Monthly Archives: September 2012

This World Teacher’s Day, Let us be the Voice for the Voiceless and Innocent Iranian Teachers Behind Bars!

On the eve of World Teacher’s Day [October 5th, 2012], as countries across the globe prepare for ceremonies in appreciation of our honorable and dedicated teachers, a large number of innocent teachers with an extensive history of service in Iran’s education sector remain behind bars because they had the courage to demand that their civil rights be upheld.  Honorable Iranian teachers who have dedicated their lives to servicing the educational needs of remote and deprived regions in Iran have now been banned from the teaching profession and deprived of all their benefits and rights.

“Abdollah has fifteen years of experience serving the education sector. He has taught in remote areas of Iran such as the Kouhdasht villages and high schools in the province of Lorestan.  His salary and benefits were cut off right after he was arrested.  Our children no longer have insurance coverage and we have been deprived of all benefits afforded teachers.  When he was granted furlough two years ago, he visited the region where he used to teach and he was told that he is no longer needed.  As simple as that… ” says Fatemeh Adinehvand the wife of Abollah Momeni, incarcerated teacher, student activist and spokesperson for the Alumni Association Advar Tahkim-e-Vahdat. 

While expressing regret over the continued detention of innocent teachers Fatemeh Adinehvand continues: “Abdollah loves teaching and speaks fondly of the days when he was allowed to teach his students. Alas, it is a pity that a human being so in love with teaching, his students and the learning environment has been deprived from participating in the educational system for the past three years and instead is spending his days  behind bars.”

Rasoul Badaghi is a member of the Board of Directors of the Iran’s Teacher’s Union.  Badaghi is currently serving a 6 year prison sentence and has been deprived of all civil activities for a period of 5 years.  Despite posting bail, Badaghi’s family insists that he continues to be deprived of furlough.

Mahmoud Bagheri sentenced to 9 1/2 years prison, Mohammad Ali Agoushi a retired teacher sentenced to 10 years prison and exile to Zahedan prison are two other teachers currently behind bars because they dared to expressed their civic demands.

Abdolreza Ghanbari, middle school teacher, Hashem Shabani Nejad and Hadi Rashedi all three with a long history of service in the education sector and teaching in remote areas of Iran are facing the death penalty while behind bars.

Mohammad Davari began his teaching career servicing schools in remote regions in Iran in 1990 while completing his MA in Educational Administration. While studying for his MA, Davari began to teach and commenced his journalism career by publishing a variety of newspapers, magazines and website.  Davari was also active in the establishment of teacher’s trade associations and was arrested and sentenced while attending the teacher’s demonstrations that took place in February 2007.  Following the controversial presidential elections in 2009, Davari was once again arrested enduring more than 11 months of physical and psychological pressures at Evin prison’s ward under the supervision of Iran’s intelligence ministry.   Davari was eventually transferred from Evin’s security ward to the general ward in August 2010 and sentenced by the illegal Revolutionary Courts to 5 years prison and a $5000 dollar fine for participating in the post election demonstrations.

While mindful of her son’s 33 year service to the education sector in Iran, Zoleykhah Biyabani, Davari’s mother says: ” Mohammad began teaching in 1990. He has been deprived of his salary and all the benefits afforded a teacher since his arrest and incarceration.  He taught for four or five years in the villages bordering Russia and the villages in Northern Khorasan.While teaching he also became involved in teacher’s trade associations.  Mohammad is also a war veteran. In addition to his passion for teaching, he was always been very interested in journalism.  He began his journalism career while writing for the Northern Khorasan news paper.  Interestingly enough, I heard the authorities claiming on the radio the other day that we don’t have any journalists behind bars in Iran! Tell me then, why  is our Mohammad at Evin prison?  Why must he unjustly spend his days behind bars? Why must he endure so much hardship when he has a history of serving his people and his country as a war veteran, a teacher and a journalist? ”

“Ever since Mohammad has been in prison he has developed a number of ailments.  We managed to get him a doctor’s appointment to treat his heart condition and other physical ailments. The authorities however decided to take him to another doctor without coordinating with us and later informed us that after spending a few hours at the doctor’s office, the doctor did not show up and Mohammad was returned to prison.  How is it possible for them to take a political prisoner to a doctor without coordinating with his family? Mohammad continues to suffer from the same ailments and we have obtained yet another doctor’s appointment for him.  We’ll see if the authorities give him permission this time around.  So far they have not even granted him medical furlough.” adds Biyabani while pointing to her son’s physical ailments.

