the honorable and dignified leaders of the Green movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, leaders who during the entire course of the movement have stood proud and resilient on the side of the people, refusing to bow to the lawlessness and violation of human rights by the ruling government of Iran.

Our citizens are fully aware that Mousavi and Karroubi who were both established leaders within the regime, are only guilty of defending the people’s vote and protesting against the electoral coup d’etat, a scandal that is even more evident today. These honorable leaders are guilty of having remained loyal to the central slogans of the Islamic Republic, namely “Independence, Freedom & The Islamic Republic”, emphasizing the importance of the implementation of free and fair elections.

The implementation of free and fair elections in 2009 without interference by security forces could have led to the narrowing of the gap between the people and the ruling government, setting the foundation for national sovereignty, political participation and improvement in the country’s affairs and four years of uninterrupted reforms leading to continuity and efficiency within the regime.

The response by the armed ruling government to the legal, peaceful demonstration of a nation protesting against the widespread atrocities and electoral fraud was the suppression of protesting citizens and the subsequent house arrest of Mousavi and Karroubi; a house arrest that many believe is more difficult to endure than normal prison conditions.

High ranking government officials who repeatedly boast about upholding the law have resorted instead to labeling the protests of millions of citizens as a revolt and a sedition, laying the foundation for the suppression of the people. How can they claim to uphold the law and justify the house arrest of Mousavi and Karroubi in the absence of a judicial due process and without issuing a warrant or holding a trial?

Even if this  house arrest and the restrictions associated with it, is considered a temporary detention, under what articles of the penal code were these acts committed? What are the charges against the leaders of the Green movement and who is the judge that has handed down such charges? What is the legal precedence for such a long house arrest? When exactly does the judiciary intend to begin a judicial due process in order to determine the truth and all that went unsaid  regarding what happened during and after the presidential elections?

Mousavi and Karroubi have both repeatedly stated that they are ready and willing to participate in a public trial. What then is the reason for such a long detention without a trial?  Does this type of behavior demonstrate the authority of the regime? If what the authorities continue to state is indeed true and the Green movement has been squelched as a result of the regimes authority, then they have nothing to worry about, rendering the continued illegal arrest of Mousavi, Karroubi and their honorable spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi meaningless.  Does this act not represent the desperation of a ruling government unwilling to admit to its failure to fulfill the demands of its people?

The fact that all legal precedence and judicial due process was ignored in the case of Mousavi and Karroubi, is a sign of obvious abuse of power and the transformation of the Islamic Republic from a government based on national sovereignty to an authoritarian state that will abuse power, ignoring all laws, religion and morality in order to achieve its own goals.

To the honorable nation of Iran,

The Green movement began in 2009 as a result of our citizens’ demands to hold free and fair elections, an undeniable right of every nation.  The movement sought to uphold the rights of citizens as described in the Constitution, emphasizing the freedom of expression and the right to protest and has paid a heavy price in order to restore the legal rights of our nation. What is strange and ironic is that the ruling government supports each and every movement in the Middle East fighting against dictatorial regimes, advising the government’s of these countries to recognize the rights of their citizens to self sovereignty and yet they will not provide these same rights to their own citizens, behaving in a manner very similar to the rulers of those countries.

Even more unfortunate, when the former president Mohammad Khatami stressed the importance of freedom for political parties, freedom of the press, the release of all political prisoners and holding free and fair elections as the bear minimum requirements for political participation, the totalitarian regime responded in an aggressive and offensive manner, attacking Khatami, demanding to know why conditions were being defined for the regime. The reality is that all undemocratic governments seek to impose unequivocal and undisputed obedience, rather than looking for ways to implement rational solutions that will lead the country to democracy with the least amount of personal costs.

Unfortunately the ruling government rejected even their own statistics with regards to the presidential elections that claimed fourteen million (?!) voted for reformist candidates and rather than recognizing the rights of millions of voters the government chose to engage in the widespread suppression of citizens through a heavy military atmosphere , a tactic that to date has had little to no results , for the Green movement is still alive and dynamic. These gentlemen did not even dare to issue permits for  peaceful protests and were even fearful of allowing funeral services for a renowned national athlete  and well known political figure.*

The behavior of the ruling government in the past two years regardless of the growing concerns by the independent entities within our civil society from the media outlets to political parties and political figures, can only be interpreted as the acts of “governments alienated from their citizens.”

