Tag Archives: Leaders of the Green Opposition Movement

200 Days After the Illegal House Arrest of the Green Leaders, 33 Political Prisoners Demand an End to This Unjust Arrest

September 6th, 2011 [Kaleme] 200 days after the illegal house arrest of the leaders of the Green movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, 33 political prisoners published a statement from inside Evin prison demanding an end to this unjust and illegal house arrest.

The signatories of the statement include prisoners with a variety of political, social and cultural affiliations, including members of the Participation Front, The Islamic Revolution Mojahedin Organization [reformist political group not to be confused with the MKO], Advar Tahkim, The Freedom Movement,  National-Religious groups, journalists, human rights activists and individuals closely associated with Mir Hossein Mousavi.

The complete content of the statement as provided to Kaleme is as follows:

To the honorable nation of Iran,

It has been 200 days since the illegal house arrest of the honorable and dignified leaders of the Green movement, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, leaders who during the entire course of the movement have stood proud and resilient on the side of the people, refusing to bow to the lawlessness and violation of human rights by the ruling government of Iran.

Our citizens are fully aware that Mousavi and Karroubi who were both established leaders within the regime, are only guilty of defending the people’s vote and protesting against the electoral coup d’etat, a scandal that is even more evident today. These honorable leaders are guilty of having remained loyal to the central slogans of the Islamic Republic, namely “Independence, Freedom & The Islamic Republic”, emphasizing the importance of the implementation of free and fair elections.

The implementation of free and fair elections in 2009 without interference by security forces could have led to the narrowing of the gap between the people and the ruling government, setting the foundation for national sovereignty, political participation and improvement in the country’s affairs and four years of uninterrupted reforms leading to continuity and efficiency within the regime.

The response by the armed ruling government to the legal, peaceful demonstration of a nation protesting against the widespread atrocities and electoral fraud was the suppression of protesting citizens and the subsequent house arrest of Mousavi and Karroubi; a house arrest that many believe is more difficult to endure than normal prison conditions.

High ranking government officials who repeatedly boast about upholding the law have resorted instead to labeling the protests of millions of citizens as a revolt and a sedition, laying the foundation for the suppression of the people. How can they claim to uphold the law and justify the house arrest of Mousavi and Karroubi in the absence of a judicial due process and without issuing a warrant or holding a trial?

Even if this  house arrest and the restrictions associated with it, is considered a temporary detention, under what articles of the penal code were these acts committed? What are the charges against the leaders of the Green movement and who is the judge that has handed down such charges? What is the legal precedence for such a long house arrest? When exactly does the judiciary intend to begin a judicial due process in order to determine the truth and all that went unsaid  regarding what happened during and after the presidential elections?

Mousavi and Karroubi have both repeatedly stated that they are ready and willing to participate in a public trial. What then is the reason for such a long detention without a trial?  Does this type of behavior demonstrate the authority of the regime? If what the authorities continue to state is indeed true and the Green movement has been squelched as a result of the regimes authority, then they have nothing to worry about, rendering the continued illegal arrest of Mousavi, Karroubi and their honorable spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi meaningless.  Does this act not represent the desperation of a ruling government unwilling to admit to its failure to fulfill the demands of its people?

The fact that all legal precedence and judicial due process was ignored in the case of Mousavi and Karroubi, is a sign of obvious abuse of power and the transformation of the Islamic Republic from a government based on national sovereignty to an authoritarian state that will abuse power, ignoring all laws, religion and morality in order to achieve its own goals.

To the honorable nation of Iran,

The Green movement began in 2009 as a result of our citizens’ demands to hold free and fair elections, an undeniable right of every nation.  The movement sought to uphold the rights of citizens as described in the Constitution, emphasizing the freedom of expression and the right to protest and has paid a heavy price in order to restore the legal rights of our nation. What is strange and ironic is that the ruling government supports each and every movement in the Middle East fighting against dictatorial regimes, advising the government’s of these countries to recognize the rights of their citizens to self sovereignty and yet they will not provide these same rights to their own citizens, behaving in a manner very similar to the rulers of those countries.

Even more unfortunate, when the former president Mohammad Khatami stressed the importance of freedom for political parties, freedom of the press, the release of all political prisoners and holding free and fair elections as the bear minimum requirements for political participation, the totalitarian regime responded in an aggressive and offensive manner, attacking Khatami, demanding to know why conditions were being defined for the regime. The reality is that all undemocratic governments seek to impose unequivocal and undisputed obedience, rather than looking for ways to implement rational solutions that will lead the country to democracy with the least amount of personal costs.

Unfortunately the ruling government rejected even their own statistics with regards to the presidential elections that claimed fourteen million (?!) voted for reformist candidates and rather than recognizing the rights of millions of voters the government chose to engage in the widespread suppression of citizens through a heavy military atmosphere , a tactic that to date has had little to no results , for the Green movement is still alive and dynamic. These gentlemen did not even dare to issue permits for  peaceful protests and were even fearful of allowing funeral services for a renowned national athlete  and well known political figure.*

The behavior of the ruling government in the past two years regardless of the growing concerns by the independent entities within our civil society from the media outlets to political parties and political figures, can only be interpreted as the acts of “governments alienated from their citizens.”