The pressures on Iranians serving the educational sector is not limited to prison sentences, death sentences and being banned from the teaching profession. Many teachers have open cases filed against them. Their every move is being watched and the slightest civic activities can lead to their arrest and incarceration.

According to the Campaign for the Support of ImprisonedTeachers the following teachers have open cases filed against them:

Shahou Hosseini, Abdolvahed Maroufzadeh, Ali Beshararti, Mozafar Sharifi , Razgar Sharifi, Ali Akbar Baghani, Mohmoud Beheshti Langeroudi, Mokhtar Asadi, Amir yaghinlou, Mohammad Jamal Heyki, Ali Reza Hashemi, Ahmad Medadi, Bagher Fathali Beygi, Zahra Hatami, Ali Najafi, Asghar Mohammad Khani,  Saeed Jahan Ara, Alyas Talebi, Mohsen Jeldyani, Javar Ebrahimi Azandaryani, Tofigh Mortezahpour, Mohammad Farjiyan, Mohammad Ali Shirazi, Masoumeh Dehghan retired teacher and her husband Abdolfatah Soltani, Hossein Taraghi Jafari, Mohammad Reza Rezaii Gorgani.

 

Source: Kaleme http://www.kaleme.org/1391/07/09/klm-114266/

 

گفتگو با خانواده معلمان زندانی؛ تاوان سنگین دفاع از حقوق صنفی

 

اشتراک

 

 

یکشنبه, ۹ مهر, ۱۳۹۱

چکیده :تعداد زیادی از معلمان با سوابق طولانی خدمت در آموزش و پرورش ایران به جرم طرح مطالبات صنفی خود در پشت میله های زندان بسر می برند. معلمان دربندی که پس از سالها خدمت در مدارس مناطق محروم کشور با صدور حکم اخراج از کلیه مزایای معلمی محروم شده اند….

 

در آستانه روز جهانی معلم (پنجم اکتبر)، مقام های عالی کشورهای دنیا در حال برپایی مراسم های ویژه ای در تجلیل و تقدیر از مقام معلم هستند. این در حالیست که تعداد زیادی از معلمان با سوابق طولانی خدمت در آموزش و پرورش ایران به جرم طرح مطالبات صنفی خود در پشت میله های زندان بسر می برند. معلمان دربندی که پس از سالها خدمت در مدارس مناطق محروم کشور با صدور حکم اخراج از کلیه مزایای معلمی محروم شده اند.

 

فاطمه آدینه وند که همسرش “عبدالله مومنی” پانزده سال سابقه خدمت در آموزش و پرورش دارد به “جرس” می گوید: “عبدالله پانزده سال در آموزش و پرورش خدمت کرده است و در مناطق محروم از جمله روستاهای کوهدشت و در دبیرستانهای استان لرستان درس داده است. همان سال اول که عبدالله را بازداشت کردند حقوق و مزایای معلمی اش قطع شد. الان بچه ها حتی دفترچه بیمه ندارند و کلیه امکاناتی که شامل معلمان می شود از ما گرفته شده است. دو سال پیش که به مرخصی آمده بود و به منطقه دو که درس می داد، مراجعه کرده بود به او گفتند ما دیگر به شما احتیاج نداریم! به همین راحتی!”

 

او با ابراز تاسف از حبس معلمان در چنین روزهایی می افزاید: “عبدالله عاشق محیط آموزشی و مدرسه است و هنوز از آن روزهایی که با بچه ها بود و به آنها درس می داد یاد می کند، اما افسوس که چنین کسی را که عاشق شاگردانش و تعلیم و تربیت است سه سال از ورود به محیط آموزشی محروم کرده اند و روزگارش را در پشت میله های زندان می گذراند.”

 

رسول بداقی، عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان مدتی پیش حکم اخراج خود از آموزش و پرورش را دریافت کرد. وی در حالی دوران محکومیت خود را سپری می کند که علی رغم سپردن وثیقه نتوانسته به مرخصی بیاید و به گفته خانواده او، با مرخصی اش مخالفت می کنند.

 

محمود باقری با حکم نه سال و نیم حبس تعزیری، محمد علی آگوشی، معلم بازنشسته با حکم ده سال حبس همراه با تبعید به زاهدان از زندانیان دیگری هستند که تنها به جرم طرح مطالبات صنفی خود در زندان بسر می برند.