The widespread, illegal and arbitrary arrests and sentences announced a few days prior to the June 15th, 2009 presidential elections, sentences that were issued a few days after the elections and the show trials that ensued, charging many of Mousavi and Karroubi’s supporters, themselves former high ranking members of this regime, is reminiscent of the coup d’etats that took place in previous decades in Latin American countries and the Middle East, including the military coup that took place in Turkey. The house arrest of Mousavi and Karroubi only further demonstrated these similarities.  The bitter irony of these events is that our country led the fight against dictatorships and authoritarian regimes in the region. The recent developments and anti authoritarian movements  in the Middle East that are gradually eradicating the repressive regimes in the region, also faced such a system of governance.

The authorities within the Islamic Republic are fully aware of the democratic wave taking place in the region, a wave that started because of the Green movement in Iran; a wave that  does not understand national borders or boundaries. The experiences in the other countries of the region demonstrates that the repression and suppression of anti-authoritarian movements is not a lasting strategy. It goes without saying that after having paid such a high price, it is difficult for the ruling government to accept that not only were their acts indefensible, but that they also face a serious issue of legitimacy, particularly as it is evident that very few opportunities exist in order to avoid a complete demise and collapse.

In conclusion we a group of political prisoners and signatories of this statement, in addition to condemning the continued illegal house arrest of the leaders of the Green movement, an act that more than anything resembles kidnapping and hostage taking, announce that the only way out of the current crisis facing our country and avoid even higher national consequences is to end the unjust detention of Mousavi and Karroubi and ensure that the minimum requirements as described by Khatami are implemented. The continuation of the policies of the recent years will only lead to the further weakening of the foundations of the regime and its ultimate self destruction and demise.

Alphabetic list of signatories:

1. Bahman Ahmadi Amoui

2. Hassan Asadi Zeidabadi

3. Massoud Bastani

4. Emad Bahavar

5. Ali Reza Beheshti Shirazi

6. Mostafa Tajzadeh

7. Ali Jamali

8. Mohammad Hossein Khorbak

9. Babak Dashab

10. Mohmmad Davari

11. Majid Dori

12. Amir Khosro Dalirsani

13. Ali Reza Rajai

14. Abdollah Ramazanzadeh

15. Isa Saharkhiz

16. Davood Soleymani

17,. Mohammad Seyfzadeh

18. Ghasem Sholehsadi

19. Keyvan Samimi

20. Esmail Sahabeh

21. Mohammad Farid Taheri Ghazvini

22. Feyzollah Arabsorkhi

23. Mehdi Forouzandehpour

24. Siyamak Ghaderi

25. Abolfazl Ghadyani

26. Mohsen Mohaghaghi

27. Mohammad Reza Motamedniya

28. Mohammad Reza Moghiseh

29. Mohsen Mirdamadi

30. Abdollah Momeni

31. Behzad Nabavi

32. Ziya Nabavi

33. Hassan Younesi

*Translator’s note: The reference here is to Naser Hejazi and Hoda Saber respectively

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/15/klm-72051/

بیانیه‌ی ۳۳ زندانی سیاسی به مناسبت دویستمین روز حصر رهبران جنبش سبز: به این حصر ظالمانه پایان دهید

سه شنبه, ۱۵ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :ما زندانیان سیاسی امضا کننده‌ی این بیانیه، ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی و اجرای الزامات و شرایط حداقلی است که آقای خاتمی بیان کرده‌اند. بدیهی است در غیر این صورت و با تدوام سیاست‌ها و رویه‌های دو سال اخیر، این بنیان‌های نظام است که هر روز سست و سست‌تر می‌شود و نظام را به نظامی خود ویران‌گر تبدیل می‌کند….

کلمه: ۳۳ زندانی حامی جنبش سبز در زندان اوین به مناسبت دویستمین روز حصر خانگی رهبران جنبش سبز، میرحسین موسوی و مهدی کروبی، بیانیه‌ای را از داخل زندان صادر کرده‌اند.

آنها در این بیانیه، حبس رهبران جنبش سبز را ظالمانه و غیرقانونی توصیف کرده و نوشته‌اند: ما زندانیان سیاسی امضاکننده‌ی این بیانیه ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی است.

در میان امضا کنندگان این بیانیه، اسامی زندانیانی از طیف‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی از جمله جبهه‌ی مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، ادوار تحکیم، نهضت آزادی، نیروهای ملی-مذهبی، روزنامه‌نگاران، فعالان حقوق بشری و نزدیکان مهندس موسوی دیده می‌شود.

متن کامل این بیانیه که در اختیار کلمه قرار گرفته، به این شرح است:

ملت بزرگ و شریف ایران

این ایام مصادف است با دویستمین روز حبس خانگی رهبران عزت‌مند و غیرت‌مند جنبش سبز، مهندس میرحسین موسوی و حجت‌الاسلام والمسلمین کروبی، که در طول این جنبش سربلند و مقاوم در کنار مردم باقی ماندند و تسلیم قانون‌شکنی‌ها و حق‌کشی‌های جریان حاکم نشدند.