The widespread, illegal and arbitrary arrests and sentences announced a few days prior to the June 15th, 2009 presidential elections, sentences that were issued a few days after the elections and the show trials that ensued, charging many of Mousavi and Karroubi’s supporters, themselves former high ranking members of this regime, is reminiscent of the coup d’etats that took place in previous decades in Latin American countries and the Middle East, including the military coup that took place in Turkey. The house arrest of Mousavi and Karroubi only further demonstrated these similarities.  The bitter irony of these events is that our country led the fight against dictatorships and authoritarian regimes in the region. The recent developments and anti authoritarian movements  in the Middle East that are gradually eradicating the repressive regimes in the region, also faced such a system of governance.

The authorities within the Islamic Republic are fully aware of the democratic wave taking place in the region, a wave that started because of the Green movement in Iran; a wave that  does not understand national borders or boundaries. The experiences in the other countries of the region demonstrates that the repression and suppression of anti-authoritarian movements is not a lasting strategy. It goes without saying that after having paid such a high price, it is difficult for the ruling government to accept that not only were their acts indefensible, but that they also face a serious issue of legitimacy, particularly as it is evident that very few opportunities exist in order to avoid a complete demise and collapse.

In conclusion we a group of political prisoners and signatories of this statement, in addition to condemning the continued illegal house arrest of the leaders of the Green movement, an act that more than anything resembles kidnapping and hostage taking, announce that the only way out of the current crisis facing our country and avoid even higher national consequences is to end the unjust detention of Mousavi and Karroubi and ensure that the minimum requirements as described by Khatami are implemented. The continuation of the policies of the recent years will only lead to the further weakening of the foundations of the regime and its ultimate self destruction and demise.

Alphabetic list of signatories:

1. Bahman Ahmadi Amoui

2. Hassan Asadi Zeidabadi

3. Massoud Bastani

4. Emad Bahavar

5. Ali Reza Beheshti Shirazi

6. Mostafa Tajzadeh

7. Ali Jamali

8. Mohammad Hossein Khorbak

9. Babak Dashab

10. Mohmmad Davari

11. Majid Dori

12. Amir Khosro Dalirsani

13. Ali Reza Rajai

14. Abdollah Ramazanzadeh

15. Isa Saharkhiz

16. Davood Soleymani

17,. Mohammad Seyfzadeh

18. Ghasem Sholehsadi

19. Keyvan Samimi

20. Esmail Sahabeh

21. Mohammad Farid Taheri Ghazvini

22. Feyzollah Arabsorkhi

23. Mehdi Forouzandehpour

24. Siyamak Ghaderi

25. Abolfazl Ghadyani

26. Mohsen Mohaghaghi

27. Mohammad Reza Motamedniya

28. Mohammad Reza Moghiseh

29. Mohsen Mirdamadi

30. Abdollah Momeni

31. Behzad Nabavi

32. Ziya Nabavi

33. Hassan Younesi

*Translator’s note: The reference here is to Naser Hejazi and Hoda Saber respectively

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/15/klm-72051/

بیانیه‌ی ۳۳ زندانی سیاسی به مناسبت دویستمین روز حصر رهبران جنبش سبز: به این حصر ظالمانه پایان دهید

سه شنبه, ۱۵ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده :ما زندانیان سیاسی امضا کننده‌ی این بیانیه، ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی و اجرای الزامات و شرایط حداقلی است که آقای خاتمی بیان کرده‌اند. بدیهی است در غیر این صورت و با تدوام سیاست‌ها و رویه‌های دو سال اخیر، این بنیان‌های نظام است که هر روز سست و سست‌تر می‌شود و نظام را به نظامی خود ویران‌گر تبدیل می‌کند….

کلمه: ۳۳ زندانی حامی جنبش سبز در زندان اوین به مناسبت دویستمین روز حصر خانگی رهبران جنبش سبز، میرحسین موسوی و مهدی کروبی، بیانیه‌ای را از داخل زندان صادر کرده‌اند.

آنها در این بیانیه، حبس رهبران جنبش سبز را ظالمانه و غیرقانونی توصیف کرده و نوشته‌اند: ما زندانیان سیاسی امضاکننده‌ی این بیانیه ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی است.

در میان امضا کنندگان این بیانیه، اسامی زندانیانی از طیف‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی از جمله جبهه‌ی مشارکت، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، ادوار تحکیم، نهضت آزادی، نیروهای ملی-مذهبی، روزنامه‌نگاران، فعالان حقوق بشری و نزدیکان مهندس موسوی دیده می‌شود.

متن کامل این بیانیه که در اختیار کلمه قرار گرفته، به این شرح است:

ملت بزرگ و شریف ایران

این ایام مصادف است با دویستمین روز حبس خانگی رهبران عزت‌مند و غیرت‌مند جنبش سبز، مهندس میرحسین موسوی و حجت‌الاسلام والمسلمین کروبی، که در طول این جنبش سربلند و مقاوم در کنار مردم باقی ماندند و تسلیم قانون‌شکنی‌ها و حق‌کشی‌های جریان حاکم نشدند.

برای ملت ما به خوبی روشن است که موسوی و کروبی که هردو از بلندپایه‌ترین چهره‌های مدیران این نظام بوده‌اند؛ جرمشان تنها و تنها دفاع از رای مردم و اعتراض به کودتای انتخاباتی بوده که رسوایی آن امروز پیش از گذشته آشکار شده است. گناه آنها این بوده و هست که به شعارهای محوری انقلاب «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و تاکید بر انتخابات آزاد وفادار ماندند و خواهان عملی شدن آن بودند.

انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در صورت طی روندی سالم و عدم مداخله‌ی نیروهای نظامی و امنیتی می‌توانست فاصله‌ی میان حکومت و مردم را کاهش دهد و زمینه‌ی حاکمیت ملی، مشارکت سیاسی و اصلاح امور را فراهم و پس از یک وقفه‌ی چهار ساله، روند اصلاحات را که برای حفظ، تداوم و کارآمدی نظام ضروری است، احیا کند. ولی متأسفانه آنچه در فرایند انتخابات رخ داد، نه تنها همه‌ی امیدها را نقش بر آب کرد، بلکه نهاد انتخابات در جمهوری اسلامی را در معرض انهدام قرار داد.

پاسخ جریان مسلط در حاکمیت به اعتراض قانونی و مسالمت‌آمیز مردم به تخلفات و فجایع گسترده انتخاباتی، سرکوب همه‌جانبه‌ی شهروندان معترض در دوران پس از انتخابات و حبس خانگی آقایان موسوی و کروبی بوده است؛ حبسی که همگان می‌گویند که تحمل آن به مراتب سخت‌تر و مشقت‌بارتر از تحمل زندان معمولی است.

به راستی مقامات ارشد نظام، که دائم بر طبل قانون‌گرایی می‌کوبند و قانون را فصل‌الخطاب اعلام می‌کنند و با توسل به این شعار، برچسب اغتشاش و فتنه را بر تجمع‌های اعتراضی و مشروع میلیون‌ها شهروند معترض می‌زنند و خود زمینه‌ساز سرکوب خشونت‌آمیز مردم می‌شوند، چگونه بدون طی روند حقوقی و قانونی و انجام هیچ‌گونه محاکمه و صدور حکمی، حبس خانگی آقایان

موسوی و کروبی را توجیه می‌کنند؟

این حبس توأم با محدودیت‌های مضاعف اگر بازداشت موقت است، براساس کدام ماده و بند از قوانین جزایی کشور اعمال می‌شود؟ چه اتهامی و به وسیله‌ی کدام مقام قضایی به آنها تفهیم شده است؟ مستند به کدام مجوز و اختیار قانونی، بازداشتی چنین طولانی‌مدت توجیه‌پذیر است؟ و نهایتا چه زمانی قرار است دستگاه قضایی اقدام به برگزاری دادگاه کند تا در جریان آن حقایق و ناگفته‌های انتخابات برای مردم روشن شود؟

آقایان موسوی و کروبی که بارها آمادگی خود را برای محاکمه علنی اعلام کرده‌اند، پس دلیل این حبس طولانی بدون محاکمه چه می تواند باشد؟ آیا این رفتار نشانه‌ی اقتدار نظام است؟ اگر آنطور است که مسئولین مرتب تکرار می‌کنند، که جنبش سبز با اقتدار جریان حاکم به پایان رسیده و نگرانی دیگری وجود ندارد، پس حبس غیرقانونی و این‌چنین طولانی موسوی و کروبی به همراه همسران آزاده و گرانقدرشان خانم‌ها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ آیا این اقدام نشانگر استیصال جریان حاکم و اذعان به عدم موفقیت خود در مقابله با خواسته‌ها و مطالبات مردم نیست؟

واقعیت این است که که نادیده انگاشتن بدیهیات قانونی و قضایی در قبال آقایان موسوی و کروبی، بارزترین دلیل و نشانه‌ی سوء استفاده از قدرت و نیز نماد و علامت بارزی از روند تلخ تبدیل نظام جمهوری اسلامی ِ متضمن حاکمیت ملی به حکومتی خودکامه و خودسر است که برای رسیدن به اهداف و خواسته‌های حود در استفاده از قدرت هیچ محدودیت قانونی و شرعی و عرفی و اخلاقی برای خود نمی‌شناسد


ملت شریف ایران،



بنیان جنبش سبز مردم ایران که در سال ۸۸ شکل گرفت، بر استیفای حق برخورداری از انتخابات آزاد و سالم بوده و هست که از بدیهی‌ترین حقوق انکار‌ناپذیر هر ملتی است. تلاش این جنبش با اتکا بر حقوق مصرح مردم در قانون اساسی، تاکید بر حق آزادی بیان و آزادی اعتراض است و تاکنون در مبارزه‌ی قانونی خود برای تأمین بخشی از حقوق اساسی ملت، هزینه‌های گزافی را نیز پرداخت کرده است. اما این نکته، عجیب و طنز آمیز است که حاکمیت با هر انگیزه‌ای از جنبش‌های جاری ضد استبدادی در کشورهای خاورمیانه حمایت می‌کند و به دولت‌های این کشورها توصیه می‌کند که حقوق مردم خود را در اعمال حق حاکمیت آنها به رسمیت بشناسد، ولی این حق را برای شهروندان کشور خود قائل نیست و در قبال آنها رفتاری کاملا مشابه زمامداران آن کشورها دارد.