همچنین عبدالرضا قنبری، آموزگار مدارس پاکدشت، هاشم شعبانی‌نژاد و هادی راشدی سه معلم دربند دیگر هستند که با سابقه طولانی تدریس در مدارس محروم کشور هم اینک با حکم اعدام روزهای سختی را در زندان سپری می کنند.

 

محمد داوری از سال ۶۹ حرفه معلمی را با تدریس در مدارس مناطق محروم کشور آغاز و همزمان مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت آموزشی را اخذ کرد. در دوران دانشجویی، در کنار حرفه معلمی به خبرنگاری روی آورد و در روزنامه ها، نشریات و سایتهای مختلف خبری مشغول به فعالیت شد. وی همچنین در قالب تشکل صنفی سازمان معلمان ایران فعالیت کرد و به خاطر حضور و فعالیت در تجمع های اعتراضی معلمان در اسفند سال ۸۵ بازداشت و محاکمه شد. پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ بار دیگر بازداشت و بیش از یازده ماه را در بندهای امنیتی اطلاعات تحت فشارهای جسمی و روحی قرار گرفت. این روزنامه نگار در مرداد ماه سال ۸۹ از بند امنیتی به بند عمومی ۳۵۰ انتقال یافت و در دادگاههای غیرقانونی به پنج سال حبس تعزیری و پنج میلیون تومان جریمه بدل از حبس بابت تجمعات سال ۸۸ محکوم گردید.

 

 

زلیخا بیابانی، مادر محمد داوری با اشاره به ۲۳ سال سابقه خدمت فرزندش در آموزش و پرورش عنوان می کند: “محمد از سال ۶۹ درس می داد و از زمانی که به زندان برده شد تمام حقوق و مزایای معلمی او قطع شده است. چهار و پنج سال در روستاهای مرزی شوروی و روستاهای استان خراسان شمالی به بچه ها درس می داد بعد در کنار شغل معلمی در شورای معلمان هم شروع به فعالیت کرد. او جانباز هم است. محمدم علاوه بر اینکه عاشق درس تعلیم و تربیت بود، به روزنامه نگاری هم علاقه داشت و در روزنامه خراسان شمالی فعالیت روزنامه نگاری اش را شروع کرد. اما جالب است که چند وقت پیش از رادیو شنیدم که می گویند ما هیچ خبرنگار زندانی نداریم! پس به ما بگویید آقا محمد ما در زندان اوین چه می کند؟ چرا باید به ناحق در حبس باشد. آن هم بعد از سالها خدمت به مردم و کشورش در میدان های جنگ و عرصه های خبرنگاری و معلمی چرا باید این شرایط سخت را تحمل کند؟”

 

وی با تاکید بر مشکلات جسمانی محمد می افزاید: “از زمانیکه محمد به زندان افتاده، به ناراحتی های جسمی زیادی دچار شده است. برای ناراحتی قلبی و مشکلات جسمی که داشت از دکتر برایش وقت گرفتیم اما مسئولین زندان بدون هماهنگی او را پیش پزشک برده اند و بعد از اینکه چند ساعت او را نگه داشته ان،د می گویند دکترت نیامده و دوباره او را برمی گردانند زندان! مگر می شود یک زندانی سیاسی را بدون هماهنگی به دکتر ببرند؟ حالا همان ناراحتی ها را دارد و دوباره برایش وقت دکتر می گیریم تا ببینیم اجازه می دهند یا نه؟ حتی اجازه مرخصی استعلاجی درمانی هم نمی دهند…”

 

اما فشارها بر این قشر فرهنگی تنها به صدور احکام حبس، اعدام و اخراج ختم نمی شود، بلکه بسیاری از معلمان پرونده های مفتوح داشته و تحت نظر هستند تا با کوچکترین فعالیت صنفی و فرهنگی روانه زندان شوند. به گزارش کمپین حمایت از معلمان دربند شاهو حسینی، عبدالواحد معروف‌زاده، مولود خوانچه زرد، علی بشارتی، مظفر شریفی، رزگار شریفی، علی اکبر باغانی، محمود بهشتی لنگرودی، مختار اسدی، امیر یقین لو، محمد جمال هیکی، علیرضا‌ هاشمی، احمد مدادی، باقر فتحعلی بیگی، زهرا حاتمی، علی نجفی، اصغر محمدخانی، سعید جهان آرا، الیاس طالبی، محسن جلدیانی، جعفر ابراهیمی ازندریانی، توفیق مرتضی‌پور، محمد فرجیان، محمدعلی شیرازی، معصومه دهقان، معلم بازنشسته و همسر عبدالفتاح سلطانی، حسین طرقی جعفری، محمدرضا رضایی گرگانی دارای پرونده مفتوح هستند

