Tag Archives: Prisoner Rights

Four Days After Being Freed From Prison Feizollah Arabsorkhi Sent Back to Evin | Government Cites Clerical Error

September 19th, 2011 [Kaleme: Zahra Sadr]  According to Maryam Sharbatdar Ghods, Feizollah Arabsokrkhi’s wife, Iran’s Prison Organization  presented her husband with an official letter stating that he has been freed from prison, the case against him withdrawn, only to inform him four days after his freedom that his release had been a clerical error and as a result he would have to once again return to Evin to complete his sentence.

Feizollah Arabsorkhi, a senior member of the Mojahedin of the Islamic Revolution Organization [reformist political party not to be confused with the MKO], was freed from Evin prison in a sudden and unexpected move on Wednesday night. Today, however, he received a telephone call from the Prosecutor’s Office at Evin informing him that his release had been the result of a clerical error. When asked about this recent event, Arabsorkhi’s wife stated: “Rationality tells us that the country cannot continue on this path.  A rational individual must not put his/her fate in the hands of those who have no idea what they stand for and what their goals are.  If they are not careful the country will be ruined. They should seek to find those who are really guilty before it is too late.”

According to his wife,  Arabsorkhi’s return to Evin prison, much like his short lived freedom, was so sudden, that he did not even get a chance to bid his family farewell.

During the four days that he was free, Arabsorkhi, former Vice Minister for Commerce during Khatami’s reform years and  one of the seven plaintiffs who filed a case against Sardar [commander] Moshfegh and the coup government, confirmed that the news that he had been freed from prison came as a complete surprise to him, for he had never submitted a request for furlough let alone demand that the case against him be dismissed.   Upon news of his ultimate release, many political activists viewed this unexpected move as a rational act by the government of Iran. The sudden about face by the government however, has increased concerns and doubts about whether they will ever make moves towards a brighter future.

The complete content of Kaleme’s interview with Feizollah Arabsorkhi’s wife is as follows:

It was reported that Mr. Arabsorkhi did not receive furlough but rather was freed from prison. Why then did he return to Evin again today?

This morning they contacted him directly from the prosecutor’s office at Evin and summoned him to their office. When he arrived, they explained that they had made a mistake and informed him that he had to return to Evin.

Were you informed? Was Mr. Arabsorkhi’s ultimate release and freedom confirmed to him in writing?

We were completely in the dark.  They presented his freedom papers to him directly while he was in prison. The process was official. I wasn’t even able to bid my husband farewell. The children and the family did not get to say good bye either. When he was called to appear, he assumed it was a simple summon. For that reason, he did not even take any of his personal belongings with him.

Do you know which government entity is responsible for this supposed error?

The Prison Organization had presented my husband with an official letter indicating that he had been freed, the case against him dismissed.  I have a feeling these individuals have become accustomed to hurting people. This is yet another form of torture, another form of a psychological game.  They have no respect for the psychological well being of prisoners and their families.  Luckily today was the visitation day for Ward 350 at Evin and we were able to go to prison and inquire about the reason why he was transferred back to Evin. Otherwise, we would have had to wait another week to obtain any information.

How was Mr. Arabsorkhi’s spirits given his sudden transfer back to Evin?

He was in great spirits.  During the four days my husband was free he was upset that his colleagues and friends were still behind bars while he had been freed.   It goes without saying that it is our desire to see everyone freed.  Of course he was surprised. He did not understand what they meant when they stated that an error had occurred.  What are you supposed to say when they tell you one night that you are free to leave and ask you to take your belongings and after a few days call you and take you back to prison?  God only knows what they are trying to prove.

Have you followed up with the judicial authorities regarding this matter?

No. Our experiences in the past two years have shown that they don’t care about our inquiries.  When we file a complaint we are reprimanded for complaining.  Have you forgotten the case filed against Sardar [commander] Moshfegh?  They took the plaintiffs back to prison and demanded why they had not retracted their complaint.  I will personally not file an inquiry with the judiciary, for I have put my husband and the other prisoners in God’s hands.

I don’t think that we have any legal recourse. No one is interested in listening to what we have to say.  The truth is these gentlemen are fully aware of the details of the cases as it relates to our loved ones.  I congratulate them for allowing those who are guilty to roam free while the innocent remain behind bars.

Given his sudden return to prison, how did you feel when you saw him from behind the windows of the visitation booth today?

Given that we continue to stand firm on our beliefs, we had not allowed ourselves to take his freedom very seriously for we were certain that they were bound to come back at some point and arrest him once again under a new pretext. It goes without saying that seeing him from behind a window and being able to speak to him only via the phone is never easy and pains us every single time.  The truth is, my daughter was devastated.  Her spirits were so broken that she was unable to come to visit with her father.  The manner in which she cursed them shook me to the core. Some day, they will pay for the sorrow they have caused.

Do you believe that this act was meant as a message? If so to whom?

The truth is I have no idea. At first although we were saddened by the fact that the other political prisoners had not been freed, we believed that perhaps they really intended to return to rationality with the goal to calm the current atmosphere. We thought that they planned to free the prisoners one by one. What we witnessed today however, makes us believe that they are more interested in playing psychological games.

What was Mr. Arabsorkhi’s analysis of the current situation in the week that he was at home?

Given that he was home for only a short period of time, we did not really have much opportunity to talk about such issues, for we spent much of our time visiting with friends and family members. He was hopeful however, that perhaps they had decided to free all prisoners as per the conditions announced by Mr. Khatami and in doing so remove the country from its current turmoil.

What is the status regarding your daughter’s case? Has a trial taken place?

The case is still pending. We have heard nothing new, though she was  informed last week that she has been banned from leaving the country.

Given that you have decided not to file an official inquiry with the judiciary, do you have any specific message for the judicial authorities?

Like I have repeatedly stated in the past, they are fully aware of those who are leading to the demise of the regime and our country. Rationality tells us that the country cannot continue on this path.  A rational individual must not put his/her fate in the hands of those who have no idea what they stand for and what their goals are.  If they are not careful the country will be ruined. They should seek to find those who are really guilty before it is too late.

If you’d like to address the readers of Kaleme, please feel free to do so.

I feel as though our people have sufficient awareness to judge who is speaking the truth and on the side of justice and who is being unjust. It warms my heart to know that our people are fully aware of what is going on.

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/28/klm-73658/

 

همسر فیض‌الله عرب‌سرخی: با ابلاغ کتبی آزاد کردند و با احضار تلفنی دستگیر! عادت کرده‌اند به آزار دادن افراد

 

 

دوشنبه, ۲۸ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :خود سازمان زندانها نامه ای به ایشان نشان داده و گفته بودند که آزاد شدی و پرونده ات منع تعقیب خورده است. حالا می گویند در آزادی ایشان اشتباهی صورت گرفته و باید برگردند به اوین. من فکر می کنم این ها عادت کرده اند به آزار دادن افراد. این هم یک نوع شکنجه است. با اعصاب و روان همه بازی می کنند. هم فرد زندانی و هم خانوده ها. انگار اصلا برایشان روح و روان افراد اهمیتی ندارد….

 

کلمه – زهرا صدر:

مریم شربتدار قدس می گوید که سازمان زندانها نامه ای به همسرش نشان داده و گفته بودند که آزاد شدی و پرونده ات منع تعقیب خورده است حالا می گویند در آزادی ایشان اشتباهی صورت گرفته و باید برگردند به اوین.

 

فیض الله عرب سرخی چهارشنبه شب گذشته با ابلاغ ناگهانی آزادی از زندان اوین رها شد، تا در مرحله ای دیگر در مسیر آینده ای روشن حرکت کند. امروز اما با تماسی از دادسرا به زندان اوین بازگشت تا بار دیگر ترس کودتاگران را از مردان رهای سرزمین مان فریاد کند.

 

مریم شربتدار قدس در گفتگو با خبرنگار کلمه، می گوید: خودشان هم می دانند که چه دستهایی در کار است که کل نظام و مملکت و همه چیز را به باد می دهد. عقلانیت اجازه نمی دهد که مملکت در چنین مسیری قرار گیرد. انسان عاقل نباید عقلش را به دست این هایی که نمی دانم واقعا دنبال چه هستند و یا چه هدفی دارند بدهد. مراقب باشند که مملکت به فنا نرود. باید دنبال مجرمین اصلی بگردند وگرنه روزی متوجه می شوند که دیگر خیلی دیر شده است.

 

فیض الله عرب سرخی عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در حالی به طور ناگهانی به اوین بازگشت که به گفته ی همسرش فرصت خداحافظی با اعضای خانواده اش را نیز نیافت.

معاون وزیر بازرگانی دولت اصلاحات که یکی از ۷ شاکی پرونده ی شکایت از سردار مشفق و کودتاگران است، در این چهار روز آزادی تاکید کرده بود که آزادی اش غیر منتظره بوده و حتی یک بار هم درخواست عفو، آزادی و حتی مرخصی نداده بوده است.