تأسف‌بارتر اینکه وقتی رییس جمهوری سابق، سید محمد خاتمی، بر آزادی احزاب، مطبوعات، زندانیان سیاسی و برگزاری انتخابات آزاد و سالم به عنوان اقتضائات بدیهی و حداقلی مشارکت سیاسی تاکید می‌کنند، جریان تمامیت‌خواه حاکم با ادبیات پرخاش‌گر و زننده‌ی همیشگی خود به وی حمله‌ور می‌شود که چرا برای نظام شروط تعیین کرده‌اند؟

البته این واقعیتی است که هر گروه سلطه‌گر و حاکمیت غیر دمکراتیکی از دیگران جز فرمانبرداری بی‌چون و چرا نمی‌خواهد و راههای منطقی و کم‌هزینه‌ی دمکراتیک شدن و مهار قدرت خودکامه را برنمی‌تابد.

متأسفانه حاکمیت حتی به تبعات عقلانی ادعای خود در خصوص نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری و حتی به گفته‌ی خودشان رأی چهارده میلیونی (!؟) کاندیداهای اصلاح طلب نیز پای‌بند نیست و به جای به رسمیت شناختن حق مسالمت‌آمیز میلیون‌ها رای‌دهنده، سرکوب همه‌جانبه و اعمال فضای امنیتی- نظامی را در دستور کار خود قرار داد که هیچ نتیجه‌ای برای آنان به بار نیاورد و جنبش همچنان تا امروز زنده و پویا باقی مانده است، تا جایی که آقایان نه تنها جرأت صدور مجوز راهپیمایی مسالمت‌آمیر معترضان را ندارند، بلکه از برگزاری مراسم تشییع جنازه یا برگزاری مجلس ختم یک ورزشکار ملی یا یک چهره‌ی سیاسی- ملی نیز در هراس‌اند.

آنچه در دو سال اخیر به وضوح در رفتار حاکمیت مشاهده می‌شود، صرف‌نظر از نگرانی فزاینده از کانون‌های مستقل جامعه‌ی مدنی، از مطبوعات گرفته تا احزاب و نهادها و همچنین شخصیت‌های سیاسی، تنها با منطق «دولت‌های جدا از مردم» قابل توجیه است.

بازداشت‌های گسترده غیرقانونی و خودسرانه که احکام آنها چند روز قبل از انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ صادر شد و پس از انتخابات به اجرا گذاشته شد و دادگاههای فرمایشی و محاکمه‌های نمایشی پس از آن، که متهمان آنها حامیان موسوی و کروبی و بسیاری از آنها از مسئولان رده‌بالای قبلی همین نظام بوده‌اند، یادآور کودتاهای دهه‌های گذشته در کشورهای آمریکای لاتین و خاورمیانه از جمله ترکیه توسط نظامیان بود؛ موضوعی که با حبس خانگی موسوی و کروبی این تشابه را هرچه بیشتر نمایان شناخت. اما طنز تلخ این اتفاقات آنجاست که کشور ما که در گذشته سردمدار مبارزه با نظام استبدادی و خودکامه در منطقه بوده است، همزمان با تحولات اخیر که جنبش‌های ضد استبدادی خاورمیانه به تدریج در حال ریشه‌کن کردن نسل حکومت‌های یکه‌سالار و سرکوبگر هستند، چنین شیوه‌ای از حکمرانی را تجربه می‌کند.

مسئولان امروز جمهوری اسلامی به طور یقین به خوبی واقف هستند که امواج دمکراسی‌خواهی در منطقه، که یکی از مبادی قطعی آن وقوع جنبش سبز در ایران است، با ماهیت فرامرزی آن در تدوام خود مرزهای کشور ما را نیز در خواهد نوردید.

تجربه‌ی این کشورها نشان می‌دهد که به‌کارگیری ابزار زور و سرکوب برای مهار جنبش‌های ضداستبدادی عمری ندارد. البته برای جریان حاکم دشوار است که پس از پرداخت هزینه‌های سنگین، بپذیرد که نه تنها دستاورد قابل دفاعی نداشته بلکه به طور جدی درگیر بحران مشرعیت نیر شده و مشهود است که اندک فرصت‌های باقی‌مانده برای آن نیز رو به اضمحلال دارد.

در پایان، ما زندانیان سیاسی امضا کننده‌ی این بیانیه، ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی رهبران جنبش سبز که بیش از هرچیز به عملیات آدم‌ربایی و گروگان‌گیری شباهت دارد، اعلام می‌داریم راهی که می‌تواند به خروج کشور از بحران فزاینده‌ی فعلی کمک کند و مانع از تحمیل هزینه‌های بیشتر به منافع ملی شود، پایان بخشیدن به حبس ظالمانه‌ی آقایان موسوی و کروبی و اجرای الزامات و شرایط حداقلی است که آقای خاتمی بیان کرده‌اند. بدیهی است در غیر این صورت و با تدوام سیاست‌ها و رویه‌های دو سال اخیر، این بنیان‌های نظام است که هر روز سست و سست‌تر می‌شود و نظام را به نظامی خود ویران‌گر تبدیل می‌کند. فاعتبروا یا اولی الابصار.