Advertisements

200 Workers Laid Off at Electric Khodro Shargh Company (EKS) as a Result of Crippling Sanctions

ImageThe president of the Association of the Islamic Coordination Councils told ISNA that EKS has been forced to lay off 200 workers as a result of difficulties importing auto parts from France due to the sanctions imposed on Iran. The company sought to circumvent the problem by purchasing the parts through an intermediary in Dubai, but once again ran into problems as a result of the wide range sanctions imposed against Iran.

 

بیکاری ۲۰۰ کارگر کارخانه خودروسازی در خراسان رضوی

اشتراک
 
 
دوشنبه, ۳ مهر, ۱۳۹۱

چکیده :به دلیل تحریم‌ها، این شرکت در تهیه یکی از قطعاتی که در خودرو‌ها استفاده می‌شود و از فرانسه وارد می‌شد به مشکل بر خورد و مجبور شد این قطعه را از طریق واسطه‌ای در دبی وارد کند که با تشدید تحریم‌ها در این امر نیز به مشکل بر خورد. مجموعه این مسائل تاثیر خود را گذاشت و باعث شد تعدادی از کارگران قراردادی و پیمانکاری حتی با سوابق بالای ۱۴ یا ۱۵ سال از کار خود مرخص شوند….

 

رئیس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان خراسان رضوی از بیکار شدن ۲۰۰ تن از کارگران شرکت الکتریک خودرو شرق از شرکت‌های وابسته به ایران خودرو خبر داد.

رحمت الله‌پور موسی در این زمینه به ایلنا گفت: شرکت الکتریک خودرو شرق، که یکی از شرکت‌های موفق در حوزه خود بود و امکانات خوبی را نیز در اختیار کارگران خود قرار می‌داد، به دلیل فشار‌های اقتصادی وارده، قرارداد ۲۰۰ تن از کارگران قراردادی و پیمانی خود را تمدید نکرده است.

او با اشاره به تحریم‌ها و فشار‌های اقتصادی وارد بر کشور، افزود: به دلیل تحریم‌ها، این شرکت در تهیه یکی از قطعاتی که در خودرو‌ها استفاده می‌شود و از فرانسه وارد می‌شد به مشکل بر خورد و مجبور شد این قطعه را از طریق واسطه‌ای در دبی وارد کند که با تشدید تحریم‌ها در این امر نیز به مشکل بر خورد. مجموعه این مسائل تاثیر خود را گذاشت و باعث شد تعدادی از کارگران قراردادی و پیمانکاری حتی با سوابق بالای ۱۴ یا ۱۵ سال از کار خود مرخص شوند.

پور موسی ادامه داد: این در حالی است که بر اساس تبصره ۲ ماده ۷ قانون کار، در کارهای دائم قرارداد موقت معنی ندارد.

رئیس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان خراسان رضوی در پایان به تعدیل نیرو در اکثر واحد‌های تولیدی استان اشاره کرد و اظهار داشت: اکثر واحد‌های تولیدی موجود یا نیروهای خود را تعدیل کرده‌اند و یا مشکل حقوق معوقه دارند.


BREAKING NEWS | Opposition Leader Mir Hossein Mousavi Reportedly at Tehran Heart Center Today

Wednesday September 19th, 2012 – [Iran Green Voice]  According to reliable sources, opposition leader Mir Hossein Mousavi, still under illegal house arrest, was seen at Tehran Heart Center, [a treatment center specializing in coronary and heart disease] for a few hours today Wednesday September 19th, for follow up cardiac treatment.

The security measures taken during Mir Hossein Mousavi’s short visit to the cardiac center were reportedly less stringent in comparison to when he was first hospitalized three weeks ago.  Eye witnesses report that Mousavi was even greeted by a number of patients and their relatives at the check-up section of Tehran Heart Center. One patient reportedly circumvented Mousavi’s security personnel, greeting and kissing the cheeks of the leader of the Green movement after inquiring about his well being.