فعالان سیاسی و کارشناسان، این آزادی غیرمنتظره را نشانه ای بر آغاز یک حرکت عقلانی از سوی حکومت گرفته بودند اما امروز با این خبر باز هم نگرانی ها تکرار می شود که آیا قرار است آن بخش از حاکمیت هم حرکتی به سمت آینده ی روشن داشته باشد؟

متن کامل مصاحبه کلمه با مریم شربتدار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی را با هم میخوانیم:

در خبرها آمده بود آقای عرب سرخی به مرخصی نیامدند بلکه آزاد شدند، بازگشت امروز ایشان به اوین به چه دلیلی بوده است؟

صبح از دادسرای اوین با خودشان تماس گرفته و گفته بودند که بیایید برای اجرای احکام. آنجا برایشان توضیح داده بودند که در آزادی ایشان اشتباهی صورت گرفته و باید برگردند به اوین.

یعنی اصلا در جریان نبودید و آزادی ایشان کتبی ابلاغ شده بوده؟

اصلا خبر نداشتیم. برگه ی آزادی داخل زندان به خودشان ابلاغ شده بود و مراحل رسمی بوده است. من حتی نتوانستم با ایشان خداحافظی کنم. نه من نه بچه ها، نه خانواده. خودش هم فکر کرده بود که یک احضار ساده است برای همین هیچ وسیله و لباسی همراه نداشتند.

این اشتباه از طرف کدام نهاد صورت گرفته؟

خود سازمان زندانها نامه ای به ایشان نشان داده و گفته بودند که آزاد شدی و پرونده ات منع تعقیب خورده است. من فکر می کنم این ها عادت کرده اند به آزار دادن افراد. این هم یک نوع شکنجه است. با اعصاب و روان همه بازی می کنند. هم فرد زندانی و هم خانوده ها. انگار اصلا برایشان روح و روان افراد اهمیتی ندارد. شانس آوردیم که امروز روز ملاقات ۳۵۰ بود و من توانستم بلافاصله به اوین بروم و در جریان دلیل برگشتنشان به اوین قرار بگیرم. وگرنه باید یک هفته صبر می کردم.

روحیه آقای عرب سرخی بعد از این بازگشت ناگهانی چطور بود؟

روحیه ایشان که خیلی خوب بود. همسرم بیرون بود ناراحت بود که دوستانش آنجا هستند و خودش بیرون. ما دوست داریم همه بیایند بیرون. البته متعجب بود که اشتباه یعنی چه؟ یک شب بگویند شما آزادی و همه ی وسایلت را هم ببر و بعد از چند روز زنگ بزنند که برگرد. نمی دونم والله چه چیز را می خواهند ثابت کنند.

آیا شما پیگیری قضایی خاصی خواهید کرد؟

نه. تجربه دو سال و اندی نشان داده که خیلی این ها نه با درخواست های ما کاری دارند نه با شکایت هایمان. ما شکایت هم که می کنیم از طرف تجلیل می کنند و ما را توبیخ که چرا شکایت کردید. مگر پرونده سردار مشفق را فراموش کردید؟ شاکیان را به زندان برگرداندند که چرا شکایت خود را پس نگرفتند. من به شخصه پیگیری قضایی نمیکنم و ایشان و باقی زندانی ها را سپرده ام به خدا.

مسیر قانونی ای هم احساس نمی کنم برایمان مانده باشد. کسی گوش شنوایی برای شنیدن این حرفها ندارد. وگرنه خود آقایان بهتر از همه به پرونده های این عزیزان اشراف دارند. کلا باید گفت چشم آقایان روشن که اختلاسگران رها و آزادند و افراد سالم و خدمتگذار پشت میله های زندان.

با توجه به اینکه این بازگشت غیر منتظره بود، لحظه ای که ایشان را از پشت شیشه های سالن ملاقات دیدید چه حسی به شما دست داد؟

بالاخره چون ما هنوز بر سر باورهای و حرف هایمان هستیم خیلی به آزادی دل خوش نکرده بودیم و منتظر بودیم دوباره به بهانه ای دیگر سراغ ایشان بیایند. البته دیدن ایشان از پشت آن شیشه ها و با گوشی تلفن حرف زدن همیشه بد است و هر بار آزار دهنده است. ولی واقعیتش را بخواهید دخترم خیلی بهم ریخت. آنقدر از نظر روحی حالش بد شد که حتی برای ملاقات هم نتوانست بیاید. نفرین های از ته دلش دلم را لرزاند. وای به روزی که جواب این آه ها بیاید.

به نظر شما این حرکت چه پیامی و برای چه کسانی می تواند داشته باشد؟

راستش نمی دانم، ما اول در عین حال که ناراحت بودیم که بقیه نیامده اند بیرون، ولی فکر کردیم که شاید واقعا می خواهند به عقلانیت برگردند و فضا را آرام کنند. تصور ما این بود که تصمیم گرفته اند یکی یکی آزاد کنند. اما با حرکتی که امروز دیدیم احساس می کنم بیشتر می خواهند بازی روانی راه بیاندازند.

تحلیل آقای عرب سرخی در این یک هفته از اوضاع و شرایط چه بود؟

با توجه به اینکه مدت کوتاهی بود، خیلی فرصت صحبت پیش نیامد و بیشتر به دیدار دوستان و آشنایان گذشت. اما امیدوار بودند که شاید تصمیم گرفته شده باشد زندانیان را آزاد کنند و فضا را از بحران خارج کنند در راستای شروط آقای خاتمی.

از پرونده دخترتان چه خبر؟ دادگاهی تشکیل شده است یا خیر؟

پرونده هنوز مفتوح است و خبری ندادند غیر از اخطار ممنوع الخروجی که هفته ی پیش برایش فرستادند.

با توجه به اینکه گفتید پیگیری قضایی نخواهید کرد پیام خاصی به مقامات قضایی دارید که از این طریق بشنوند؟

همانطور که همیشه گفته ام خودشان هم می دانند که چه دستهایی در کار است که کل نظام و مملکت و همه چیز را به باد می دهد. عقلانیت اجازه نمی دهد که مملکت در چنین مسیری قرار گیرد. انسان عاقل نباید عقلش را به دست این هایی که نمی دانم واقعا دنبال چه هستند و یا چه هدفی دارند بدهد. مراقب باشند که مملکت به فنا نرود. باید دنبال مجرمین اصلی بگردند وگرنه روزی متوجه می شوند که دیگر خیلی دیر شده است.

اگر صحبتی با خوانندگان سایت کلمه دارید بفرمایید.

من احساس می کنم که مردم آنقدر آگاهی دارند که خودشان تشخیص دهند که چه کسی حرف حق را میزند و چه کسی ناحق می گوید، همین که مردم می دانند برای ما دلگرمی است.

 

Advertisements

BREAKING NEWS- Appeals Court Reduces Incarcerated Human Rights Lawyer Nasrin Sotoudeh’s Sentence to 6 Years in Prison

September 14th, 2011 – According to Jaras,  the 54th branch of the Appeals Court in Tehran has informed human rights lawyer Nasrin Sotoudeh’s attorney Mina Jafari, that her sentence has been reduced to 6 years in prison and a 10 year ban from practicing the law.

It is worth mentioning that Sotoudeh has been behind bars for more than a year and was originally sentenced by the 26th branch of the Revolutionary Court to 11 years prison and banned from practicing the law and leaving the country for a period of 20 years.

Sotoudeh, the  mother of two young children ( 4 year old Nima and 11 year old Mehraveh) has boycotted all visitations for the past month as a result of the mistreatment of her family by prison officials.

Over the years, Sotoudeh an established lawyer,  has represented many political activists, journalists, civil activists children and teenagers.

Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42637/

 

 

شش سال زندان و ده سال محرومیت از وکالت

حکم قطعی نسرین ستوده

 

جرس: نسرین ستوده، وکیل مدافع حقوق بشر به شش سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد.

 

به گزارش جرس، شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران حکم نهایی نسرین ستوده را به یکی از وکلای وی (مینا جعفری) ابلاغ کرده است.

بر اساس این حکم ،  این حقوقدان به شش سال حبس تعزیری  و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شده است.

 

گفتنی است این وکیل مدافع حقوق بشر که بیش از یک سال است در زندان بسر می برد، در دادگاه بدوی (شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب) به یازده سال حبس و ۲۰ سال محرومیت از  وکالت ونیز ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم

شده بود.

نسرین ستوده مادر نیمای چهار ساله و مهرآوه ی یازده ساله، حدود یک ماه است که در اعتراض به بدرفتاری با خانواده اش، به ملاقات نرفته است

 

این کارشناس ارشد حقوق، وکیل بسیاری از فعالان سیاسی، روزنامه نگاران، کنشگران مدنی و کودکان و نوجوانان متهم، در سال های اخیر بوده است.

 


200 Days After the Illegal House Arrest of the Green Leaders, 33 Political Prisoners Demand an End to This Unjust Arrest

September 6th, 2011 [Kaleme] 200 days after the illegal house arrest of the leaders of the Green movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, 33 political prisoners published a statement from inside Evin prison demanding an end to this unjust and illegal house arrest.

