Tag Archives: Mousavi

I Will Not Surrender to this Dangerous Charade!

As the various political factions and  established figures begin contemplating their moves ahead of  next year’s presidential elections in Iran, let us heed the words of Mir Hossein Mousavi , now under illegal house arrest for over 570 days. Let us be reminded of his now famous declaration:  “I will not surrender to this dangerous charade.”  

I believe the solution lies in allowing springs and streams of clear and sweet water to flow into this river bed; a steady and gradual flow that will slowly lead to the transformation of the water quality and the conditions of the river itself. Furthermore, I am of the opinion that it is still not too late; that our ruling establishment [regime] has the power to bring about this change, provided that they adopt respectful and compassionate policies towards all segments within our society.

The following are a number of suggestions that in my opinion are analogous to the streams of fresh water required to positively influence our country on a national level, shifting the current conditions and allowing us to escape the existing crisis and challenges facing our nation:

1) Direct accountability of the government towards the nation, the parliament and the judiciary.  In other words, there should be no extraordinary support of the government’s deficiencies and weaknesses and the government should be held directly responsible for any difficulties and hardship it has caused the nation.  It goes without saying that a competent and just government will be in a position to answer the concerns and question of the people and members of the parliament.  In the event of an incompetent and dishonest government, the parliament and the judiciary should be allowed to react accordingly and within the scope of their constitutional powers.

2) Implementation of a transparent and credible electoral regulations and procedures designed to reassure and convince the nation of free and fair elections, without any form of fraud or interference. The electoral regulations must be designed to ensure the participation of citizens despite their differences of opinion or affiliations, with the goal to eliminate arbitrary interference by government officials based on their political affiliation or personal preferences. The initial meetings and administrative procedures of the governments serving at the onset of the revolution may be used as a model.

3)  The release and exoneration of all political prisoners. I am confident that such an act will not be viewed as a sign of weakness but rather will demonstrate the visionary nature of the ruling establishment. We are fully cognizant of the fact that the decadent political forces oppose such an approach.

4) Freedom of the press and media including the redistribution of those newspapers that have been banned from publication is key to the resolution of the current challenges. We must eliminate all fear associated with freedom of the press and build upon the international experience in this area. The advent and expansion of satellite networks and their clear impact has clearly demonstrated the deficiencies and limitations associated with older broadcasting mechanisms including the state run National Broadcasting Television Station (IRIB. Restricting internet access and jamming satellite signals will only result in short term gains.  The only effective solution is the establishment of a variety of independent media outlets allowed to operate freely within our nation.  Is it not time for a bold and brave move? Is it not time for us to turn our attention away from outside our borders and instead rely on the intellectuals and creative elements within our society and in doing so establish the level of trust that will unite our creative, political, cultural and social capital?

5) Recognizing the people’s right to peaceful gatherings and the establishment of political parties as stipulated under articles 26 and 27 of the Islamic Republic’s Constitution, particularly if done tactfully and with the cooperation of all interested parties within our country can undoubtedly transform the current atmosphere of conflict between the Basiji forces and the public, leading to improved conditions and national reconciliation.

Mir Hossein Mousavi

Excerpts from Statement Number 17, dated January 1st, 2010

Recently posted on the Facebook page of 25Bahman:

Full Content of Mir Hossein Mousavi’s Statement No 17 in Farsi:



Iranian Citizens Add Their Voice to an Appeal to UN Secretary General Ban Ki Moon


فراخوان به وجدان‌های بیدار—– لطفا امضا کنید

دعوت شهروندان ایرانی از بان‌کی‌مون برای پیگیری وضعیت همراهان زندانی جنبش سبز

این نامه با امضاها به شکلی امن برای دبیرکل سازمان ملل ارسال خواهد شد


بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، در کنار نمایندگان تعدادی از کشورهای جهان، یکی از میهمانان کشور ما در اجلاس عدم تعهد است. سه روز فرصت داریم که قلم را برداریم و گلوی خراشیده از فریادمان را صاف و عزممان را جزم کنیم تا او را که با هزینه و مالیات ما مردم ایران میهمان کشورمان ایران است، دعوت کنیم تا به دیدار همراهان محصور و زندانیان دربندمان برود.

او عالی‌ترین مقام سازمان ملل متحد است. آمده تا میهمان مردم ما باشد و ما قرار است رسا و روشن آگاهش کنیم که بخشی از سفر او باید به این دیدارها و رسیدگی‌ها بگذرد. میهمان شهر امروز منتظر راهنمایی میزبان خود است. قلم برداریم و از دبیر کل سازمان ملل بخواهیم تا به دیدار میرحسین موسوی و مهدی کروبی و زهرا رهنورد برود.