Mir Hossein Mousavi was reported to have been in good health despite experiencing significant fatigue after undergoing a number of cardiac tests.  Mousavi was first transferred to Tehran Heart Center under extremely tight security measures following a sudden heart condition during the first week of September,  where he underwent an angioplasty and was transferred back to illegal house arrest less than 24 hours following his surgery.

Opposition Leaders Mir Hossein Mousavi, Mehdi Karroubi and Zahra Rahnavard have been under illegal house arrest since mid February 2010 and have been denied a trial and legal due process by the judiciary of the Islamic Republic of Iran.  The restrictions placed upon them while under house arrest has in some cases been more stringent that those endured by other political prisoners behind bars in the prison’s of the Islamic Republic of Iran.

Source: http://www.irangreenvoice.com/article/2012/sep/19/28841

 

میرحسین موسوی در مرکز قلب تهران

 

 

 

 

ایجاد شده در: 09/19/2012 – 18:19

 

 

ندای سبز آزادی ـ منابع خبری موثق از مرکز قلب تهران خبر دادند که امروز چهارشنبه، مهندس میرحسین موسوی، از رهبران در حبس جنبش سبز، برای پیگیری معالجات قلبی خود برای ساعاتی در این بیمارستان حضور یافته است.

بنا بر این گزارش، محدودیت‌ها و حساسیت‌ها و کنترل های امنیتی پیرامون مهندس موسوی نسبت به حضور سه هفته ی قبل وی در بیمارستان، کمتر بوده؛ به طوری که با حضور مهندس موسوی در قسمت «چک آپ» مرکز قلب تهران، برخی دیگر از بیماران و همراهان آنان، از حضور رهبر جنبش سبز استقبال می کنند. مطابق این شنیده حتی یکی از بیماران از میان مراقبان و ماموران امنیتی وی، خود را به میرحسین موسوی رسانده با او احوال پرسی و روبوسی می کند.

حال عمومی مهندس موسوی خوب گزارش شده، هرچند گفته می شود که در تست پزشکی، برای بررسی وضع قلب ایشان، وی دچار خستگی محسوس شده است.

مهندس میرحسین موسوی در ابتدای شهریورماه جاری و در پی نارسایی و مشکل قلبی، به شکل ناگهانی و تحت تدابیر شدید امنیتی به مرکز قلب تهران فرستاده شد. وی پس از آنژیوگرافی و در کمتر از 24 ساعت، از بیمارستان به منزل تحت کنترل خود بازگشت و بار دیگر در حبس غیرقانونی قرار گرفت.

مهدی کروبی، زهرا رهنورد و میرحسین موسوی، رهبران جنبش سبز، از نیمه دوم بهمن ماه 1389 بدون انجام محاکمه و تشریفات حقوقی مرسوم در دستگاه قضایی جمهوی اسلامی، به شکل غیرقانونی در حبس و حصر خانگی قرار دارند.

محدودیت هایی که متوجه آنان است در مواردی سخت تر و بیشتر از دیگر زندانیان سیاسی در زندان های جمهوری اسلامی است.

 

 


I Will Not Surrender to this Dangerous Charade!

As the various political factions and  established figures begin contemplating their moves ahead of  next year’s presidential elections in Iran, let us heed the words of Mir Hossein Mousavi , now under illegal house arrest for over 570 days. Let us be reminded of his now famous declaration:  “I will not surrender to this dangerous charade.”  

I believe the solution lies in allowing springs and streams of clear and sweet water to flow into this river bed; a steady and gradual flow that will slowly lead to the transformation of the water quality and the conditions of the river itself. Furthermore, I am of the opinion that it is still not too late; that our ruling establishment [regime] has the power to bring about this change, provided that they adopt respectful and compassionate policies towards all segments within our society.

The following are a number of suggestions that in my opinion are analogous to the streams of fresh water required to positively influence our country on a national level, shifting the current conditions and allowing us to escape the existing crisis and challenges facing our nation:

1) Direct accountability of the government towards the nation, the parliament and the judiciary.  In other words, there should be no extraordinary support of the government’s deficiencies and weaknesses and the government should be held directly responsible for any difficulties and hardship it has caused the nation.  It goes without saying that a competent and just government will be in a position to answer the concerns and question of the people and members of the parliament.  In the event of an incompetent and dishonest government, the parliament and the judiciary should be allowed to react accordingly and within the scope of their constitutional powers.