The signatories of the statement include prisoners with a variety of political, social and cultural affiliations, including members of the Participation Front, The Islamic Revolution Mojahedin Organization [reformist political group not to be confused with the MKO], Advar Tahkim, The Freedom Movement,  National-Religious groups, journalists, human rights activists and individuals closely associated with Mir Hossein Mousavi.

The complete content of the statement as provided to Kaleme is as follows:

To the honorable nation of Iran,

It has been 200 days since the illegal house arrest of the honorable and dignified leaders of the Green movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, leaders who during the entire course of the movement have stood proud and resilient on the side of the people, refusing to bow to the lawlessness and violation of human rights by the ruling government of Iran.

Our citizens are fully aware that Mousavi and Karroubi who were both established leaders within the regime, are only guilty of defending the people’s vote and protesting against the electoral coup d’etat, a scandal that is even more evident today. These honorable leaders are guilty of having remained loyal to the central slogans of the Islamic Republic, namely “Independence, Freedom & The Islamic Republic”, emphasizing the importance of the implementation of free and fair elections.

The implementation of free and fair elections in 2009 without interference by security forces could have led to the narrowing of the gap between the people and the ruling government, setting the foundation for national sovereignty, political participation and improvement in the country’s affairs and four years of uninterrupted reforms leading to continuity and efficiency within the regime.

The response by the armed ruling government to the legal, peaceful demonstration of a nation protesting against the widespread atrocities and electoral fraud was the suppression of protesting citizens and the subsequent house arrest of Mousavi and Karroubi; a house arrest that many believe is more difficult to endure than normal prison conditions.

High ranking government officials who repeatedly boast about upholding the law have resorted instead to labeling the protests of millions of citizens as a revolt and a sedition, laying the foundation for the suppression of the people. How can they claim to uphold the law and justify the house arrest of Mousavi and Karroubi in the absence of a judicial due process and without issuing a warrant or holding a trial?

Even if this  house arrest and the restrictions associated with it, is considered a temporary detention, under what articles of the penal code were these acts committed? What are the charges against the leaders of the Green movement and who is the judge that has handed down such charges? What is the legal precedence for such a long house arrest? When exactly does the judiciary intend to begin a judicial due process in order to determine the truth and all that went unsaid  regarding what happened during and after the presidential elections?

Mousavi and Karroubi have both repeatedly stated that they are ready and willing to participate in a public trial. What then is the reason for such a long detention without a trial?  Does this type of behavior demonstrate the authority of the regime? If what the authorities continue to state is indeed true and the Green movement has been squelched as a result of the regimes authority, then they have nothing to worry about, rendering the continued illegal arrest of Mousavi, Karroubi and their honorable spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi meaningless.  Does this act not represent the desperation of a ruling government unwilling to admit to its failure to fulfill the demands of its people?

The fact that all legal precedence and judicial due process was ignored in the case of Mousavi and Karroubi, is a sign of obvious abuse of power and the transformation of the Islamic Republic from a government based on national sovereignty to an authoritarian state that will abuse power, ignoring all laws, religion and morality in order to achieve its own goals.

To the honorable nation of Iran,

The Green movement began in 2009 as a result of our citizens’ demands to hold free and fair elections, an undeniable right of every nation.  The movement sought to uphold the rights of citizens as described in the Constitution, emphasizing the freedom of expression and the right to protest and has paid a heavy price in order to restore the legal rights of our nation. What is strange and ironic is that the ruling government supports each and every movement in the Middle East fighting against dictatorial regimes, advising the government’s of these countries to recognize the rights of their citizens to self sovereignty and yet they will not provide these same rights to their own citizens, behaving in a manner very similar to the rulers of those countries.

Even more unfortunate, when the former president Mohammad Khatami stressed the importance of freedom for political parties, freedom of the press, the release of all political prisoners and holding free and fair elections as the bear minimum requirements for political participation, the totalitarian regime responded in an aggressive and offensive manner, attacking Khatami, demanding to know why conditions were being defined for the regime. The reality is that all undemocratic governments seek to impose unequivocal and undisputed obedience, rather than looking for ways to implement rational solutions that will lead the country to democracy with the least amount of personal costs.

Unfortunately the ruling government rejected even their own statistics with regards to the presidential elections that claimed fourteen million (?!) voted for reformist candidates and rather than recognizing the rights of millions of voters the government chose to engage in the widespread suppression of citizens through a heavy military atmosphere , a tactic that to date has had little to no results , for the Green movement is still alive and dynamic. These gentlemen did not even dare to issue permits for  peaceful protests and were even fearful of allowing funeral services for a renowned national athlete  and well known political figure.*

The behavior of the ruling government in the past two years regardless of the growing concerns by the independent entities within our civil society from the media outlets to political parties and political figures, can only be interpreted as the acts of “governments alienated from their citizens.”

The widespread, illegal and arbitrary arrests and sentences announced a few days prior to the June 15th, 2009 presidential elections, sentences that were issued a few days after the elections and the show trials that ensued, charging many of Mousavi and Karroubi’s supporters, themselves former high ranking members of this regime, is reminiscent of the coup d’etats that took place in previous decades in Latin American countries and the Middle East, including the military coup that took place in Turkey. The house arrest of Mousavi and Karroubi only further demonstrated these similarities.  The bitter irony of these events is that our country led the fight against dictatorships and authoritarian regimes in the region. The recent developments and anti authoritarian movements  in the Middle East that are gradually eradicating the repressive regimes in the region, also faced such a system of governance.

The authorities within the Islamic Republic are fully aware of the democratic wave taking place in the region, a wave that started because of the Green movement in Iran; a wave that  does not understand national borders or boundaries. The experiences in the other countries of the region demonstrates that the repression and suppression of anti-authoritarian movements is not a lasting strategy. It goes without saying that after having paid such a high price, it is difficult for the ruling government to accept that not only were their acts indefensible, but that they also face a serious issue of legitimacy, particularly as it is evident that very few opportunities exist in order to avoid a complete demise and collapse.

In conclusion we a group of political prisoners and signatories of this statement, in addition to condemning the continued illegal house arrest of the leaders of the Green movement, an act that more than anything resembles kidnapping and hostage taking, announce that the only way out of the current crisis facing our country and avoid even higher national consequences is to end the unjust detention of Mousavi and Karroubi and ensure that the minimum requirements as described by Khatami are implemented. The continuation of the policies of the recent years will only lead to the further weakening of the foundations of the regime and its ultimate self destruction and demise.

Alphabetic list of signatories:

1. Bahman Ahmadi Amoui

2. Hassan Asadi Zeidabadi

3. Massoud Bastani

4. Emad Bahavar

5. Ali Reza Beheshti Shirazi

6. Mostafa Tajzadeh

7. Ali Jamali

8. Mohammad Hossein Khorbak

9. Babak Dashab

10. Mohmmad Davari

11. Majid Dori

12. Amir Khosro Dalirsani

13. Ali Reza Rajai

14. Abdollah Ramazanzadeh

15. Isa Saharkhiz

16. Davood Soleymani

17,. Mohammad Seyfzadeh

18. Ghasem Sholehsadi

19. Keyvan Samimi

20. Esmail Sahabeh

21. Mohammad Farid Taheri Ghazvini

22. Feyzollah Arabsorkhi

23. Mehdi Forouzandehpour

24. Siyamak Ghaderi

25. Abolfazl Ghadyani

26. Mohsen Mohaghaghi

27. Mohammad Reza Motamedniya

28. Mohammad Reza Moghiseh

29. Mohsen Mirdamadi

30. Abdollah Momeni

31. Behzad Nabavi

32. Ziya Nabavi

33. Hassan Younesi

*Translator’s note: The reference here is to Naser Hejazi and Hoda Saber respectively

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/15/klm-72051/

بیانیه‌ی ۳۳ زندانی سیاسی به مناسبت دویستمین روز حصر رهبران جنبش سبز: به این حصر ظالمانه پایان دهید

سه شنبه, ۱۵ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :ما زندانیان سیاسی امضا کننده‌ی این بیانیه، ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی و اجرای الزامات و شرایط حداقلی است که آقای خاتمی بیان کرده‌اند. بدیهی است در غیر این صورت و با تدوام سیاست‌ها و رویه‌های دو سال اخیر، این بنیان‌های نظام است که هر روز سست و سست‌تر می‌شود و نظام را به نظامی خود ویران‌گر تبدیل می‌کند….

کلمه: ۳۳ زندانی حامی جنبش سبز در زندان اوین به مناسبت دویستمین روز حصر خانگی رهبران جنبش سبز، میرحسین موسوی و مهدی کروبی، بیانیه‌ای را از داخل زندان صادر کرده‌اند.

آنها در این بیانیه، حبس رهبران جنبش سبز را ظالمانه و غیرقانونی توصیف کرده و نوشته‌اند: ما زندانیان سیاسی امضاکننده‌ی این بیانیه ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی است.

در میان امضا کنندگان این بیانیه، اسامی زندانیانی از طیف‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی از جمله جبهه‌ی مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، ادوار تحکیم، نهضت آزادی، نیروهای ملی-مذهبی، روزنامه‌نگاران، فعالان حقوق بشری و نزدیکان مهندس موسوی دیده می‌شود.