متن درخواست

جناب آقای بان کی مون،
دبیرکل محترم سازمان ملل متحد

شما در حالی به کشور ما سفر می‌کنید که بیش از دو سال است میرحسین موسوی، نامزد پیشین انتخابات ریاست جمهوری، به همراه همسرش و نیز آقای کروبی، دیگر همراه جنبش سبز، بدون برگزاری هیچ دادگاه و بدون رعایت هیچ قانونی در بازداشت خانگی بوده و با تحمل انواع مشقت‌ها از چشم مردم و خانواده خود دورند. ما شهروندان معترض ایرانی از شما می‌خواهیم که در بازدید خود از تهران با این رهبران بی‌گناه به بند کشیده شده ملاقات کنید و ما را از سلامت و وضعیت ایشان مطمئن سازید و نیز در دیدار با حاکمان، آنان را به رعایت موازین و قواعد انسانی در برخورد با منتقدان و مخالفان فرا بخوانید و به نقض حقوق بشر در کشور ما اعتراض کنید.

با تشکر،
شهروند ایرانی

لطفا با مراجعه به این لینک ، از فراخوان مردمی حمایت کرده و امضا کنید …


Please sign the following appeal to the UN Secretary General Ban Ki Moon, by copying and pasting the following secure link to your browser.



Mr. Ban Ki Moon, Secretary General of the United Nations,

Your visit to our country coincides with the more than two year illegal house arrest of former presidential candidates Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi and Mr. Mousavi’s wife Dr. Zahra Rahnavard. The companions of the Green Movement have been under house arrest in the absence of a trial, without an indictment or adherence to the rule of law. They have endured much hardship while being render incommunicado and have been isolated from their family and loved ones.

We the protesting Iranian citizens, request that you visit our innocent and detained leaders during your trip to Tehran in order to verify and confirm their condition and well being. Furthermore, we ask that in your meetings with the ruling establishment, you call upon them to adhere to their obligation to uphold human rights standards and principles when dealing with their opponents and critics and condemn all human rights violations taking place in Iran.

Sincerely Yours,
An Iranian Citizen

Opposition Leader Mir Hossein Mousavi Urges Incarcerated Political Prisoner Mohammad Reza Motamednia to End His Hunger Strike

May 16th, 2012 – According to reports by Kaleme, two days ago, security agents accompanied opposition leader Mir Hossein Mousavi and his wife Zahra Rahnavard to visit with Zahra Rahnavard’s mother Mrs. Navab Safavi.  During this visit, Mir Hossein Mousavi was informed by one of his relatives of the hunger strike launched  by incarcerated war hero Mohammad Reza Motamednia, protesting the release of the leaders of the Green Movement.   Upon hearing the news, Mousavi reportedly asked that his greetings be forwarded to Motamednia and requested that he  put an immediate end to his hunger strike.

62 year old Motamednia, now on the 36th day of his hunger strike at Evin prison  has reportedly lost more than 30 Kilos (66 Lbs) and is suffering from severe tremors and an irregular heartbeat. It goes without saying that his dire physical condition has led to extreme concern by his family members.

Motamednia, former special adviser to Bahonar and Mousavi during the war between Iran and Iraq and right hand to the commander in chief during the 8 year holy war, launched a hunger strike on April 9th, 2012 protesting the injustices committed by the ruling government and in particular the continued illegal house arrest of Mir Hossein Mousavi, Mehdi Karroubi and Zahra Rahnavard.

Since the launch of his hunger strike, Motamednia has spent 20 days in solitary confinement at Evin’s ward 240. Despite requests by many political activists, including Mir Hossein Mousavi’s daughters that he put an end to his hunger strike, Motamednia vowed to continue until either the illegal house arrest of the leaders of the Green Movement was lifted or he received a direct request by Mousavi himself.

Motamednia’s wish has finally been granted now that Mousavi has urged him to end his hunger strike having been informed of the fact after one month of complete isolation.  Hopefully this message will be forwarded to Motamendnia by the prison officials and prison guards at Evin prison in order to prevent a similar fate to that of Hoda Saber who lost his life while behind bars, despite repeated requests  by many well known figures that Saber put an end to his hunger strike.

Even though, Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard were allowed visitation with Rahnavard’s mother following a month of complete  isolation, they have nevertheless been deprived of visiting with their daughters for two months. Their last communication with their daughters was a brief telephone call that took place more than a month ago.  In an overtly illegal act, the security apparatus in Iran continues to deprive Mousavi and Rahnavard’s daughters with visitation with their parents, denying them all communication.

Source:  Kaleme http://www.kaleme.com/1391/02/27/klm-101110/




دختران میرحسین همچنان از دیدار با پدر و مادر محروم اند


دیدار رهنورد و موسوی با مادر زهرا رهنورد/ درخواست میرحسین از معتمدنیا برای پایان اعتصاب غذا





چهارشنبه, ۲۷ اردیبهشت, ۱۳۹۱

چکیده :ماموران امنیتی دو روز پیش میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را به دیدار خانم نواب صفوی مادر زهرا رهنورد برده بودند. میرحسین موسوی در این دیدار از سوی یکی از اقوام، از اعتصاب غذای محمدرضا معتمدنیا با درخواست آزادی رهبران جنبش سبز با خبر شد. موسوی بلافاصله از یکی از اقوام حاضر در این دیدار خواست تا سلام او به این زندانی سیاسی ابلاغ شود و از معتمدنیا خواست که به اعتصاب غذای خود پایان دهد….