برای ملت ما به خوبی روشن است که موسوی و کروبی که هردو از بلندپایه‌ترین چهره‌های مدیران این نظام بوده‌اند؛ جرمشان تنها و تنها دفاع از رای مردم و اعتراض به کودتای انتخاباتی بوده که رسوایی آن امروز پیش از گذشته آشکار شده است. گناه آنها این بوده و هست که به شعارهای محوری انقلاب «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و تاکید بر انتخابات آزاد وفادار ماندند و خواهان عملی شدن آن بودند.

انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در صورت طی روندی سالم و عدم مداخله‌ی نیروهای نظامی و امنیتی می‌توانست فاصله‌ی میان حکومت و مردم را کاهش دهد و زمینه‌ی حاکمیت ملی، مشارکت سیاسی و اصلاح امور را فراهم و پس از یک وقفه‌ی چهار ساله، روند اصلاحات را که برای حفظ، تداوم و کارآمدی نظام ضروری است، احیا کند. ولی متأسفانه آنچه در فرایند انتخابات رخ داد، نه تنها همه‌ی امیدها را نقش بر آب کرد، بلکه نهاد انتخابات در جمهوری اسلامی را در معرض انهدام قرار داد.

پاسخ جریان مسلط در حاکمیت به اعتراض قانونی و مسالمت‌آمیز مردم به تخلفات و فجایع گسترده انتخاباتی، سرکوب همه‌جانبه‌ی شهروندان معترض در دوران پس از انتخابات و حبس خانگی آقایان موسوی و کروبی بوده است؛ حبسی که همگان می‌گویند که تحمل آن به مراتب سخت‌تر و مشقت‌بارتر از تحمل زندان معمولی است.

به راستی مقامات ارشد نظام، که دائم بر طبل قانون‌گرایی می‌کوبند و قانون را فصل‌الخطاب اعلام می‌کنند و با توسل به این شعار، برچسب اغتشاش و فتنه را بر تجمع‌های اعتراضی و مشروع میلیون‌ها شهروند معترض می‌زنند و خود زمینه‌ساز سرکوب خشونت‌آمیز مردم می‌شوند، چگونه بدون طی روند حقوقی و قانونی و انجام هیچ‌گونه محاکمه و صدور حکمی، حبس خانگی آقایان

موسوی و کروبی را توجیه می‌کنند؟

این حبس توأم با محدودیت‌های مضاعف اگر بازداشت موقت است، براساس کدام ماده و بند از قوانین جزایی کشور اعمال می‌شود؟ چه اتهامی و به وسیله‌ی کدام مقام قضایی به آنها تفهیم شده است؟ مستند به کدام مجوز و اختیار قانونی، بازداشتی چنین طولانی‌مدت توجیه‌پذیر است؟ و نهایتا چه زمانی قرار است دستگاه قضایی اقدام به برگزاری دادگاه کند تا در جریان آن حقایق و ناگفته‌های انتخابات برای مردم روشن شود؟

آقایان موسوی و کروبی که بارها آمادگی خود را برای محاکمه علنی اعلام کرده‌اند، پس دلیل این حبس طولانی بدون محاکمه چه می تواند باشد؟ آیا این رفتار نشانه‌ی اقتدار نظام است؟ اگر آنطور است که مسئولین مرتب تکرار می‌کنند، که جنبش سبز با اقتدار جریان حاکم به پایان رسیده و نگرانی دیگری وجود ندارد، پس حبس غیرقانونی و این‌چنین طولانی موسوی و کروبی به همراه همسران آزاده و گرانقدرشان خانم‌ها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ آیا این اقدام نشانگر استیصال جریان حاکم و اذعان به عدم موفقیت خود در مقابله با خواسته‌ها و مطالبات مردم نیست؟

واقعیت این است که که نادیده انگاشتن بدیهیات قانونی و قضایی در قبال آقایان موسوی و کروبی، بارزترین دلیل و نشانه‌ی سوء استفاده از قدرت و نیز نماد و علامت بارزی از روند تلخ تبدیل نظام جمهوری اسلامی ِ متضمن حاکمیت ملی به حکومتی خودکامه و خودسر است که برای رسیدن به اهداف و خواسته‌های حود در استفاده از قدرت هیچ محدودیت قانونی و شرعی و عرفی و اخلاقی برای خود نمی‌شناسد

.