متن کامل این بیانیه که در اختیار کلمه قرار گرفته، به این شرح است:

ملت بزرگ و شریف ایران

این ایام مصادف است با دویستمین روز حبس خانگی رهبران عزت‌مند و غیرت‌مند جنبش سبز، مهندس میرحسین موسوی و حجت‌الاسلام والمسلمین کروبی، که در طول این جنبش سربلند و مقاوم در کنار مردم باقی ماندند و تسلیم قانون‌شکنی‌ها و حق‌کشی‌های جریان حاکم نشدند.

برای ملت ما به خوبی روشن است که موسوی و کروبی که هردو از بلندپایه‌ترین چهره‌های مدیران این نظام بوده‌اند؛ جرمشان تنها و تنها دفاع از رای مردم و اعتراض به کودتای انتخاباتی بوده که رسوایی آن امروز پیش از گذشته آشکار شده است. گناه آنها این بوده و هست که به شعارهای محوری انقلاب «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و تاکید بر انتخابات آزاد وفادار ماندند و خواهان عملی شدن آن بودند.

انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در صورت طی روندی سالم و عدم مداخله‌ی نیروهای نظامی و امنیتی می‌توانست فاصله‌ی میان حکومت و مردم را کاهش دهد و زمینه‌ی حاکمیت ملی، مشارکت سیاسی و اصلاح امور را فراهم و پس از یک وقفه‌ی چهار ساله، روند اصلاحات را که برای حفظ، تداوم و کارآمدی نظام ضروری است، احیا کند. ولی متأسفانه آنچه در فرایند انتخابات رخ داد، نه تنها همه‌ی امیدها را نقش بر آب کرد، بلکه نهاد انتخابات در جمهوری اسلامی را در معرض انهدام قرار داد.

پاسخ جریان مسلط در حاکمیت به اعتراض قانونی و مسالمت‌آمیز مردم به تخلفات و فجایع گسترده انتخاباتی، سرکوب همه‌جانبه‌ی شهروندان معترض در دوران پس از انتخابات و حبس خانگی آقایان موسوی و کروبی بوده است؛ حبسی که همگان می‌گویند که تحمل آن به مراتب سخت‌تر و مشقت‌بارتر از تحمل زندان معمولی است.

به راستی مقامات ارشد نظام، که دائم بر طبل قانون‌گرایی می‌کوبند و قانون را فصل‌الخطاب اعلام می‌کنند و با توسل به این شعار، برچسب اغتشاش و فتنه را بر تجمع‌های اعتراضی و مشروع میلیون‌ها شهروند معترض می‌زنند و خود زمینه‌ساز سرکوب خشونت‌آمیز مردم می‌شوند، چگونه بدون طی روند حقوقی و قانونی و انجام هیچ‌گونه محاکمه و صدور حکمی، حبس خانگی آقایان

موسوی و کروبی را توجیه می‌کنند؟

این حبس توأم با محدودیت‌های مضاعف اگر بازداشت موقت است، براساس کدام ماده و بند از قوانین جزایی کشور اعمال می‌شود؟ چه اتهامی و به وسیله‌ی کدام مقام قضایی به آنها تفهیم شده است؟ مستند به کدام مجوز و اختیار قانونی، بازداشتی چنین طولانی‌مدت توجیه‌پذیر است؟ و نهایتا چه زمانی قرار است دستگاه قضایی اقدام به برگزاری دادگاه کند تا در جریان آن حقایق و ناگفته‌های انتخابات برای مردم روشن شود؟

آقایان موسوی و کروبی که بارها آمادگی خود را برای محاکمه علنی اعلام کرده‌اند، پس دلیل این حبس طولانی بدون محاکمه چه می تواند باشد؟ آیا این رفتار نشانه‌ی اقتدار نظام است؟ اگر آنطور است که مسئولین مرتب تکرار می‌کنند، که جنبش سبز با اقتدار جریان حاکم به پایان رسیده و نگرانی دیگری وجود ندارد، پس حبس غیرقانونی و این‌چنین طولانی موسوی و کروبی به همراه همسران آزاده و گرانقدرشان خانم‌ها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ آیا این اقدام نشانگر استیصال جریان حاکم و اذعان به عدم موفقیت خود در مقابله با خواسته‌ها و مطالبات مردم نیست؟

واقعیت این است که که نادیده انگاشتن بدیهیات قانونی و قضایی در قبال آقایان موسوی و کروبی، بارزترین دلیل و نشانه‌ی سوء استفاده از قدرت و نیز نماد و علامت بارزی از روند تلخ تبدیل نظام جمهوری اسلامی ِ متضمن حاکمیت ملی به حکومتی خودکامه و خودسر است که برای رسیدن به اهداف و خواسته‌های حود در استفاده از قدرت هیچ محدودیت قانونی و شرعی و عرفی و اخلاقی برای خود نمی‌شناسد

.

ملت شریف ایران،

 

 

بنیان جنبش سبز مردم ایران که در سال ۸۸ شکل گرفت، بر استیفای حق برخورداری از انتخابات آزاد و سالم بوده و هست که از بدیهی‌ترین حقوق انکار‌ناپذیر هر ملتی است. تلاش این جنبش با اتکا بر حقوق مصرح مردم در قانون اساسی، تاکید بر حق آزادی بیان و آزادی اعتراض است و تاکنون در مبارزه‌ی قانونی خود برای تأمین بخشی از حقوق اساسی ملت، هزینه‌های گزافی را نیز پرداخت کرده است. اما این نکته، عجیب و طنز آمیز است که حاکمیت با هر انگیزه‌ای از جنبش‌های جاری ضد استبدادی در کشورهای خاورمیانه حمایت می‌کند و به دولت‌های این کشورها توصیه می‌کند که حقوق مردم خود را در اعمال حق حاکمیت آنها به رسمیت بشناسد، ولی این حق را برای شهروندان کشور خود قائل نیست و در قبال آنها رفتاری کاملا مشابه زمامداران آن کشورها دارد.

تأسف‌بارتر اینکه وقتی رییس جمهوری سابق، سید محمد خاتمی، بر آزادی احزاب، مطبوعات، زندانیان سیاسی و برگزاری انتخابات آزاد و سالم به عنوان اقتضائات بدیهی و حداقلی مشارکت سیاسی تاکید می‌کنند، جریان تمامیت‌خواه حاکم با ادبیات پرخاش‌گر و زننده‌ی همیشگی خود به وی حمله‌ور می‌شود که چرا برای نظام شروط تعیین کرده‌اند؟

البته این واقعیتی است که هر گروه سلطه‌گر و حاکمیت غیر دمکراتیکی از دیگران جز فرمانبرداری بی‌چون و چرا نمی‌خواهد و راههای منطقی و کم‌هزینه‌ی دمکراتیک شدن و مهار قدرت خودکامه را برنمی‌تابد.

متأسفانه حاکمیت حتی به تبعات عقلانی ادعای خود در خصوص نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری و حتی به گفته‌ی خودشان رأی چهارده میلیونی (!؟) کاندیداهای اصلاح طلب نیز پای‌بند نیست و به جای به رسمیت شناختن حق مسالمت‌آمیز میلیون‌ها رای‌دهنده، سرکوب همه‌جانبه و اعمال فضای امنیتی- نظامی را در دستور کار خود قرار داد که هیچ نتیجه‌ای برای آنان به بار نیاورد و جنبش همچنان تا امروز زنده و پویا باقی مانده است، تا جایی که آقایان نه تنها جرأت صدور مجوز راهپیمایی مسالمت‌آمیر معترضان را ندارند، بلکه از برگزاری مراسم تشییع جنازه یا برگزاری مجلس ختم یک ورزشکار ملی یا یک چهره‌ی سیاسی- ملی نیز در هراس‌اند.

آنچه در دو سال اخیر به وضوح در رفتار حاکمیت مشاهده می‌شود، صرف‌نظر از نگرانی فزاینده از کانون‌های مستقل جامعه‌ی مدنی، از مطبوعات گرفته تا احزاب و نهادها و همچنین شخصیت‌های سیاسی، تنها با منطق «دولت‌های جدا از مردم» قابل توجیه است.

بازداشت‌های گسترده غیرقانونی و خودسرانه که احکام آنها چند روز قبل از انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ صادر شد و پس از انتخابات به اجرا گذاشته شد و دادگاههای فرمایشی و محاکمه‌های نمایشی پس از آن، که متهمان آنها حامیان موسوی و کروبی و بسیاری از آنها از مسئولان رده‌بالای قبلی همین نظام بوده‌اند، یادآور کودتاهای دهه‌های گذشته در کشورهای آمریکای لاتین و خاورمیانه از جمله ترکیه توسط نظامیان بود؛ موضوعی که با حبس خانگی موسوی و کروبی این تشابه را هرچه بیشتر نمایان شناخت. اما طنز تلخ این اتفاقات آنجاست که کشور ما که در گذشته سردمدار مبارزه با نظام استبدادی و خودکامه در منطقه بوده است، همزمان با تحولات اخیر که جنبش‌های ضد استبدادی خاورمیانه به تدریج در حال ریشه‌کن کردن نسل حکومت‌های یکه‌سالار و سرکوبگر هستند، چنین شیوه‌ای از حکمرانی را تجربه می‌کند.