میرحسین موسوی به محض اطلاع از اعتصاب غذای محمدرضا معتمدنیا، از او خواست به اعتصاب غذای خود خاتمه دهد.

به گزارش کلمه، ماموران امنیتی دو روز پیش میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را به دیدار خانم نواب صفوی مادر زهرا رهنورد برده بودند. میرحسین موسوی در این دیدار از سوی یکی از اقوام، از اعتصاب غذای محمدرضا معتمدنیا با درخواست آزادی رهبران جنبش سبز با خبر شد.


موسوی بلافاصله از یکی از اقوام حاضر در این دیدار خواست تا سلام او به این زندانی سیاسی ابلاغ شود و از معتمدنیا خواست که به اعتصاب غذای خود پایان دهد.


اعتصاب غذای محمدرضا معتمدنیا وارد سی و ششمین روز خود شده است. وی در این مدت بیش از ۳۰ کیلو کاهش وزن داشته، دچار رعشه های شدید و ضربان قلب نامنظم شده و خانواده و نزدیکانش به شدت نگران سلامتی وی هستند.

این زندانی سیاسی ۶۲ ساله که هم اکنون در بند ۳۵۰ اوین زندانی است، سابقه مشاورت ویژه شهیدان رجایی و باهنر و مهندس موسوی در زمان جنگ و مسئولیت در بخش پشتیبانی ستاد فرماندهی کل قوا در دوران دفاع مقدس را در کارنامه خود دارد. او در ۲۱ فروردین ماه اعلام کرد که در اعتراض به همه ظلم های حاکمیت و به طور مشخص حبس خانگی موسوی و کروبی و رهنورد، اعتصاب غذا می کند.


معتمدنیا از آن زمان تا امروز در اعتصاب غذا بوده و ۲۰ روز از این مدت را هم در یک سلول انفرادی در بند ۲۴۰ اوین گذرانده است. بسیاری از فعالان و زندانیان سیاسی، و نیز دختران مهندس موسوی، در این مدت به وی پیام داده بودند که به اعتصاب غذای خود خاتمه دهد. اما او ضمن تشکر از ایشان، تاکید کرده بود که تنها با شکسته شدن حصر و یا پیام نخست وزیر امام حاضر است اقدام اعتراضی خود را متوقف کند.


اکنون این خواسته او محقق شده و میرحسین در ملاقاتی که پس از یک ماه بی خبری داشته، از خبر اعتصاب معتمدنیا مطلع شده و به او پیام داده که به اعتصابش خاتمه دهد.


انتظار می رود زندانبانان و مسئولان امنیتی نیز در انتقال این پیام به این زندانی سیاسی تعلل نکنند تا اتفاق ناگوار مشابهی که در خصوص هدی صابر افتاد و ممانعت از رسیدن درخواست برخی بزرگان به وی در خصوص شکستن اعتصاب غذا، در نهایت به حادثه ای جبران ناپذیر ختم شد، این بار درباره معتمدنیا تکرار نشود.


میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در حالی پس از حدود یک ماه بی خبری به ملاقات مادر زهرا رهنورد برده شده اند که از آخرین ملاقات آنها با دختران بیش از دو ماه و از آخرین تماس تلفنی آنها بیش از یک ماه می گذرد. ماموران امنیتی در اقدامی آشکارا غیر قانونی، دختران موسوی و رهنورد را از ملاقات با پدر و مادرشان منع کرده و گفته اند که آنها از ملاقات با پدر و مادر خود محروم هستند.


Harassment of Opposition Leader Mir Hossein Mousavi’s Family Members Reaches an All Time High

May 9th, 2012  [Kaleme]  Fifteen months after the illegal house arrest of opposition leader Mir Hossein Mousavi and his wife Zahra Rahnavard, pressure on their family members continues to increase, while they both remain incommunicado.

The latest reports from Tehran point to the fact that while Mousavi and Rahnavard’s daughters have been deprived of any communication with their parents for approximately two months, psychological pressure and harassment of the family members has reached an all time high as the security apparatus in Iran continues to publish lies, to threaten and wreak havoc on their lives.

The publication of lies and contradictory information regarding Mousavi’s health is one of of many recent instances of harassment towards his daughters, who have been repeatedly fed false reports regarding their parents’ well being over the past few months; reports that were dismissed by the daughters once they were finally allowed to visit with their parents during Persian New Year.