ملت شریف ایران،

 

 

بنیان جنبش سبز مردم ایران که در سال ۸۸ شکل گرفت، بر استیفای حق برخورداری از انتخابات آزاد و سالم بوده و هست که از بدیهی‌ترین حقوق انکار‌ناپذیر هر ملتی است. تلاش این جنبش با اتکا بر حقوق مصرح مردم در قانون اساسی، تاکید بر حق آزادی بیان و آزادی اعتراض است و تاکنون در مبارزه‌ی قانونی خود برای تأمین بخشی از حقوق اساسی ملت، هزینه‌های گزافی را نیز پرداخت کرده است. اما این نکته، عجیب و طنز آمیز است که حاکمیت با هر انگیزه‌ای از جنبش‌های جاری ضد استبدادی در کشورهای خاورمیانه حمایت می‌کند و به دولت‌های این کشورها توصیه می‌کند که حقوق مردم خود را در اعمال حق حاکمیت آنها به رسمیت بشناسد، ولی این حق را برای شهروندان کشور خود قائل نیست و در قبال آنها رفتاری کاملا مشابه زمامداران آن کشورها دارد.

تأسف‌بارتر اینکه وقتی رییس جمهوری سابق، سید محمد خاتمی، بر آزادی احزاب، مطبوعات، زندانیان سیاسی و برگزاری انتخابات آزاد و سالم به عنوان اقتضائات بدیهی و حداقلی مشارکت سیاسی تاکید می‌کنند، جریان تمامیت‌خواه حاکم با ادبیات پرخاش‌گر و زننده‌ی همیشگی خود به وی حمله‌ور می‌شود که چرا برای نظام شروط تعیین کرده‌اند؟

البته این واقعیتی است که هر گروه سلطه‌گر و حاکمیت غیر دمکراتیکی از دیگران جز فرمانبرداری بی‌چون و چرا نمی‌خواهد و راههای منطقی و کم‌هزینه‌ی دمکراتیک شدن و مهار قدرت خودکامه را برنمی‌تابد.

متأسفانه حاکمیت حتی به تبعات عقلانی ادعای خود در خصوص نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری و حتی به گفته‌ی خودشان رأی چهارده میلیونی (!؟) کاندیداهای اصلاح طلب نیز پای‌بند نیست و به جای به رسمیت شناختن حق مسالمت‌آمیز میلیون‌ها رای‌دهنده، سرکوب همه‌جانبه و اعمال فضای امنیتی- نظامی را در دستور کار خود قرار داد که هیچ نتیجه‌ای برای آنان به بار نیاورد و جنبش همچنان تا امروز زنده و پویا باقی مانده است، تا جایی که آقایان نه تنها جرأت صدور مجوز راهپیمایی مسالمت‌آمیر معترضان را ندارند، بلکه از برگزاری مراسم تشییع جنازه یا برگزاری مجلس ختم یک ورزشکار ملی یا یک چهره‌ی سیاسی- ملی نیز در هراس‌اند.

آنچه در دو سال اخیر به وضوح در رفتار حاکمیت مشاهده می‌شود، صرف‌نظر از نگرانی فزاینده از کانون‌های مستقل جامعه‌ی مدنی، از مطبوعات گرفته تا احزاب و نهادها و همچنین شخصیت‌های سیاسی، تنها با منطق «دولت‌های جدا از مردم» قابل توجیه است.

بازداشت‌های گسترده غیرقانونی و خودسرانه که احکام آنها چند روز قبل از انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ صادر شد و پس از انتخابات به اجرا گذاشته شد و دادگاههای فرمایشی و محاکمه‌های نمایشی پس از آن، که متهمان آنها حامیان موسوی و کروبی و بسیاری از آنها از مسئولان رده‌بالای قبلی همین نظام بوده‌اند، یادآور کودتاهای دهه‌های گذشته در کشورهای آمریکای لاتین و خاورمیانه از جمله ترکیه توسط نظامیان بود؛ موضوعی که با حبس خانگی موسوی و کروبی این تشابه را هرچه بیشتر نمایان شناخت. اما طنز تلخ این اتفاقات آنجاست که کشور ما که در گذشته سردمدار مبارزه با نظام استبدادی و خودکامه در منطقه بوده است، همزمان با تحولات اخیر که جنبش‌های ضد استبدادی خاورمیانه به تدریج در حال ریشه‌کن کردن نسل حکومت‌های یکه‌سالار و سرکوبگر هستند، چنین شیوه‌ای از حکمرانی را تجربه می‌کند.

مسئولان امروز جمهوری اسلامی به طور یقین به خوبی واقف هستند که امواج دمکراسی‌خواهی در منطقه، که یکی از مبادی قطعی آن وقوع جنبش سبز در ایران است، با ماهیت فرامرزی آن در تدوام خود مرزهای کشور ما را نیز در خواهد نوردید.