اسامی امضا کنندگان به ترتیب حرف الفبا:

۱ – بهمن احمدی امویی

۲ – حسن اسدی زیدآبادی

۳ – مسعود باستانی

۴ – عماد بهاور

۵ – علیرضا بهشتی شیرازی

۶- مصطفی تاجزاده

۷ – علی جمالی

۸ – محمدحسین خوربک

۹ – بابک داشاب

۱۰ – محمد داوری

۱۱ – مجید دری

۱۲ – امیرخسرو دلیرثانی

۱۳ – علیرضا رجایی

۱۴ – عبدالله رمضان‌زاده

۱۵ – عیسی سحرخیز

۱۶ – داود سلیمانی

۱۷ – محمد سیف زاده

۱۸ – قاسم شعله‌سعدی

۱۹ – کیوان صمیمی

۲۰ – اسماعیل صحابه

۲۱ – محمد‌فرید طاهری قزوینی

۲۲ – فیض‌الله عرب‌سرخی

۲۳ – مهدی فروزنده‌پور

۲۴ – سیامک قادری

۲۵ – ابوالفضل قذیانی

۲۶ – محسن محققی

۲۷ – محمدرضا معتمدنیا

۲۸ – محمدرضا مقیسه

۲۹ – محسن میردامادی

۳۰ – عبدالله مومنی

۳۱ – بهزاد نبوی

۳۲ – ضیا نبوی

۳۳ – حسن یونسی


BREAKNG NEWS – 200 Days After His House Arrest, Mir Hossein Mousavi Declares: “The Future is Bright…”

September 7th, 2011 – [Kaleme] After 7 months of house arrest, Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard were finally allowed to visit the home of one of their daughters, spending some time with their three children.

According to reports received by Kaleme, 200 days after their house arrest, Mousavi and Rahnavard were accompanied by a number of male and female security agents to the residence of one of their daughters.  This sudden and unprecedented visit, with all three of their daughters present, was the first time Mousavi and Rahnavard were allowed to leave the confounds of their house arrest in a period of 7 months.

The future is bright…

In the meeting with his three children, Mir Hossein Mousavi made the following statement regarding the current developments in the country: “The future is bright”  While pointing to the upcoming [parliamentary] elections, the former prime minister during the 8 year holy war against Iraq stated: ” Given the current climate in our country, one cannot be hopeful regarding participation in the upcoming elections.”

While discussing the restrictions imposed upon them, Mousavi stated that he is grateful for the grace of God, emphasizing that the pressures and restrictions on himself and his wife are as a result of their ideals and speaking the truth, principles they both strongly believe in.

It has been reported that during Mousavi and Rahnavard’s long house arrest, they were both very concerned for the life,  well being and security of their three daughters, particularly as one of the pressure tactics used by security agents was making sure that Mousavi and Rahnavard were in the dark when it came to their children’s well being.

Presence of a high ranking judicial figure during the family visit and Mousavi’s distinct reaction

It has been reported that a high ranking judicial authority was also present  during Mousavi and Rahnavard’s first visit in 7 months with their three daughters, a visit that took place outside the restricted confines of Pasteur street [the location of Mousavi’s residence].  Mousavi is said to have strongly protested the presence of this individual, demanding to know why he was present and who had authorized him to be there.

Mousavi and Rahnavard denied all communication with the  outside world, their personal art work confiscated

During the visit with their three daughters, Mir Hossein Mousavi and Zahra Rahnavard reiterated that they have been denied all communication with the outside world, including access to newspapers, radio and even certain writing materials. They both emphasized that although these tactics are designed to erase their memories, the truth and the  events of the past two years will be etched in their memories for ever.  Mousavi and Rahnavard also stated: ” A large number of our personal art work and paintings were confiscated and taken to an undisclosed location during the interrogations and searches conducted by security agents after the initial days of our  house arrest.”

Mousavi and Rahnavard both in good physical condition and high spirits

Mousavi and Rahnavard’s daughters describe their parents as physically healthy and in excellent spirits. Reportedly when informed about the lies that had been published regarding his health by a number of pro government media outlets, Mousavi was surprised, strongly denying any reports eluding to the fact that he and his wife suffer from any serious illness.

Pressure on the family continued after the visit, all telephone contact once again banned

According to the latest reports received by Kaleme, after this unprecedented visit outside of the restrictions of Pasteur street and Mousavi’s explicit statements to the judicial authority present, pressure on Mousavi and Rahnavard once again increased and all telephone contact between Mousavi, Rahnavard and their daughters was yet again banned.

This is the second time Mousavi’s statements have reached Green media outlets in 2011.  The first such occasion was when Mousavi was  briefly allowed to visit and pay his respects to the body of his late father Mir Esmail Mousavi this past April, and he reportedly repeated to those present: “patience…. patience…. patience…”

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/16/klm-72180/

گزارش دیدار با فرزندان؛ میرحسین: آینده روشن است

چهارشنبه, ۱۶ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده : میرحسین موسوی در این دیدار با اشاره به تحولات جاری کشور گفت: آینده روشن است. نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس همچنین با اشاره به انتخابات پیش رو گفته است: به توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت. مهندس موسوی همچنین با شرح برخی از محدودیتها اظهار کرد از آنجایی که فشارها و محدودیتها به دلیل آرمان و سخن حقیست که هر دو به آن اعتقاد دارند، شکرگزارند و راضی به رضای خدا….

«میرحسین موسوی» و «زهرا رهنورد» پس از گذشت ۷ ماه حبس برای نخستین بار با حضور در خانه یکی از دختران، همزمان با سه فرزندشان دیدار کردند.

به گزارش «کلمه»، این دو همراه مردم، در روزهای گذشته با حضور تعدادی از ماموران امنیتی زن و مرد، در خانه یکی از فرزندان حضور یافتند. این ملاقات ناگهانی و بی سابقه نخستین ملاقات زهرا رهنورد و میرحسین موسوی در خارج از محدوده حبس، بعد از ۷ ماه و با حضور جمعیٍ هر سه دخترانشان بوده است.