The psychological pressure on Mir Hossein Mousavi’s daughters continued even after the Persian New Year, when rumors began to circulate regarding Mousavi’s supposed illness and subsequent admission to a hospital, leading to extreme concern by his family members.  To add insult to injury, throughout this time, Mousavi’s daughters have been deprived of all communications with their parents. Despite their repeated efforts to obtain any information regarding the validity of such rumors, their questions and inquiries were ignored by the authorities, until such time as four of Mousavi and Rahnavard’s distant relatives were finally allowed to visit with them under the condition that the daughters would not be informed of such visit.

It looks as though the same psychological tactics have been used on Mousavi and Rahnavard, feeding them with lies regarding political issues and matters related to their family members and their health and well being.  Furthermore, security forces have explicitly stated that the reason why the daughters have been deprived of seeing their parents is because of the articles they have published after such visits, despite the fact Mousavi’s daughters have been very careful to disclose very little information following these visits.  The security apparatus have repeatedly used such illegal measures as a means to punish Mousavi’s daughters. They have even gone as far as asking the daughters to express regret regarding publishing news about their parents in order for the situation to perhaps improve.

In the past year Mousavi’s daughters have been followed, they have been put under surveillance, their conversations have been taped and they have been interrogated numerously even while inside taxi cabs. On each occasion, security agents have threatened Mousavi’s daughters and used foul language when addressing them. In addition to Mousavi’s daughters, other family members have also been exposed to such harsh behavior and in some cases the authorities have gone as far as  confiscating their passports and depriving them from leaving the country.

In addition to threatening Mousavi’s family members, the security apparatus in charge of Mousavi and Rahnavard’s illegal house arrest have explicitly stated that they are not to be held responsible for the heath and well being of their prisoners for only one thing is of importance to them: “to protect the regime at any cost!” The ruling establishment has yet to explain how an individual who led the government during eight of the most difficult years in the history of our country, an individual arrested without any regard for his legal rights, despite the fact that his arrest has been condemned by a number of Grand Ayatollahs as having been illegal and against our religious beliefs, can continue to be held under house arrest. Ironically they deliver the worst blow to the regime with this type of behavior while claiming their devotion to its protection.

Akhtar street and the narrow dead-end alley where Mousavi’s residence is located is now removed from site by two, tall and thick security walls guarded by the IRGC.  Mousavi’s residence is in the vicinity of one of the IRGC’s security bases and a number of other security related entities and it goes without saying that Mousavi and Rahnvard’s isolation only further increases concerns for their well being.


Source: http://www.kaleme.com/1391/02/20/klm-100484/ 



زندانبان‌ها: برای ما فقط یک چیز مهم است، حفظ نظام به هر قیمت

تشدید فشارهای روانی و آزار و اذیت خانواده موسوی/ یک ماه بی‌خبری دختران از میرحسین و رهنورد


چهارشنبه, ۲۰ اردیبهشت, ۱۳۹۱


چکیده :در حالی که مدت زمان بی خبری فرزندان مهندس موسوی از پدر و مادرشان به حدود دو ماه رسیده، آزار و اذیت روحی و روانی آنها نیز شدت گرفته و ارائه اخبار دروغ، تهدیدها و ایجاد مزاحمت ها برای زندگی آنها به اوج رسیده است. شدت بخشیدن به ارائه اطلاعات دروغین و ضد و نقیض درباره سلامتی میرحسین، از جمله جدیدترین مصادیق آزار و اذیت دختران موسوی و رهنورد بوده است….


در پایان پانزدهمین ماه بازداشت خانگی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، گزارش های رسیده به کلمه حاکی از تشدید فشارها بر خانواده ایشان و ادامه محدودیت مطلق ارتباطی ایشان با دخترانشان است.


به گزارش کلمه، در حالی که مدت زمان بی خبری فرزندان مهندس موسوی از پدر و مادرشان به حدود دو ماه رسیده، آزار و اذیت روحی و روانی آنها نیز شدت گرفته و ارائه اخبار دروغ، تهدیدها و ایجاد مزاحمت ها برای زندگی آنها به اوج رسیده است.

شدت بخشیدن به ارائه اطلاعات دروغین و ضد و نقیض درباره سلامتی میرحسین، از جمله جدیدترین مصادیق آزار و اذیت دختران موسوی و رهنورد بوده است؛ به طوری که در چند ماه اخیر بارها اخبار و اطلاعات غلط در این باره به خانواده منتقل شده بود که همگی در دیدار نوروزی با مهندس موسوی و دکتر رهنورد تکذیب شد.


اما در مدت پس از آن، این شایعه پراکنی ها باز هم ادامه داشته و در یک مورد با ادعای بستری شدن میرحسین موسوی به علتی نامعلوم در بیمارستان همراه بوده است؛ موضوعی که نگرانی شدید خانواده موسوی را به دنبال داشته و آنها را نسبت به احتمال سوء قصد به ایشان در وضعیت حصر و بازداشت و بی خبری، بیمناک ساخته است.