تجربه‌ی این کشورها نشان می‌دهد که به‌کارگیری ابزار زور و سرکوب برای مهار جنبش‌های ضداستبدادی عمری ندارد. البته برای جریان حاکم دشوار است که پس از پرداخت هزینه‌های سنگین، بپذیرد که نه تنها دستاورد قابل دفاعی نداشته بلکه به طور جدی درگیر بحران مشرعیت نیر شده و مشهود است که اندک فرصت‌های باقی‌مانده برای آن نیز رو به اضمحلال دارد.

در پایان، ما زندانیان سیاسی امضا کننده‌ی این بیانیه، ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی و اجرای الزامات و شرایط حداقلی است که آقای خاتمی بیان کرده‌اند. بدیهی است در غیر این صورت و با تدوام سیاست‌ها و رویه‌های دو سال اخیر، این بنیان‌های نظام است که هر روز سست و سست‌تر می‌شود و نظام را به نظامی خود ویران‌گر تبدیل می‌کند. فاعتبروا یا اولی الابصار.

اسامی امضا کنندگان به ترتیب حرف الفبا:

۱ – بهمن احمدی امویی

۲ – حسن اسدی زیدآبادی

۳ – مسعود باستانی

۴ – عماد بهاور

۵ – علیرضا بهشتی شیرازی

۶- مصطفی تاجزاده

۷ – علی جمالی

۸ – محمدحسین خوربک

۹ – بابک داشاب

۱۰ – محمد داوری

۱۱ – مجید دری

۱۲ – امیرخسرو دلیرثانی

۱۳ – علیرضا رجایی

۱۴ – عبدالله رمضان‌زاده

۱۵ – عیسی سحرخیز

۱۶ – داود سلیمانی

۱۷ – محمد سیف زاده

۱۸ – قاسم شعله‌سعدی

۱۹ – کیوان صمیمی

۲۰ – اسماعیل صحابه

۲۱ – محمد‌فرید طاهری قزوینی

۲۲ – فیض‌الله عرب‌سرخی

۲۳ – مهدی فروزنده‌پور

۲۴ – سیامک قادری

۲۵ – ابوالفضل قذیانی

۲۶ – محسن محققی

۲۷ – محمدرضا معتمدنیا

۲۸ – محمدرضا مقیسه

۲۹ – محسن میردامادی

۳۰ – عبدالله مومنی

۳۱ – بهزاد نبوی

۳۲ – ضیا نبوی

۳۳ – حسن یونسی


BREAKNG NEWS – 200 Days After His House Arrest, Mir Hossein Mousavi Declares: “The Future is Bright…”

September 7th, 2011 – [Kaleme] After 7 months of house arrest, Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard were finally allowed to visit the home of one of their daughters, spending some time with their three children.

According to reports received by Kaleme, 200 days after their house arrest, Mousavi and Rahnavard were accompanied by a number of male and female security agents to the residence of one of their daughters.  This sudden and unprecedented visit, with all three of their daughters present, was the first time Mousavi and Rahnavard were allowed to leave the confounds of their house arrest in a period of 7 months.

The future is bright…

In the meeting with his three children, Mir Hossein Mousavi made the following statement regarding the current developments in the country: “The future is bright”  While pointing to the upcoming [parliamentary] elections, the former prime minister during the 8 year holy war against Iraq stated: ” Given the current climate in our country, one cannot be hopeful regarding participation in the upcoming elections.”

While discussing the restrictions imposed upon them, Mousavi stated that he is grateful for the grace of God, emphasizing that the pressures and restrictions on himself and his wife are as a result of their ideals and speaking the truth, principles they both strongly believe in.

It has been reported that during Mousavi and Rahnavard’s long house arrest, they were both very concerned for the life,  well being and security of their three daughters, particularly as one of the pressure tactics used by security agents was making sure that Mousavi and Rahnavard were in the dark when it came to their children’s well being.

Presence of a high ranking judicial figure during the family visit and Mousavi’s distinct reaction

It has been reported that a high ranking judicial authority was also present  during Mousavi and Rahnavard’s first visit in 7 months with their three daughters, a visit that took place outside the restricted confines of Pasteur street [the location of Mousavi’s residence].  Mousavi is said to have strongly protested the presence of this individual, demanding to know why he was present and who had authorized him to be there.

Mousavi and Rahnavard denied all communication with the  outside world, their personal art work confiscated

During the visit with their three daughters, Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard reiterated that they have been denied all communication with the outside world, including access to newspapers, radio and even certain writing materials. They both emphasized that although these tactics are designed to erase their memories, the truth and the  events of the past two years will be etched in their memories for ever.  Mousavi and Rahnavard also stated: ” A large number of our personal art work and paintings were confiscated and taken to an undisclosed location during the interrogations and searches conducted by security agents after the initial days of our  house arrest.”