آینده روشن است…

میرحسین موسوی در این دیدار با اشاره به تحولات جاری کشور گفت: آینده روشن است. نخست وزیر هشت سال دفاع مقدس همچنین با اشاره به انتخابات پیش رو گفته است: به توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت.

مهندس موسوی همچنین با شرح برخی از محدودیتها اظهار کرد از آنجایی که فشارها و محدودیتها به دلیل آرمان و سخن حقیست که هر دو به آن اعتقاد دارند، شکرگزارند و راضی به رضای خدا.

گفته شده است که بخشی از فشارهای نیروهای امنیتی در طول مدت حبس، ایجاد نگرانی برای موسوی و رهنورد، در مورد وضعیت سلامت، زندگی و امنیت دخترانشان در زمانهای طولانی بی خبری از آنها بوده است.

حضور یک مقام قضایی و برخورد قاطع موسوی

حضور یک مسوول بلند پایه قضایی در این دیدارخانوادگی که تنها دیدار موسوی و رهنورد با دختران در خارج از محدوده ی پاستور بود از نکات قابل تامل بود که البته این مساله با اعتراض شدید میرحسین موسوی روبرو شد که این شخص چرا و با دستور چه کسی در خانه فرزندش حضور یافته است.

قطع دسترسی ها و  خروج بسیاری از آثار هنری شخصی از منزل

دراین دیدار میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد تاکید کردند که کلیه ارتباطات آنها و نیز دسترسی به روزنامه، رادیو و حتی بعضا لوازم نوشتاری قطع شده است. موسوی و رهنورد تاکید داشتند که این اقدامات تنها برای پاک کردن ذهن آنهاست در حالی که محال است با این گونه کارها ذهن ایشان نسبت به حقایق پاک شود. همچنین آقای موسوی و خانم رهنورد گفتند: تعداد زیادی از آثار هنریشان و نقاشی های ایشان و خانم رهنورد در روزهای ابتدایی حصر و در بازرسی ها از خانه توسط ماموران خارج شده و در جای نامعلومی نگهداری می شود.

وضعیت جسمی خوب، روحیه عالی

طبق اطلاعات رسیده، در این دیدار و در پرس و جوی دختران از شرایط جسمی پدر و مادرشان، حال خانم رهنورد و آقای موسوی کاملا خوب بوده و در شرایط مساعد جسمی و روحیه بسیار عالی قرار داشتند. میرحسین پس از با خبر شدن از دروغپردازی‌ های برخی سایت‌های حکومتی در مورد سلامتی اش ضمن اظهار تعجب، هرگونه بیماری خود و خانم رهنورد را به صورت جدی تکذیب کرد.

افرایش فشار ها پس از این دیدار و قطع دوباره ارتباط تلفنی

بر اساس آخرین خبر دریافتی از منابع موثق کلمه، پس از این دیدار، میرحسین و رهنورد در خارج از محدوده ی پاستور و سخنان صریح میرحسین خطاب به مسوول قضایی، فشارها بر مهندس موسوی و دکتر رهنورد افزایش یافته و مجددا کلیه ارتباطات محدود تلفنی ایشان با خانواده و دختران نیز به صورت کامل قطع شده است.

سخنان میرحسین در این دیدار دومین اظهار نظر موسوی در سال ۹۰ است که به رسانه ها  راه پیدا می کند. وی فروردین امسال زمانیکه با حضور در منزل پدری با پیکر مرحوم میر اسماعیل موسوی وداع می کرد همگان را خطاب قرار داده بود که: «صبر…صبر…صبر…».

Mehdi Karroubi Declares: “I Will Not Retreat Even an Inch and Will Remain Steadfast and True to My Convictions!”

August 31st, 2011 – [SahamNews] According to SahamNews, Hossein Karroubi [Mehdi Karroubi’s eldest son], his wife and children and Fatemeh Karroubi [Mehdi Karroubi’s wife] were finally allowed to visit with Karroubi yesterday.  Hossein Karroubi made the following statement regarding the visitation with his father: “I had not seen my father for almost 7 months, since the very first day when he was put under house arrest.  Today security agents suddenly agreed to allow me, my family and my mother to visit with my father and we saw him at the building where he has  been kept for the past month at around noon.”

Hossein Karroubi made the following statement regarding his father’s physical and psychological condition: ” He is in good condition both physically and mentally. He was in high spirits during our visit and as always spoke of the challenges we face, remaining steadfast and even more true to his convictions.”

Mehdi Karroubi’s eldest son referred to the rumors published by pro government websites eluding to a forced confession letter by Karroubi and said: “During my visit, I informed my father of the rumors published by pro government websites about a supposed confession letter and he responded: “I remain steadfast and true to my convictions and will not retreat even an inch from my positions.”

Hossein Karroubi quoted his father as follows: “The regime and its intelligence forces have become very well acquainted with my spirit and fully understand my position and my opinions.  As a result, they realize that they are not in any position to provide me with any guidance or suggestions, let alone demand that I engage in such things as writing a confession letter. “

According to SahamNews, given the concerns regarding Karroubi’s physical well being, during this visitation, security agents promised the family that Karroubi would be transferred to a more appropriate location in the next 15 days, with access to a yard and fresh air.  They also informed the family of the possibility that Fatemeh Karroubi would be allowed to join her husband at this new location.  It is worth mentioning that Mr. Karroubi’s food is currently being provided by the Ministry of Intelligence.