در مورد اخیر، پس از قطع کامل ارتباطات از ابتدای نوروز به این سو، با هدف وارد ساختن فشار روانی مضاعف به دختران، نیروهای امنیتی شروع به پخش خبر بیماری میرحسین کردند. آنها بعد از مدتها ایجاد دل نگرانی شدید و بی پاسخ ماندن جست و جوهای مکرر اقوام موسوی و خود دختران و ایجاد فضای بسیار آزار دهنده در خانواده، سرانجام به چهار نفر از اقوام دور این خانواده اجازه ملاقات دادند، با این شرط که “فرزندان نباید متوجه شوند”!


آنها همچنین تهدید کرده اند که هیچ خبری درباره این دیدار منتشر نشود، و گفته اند که ابراز نگرانی دختران راجع به پدر و مادرشان “به ضرر کشور است.” این در حالی است که خود از دو ابزار ایجاد نگرانی و سپس بی خبری برای شکنجه و آزار روانی این خانواده و وادار کردن آنها به پذیرش محدودیت ها استفاده می کنند، و در عین حال توضیح نمی دهند که اعلام وضعیت سلامتی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد چه خطری برای اقتدار نظام می تواند داشته باشد. یا از سوی دیگر اگر بناست ارتباط با این دو همچنان با محدودیت و دشواری کنونی همراه باشد، چرا دستگاه های حکومتی تلاش می کنند با پخش مصاحبه، خبر و عکس دروغین ادعا کنند که آنها آزادند و نظام از روی رافت اسلامی به نگهداری ایشان در وضعیت ویژه می پردازد!


بر اساس این گزارش، این روش شکنجه روحی و ارائه انبوه اطلاعات دروغ در مورد دختران در زمینه مسائل سیاسی، خانوادگی و سلامتی آنان، متقابلاً برای میرحسین و همسرش نیز انجام گرفته؛ که باعث نگرانی این پدر و مادر دربند در مورد فرزندانشان شده است. ماموران امنیتی همچنین به صراحت به فرزندان موسوی و رهنورد اعلام می کنند که علت جلوگیری از ملاقات و تماس و کسب اطلاع آنها از پدر و مادر، اطلاع رسانی درباره گوشه ای از این وضعیت بوده است. آنها از این رفتارهای غیر قانونی به عنوان تنبیه یاد می کنند و حتی در یک مورد از دختران موسوی خواسته اند که از رفتار خود ابراز پشیمانی کنند تا اوضاع بهتر شود.

این در حالی است که همزمان در طول سال گذشته دختران موسوی با تعقیب و مراقبت های شدید، شنود و کنترل آشکار و پنهان مکالمات و ارتباطات خود، بازجویی های متعدد حتی در خودروهای تاکسی تلفنی، و مزاحمت های خاص و عجیب امنیتی که غالبا با تهدید و به کار بردن لحن و الفاظ زشت و تهدید های مکرر جانی و مادی دیگر همراه بوده، رو به رو بوده اند. دامنه این آزار و اذیت ها علاوه بر دختران میرحسین، به سایر اقوام نیز کشیده شده است و در خصوص آنها به طور گسترده ای اقدام به ممنوع الخروجی و ضبط پاسپورت به همراه رفتار خشن امنیتی صورت گرفته است.


زندانبانان همچنین در موارد متعددی ضمن تهدیدها به صراحت به آنها اعلام کرده اند که مسئولیتی در برابر سلامتی زندانیان خود ندارند و برای آنها تنها یک چیز مهم است: حفظ نظام به هر قیمت! آنها توضیح نداده اند که چگونه کسی را که هشت سال در سخت ترین دوران سکاندار دولت این نظام بوده، در حالی که بازداشت او علاوه بر نداشتن مبنای عقلی و حقوقی حتی از سوی چند مرجع تقلید غیر شرعی و غیر قانونی خوانده شده، همچنان در بازداشت نگه می دارند و با این رفتار بدترین ضربه را به نظام مورد نظر خود وارد می سازند و همزمان ادعای حفظ آن را مطرح می کنند.


در حال حاضر حدود دوماه است که فرزندان موسوی هیچ خبر تایید شده ای از پدر و مادرشان ندارند و پس از ملاقات چند ساعته نوروزی و نیز تماس محدود تلفنی، هیچ ملاقات یا تماسی حتی برای یک لحظه با آنها نداشته اند. در حالی که میرحسین و رهنورد در دیدار کوتاه نوروزی خود بر سلامتشان تاکید کرده اند، خانواده آنها با شایعه پراکنی هایی از سوی زندانبانان و ماموران امنیتی رو به رو بوده اند که به نگرانی درباره سلامتی ایشان منجر شده است.