Mousavi and Rahnavard both in good physical condition and high spirits

Mousavi and Rahnavard’s daughters describe their parents as physically healthy and in excellent spirits. Reportedly when informed about the lies that had been published regarding his health by a number of pro government media outlets, Mousavi was surprised, strongly denying any reports eluding to the fact that he and his wife suffer from any serious illness.

Pressure on the family continued after the visit, all telephone contact once again banned

According to the latest reports received by Kaleme, after this unprecedented visit outside of the restrictions of Pasteur street and Mousavi’s explicit statements to the judicial authority present, pressure on Mousavi and Rahnavard once again increased and all telephone contact between Mousavi, Rahnavard and their daughters was yet again banned.

This is the second time Mousavi’s statements have reached Green media outlets in 2011.  The first such occasion was when Mousavi was  briefly allowed to visit and pay his respects to the body of his late father Mir Esmail Mousavi this past April, and he reportedly repeated to those present: “patience…. patience…. patience…”

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/16/klm-72180/


گزارش دیدار با فرزندان؛ میرحسین: آینده روشن است

چهارشنبه, ۱۶ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده : میرحسین موسوی در این دیدار با اشاره به تحولات جاری کشور گفت: آینده روشن است. نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس همچنین با اشاره به انتخابات پیش رو گفته است: به توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت. مهندس موسوی همچنین با شرح برخی از محدودیتها اظهار کرد از آنجایی که فشارها و محدودیتها به دلیل آرمان و سخن حقیست که هر دو به آن اعتقاد دارند، شکرگزارند و راضی به رضای خدا….

«میرحسین موسوی» و «زهرا رهنورد» پس از گذشت ۷ ماه حبس برای نخستین بار با حضور در خانه یکی از دختران، همزمان با سه فرزندشان دیدار کردند.

به گزارش «کلمه»، این دو همراه مردم، در روزهای گذشته با حضور تعدادی از ماموران امنیتی زن و مرد، در خانه یکی از فرزندان حضور یافتند. این ملاقات ناگهانی و بی سابقه نخستین ملاقات زهرا رهنورد و میرحسین موسوی در خارج از محدوده حبس، بعد از ۷ ماه و با حضور جمعیٍ هر سه دخترانشان بوده است.

آینده روشن است…

میرحسین موسوی در این دیدار با اشاره به تحولات جاری کشور گفت: آینده روشن است. نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس همچنین با اشاره به انتخابات پیش رو گفته است: به توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت.

مهندس موسوی همچنین با شرح برخی از محدودیتها اظهار کرد از آنجایی که فشارها و محدودیتها به دلیل آرمان و سخن حقیست که هر دو به آن اعتقاد دارند، شکرگزارند و راضی به رضای خدا.

گفته شده است که بخشی از فشارهای نیروهای امنیتی در طول مدت حبس، ایجاد نگرانی برای موسوی و رهنورد، در مورد وضعیت سلامت، زندگی و امنیت دخترانشان در زمانهای طولانی بی خبری از آنها بوده است.

حضور یک مقام قضایی و برخورد قاطع موسوی

حضور یک مسوول بلند پایه قضایی در این دیدارخانوادگی که تنها دیدار موسوی و رهنورد با دختران در خارج از محدوده ی پاستور بود از نکات قابل تامل بود که البته این مساله با اعتراض شدید میرحسین موسوی روبرو شد که این شخص چرا و با دستور چه کسی در خانه فرزندش حضور یافته است.

قطع دسترسی ها و  خروج بسیاری از آثار هنری شخصی از منزل

دراین دیدار میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد تاکید کردند که کلیه ارتباطات آنها و نیز دسترسی به روزنامه، رادیو و حتی بعضا لوازم نوشتاری قطع شده است. موسوی و رهنورد تاکید داشتند که این اقدامات تنها برای پاک کردن ذهن آنهاست در حالی که محال است با این گونه کارها ذهن ایشان نسبت به حقایق پاک شود. همچنین آقای موسوی و خانم رهنورد گفتند: تعداد زیادی از آثار هنریشان و نقاشی های ایشان و خانم رهنورد در روزهای ابتدایی حصر و در بازرسی ها از خانه توسط ماموران خارج شده و در جای نامعلومی نگهداری می شود.

وضعیت جسمی خوب، روحیه عالی

طبق اطلاعات رسیده، در این دیدار و در پرس و جوی دختران از شرایط جسمی پدر و مادرشان، حال خانم رهنورد و آقای موسوی کاملا خوب بوده و در شرایط مساعد جسمی و روحیه بسیار عالی قرار داشتند. میرحسین پس از با خبر شدن از دروغپردازی‌ های برخی سایت‌های حکومتی در مورد سلامتی اش ضمن اظهار تعجب، هرگونه بیماری خود و خانم رهنورد را به صورت جدی تکذیب کرد.