مسئولان امروز جمهوری اسلامی به طور یقین به خوبی واقف هستند که امواج دمکراسی‌خواهی در منطقه، که یکی از مبادی قطعی آن وقوع جنبش سبز در ایران است، با ماهیت فرامرزی آن در تدوام خود مرزهای کشور ما را نیز در خواهد نوردید.

تجربه‌ی این کشورها نشان می‌دهد که به‌کارگیری ابزار زور و سرکوب برای مهار جنبش‌های ضداستبدادی عمری ندارد. البته برای جریان حاکم دشوار است که پس از پرداخت هزینه‌های سنگین، بپذیرد که نه تنها دستاورد قابل دفاعی نداشته بلکه به طور جدی درگیر بحران مشرعیت نیر شده و مشهود است که اندک فرصت‌های باقی‌مانده برای آن نیز رو به اضمحلال دارد.

در پایان، ما زندانیان سیاسی امضا کننده‌ی این بیانیه، ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی و اجرای الزامات و شرایط حداقلی است که آقای خاتمی بیان کرده‌اند. بدیهی است در غیر این صورت و با تدوام سیاست‌ها و رویه‌های دو سال اخیر، این بنیان‌های نظام است که هر روز سست و سست‌تر می‌شود و نظام را به نظامی خود ویران‌گر تبدیل می‌کند. فاعتبروا یا اولی الابصار.

اسامی امضا کنندگان به ترتیب حرف الفبا:

۱ – بهمن احمدی امویی

۲ – حسن اسدی زیدآبادی

۳ – مسعود باستانی

۴ – عماد بهاور

۵ – علیرضا بهشتی شیرازی

۶- مصطفی تاجزاده

۷ – علی جمالی

۸ – محمدحسین خوربک

۹ – بابک داشاب

۱۰ – محمد داوری

۱۱ – مجید دری

۱۲ – امیرخسرو دلیرثانی

۱۳ – علیرضا رجایی

۱۴ – عبدالله رمضان‌زاده

۱۵ – عیسی سحرخیز

۱۶ – داود سلیمانی

۱۷ – محمد سیف زاده

۱۸ – قاسم شعله‌سعدی

۱۹ – کیوان صمیمی

۲۰ – اسماعیل صحابه

۲۱ – محمد‌فرید طاهری قزوینی

۲۲ – فیض‌الله عرب‌سرخی

۲۳ – مهدی فروزنده‌پور

۲۴ – سیامک قادری

۲۵ – ابوالفضل قذیانی

۲۶ – محسن محققی

۲۷ – محمدرضا معتمدنیا

۲۸ – محمدرضا مقیسه

۲۹ – محسن میردامادی

۳۰ – عبدالله مومنی

۳۱ – بهزاد نبوی

۳۲ – ضیا نبوی

۳۳ – حسن یونسی


Demands for the Elimination of Approbative Supervision, Release of All Political Prisoners & Changes to the Guardian Council

September 5th, 2011 – [Jaras] In an open letter addressed to the current head of the Assembly of Experts* Ayatollah Mahdavi Kani, a group of political and civil activists demanded amongst other things, that all  political prisoners be released from prison and changes be made to the members of the Guardian Council** allowing for the appointment of individuals with a variety of viewpoints and political backgrounds and in doing so laying the foundation for public participation in the upcoming parliamentary elections.

The signatories of this letter who also demanded the elimination of Approbative Supervision [Translator’s note: an interpretation of Iran’s Constitution that allows institutions like the Guardians Council to veto laws that have popular support and to disqualify candidates running for public office] included:  Fazollah Salavati, Seyed Ali Nekoui, Seyed Mahmoud Hosseini, Norouzi, Houshang Elham, Teymouri, Madaniyan, Hashem Javaheri, Ghadirzadeh, Behzad Hagh Panah, Mostafa Meskin, Mostafai, Fatollah Moein, Vatankhah, Dadkhah and tens of other political activists.

The content of the open letter to the head of the Assembly of Experts is as follows:

 

To the honorable head of the Assembly of Experts Ayatollah Mahdavi Kani,

In the name of God the most Merciful,

As a result of our concerns regarding the upcoming [parliamentary] elections and in accordance with our religious and social responsibilities, we have taken it upon ourselves to inform you in your capacity as the honorable head of the Assembly of Experts that we believe that the following reforms must be immediately implemented in order to ensure that our citizens can participate in the upcoming elections without any concerns or constraints. It goes without saying that your excellency’s assistance in resolving such matters and the reverberations of such a demand will only further support our citizens in their decision making processes with regards to the upcoming elections. We therefore ask that the following reforms take place immediately:

1. Definition and implementation of an  election process (based on the experiences of other countries and by taking advantage of proven processes and tools) designed to ensure the integrity and protection of every individual vote.

2. The removal of all members of the Guardian Council who advocated for a particular candidate in the 2009 elections and in doing so proved their inability to remain fair and independent minded, and the appointment of new members to the Guardian Council with a variety of view points and political backgrounds, without any affiliations to the current ruling government.

3. The release of all political prisoners and the overturning of convictions handed down as a result of trials that are in contradiction to the Constitution and current laws,  prohibiting the arbitrary conviction of reformists.

4. The elimination of Approbative Supervision , a clear deviation from the fundamental election process as defined during Ayatollah Khomeini’s reign and return to the original responsibility of the Guardian Council as described in the Constitution, i.e.,  return to the role and oversight of the  Guardian Council as was customary during that era.

5. Enactment of legislation designed to provide legal and judicial recourse in cases where candidates are unjustly disqualified from running for public office, including the establishment of heavy sentences for individuals and/or entities  seeking to misinform, ensuring that only non political convictions lead to the disqualification of a potential candidate.

May God protect all who seek to serve their country.

Fazollah Salavati, Seyed Ali Nekoui, Seyed Mahmoud Hosseini, Norouzi, Houshang Elham, Teymouri, Madaniyan, Hashem Javaheri, Ghadirzadeh, Behzad Hagh Panah, Mostafa Meskin, Mostafai, Fatollah Moein, Vatankhah, Dadkhah, etc.

CC: Dr. Larijani, The Head of the Parliament of the Islamic Republic of Iran

Ayatollah Hashemi Rafsanjani, Head of the Expediency Council

Ayatollah Mohammad Khatami

 

Translator’s Notes:

* Assembly of Experts: a deliberative body of 86 Islamic scholars that is charged with electing and removing the  Supreme Leader of Iran and supervising his activities.

*Guardian Council: an appointed and constitutionally-mandated 12-member council charged with interpreting the Constitution and composed of six Islamic faqihs (expert in Islamic Law), “conscious of the present needs and the issues of the day” to be selected by the Supreme Leader of Iran, and six jurists, “specializing in different areas of law, to be elected by the Majlis (the Iranian Parliament) from among the Muslim jurists nominated by the Head of the Judicial Power,”(who, in turn, is also appointed by the supreme leader).

Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42186/

 

حذف نظارت استصوابی، آزادی زندانیان سیاسی و تغییر اعضای شورای نگهبان

جمعی از فعالان سیاسی از رییس مجلس خبرگان درخواست کردند

 

جرس: جمعی از فعالان سیاسی و مدنی در نامه ای به رییس مجلس خبرگان با درخواست آزادی زندانیان سیاسی از وی خواسته اند که با تعویض اعضای شورای نگهبان و انتصاب اعضایی از گرایشهای متفاوت زمینه مشارکت همگانی در انتخابات را فراهم کند.

 

به گزارش رسیده به جرس، در این نامه که به امضای فضل الله صلواتی،  سید علی نکوئی،  سید محمود حسینی،  نوروزی، هوشنگ الهام، تیموری، مدنیان ، هاشم جواهری، قدیرزاده، بهزاد حق پناه،  مصطفی مسکین ، مصطفایی،  فتح الله معین،  وطنخواه ، دادخواه و دهها تن دیگر از فعالان سیاسی رسیده،  آنان خواستار حذف نظارت استصوابی شده اند.

 

ریاست محترم مجلس خبرگان رهبری حضرت آیت الله مهدوی کنی ( دام عزه )

سلام علیکم و رحمت الله و برکاته

 

دغدغه انتخاباتهای آتی و مسئولیت الهی و اجتماعی در قبال آن , ما را بر آن داشت که به اختصار خدمت حضرتعالی به عنوان ریاست مجلس خبرگان رهبری و جایگاه مسئولیت زای والایی که بر عهده دارید , اعلام داریم که به نظر اینجانبان اصلاحات زیر با قید فوریت انجام گردد تا مردم بدون دغدغه و پیامد در انتخابات شرکت نمایند . بدیهی است مساعدت حضرتعالی برای حل این مشکل و یا بازتابی که این درخواست خواهد داشت می تواند مردم را در تصمیم گیری برای اتخاذ موضع درست در برابر انتخابات یاری نماید.