محل بازداشت موسوی و رهنورد در فضای کاملا محافظت شده ی خیابان پاستور و در بن بست باریک اختر، با دو در بلند و قطور و موانع امنیتی کنترل شونده توسط سپاه، از چشم عابران پنهان تر از قبل شده است. این خانه در همسایگی یکی از پایگاههای حفاظت اطلاعات سپاه و چند نهاد امنیتی دیگر قرار دارد و ایزوله بودن شدید آنها در حالت عادی نیز خود به تنهایی موجب نگرانی بیش از پیش این خانواده است.


Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard Rendered Incommunicado Once Again

April 23rd, 2012 – [Kaleme] Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard have once again been rendered incommunicado for the past two weeks. After their last visit with their family during Persian New Year [Norooz] that lasted only a few hours and with the exception of two brief telephone conversations, the family has had no news of them what so ever. For the past two weeks they not only have been banned from any telephone conversations with their daughters,  but the authorities have also refused to provide any information regarding their well being.  In a recent telephone conversation with Rahnavard’s ailing mother, Mousavi and Rahnavard reportedly explained that they are no longer allowed to call their daughters.

The recent rumors and irresponsible innuendos by media outlets associated with the security apparatus in Iran regarding Mir Hossein Mousavi’s physical well being,  has increased the family’s concerns ; this despite the fact that Mousavi and Rahnavard both confirmed that they are in good health during their last brief visit with the family during Norooz. The security agents in charge of Mousavi and Rahnavard’s house arrest are currently the only source of information regarding their condition. Nonetheless, they have refused to provide any information on the companions of the Green movement to date.

Under Iran’s legal system and international law and in accordance with human principles and ethics, even those who have committed a crime have the right to regular telephone conversations and visitations. Although neither Mousavii nor karroubi  have committed any crimes except to express responsibility towards the issues facing our nation and vow to stand with the nation, they nevertheless remain under house arrest and no one has accepted responsibility for their continued illegal detention.  The restrictions imposed upon them are unprecedented. They have been stripped of all their legal rights and their family members have been subjected to psychological harassment.

The heavily secured and narrow deadend Akhtar street where Mousavi and Rahnavard are reportedly being held is now fortified with a variety of newly installed security measures including tall doors and iron fences, blocking it from site.  The Mousavi residence is in the vicinity of the security bases of the IRGC. It goes without saying that given the location of the Mousavi residence this level of isolation is alarming at best. (The photo below provides an overview of the two buildings. Mousavi’s residence and the IRGC building have been marked in green and red)

Although Mousavi and Rahnavard have been under house arrest for 14 months, it has been months since any lights have been seen turned on or any sounds heard from their building and their family members have been kept in the dark regarding their condition for long periods at a time, leading to even more concern.

As a result of the lack of communication over the past two weeks and mounting concerns, a number of Mousavi and Rahnavard’s family members recently went to Akhtar street with the hope to obtain any information regarding their status.  However, like all other prior occasions when arriving at Akhtar street they were told by the prison guards watching the area that no one lives there. The guards event went as far as saying: ” Go visit the place where Mousavi is rumored to be kept. This is not Mosuavi’s residence.”

This is not the first time that the security personnel in front of Mousavi’s residence have behaved in such an irresponsible manner.  They continue to occupy Mousavi’s  residence despite the fact that a legal case has not been filed against him.  It goes without saying that Mousavi’s children and family members like any other citizen have the right to want to see their incarcerated loved ones and to find out about their well being. The concerns of the family members will naturally only subside if they are granted face to face visitation with Mousavi and Rahnavard in the absence of security agents – a request that unfortunately has not been met to date.

Source: Kaleme http://www.kaleme.com/1391/02/04/klm-99018/


بیش از دو هفته بی‌خبری مطلق از میرحسین و رهنورد؛ محرومیت دختران از تماس تلفنی





دوشنبه, ۴ اردیبهشت, ۱۳۹۱

چکیده :پس از ملاقات چند ساعته نوروزی و نیز دو تماس محدود تلفنی، هم اکنون بیش از دو هفته است که خانواده به طور مطلق، هیچ خبری از آنها ندارند و در این مدت، نه تنها امکان تماس تلفنی و احوالپرسی ساده هم از ایشان سلب شده است بلکه امکان کسب خبر از آنها نیز به طور عجیبی سلب شده است. همچنین در حالی که میرحسین و رهنورد در دیدار کوتاه نوروزی خود بر سلامتشان تاکید کرده اند، خبرپراکنی های غیرمسئولانه درباره سلامت جسمی میرحسین که منشأ آنها به نهادهای امنیتی می رسد، بر نگرانی خانواده افزوده است….


بیش از دو هفته است که خانواده آقای موسوی و خانم رهنورد از وضعیت آنها مطلقا بی اطلاع اند.

به گزارش کلمه، پس از ملاقات چند ساعته نوروزی و نیز دو تماس محدود تلفنی، هم اکنون بیش از دو هفته است که خانواده به طور مطلق، هیچ خبری از آنها ندارند و در این مدت، نه تنها امکان تماس تلفنی و احوالپرسی ساده هم از ایشان سلب شده است بلکه امکان کسب خبر از آنها نیز به طور عجیبی سلب شده است. آنها اخیرا در صحبتی تلفنی با مادر پیر رهنورد، به وی گفته اند که به ایشان اجازه تماس تلفنی با فرزندان را نخواهند داد.