افرایش فشار ها پس از این دیدار و قطع دوباره ارتباط تلفنی

بر اساس آخرین خبر دریافتی از منابع موثق کلمه، پس از این دیدار، میرحسین و رهنورد در خارج از محدوده ی پاستور و سخنان صریح میرحسین خطاب به مسوول قضایی، فشارها بر مهندس موسوی و دکتر رهنورد افزایش یافته و مجددا کلیه ارتباطات محدود تلفنی ایشان با خانواده و دختران نیز به صورت کامل قطع شده است.

سخنان میرحسین در این دیدار دومین اظهار نظر موسوی در سال ۹۰ است که به رسانه ها  راه پیدا می کند. وی فروردین امسال زمانیکه با حضور در منزل پدری با پیکر مرحوم میر اسماعیل موسوی وداع می کرد همگان را خطاب قرار داده بود که: «صبر…صبر…صبر…».


Demands for the Elimination of Approbative Supervision, Release of All Political Prisoners & Changes to the Guardian Council

September 5th, 2011 – [Jaras] In an open letter addressed to the current head of the Assembly of Experts* Ayatollah Mahdavi Kani, a group of political and civil activists demanded amongst other things, that all  political prisoners be released from prison and changes be made to the members of the Guardian Council** allowing for the appointment of individuals with a variety of viewpoints and political backgrounds and in doing so laying the foundation for public participation in the upcoming parliamentary elections.

The signatories of this letter who also demanded the elimination of Approbative Supervision [Translator’s note: an interpretation of Iran’s Constitution that allows institutions like the Guardians Council to veto laws that have popular support and to disqualify candidates running for public office] included:  Fazollah Salavati, Seyed Ali Nekoui, Seyed Mahmoud Hosseini, Norouzi, Houshang Elham, Teymouri, Madaniyan, Hashem Javaheri, Ghadirzadeh, Behzad Hagh Panah, Mostafa Meskin, Mostafai, Fatollah Moein, Vatankhah, Dadkhah and tens of other political activists.

The content of the open letter to the head of the Assembly of Experts is as follows:

 

To the honorable head of the Assembly of Experts Ayatollah Mahdavi Kani,

In the name of God the most Merciful,

As a result of our concerns regarding the upcoming [parliamentary] elections and in accordance with our religious and social responsibilities, we have taken it upon ourselves to inform you in your capacity as the honorable head of the Assembly of Experts that we believe that the following reforms must be immediately implemented in order to ensure that our citizens can participate in the upcoming elections without any concerns or constraints. It goes without saying that your excellency’s assistance in resolving such matters and the reverberations of such a demand will only further support our citizens in their decision making processes with regards to the upcoming elections. We therefore ask that the following reforms take place immediately:

1. Definition and implementation of an  election process (based on the experiences of other countries and by taking advantage of proven processes and tools) designed to ensure the integrity and protection of every individual vote.

2. The removal of all members of the Guardian Council who advocated for a particular candidate in the 2009 elections and in doing so proved their inability to remain fair and independent minded, and the appointment of new members to the Guardian Council with a variety of view points and political backgrounds, without any affiliations to the current ruling government.

3. The release of all political prisoners and the overturning of convictions handed down as a result of trials that are in contradiction to the Constitution and current laws,  prohibiting the arbitrary conviction of reformists.

4. The elimination of Approbative Supervision , a clear deviation from the fundamental election process as defined during Ayatollah Khomeini’s reign and return to the original responsibility of the Guardian Council as described in the Constitution, i.e.,  return to the role and oversight of the  Guardian Council as was customary during that era.

5. Enactment of legislation designed to provide legal and judicial recourse in cases where candidates are unjustly disqualified from running for public office, including the establishment of heavy sentences for individuals and/or entities  seeking to misinform, ensuring that only non political convictions lead to the disqualification of a potential candidate.

May God protect all who seek to serve their country.

Fazollah Salavati, Seyed Ali Nekoui, Seyed Mahmoud Hosseini, Norouzi, Houshang Elham, Teymouri, Madaniyan, Hashem Javaheri, Ghadirzadeh, Behzad Hagh Panah, Mostafa Meskin, Mostafai, Fatollah Moein, Vatankhah, Dadkhah, etc.

CC: Dr. Larijani, The Head of the Parliament of the Islamic Republic of Iran

Ayatollah Hashemi Rafsanjani, Head of the Expediency Council

Ayatollah Mohammad Khatami

 

Translator’s Notes:

* Assembly of Experts: a deliberative body of 86 Islamic scholars that is charged with electing and removing the  Supreme Leader of Iran and supervising his activities.