In the past few days, pro government websites inside Iran published reports regarding a supposed confession letter by Karroubi, going as far as publishing parts of this “fake confession letter” in an effort to damage Karroubi’s image as a symbol of resistance amongst the Iranian nation.  Despite this recent visit by his family, concerns regarding the living conditions of Mr. Karroubi continue.

Source: SahamNews:  http://sahamnews.net/1390/06/85602/


مهدی کروبی در دیدار با خانواده؛ ذره ای از مواضع خود کوتاه نخواهم آمد

سحام نیوز: روز گذشته خانواده مهدی کروبی با وی دیدار کردند. به گزارش خبرنگار سحام نیوز، در این دیدار حسین کروبی به همراه همسر و فرزندانش و نیز فاطمه کروبی حضور داشتند. حسین کروبی در خصوص این دیدار به خبرنگار ما گفت: ” نزدیک هفت ماه بود که پدرم را ندیده بودم؛ یعنی از همان روز نخست حصر خانگی. امروز به صورت ناگهانی از موافقت نیروهای امنیتی برای دیدار من و خانواده ام به همراه مادرم برای دیدار با پدر مطلع شدیم. لذا حوالی ظهر امروز به همان ساختمانی که پدر از یک ماه قبل در آن سکونت یافته اند رفتیم.”


حسین کروبی در ادامه در خصوص وضعیت روحی و جسمی آقای کروبی افزود: “ایشان هم به لحاظ روحی و هم از نظر جسمی در شرایط مطلوبی به سر می بردند و در تمام طول دیدار با روحیه ای قوی، همچون گذشته در خصوص مسائل صحبت می کردند و همچنان بر مواضع خود بیش از پیش تاکید می کردند. ”


فرزند ارشد مهدی کروبی با شایعه خواندن اخبار و اطلاعات منتشره در سایت های حکومتی مبنی بر نوشتن توبه نامه از سوی آقای کروبی؛ به خبرنگار ما گفت: ” در این ملاقات من خبرهای منتشر شده در سایت های حکومتی مبنی بر نوشتن توبه نامه را به ایشان منتقل کردم و ایشان در پاسخ گفتند «من بر مواضع و عقاید فکری خود استوار ایستاده ام و ذره ای از مواضع خود کوتاه نخواهم آمد.»


حسین کروبی همچنین با ذکر نقل قول دیگری از آقای کروبی، افزود: ” حکومت و نیروهای اطلاعاتی طی مدت هفت ماه اخیر با روحیات من به خوبی آشنا شده اند و مواضع مرا می دانند و فهمیده اند که من چگونه فکر می کنم، لذا به خود اجازه نمی دهند که مرا راهنمایی و ارشاد کنند، چه برسد به اینکه بخواهند وارد چنین فازهایی در خصوص نوشتن توبه نامه و ندامت نامه با من بشوند.”

به گزارش سحام، با توجه به نگرانی در خصوص وضعیت ایشان؛ ماموران امنیتی در این دیدار به خانواده آقای کروبی قول مساعد داده بودند که طی ۱۵ روز آینده آقای کروبی را به مکان مناسبی منتقل نمایند تا ایشان بتوانند از حیاط و هوای آزاد بهره مند شوند. ایشان همچنین از احتمال موافقت مقامات در خصوص حضور خانم فاطمه کروبی در کنار آقای کروبی در آن مکان جدید خبر داده اند. در حال حاضر مایحتاج غذایی و خوراکی ایشان توسط وزارت اطلاعات تهیه می گردد.


لازم به توضیح است که در روزهای اخیر سایت های منتسب به جریان حاکم در داخل کشور با انتشار مطالبی کذب، خبر از انتشار توبه نامه آقای کروبی داده بودند. این سایت ها با انتشار دروغین بخش هایی از این “به اصطلاح توبه نامه” سعی در تخریب چهره آقای کروبی به عنوان نمادی از مقاومت و سرسختی در میان مردم نمودند. از طرفی نگرانی ها در خصوص وضعیت نگهداری آقای کروبی همچنان وجود دارد.


BREAKING NEWS – Mehdi Karroubi in Isolation, in Small One Bedroom Apartment Since the Start of Ramadan

August 27th, 2011 – In a short interview with Saham News, Fatemeh Karroubi announced that her husband Mehdi Karroubi has been transferred to a new location.

While expressing hope that the prayers of all people will be answered during this holy month of Ramadan, Fatemeh Karroubi stated: “I would like to first and foremost remind our citizens that Mr. Ahmad Janati, in his capacity as spokesperson for the regime first expressed the need to arrest the leaders of Iran’s opposition movement during a Friday Prayer service on February 18th, 2010. At that time, Mr. Janati recommended that the judiciary render the leaders of the sedition [Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi] incommunicado, cutting off all communication with the nation of Iran and the outside world. Mr. Janati recommended that the leaders of the opposition movement be kept under house arrest and their telephone and internet connection disconnected so that they would not be able to issue any statements or receive any messages from the outside world, creating a virtual prison within their homes.  Pursuant to Mr. Janati’s speech both our building and our son’s house were raided and occupied.  Mr. Karroubi protested from the very beginning against the illegal occupation of our residential building, warning them repeatedly, demanding  that at minimum the family be moved to another building in order to avoid any further disturbance to the other residents, so that other home owners could at least move back in to their homes.”