در حالی که میرحسین و رهنورد در دیدار کوتاه نوروزی خود بر سلامتشان تاکید کرده اند، خبرپراکنی های غیرمسئولانه درباره سلامت جسمی میرحسین که منشأ آنها به نهادهای امنیتی می رسد، بر نگرانی خانواده افزوده است. با توجه به حصر کامل این دو همراه جنبش سبز، تنها منبع مسئول درباره وضعیت میرحسین و رهنورد، نهادهای امنیتی هستند که آنها نیز تاکنون از قبول مسئولیت در این زمینه طفره رفته اند.


بر اساس قوانین داخلی کشورمان و قواعد بین المللی، و همچنین طبق ضوابط عرفی و اخلاقی، حتی مجرمان نیز باید از حق تماس تلفنی منظم و ملاقات برخوردار باشند. اما حاکمیت در حالی که موسوی و کروبی هیچ جرمی جز تعهد و مسئولیت پذیری نسبت به مسائل کشور ندارند، همچنان حاضر نیست مسئولیت بازداشت غیرقانونی آنها را بپذیرد. در عین حال، محرومیت مضاعف و بی‌سابقه ی آنها از حقوق ابتدایی نیز تبدیل به ابزاری برای آزار روانی خانواده میرحسین و رهنورد و نیز بالعکس برای خود آنها شده است.


بر اساس این گزارش، محل قرارگیری خانه‌‌ ای که این دو در آن زندانی اند، در فضای کاملا محافظت شده ی خیابان پاستور و در بن بست باریک اختر، اکنون با انواع درهای بلند و قطور و موانع امنیتی از چشم عابران پنهان تر از قبل شده است. این خانه در همسایگی یکی از پایگاههای حفاظت اطلاعات سپاه و چند نهاد امنیتی دیگر قرار دارد و ایزوله بودن شدید آنها در حالت عادی نیز خود به تنهایی موجب نگرانی است. (محل منزل میرحسین و ساختمان مجاوری که نیروهای امنیتی در آن استقرار دارند، در عکس انتهای خبر با رنگ های سبز و قرمز مشخص شده است.)


همچنین در طول چهارده ماهی که از بازداشت خانگی میرحسین و رهنورد می گذرد، ماههای طولانی ای که هیچ خبر و حتی صدا یا نوری از آن ساختمان ها به بیرون نمی رسید و خانواده در دوره های زمانی طولانی در بی خبری از آن دو قرار می گرفتند، همواره از عوامل تشدید کننده نگرانی ها بوده است.


بر اساس این گزارش، بی خبری اخیر که باعث نگرانی خانواده و نزدیکان میرحسین شده بود، سبب شد که در روزهای گذشته برخی اقوام مهندس موسوی و خانم رهنورد به منزل کوچه اختر مراجعه کنند اما آنها بار دیگر با پاسخ تکراری و غیر مسئولانه ی زندانبانان مواجه شدند که می گفتند: کسی اینجا زندگی نمی کند. آنها می گفتند به همان جایی که شایعه شده موسوی آنجاست مراجعه کنید؛ اینجا خانه موسوی نیست!


این چندمین بار است که چنین سخن غیر مسئولانه ای از سوی ماموران مستقر در منزل میرحسین موسوی بیان می شود، این در حالی است که آنها بدون هرگونه توجیه شرعی و قانونی به اشغال خانه موسوی پرداخته اند و در عین حال با رفتارشان بر نگرانی های خانواده و نزدیکان افزوده اند. حال آنکه حق طبیعی فرزندان و اقوام است که بدانند عزیزان زندانی شان در چه وضعی قرار دارند. پایان یافتن دغدغه های به حق خانواده و فرزندان طبیعتا تنها در دیداری رو به رو و بدون حضور مستمر ماموران امنیتی ممکن می شود تا در آن از چند و چون واقعیات جاری با خبر شوند؛ مساله ای که تاکنون امکان آن فراهم نشده است.


BREAKING NEWS – Opposition Leader Mir Hossein Mousavi & Zahra Rahnavard Granted Visitation With Their Daughters After the New Year

March 27th, 2012  – Kaleme reports that opposition leader Mir Hossein Mousavi and his wife Zahra Rahnavard were allowed to meet with their daughters after the Persian New Year.  The visit reportedly took place in the presence of security officers and lasted three hours.

According to Mousavi and Rahnavard’s daughters, the companions of the Green path of hope were both in good physical condition and high spirits. Previously, Mousavi and Rahnavard’s daughters had finally been allowed to meet with their parents for the second time in one year, approximately two weeks prior to Persian New Year. During that meeting, Mousavi had once again called for patience and forgiveness, reiterating that both patience and forgiveness are key on the path towards justice.