*Guardian Council: an appointed and constitutionally-mandated 12-member council charged with interpreting the Constitution and composed of six Islamic faqihs (expert in Islamic Law), “conscious of the present needs and the issues of the day” to be selected by the Supreme Leader of Iran, and six jurists, “specializing in different areas of law, to be elected by the Majlis (the Iranian Parliament) from among the Muslim jurists nominated by the Head of the Judicial Power,”(who, in turn, is also appointed by the supreme leader).

Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42186/

 

حذف نظارت استصوابی، آزادی زندانیان سیاسی و تغییر اعضای شورای نگهبان

جمعی از فعالان سیاسی از رییس مجلس خبرگان درخواست کردند

 

جرس: جمعی از فعالان سیاسی و مدنی در نامه ای به رییس مجلس خبرگان با درخواست آزادی زندانیان سیاسی از وی خواسته اند که با تعویض اعضای شورای نگهبان و انتصاب اعضایی از گرایشهای متفاوت زمینه مشارکت همگانی در انتخابات را فراهم کند.

 

به گزارش رسیده به جرس، در این نامه که به امضای فضل الله صلواتی،  سید علی نکوئی،  سید محمود حسینی،  نوروزی، هوشنگ الهام، تیموری، مدنیان ، هاشم جواهری، قدیرزاده، بهزاد حق پناه،  مصطفی مسکین ، مصطفایی،  فتح الله معین،  وطنخواه ، دادخواه و دهها تن دیگر از فعالان سیاسی رسیده،  آنان خواستار حذف نظارت استصوابی شده اند.

 

ریاست محترم مجلس خبرگان رهبری حضرت آیت الله مهدوی کنی ( دام عزه )

سلام علیکم و رحمت الله و برکاته

 

دغدغه انتخاباتهای آتی و مسئولیت الهی و اجتماعی در قبال آن , ما را بر آن داشت که به اختصار خدمت حضرتعالی به عنوان ریاست مجلس خبرگان رهبری و جایگاه مسئولیت زای والایی که بر عهده دارید , اعلام داریم که به نظر اینجانبان اصلاحات زیر با قید فوریت انجام گردد تا مردم بدون دغدغه و پیامد در انتخابات شرکت نمایند . بدیهی است مساعدت حضرتعالی برای حل این مشکل و یا بازتابی که این درخواست خواهد داشت می تواند مردم را در تصمیم گیری برای اتخاذ موضع درست در برابر انتخابات یاری نماید.

 

طرح فرایند انتخابات ( با استفاده از تجربیات دیگر کشورها و بهره گیری از برنامه ها و ابزارهای مورد اعتماد که بکار می برند ) به گونه ایی که حتی رای چند نفر هم قابل خدشه و تردید نباشد .

تعویض تمامی اعضای شورای نگهبان که در انتخابات سال 88 از کاندیدای خاص جانبداری کرده و معلوم شد که ظرفیت بی طرفی را نداشته و انتصاب اعضای جدید شورای نگهبان از گرایش های متفاوت سیاسی و عدم وابستگی به جناح حاکم

 

آزادی همه زندانیان سیاسی و لغو محکومیت های آنها به دلیل عدم تناسب و انطباق دادگاه های آنها با قانون اساسی و منع تعقیب همه ی اصلاح طلب ها

 

حذف نظارت استصوابی که انحراف آشکار از سیره انتخابات دوران حضرت امام خمینی (ره) و وظیفه شورای نگهبان در قانون اساسی است و برگشت شورای نگهبان به حوزه نظارتی متداول آن دوران.

 

 

تصویب قوانینی که بر اساس آن رد صلاحیت های نابجا قابل پیگیری قضایی باشد و برای عاملان اطلاعات غلط از هر ارگان و یا اشخاصی که باشند جرایم سنگین در نظر گرفته شود و فقط محکومیت های غیر سیاسی , مانع شرکت در انتخابات باشد .

 

خداوند بر توفیق همه خدمتگذارا ن به ملت بیفزاید

فضل الله صلواتی . سید علی نکوئی . سید محمود حسینی . نوروزی . هوشنگ الهام . تیموری . مدنیان . هاشم جواهری . قدیرزاده . بهزاد حق پناه . مصطفی مسکین . مصطفایی . فتح الله معین . وطنخواه . دادخواه …..

 

رونوشت :

جناب آقای دکتر لاریجانی , ریاست محترم مجلس شورای اسلامی جهت استحضارو پیگیری

حضرت آیت الله هاشمی رفسنجانی , ریاست محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام .

حضرت حجت الا سلام والمسلمین سید محمد خاتمی