 

طرح فرایند انتخابات ( با استفاده از تجربیات دیگر کشورها و بهره گیری از برنامه ها و ابزارهای مورد اعتماد که بکار می برند ) به گونه ایی که حتی رای چند نفر هم قابل خدشه و تردید نباشد .

تعویض تمامی اعضای شورای نگهبان که در انتخابات سال 88 از کاندیدای خاص جانبداری کرده و معلوم شد که ظرفیت بی طرفی را نداشته و انتصاب اعضای جدید شورای نگهبان از گرایش های متفاوت سیاسی و عدم وابستگی به جناح حاکم

 

آزادی همه زندانیان سیاسی و لغو محکومیت های آنها به دلیل عدم تناسب و انطباق دادگاه های آنها با قانون اساسی و منع تعقیب همه ی اصلاح طلب ها

 

حذف نظارت استصوابی که انحراف آشکار از سیره انتخابات دوران حضرت امام خمینی (ره) و وظیفه شورای نگهبان در قانون اساسی است و برگشت شورای نگهبان به حوزه نظارتی متداول آن دوران.

 

 

تصویب قوانینی که بر اساس آن رد صلاحیت های نابجا قابل پیگیری قضایی باشد و برای عاملان اطلاعات غلط از هر ارگان و یا اشخاصی که باشند جرایم سنگین در نظر گرفته شود و فقط محکومیت های غیر سیاسی , مانع شرکت در انتخابات باشد .

 

خداوند بر توفیق همه خدمتگذارا ن به ملت بیفزاید

فضل الله صلواتی . سید علی نکوئی . سید محمود حسینی . نوروزی . هوشنگ الهام . تیموری . مدنیان . هاشم جواهری . قدیرزاده . بهزاد حق پناه . مصطفی مسکین . مصطفایی . فتح الله معین . وطنخواه . دادخواه …..

 

رونوشت :

جناب آقای دکتر لاریجانی , ریاست محترم مجلس شورای اسلامی جهت استحضارو پیگیری

حضرت آیت الله هاشمی رفسنجانی , ریاست محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام .

حضرت حجت الا سلام والمسلمین سید محمد خاتمی


Fakhri Mohtashamipour-Reformist Won’t Change Colors With the Wind,Nor Will they Enter the Political Scene Under A Different Name

Sunday September 13th, 2011 –  [Kaleme] In response to claims by a fundamentalist political party (Jamiyat Isargaran),  that has demanded that reformist groups participate in the upcoming elections under a name other than “reformist” Fakhrolsaadat Mohtashamipour, a member of the reformist group, The Islamic Iran Participation Front and wife of Mostafa Taajzadeh responded: “Some of these gentlemen are demanding that we participate in the elections under a new name. Reformists live by certain ideals and changing colors with the wind goes against every grain of our nature. We will not enter the political scene under a different name, color and slogan every other day. These type of comments and discussions are misleading and designed to distract.”

In an interview with AtyNews a fundamentalist media outlet, Mohtashamipour, Taajzadeh’s wife continued: “These gentlemen have experience with such matters.  If you pay close attention, you will see that they participate in every election cycle under a new name with a goal to mislead people with newly devised slogans and a propaganda machine promising fresh ideas and different conditions. The fundamentalist political party Jamiyat  Isargaran has engaged in such tactics and demanded that the reformists do the same.  We (reformists) view their claims as funny and ridiculous. To date, we have not hesitated to pay any price in order to adhere to our reformist ideals and beliefs.”

Political activists, particularly reformists tend to have programs geared towards women when things are going their way. When the opposite happens however, they completely ignore the challenges facing women. Why is that?

A number of events have occurred in our society that have effected the conditions under which reformist must now operate.  The current conditions are very fragile. With regards to the presence of women in the upcoming parliamentary elections, it goes without saying that reformists will always include women in all decision making processes. However, if the conditions for free and fair elections are not met, no reformist woman will be willing to participate in the elections. If however the conditions for free and fair elections are fulfilled, we have enough qualified women willing and able to participate in the elections.  Our society has developed sufficiently not to discriminate between women and men and to elect candidates based on their merits.”

Given the high probability that reformist candidates will be disqualified as candidates for the upcoming elections, don’t you think that rather than boycotting the elections, they should consider a change in tactics? It goes without saying that regardless of their political affiliation (fundamentalist or reformist) the parliament needs the presence of women.

Unfortunately, as we witnessed in past parliamentary elections, the issue here is not whether men or women are approved to run, or whether they are elected. We have had women in parliament who made the most promises and did not deliver, or ended up not defending their positions and ultimately siding with the men.  We’ve also had men who have paid more attention to the challenges facing women and have voted in the best interest of women. This is particularly true with the Family Protection Bill that required the votes of many lawmakers where men reminded us that it is up to us to make things happen.  It would be painful to have a woman who does not understand the demands and needs of our society,  elected to parliament.  It is of no importance to us whether men or women are elected to parliament. What is important is that the legislation enacted take into consideration the interests of all segments and groups in our society. Unfortunately, when it comes to women and their rights, these laws have been weak at best.  For example, parliament has paid little to no attention to the security of women in society. This lack of attention is particularly apparent when it comes to women parliamentarians.

What suggestions do you have to ensure that those who support women’s issue are present in parliament?

I would like to reiterate that the parliament should not consist of representatives that are appointed, but rather should consist of representatives that are elected. You keep bringing up the issue that if reformists candidates are disqualified from running for parliament, they should not boycott the parliamentary elections.  What should they do then? Disqualification has no meaning in this context.  Our Constitution states that our citizens are free to choose whom ever they deem qualified.  If you pay close attention to the Imam’s (Khomeini) words that have been well documented you will notice that no one has the right to ban anyone from voting, or exclude or disqualify any candidate.  Our citizens have the maturity to decide who to elect and to decipher between right and wrong and good and bad. If they allow free and fair elections to take place, then we will have much to discuss. As I stated before, in our opinion,  if a woman looks  at things from a man’s point of view and is insensitive to gender related issues, her presence or lack of presence in parliament is of little to no importance. If however, we have male representatives who are supportive of women’s issues, their presence in parliament will be of utmost importance. What is of crucial here is that no one take the place of the law and that we ensure that free and fair elections take place. Unfortunately, there is very little evidence that this will happen.

I’d like to also point out that some of these gentlemen are demanding that we participate in the elections under a new name. Reformists live by certain ideals and changing colors with the wind goes against every grain of our nature. We will not enter the political scene under a different name, color and slogan every other day. These type of comments and discussions are misleading and designed to distract.” . These gentlemen have experience with such matters.  If you pay close attention, you will see that they participate in every election cycle under a new name with a goal to mislead people with newly devised slogans and a propaganda machine promising fresh ideas and different conditions. The fundamentalist political party Jamiyat  Isargaran has engaged in such tactics and demanded that the reformists do the same.  We (reformists) view their claims as funny and ridiculous. To date, we have not hesitated to pay any price in order to adhere to our reformist ideals and beliefs.

At a time when reformists have remained silent, divergent groups seeking to disrupt have gained momentum. There is fear that they may even take advantage of women’s issues to reach their goals . What is your opinion regarding this matter?

Reformists have not remained silent. Many reformists have given interviews similar to the one I am giving you now. When provided with a platform to present our ideas, we do not hesitate to do so.  The challenge we face is the lack of a platform to voice our opinions.  The reformist newspapers have been closed down.  If they allow us to voice our opinion, those who seeks to create divergence will not dare to do anything against reformists who are the real conservatives, nor will they dare interfere with women’s issues.  When I was the head of Women’s Affairs at the Ministry of Interior during the reform years, all provinces and the heads of provinces competed to improve conditions for women.

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/13/klm-71841/

 

اصلاح‌طلبان مثل آقایان بوقلمون‌صفت نیستند که هر روز با یک نام و یک شعار وارد صحنه شوند

 

 

یکشنبه, ۱۳ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :آقایان به ما می‌گویند با نام دیگری در انتخابات شرکت کنیم. اصلاح طلبی آرمان هایی دارد و در ذات ما بوقلمون صفتی نیست که هر روز با یک رنگ و شعار وارد صحنه شویم. خود آقایان این تجربه را دارند، در هر انتخابات با نام جدیدی وارد می‌شوند. این برای ما بسیار خنده‌دار و مضحک است. ما حاضر شده‌ایم هر هزینه‌ای را بپردازیم فقط به سبب پایبندی به اعتقادات و آرمان‌های اصلاح‌طلبانه….

 

فخرالسادات محتشمی پور، عضو جبهه مشارکت ایران اسلامی، در پاسخ به یک حزب مدعی اصولگرایی (جمعیت ایثارگران) که خواستار حضور اصلاح طلبان در انتخابات با نامی غیر از اصلاح طلبان! شده بود، گفت: برخی آقایان به ما می‌گویند با نام دیگری در انتخابات شرکت کنیم. اصلاح‌طلبی آرمان‌هایی دارد و در ذات ما بوقلمون صفتی نیست که هر روز با یک رنگ و شعار وارد صحنه شویم. این‌ها بحث های انحرافی است.