2) Implementation of a transparent and credible electoral regulations and procedures designed to reassure and convince the nation of free and fair elections, without any form of fraud or interference. The electoral regulations must be designed to ensure the participation of citizens despite their differences of opinion or affiliations, with the goal to eliminate arbitrary interference by government officials based on their political affiliation or personal preferences. The initial meetings and administrative procedures of the governments serving at the onset of the revolution may be used as a model.

3)  The release and exoneration of all political prisoners. I am confident that such an act will not be viewed as a sign of weakness but rather will demonstrate the visionary nature of the ruling establishment. We are fully cognizant of the fact that the decadent political forces oppose such an approach.

4) Freedom of the press and media including the redistribution of those newspapers that have been banned from publication is key to the resolution of the current challenges. We must eliminate all fear associated with freedom of the press and build upon the international experience in this area. The advent and expansion of satellite networks and their clear impact has clearly demonstrated the deficiencies and limitations associated with older broadcasting mechanisms including the state run National Broadcasting Television Station (IRIB. Restricting internet access and jamming satellite signals will only result in short term gains.  The only effective solution is the establishment of a variety of independent media outlets allowed to operate freely within our nation.  Is it not time for a bold and brave move? Is it not time for us to turn our attention away from outside our borders and instead rely on the intellectuals and creative elements within our society and in doing so establish the level of trust that will unite our creative, political, cultural and social capital?

5) Recognizing the people’s right to peaceful gatherings and the establishment of political parties as stipulated under articles 26 and 27 of the Islamic Republic’s Constitution, particularly if done tactfully and with the cooperation of all interested parties within our country can undoubtedly transform the current atmosphere of conflict between the Basiji forces and the public, leading to improved conditions and national reconciliation.

Mir Hossein Mousavi

Excerpts from Statement Number 17, dated January 1st, 2010

Recently posted on the Facebook page of 25Bahman:

Full Content of Mir Hossein Mousavi’s Statement No 17 in Farsi:

http://www.kaleme.org/1388/10/11/klm-7047/


Rent Prices Increase by a Staggering 60% Says Iran’s Census Bureau

According to the Census Bureau in Iran, rent prices increased 27% this past year. In the latest census report published on its website [http://www.amar.org.ir/] the Iranian Census Bureau announced that rent prices increased by a staggering 58.9% from 2010 to 2011.

The report indicates that the highest rent is paid in Tehran while the cheapest rentals are in the province of Southern Khorasan.

Source: http://www.kaleme.org/1391/06/23/klm-112449/


Mandatory Unpaid Furlough for 280 Workers Employed at Ahvaz Urban & Suburban Railway

280 employees at Kayson an Engineering and Construction company and contractor to Ahwaz Urban & Suburban Railway Organization have been forced to take unpaid furlough as a result of the company’s financial woes. The company announced lack of funds stemming from outstanding invoices related to its Ahvaz Urban Railway Project as the main reason behind the forced unpaid vacation of its work force. Employees at Kayson are concerned that this latest move by the company may lead to them losing their jobs permanently.

Kayson employees have reportedly not been paid salaries since April and the company has not met it’s obligation regarding severance packages for 200 employees , while 91 employees still await payment on promised increases in salaries.

There is no mentions of this news on Keyson’s English language website.

http://www.kayson-ir.com/contentpage.aspx?topic=financial_highlights&cat=1

Source: http://www.kaleme.org/1391/06/20/klm-112247/


An Iranian Official: Fired Workers Either Lack the Desire to Work or Have too Many Expectations!

“Fired workers either somehow lack the desire to work or have too many expectations, reducing their productivity. The ability to fire such workers will create a sense of trust between employers and employees, reduce labor costs and increasing production.” said Rahim BanaMowlaee , Vice Chairman of the Chamber of Commerce at Alborz Province in an interview with pro-government media outlet ISNA.
This public official’s claims regarding the high expectation of fired workers comes at a time when Iran is experiencing an unprecedented financial crisis and without any mention of the ever increasing number of factories filing for bankruptcy, not to mention the ineffective economic policies of the ruling establishment.

While ignoring a worker’s right to strike under Article 45 of Labor law as ratified in 1988, BanaMowlaee defended the firing of workers creating disturbances within factories adding: “A law that prevents an employer from firing an employee rather than facilitating order will lead to potential disorder and disturbance, for a number of workers will potentially abuse this right, causing disturbance in the factories and their workplaces.”

http://www.kaleme.com/1391/06/19/klm-112210/