In response to the recently raised concerns, Rahnavard had patiently suggested : “If you love your parents pray for them.” referring to the Ayat 30, Surah Fussilat in the holy Quran: “Our Lord is Allah., and, further, stand straight and steadfast,the angels descend on them (from time to time): “Fear ye not!” (they suggest), “Nor grieve! but receive the Glad Tidings of the Garden (of Bliss), the which ye were promised!”

It is worth mentioning that a few days prior to Mousavi’s last meeting with his daughters, opposition leader Mehdi Karroubi was also allowed to meet with his family for a period of 12 hours without the presence of security forces. Having been brought up to date on the current affairs in Iran Karroubi reportedly stated: ” I have no doubts regarding my decision to stand with the people and continue on this path and as a result of my convictions,  I remain steadfast and feel no despair. Never in my life have I been so thankful and grateful to God. I am certian that the path we have chosen will eventually be fruitful. It goes without saying that the heavier price we pay for this path today, the more we will cherish and appreciate its value tomorrow. The sacrifices we make will only further increase our determination to safeguard our achievements.”

Source: Kaleme http://www.kaleme.com/1391/01/08/klm-95978/

دیدار میرحسین موسوی و زهرا رهنورد با خانواده در آغاز سال نو


سه شنبه, ۸ فروردین, ۱۳۹۱

چکیده :در این دیدار که در روزهای آغازین سال نو و با حضور مداوم ماموران امنیتی انجام شده، دختران میرحسین و زهرا رهنورد تنها به مدت سه ساعت و نیم توانستند با پدر و مادر خود همنشین و همصحبت باشند. …

میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در آغاز سال جدید توانستند با دختران خود دیدار کنند.

به گزارش کلمه، در این دیدار که در روزهای آغازین سال نو و با حضور مداوم ماموران امنیتی انجام شد، دختران میرحسین و رهنورد توانستند تنها به مدت سه ساعت و نیم با پدر و مادر خود همنشین و همصحبت باشند.

بر اساس این خبر، حال جسمی و روحیه این دو همراه جنبش سبز خوب گزارش شده است.

دختران موسوی و رهنورد دو هفته قبل از آغاز سال ۱۳۹۱ نیز پس از مدتها محدودیت و قطع دیدارها و برای دومین بار در طول یک سال بازداشت پدر و مادرشان توانسته بودند با آنها دیدار حضوری داشته باشند.

مهندس موسوی در آن دیدار ضمن توصیه همگان به صبر و گذشت برای خدا، تاکید کرده بود که در راه حق صبر و گذشت هر دو با هم مهمند.

دکتر رهنورد نیز در پاسخ به ابراز نگرانی فرزندانش، از آنها خواسته بود دعا کنند که پدر و مادرشان مصداق این آیه باشند: “إن الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکة ألا تخافوا ولا تحزنوا وأبشروا بالجنة التی کنتم توعدون”.

چند روز قبل و همزمان با عید نوروز، به خانواده حجت الاسلام کروبی نیز اجازه داده شده بود ۱۲ ساعت بدون حضور ماموران با ایشان دیدار داشته باشند. در آن دیدار، وی پس از آنکه در جریان مهمترین رویدادهای کشور قرار گرفته بود، گفته بود: به دلیل اینکه به کارم، راهم و مسیری که در همراهی با مردم انتخاب کرده ام ایمان دارم؛ احساس خستگی و ناامیدی ندارم و هیچ موقع در زندگی به این اندازه از خداوند شاکر و شکرگزار وی نبودم، و امید کامل دارم به نتیجه دادن این حرکت و مسیر. البته هر چه هزینه بیشتر داده شود، بعدها قدر این دستاورد را بیشتر خواهیم دانست و این هزینه ها باعث می شود همه ما سعی کنیم به حفظ آن

Mir Hossein Mousavi – “Protect the Flames of Hope that Reside Within Your Hearts, For Hope is the Essence of Our Identity”

If you wish to remain true to your Iranian roots, protect the flames of hope that reside within your hearts,

for hope is the essence of our identity.

The seeds of this hope begin to grow with the arrival of the first rainfall,

embracing the souls of each and every Iranian regardless of where they may reside,

so they too can once again participate in determining the fate of our beloved land.

Mir Hossein Mousavi – Statement Number 9

اگر می‌خواهید ایرانی باقی بمانید از شعله امید در سینه‌های

خود محافظت کنید، زیرا امید بذر هویت ماست؛ بذری که با نخستین باران شروع به روییدن می‌کند

و جان هرکسی را که هنوز ایرانی باقیمانده است، در هر کجای جهان که بیتوته کرده باشد به اهتزاز در می‌آورد،

تا از نو خود را در سرنوشت این خاک شریک بداند.

میر حسین موسوی- بیانیه شماره ۹