 

همسر سید مصطفی تاجزاده که با آتی نیوز – از سایت‌های خبری اصولگرایان – مصاحبه می‌کرد، همچنین افزود: خود آقایان این تجربه را دارند. شما اگر دقت کنید در هر انتخابات با نام جدیدی وارد می‌شوند و مردم را نشناخته دنبال هوای تازه و فضای تازه و این گونه شعارهای تبلیغاتی هستند. این موضوع را جمعیت ایثارگران مطرح کرده بود و همین را از اصلاح‌طلبان هم خواستند اما این برای ما بسیار خنده‌دار و مضحک است. ما حاضر شده‌ایم هر هزینه‌ای را بپردازیم فقط به سبب پایبندی به اعتقادات و آرمان‌های اصلاح‌طلبانه.

متن این مصاحبه به شرح زیر است:

 

فعالان سیاسی به خصوص اصلاح طلبان، زمانی که روز اقبالشان باشد برای زنان برنامه دارند، اما وقتی دنیا به کامشان نیست کلا حوزه زنان را رها می‌کنند.چرا این گونه است؟

اتفاقاتی در جامعه افتاده است که شرایط اصلاح طلبان را تحت تأثیر قرار داده و شرایط را شکننده کرده‌است. اما در خصوص حضور زنان در انتخابات، اصلاح‌طلبان هر تصمیمی بگیرند زنان نیز در آن خواهند گنجید. یعنی اگر شرایط انتخاب آزاد محقق نشود، هیچ زن اصلاح طلبی حاضر نیست در انتخابات حضور پیدا کند. اما اگر شرایط اولیه محقق شود، به اندازه کافی زنان شایسته برای شرکت در انتخابات داریم. جامعه نیز آنقدر رشد کرده است که فرقی بین زن و مرد قائل نشود و بر اساس شایستگی انتخاب کند.

 

فکر نمی کنید بهتر است وقتی اصلاح طلبان رد صلاحیت می‌شوند به جای تحریم تغییر تاکتیک دهند؟ زیرا مجلس سوای اصلاح‌طلبی و اصولگرایی به حضور زنان، بسیار نیازمند است.

متأسفانه همانطور که در مجلس دوره‌های قبل دیدیم، زن و مرد تفاوتی نمی‌کند. زنانی در مجلس بودند که بیشترین وعده را به زنان دادند و عملی نکردند یا دفاع غلط کردند و در کل موضع مردانه اتخاذ کردند. چه بسا مردانی بودند که بیشتر دقت داشته و به نفع زنان عمل کردند. مخصوصاً در لایحه حمایت از خانواده که به رأی نمایندگان دیگر نیاز داشت، آقایانی بودند که به ما گوشزد می کردند که از شماست که بر شماست! خب این دردآور است که زنی نتواند نیاز جامعه را تشخیص دهد و در مجلس حضور پیدا کند. برای ما مهم نیست زن در مجلس باشد یا مرد باشد. مهم این است که قوانینی که تصویب می شود، مصالح و منافع همه گروه های اجتماعی را مد نظر داشته باشد که متأسفانه در خصوص موقعیت و حقوق زنان بسیار ضعیف عمل شده است. برای مثال اکنون هیچ توجهی به امنیت اجتماعی زنان از سوی مجلس به خصوص زنان مجلس نشده است.

 

اکنون پیشنهاد شما برای حضور این تفکرات حامی زنان در مجلس چیست؟

من باز هم تأکید می کنم مجلس نباید به گونه‌ای باشد که نمایندگان آن انتخابی نباشند و انتصابی باشند. حالا شما می‌گویید رد صلاحیت می‌شوند نباید تحریم کنند. پس چه کنند؟ خب رد صلاحیت معنی ندارد. قانون اساسی به نحوی تعبیه شده است که مردم را در انتخاب افراد صالح و شایسته آزاد می‌گذارد. شما اگر به فرمایشات امام راحل(ره) دقت بفرمایید که اسناد آن نیز موجود است می‌بینید که هیچ احدی حق ندارد کسی را از حق رأی یا حق نامزد شدن منع کند و یا رد کند. مردم خود به این بلوغ رسیده‌اند که چه کسی را انتخاب کنند و بد و خوب را تشخیص می‌دهند. حال اگر بگذارند انتخابات آزاد برگزار شود، آن وقت حرف برای گفتن بسیار داریم. عرض کردم زنی که نگاه مردانه داشته باشد و حساسیت‌های جنسیتی لازم را نداشته باشد، بود و نبودش در مجلس از نظر ما فرقی ندارد. اما اگر مردانی باشند که تفکرات حامی زنان داشته باشند حضورشان در مجلس اولی است. الان مهم این است که کسی جای قانون ننشیند و انتخابات سالم برگزار شود که البته شاهدی دال بر این مهم وجود ندارد.

نکته دیگری را لازم است بگویم، برخی آقایان به ما می‌گویند با نام دیگری در انتخابات شرکت کنیم. اصلاح طلبی آرمان هایی دارد و در ذات ما بوقلمون صفتی نیست که هر روز با یک رنگ و شعار وارد صحنه شویم. این‌ها بحث های انحرافی است. چون خود آقایان این تجربه را دارند. شما اگر دقت کنید در هر انتخابات با نام جدیدی وارد می‌شوند و مردم را نشناخته دنبال هوای تازه و فضای تازه و این گونه شعارهای تبلیغاتی هستند. این موضوع را جمعیت ایثارگران مطرح کرده بود و همین را از اصلاح‌طلبان هم خواستند اما این برای ما بسیار خنده‌دار و مضحک است. ما حاضر شده‌ایم هر هزینه‌ای را بپردازیم فقط به سبب پایبندی به اعتقادات و آرمان‌های اصلاح‌طلبانه.

 

در زمانی که اصلاح طلبان سکوت کرده اند، جریانات انحرافی به شدت در حال شکل گیری هستند و بیم آن هست که از حوزه زنان نیز سوءاستفاده کنند. نظر شما در این خصوص چیست؟

اصلاح‌طلبان سکوت نکرده‌اند. همانطور که من با شما مصاحبه می‌کنم، خیلی‌های دیگر نیز هستند. هر جا تریبونی برایمان گذاشتند، ما بوده‌ایم. مشکل عدم تریبون است. اصلاح طلبان را بازداشت می‌کنند. روزنامه هایشان را توقیف می‌کنند. اگر بگذارند ما هم حرف‌هایمان را بزنیم، جریان انحرافی جرات نمی‌کند در برابر اصولگرایی واقعی که اصلاح‌طلبان دارند، دست از پا خطا کند و در حوزه زنان دخالت کند. در دوره اصلاحات که من مدیرکل امور زنان وزارت کشور بودم، همه استان ها و استاندارها در رقابت بودند که از زنان در جایگاه های بهتری استفاده کنند


Preliminary List of Citizens Arrested During the Civil Protests to Save Lake Orumiyeh

September 4th, 2011 – [Jaras] In the past few days tens of civil and political activists across a number of cities in Azarbaijan have been arrested as a result of their civil protest in support of saving a drying national treasure, lake Orumiyeh.

According to reports by Human Rights Activist News Agency (HARANA) the following activists from Maragheh county were arrested on Wednesday August 31st, 2011 by agents of the Ministry of Intelligence in Maragheh:

-Siyamak Karimi

-Behzad Aghdasi

-Mostafa Ghalizadeh

-Morteza Foroughi

-Farhad Saali

-Vali Hossein Nejad

In addition, Majid and Tohid Javadi were arrested at their father’s house on the night of September 1st, 2011 and reportedly transferred to the 5th branch of the Revolutionary Court in Orumiyeh presided over by Judge Hosseini Azar today.

Other detainees include:

-Erahim Nouri  (from Ahar County in Eastern Ajarbaijan)

-Hamid Manafi Nazarlou (Orumiyeh)

-Aziz Yekanlou (Orumiyeh)

-Javid Nouri (Orumiyeh)

– Rahman Nouri (Orumiyeh)

-Mohammad Haghi (Orumiyeh)

-Naser Abedini (Orumiyeh)

-Mehdi Bargoshadi (Orumiyeh)

-Hassan Azimi (Orumiyeh)

-Naser Haghi (Orumiyeh)

-Kiyan  Peyghami (Tabriz)

According to HRANA, Abbas Lasani one of the leaders of the 2006 Azarbaijan protests has been summoned by phone to the Office of Investigations at the Intelligence Ministry, but has not turned himself in to date.

The Committee of Human Rights Reporters (CHRR)  has also reported that Faranak Farid a womens rights activist was also arrested during the protests in Orumiyeh.

To date, the exact number of citizens arrested in yesterday’s civil protests in support of Lake Orumiyeh has not been announced and much like the aftermath of last week’s protests, judicial and security officials continue to remain silent. This while after last week’s protests, those arrested were reportedly released in two groups of 70 and 120 individuals from the central prison in Orumiyeh by the Intelligence Ministry and Security Forces.

Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42154/

اسامی بازداشت شدگان تجمع اعتراضی به روند خشک شدن دریاچه ارومیه

جرس:  طی روزهای اخیر ده‌ها تن از فعالان سیاسی و مدنی در شهرهای مختلف آذربایجان در اعتراض به روند خشک شدن دریاچه ارومیه بازداشت شدند.

به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سیامک کریمی، بهزاد اقدسی، مصطفی قلیزاده، مرتضی فروغی، فرهاد ساعلی و ولی حسین‌نژاد از فعالین شهرستان مراغه روز چهارشنبه ۹ شهریور توسط ماموران اداره اطلاعات مراغه بازداشت شدند.

مجید و توحید جوادی در شب یازدهم شهریور در منزل پدریشان بازداشت و صبح امروز به بازپرسی شعبه پنجم دادگاه‌های عمومی و انقلاب شهرستان ارومیه که ریاست آن را قاضی حسینی آذر بر عهده دارد، منتقل شدند.

ابراهیم نوری از شهرستان اهر، حمید منافی نظرلو، عزیز یکانلو، جاوید نوری، رحمان نوری، محمد حقی، ناصر عابدینی، مهدی برگشادی، حسن عظیمی، ناصر حقی در ارومیه و کیان پیغامی در تبریز از جمله بازداشت شدگان هستند.

بر اساس  این گزارش عباس لسانی از رهبران معترضان در سال ۸۵ نیز به اداره پیگیری وزارت اطلاعات به صورت تلفنی احضار شده است که وی از مراجعه به آنجا تاکنون سرباز زده است.

هم چنین کمیته گزارشگران حقوق بشر نیز در گزارشی اعلام کرد فرانک فرید از فعالان حقوق زنان در تجمعات ارومیه بازداشت شده است.

تا کنون آمار دقیقی از بازداشت شدگان تجمعات روز گذشته اعلام نشده است و مسئولین قضایی و امنیتی نیز به مانند تظاهرات هفته گذشته سکوت کرده‌اند، این در حالی است که در تظاهرات هفته گذشته بازداشت شدگان در دو دسته ۷۰ و ۱۲۰ نفره از بازداشتگاه‌های اداره اطلاعات، نیروی انتظامی و زندان مرکزی ارومیه آزاد شدند.


22 Year Old Behnam Ganji, Kouhyar Goudarzi’s Friend Commits Suicide A Few Weeks After His Release From Evin Prison

September 3rd, 2011 – [Jaras] Behnam Ganji, 22 year old student at Tehran University of Applied Sciences, recently released from Evin prison, ended his life at midnight on September 1st, 2011.

Behnam Ganji, Kouhyar Goudarzi’s friend was arrested by security forces at his home in Tehran on July 31st, 2011  along with Kouhyar and another one of his friends.  While Ganji and his other friend were released from prison on August 8th, 2011, Kouhyar Goudarzi remains behind bars.  It is worth mentioning that Goudarzi’s mother, Parvin Mokhtareh was also arrested in the city of Kerman on August 1st, 2011.

Although Behnam Ganji had no history of political activism, he was nevertheless transferred to solitary confinement at Evin’s Ward 240 and put under severe psychological pressure to provide false confessions to interrogators – pressure that led to his depression and ultimate suicide.  Behnam ended his life at midnight on September 1st, by overdosing on pills.

The late Ganji endured extreme pressure during his time behind bars at Evin’s Ward 240 and 209, with the intention to force him to provide false confessions against his friend Kouhyar Goudarzi. Despite the extreme pressure, Ganji refused to participate.  Interrogators had asked Ganji to file a complaint against Goudarzi, but despite the pressure exerted upon him, Ganji refused to comply with such wishes.  The interrogator at Evin’s 2nd Branch of the Magistrate Court (Shahid Moghadas) had threatened Ganji and his family demanding that they end their relationship and all communication with Kouhyar Goudarzi.

After one week of solitary confinement at Evin’s ward 240 and several days in a cell at the general ward at Evin’s Ward 209 and having enduring more than 10 interrogations at the hands of the interrogators of the Intelligent Ministry while blindfolded, Ganji was finally released on bail. According to civil rights laws, detaining a citizen in solitary confinement while blindfolded, is considered torture and as such illegal.  It goes without saying that it is unclear exactly what happened to Ganji while he was at Evin.

According to his family, since his release from Evin, Ganji, extremely effected by the pressures exerted upon him while in jail, suffered from depression.  He reportedly was fearful of being arrested again.  It is worth mentioning that Ganji had no history of depression prior to his arrest, detention and interrogation at Evin prison.

After Ganji’s suicide at midnight on Thursday September 1st, security agents and police officers reportedly arrived at the scene, accosting his family members.

Ganji will reportedly be buried at his place of birth, the city of  Mashhad. The funeral and burial  are to be on Sunday September 4, 2011.

The  judicial authorities have yet to confirm Kouhyar Goudarzi’s arrest. Given the arbitrary and illegal detention of  his mother Parvin Mokhtareh at  Kerman prison and now the suicide by his friend Ganji only weeks after his release from Evin,  it goes without saying that there is growing concern over  Kouhyar Goudarzi’s fate and what really happened to Ganji and Goudarzi while behind bars.

 Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42098/

مرگ بهنام گنجی، دوست کوهیار گودرزی چند هفته پس از آزادی از زندان

جرس: بهنام گنجی خیبری ، دانشجوی 22 ساله دانشگاه علمی کاربردی تهران که به تازگی از زندان اوین آزاد شده بود ، نیمه شب 10 شهریور به زندگی خود خاتمه داد.

به گزارش جرس بهنام گنجی از دوستان کوهیار گودرزی بود که در روز نهم مرداد همراه کوهیار گودرزی و یکی دیگر از دوستانش در منزل شخصی اش در تهران توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شده بود. در حالیکه بهنام گنجی و دیگر دوستش روز 17 مرداد از زندان ازاد شدند، کوهیار گودرزی همچنان در بازداشت به سر می برد. صبح روز دهم مرداد نیز پروین مخترع ، مادر کوهیار در شهر کرمان بازداشت شد.

بهنام گنجی در حالیکه سابقه هیچ فعالیت سیاسی نداشت به سلول انفرادی بند 240  زندان اوین منتقل شد و تحت فشارهای روحی و روانی شدید بازجویان برای اعتراف به مسائل خلاف واقع قرار گرفت. فشارهایی که منجربه افسردگی و نهایتا  خودکشی وی شد. بهنام نیمه شب پنجشنبه 10 شهریور با خوردن قرص به زندگی خود خاتمه داد.

در دوران بازداشت مرحوم بهنام گنجی در بازداشتگاه 240 و 209 بازجویان وی را تحت فشارهای فزاینده قرار داده بودند که علیه دوستش ،کوهیار گودرزی، اعترافات دروغین کند که وی نپذیرفته بود. بازجویان از وی خواسته بودند که از کوهیار شکایت کند که وی با وجود  فشارهای فزاینده بازجویان نپذیرفته بود. بازپرس شعبه دوم دادسرای اوین ( شهید مقدس ) نیز بهنام گنجی و خانواده اش را تهدید کرده بود که هرگونه روابطش با کوهیار گورزی را باید قطع کند.

وی پس از یک هفته بازداشت در سلول انفرادی بند 240 و چندین روز بازداشت در یکی از سلول های جمعی بند 209 زندان اوین و بیشتر از 10 جلسه بازجویی با چشم بند و تحت فشار بازجویان وزارت اطلاعات با قرار کفالت از زندان اوین آزاد شد.

طبق قانون حقوق شهروندی،  نگهداری در سلول انفرادی و زدن چشم بند مصداق شکنجه اعلام شده و غیر قانونی م یباشد. با این حال معلوم نیست که به جز این موارد ، چه اتفاقات دیگری در بازداشتگاه بر وی گذشته است.

به گفته  خانواده گنجی خیبری ، از زمانی که بهنام از بازداشت آزاد شده بود به شدت از فشارهای دوران بازداشتش متاثر شده و افسرده بود ، به نحوی که همواره ترس از بازداشت داشت.  افسردگی و اقدام به خودکشی بهنام گنجی بعد از مدت کوتاهی پس از آزادی اش از بند امنیتی زندان اوین در حالی صورت گرفت که وی سابقه هیچگونه افسردگی یا بیماری در دوران قبل از زندانش نداشت.

در پی خودکشی وی در نیمه شب روز پنجشنبه 10 شهریور ، ماموران امنیتی و پلیس در منزلی که جنازه وی در آن بود حاضر شدند و رفتار بدی با خانواده داشتند

بر اساس این گزارش،  پیکر  بهنام گنجی خیبری جهت تشییع و تدفین به زادگاهش مشهد منتقل شده است.

قرار است وی یکشنبه صبح در بهشت جواد الائمه شهر مشهد تشییع و تدفین شود.

با توجه به عدم پذیرش مسئولیت بازداشت کوهیار گودرزی توسط مقامات قضایی تا کنون، ادامه بازداشت خودسرانه و غیرقانونی پروین مخترع مادر این فعال حقوق بشری در زندان کرمان و اکنون خودکشی دوستش که به تازگی از زندان آزاد شده است ، نگرانی ها در مورد سرنوشت کوهیار گودرزی و آنچه در بازداشتگاه بر وی و بهنام گنجی گذشته، افزایش یافته است.