In relation to Mehdi Karroubi’s condition Fatemeh Karroubi stated: “From the onset of his house arrest, Mehdi Karroubi has been deprived of all basic prisoner rights such as access to fresh air, visitation rights and access to books and newspapers. These violations of basic prisoner rights have continued to this day and are detrimental to his physical health and well being.”

With regards to the transfer of her husband to a new location, Mrs. Karroubi stated: “After much insistence by Mr. Karroubi, they finally transferred him to a small apartment as of the beginning of Ramadan.  Given that the security agents have also moved in to his small one bedroom apartment and given the limited space, they have made it virtually impossible for me to move in with my husband.  It is worth mentioning that according to earlier discussions [with security officials] they have agreed that Mr. Karroubi would be transferred to his house in Jamaran.  However, for reasons unknown to us, security forces refused to even allow him to be transferred to his own home.”

Fatemeh Karroubi continued: “I would like to clearly announce that Mr. Karroubi has one home only and this house is located in Jamaran and forcing his family to rent another location does not mean that he is living in his own home.”

In conclusion Mrs. Karroubi described her husband’s spirits as strong stating: “Although in the past 190 days, security agents have only allowed my husband access to fresh air once in the yard and despite the fact that his last visitation was on the 15th of Shaban [mid July], his spirits remain strong.  He has remained steadfast from the very beginning, demanding nothing from the regime and his prison guards.  He has remained calm and confident despite having been deprived of all fundamental prisoner rights, enduring all hardship and proud of the stance he has taken in defending our nation’s rights.  The regime must know that Mr. Karroubi’s personal sacrifices began prior to the Islamic Revolution and he will not hesitate to pay any price or endure any hardship in his quest to uphold the rights of the nation of Iran.”

Mehdi Karroubi is currently under house arrest in an small apartment, without his wife. It goes without saying that the concerns for his physical well being are increasing with the passing of each day.  In the past month, pro government media outlets renowned for spreading rumors and fully aware of the popularity of Mr. Karroubi and Mr. Mousavi amongst the Iranian people have once again engaged in publishing false reports and lies.  Despite these false allegations, the Iranian nation is fully aware of the absurd nature of the lies published by media outlets affiliated with the Islamic Republic of Iran.

Source: Saham News: http://sahamnews.net/1390/06/83372/


مهدی کروبی به مکانی دیگر منتقل شد


سحام نیوز: فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در مصاحبه‌ای کوتاه در خصوص آخرین وضعیت همسرش اعلام کرد که وی به مکان دیگری منتقل شده است.


به گزارش سحام نیوز، در این مصاحبه فاطمه کروبی ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات برای همه مردم در ماه رمضان گفت: ابتدا طی مقدمه‌ای باید خدمت مردم عرض کنم، وقتی که آقای احمد جنتی در مقام سخنگوی حاکمیت در نمازجمعه ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ از لزوم حصر رهبران جنبش اعتراضی مردم ایران سخن گفت و قوه قضاییه را چنین توصیه کرد که “دستگاه قضایی باید ارتباط سران فتنه با مردم را به کلی مسدود کند. در خانه آنها مسدود شود، تلفن‌ آنها قطع شود، اینترنت آنها نیز قطع شود تا نتوانند پیامی بدهند و پیامی بگیرند و در خانه خود زندانی شوند و …” ؛ از بعد سخنان وی بود که ما با اشغال مجتمع مسکونی خود و نیز منزل فرزندم مواجه شدیم. پس از این اقدام، از همان روزهای آغازین آقای کروبی به غیر قانونی بودن و بر خلاف شرع بودن تصرف مجتمع تاکید داشتند و بارها به آنان تذکر دادند و از ماموران می خواستند که محل اقامت ایشان را به مکان دیگری منتقل کنند تا بیشتر از این موجبات آزار همسایگان فراهم نگردد و مالکین دیگر مجتمع بتوانند به خانه خود باز گردند.


همسر مهدی کروبی در ادامه درباره شرایط مهدی کروبی افزود: از ابتدای حبس تاکنون، ایشان از کلیه حقوق اولیه یک زندانی مانند حق داشتن هواخوری، حق ملاقات، داشتن کتاب و روزنامه، محروم بوده و هستند و این امر صدماتی را به وضعیت جسمی ایشان وارد خواهد کرد.


خانم کروبی در خصوص انتقال همسرش به مکانی دیگر اظهار داشت: سرانجام با پافشاری آقای کروبی، از اول ماه رمضان، ایشان را به آپارتمانی بسیار کوچک منتقل نمودند و در حال حاضر ایشان به همراه ماموران امنیتی در آن واحد آپارتمانی مستقر گردیده اند و با این اقدام عملا از ورود من نیز به آپارتمان جلوگیری شد؛ زیرا حضور و زندگی من در آن آپارتمان کوچک یک خوابه با حضور ماموران امنیتی میسر نبود. این در حالیست که طبق هماهنگی صورت گرفته با ماموران، قرار بود آقای کروبی را به منزل خودشان که توسط فرزندانم در منطقه جماران تهیه شده بود، منتقل نمایند و به دلایل نامعلومی، نیروهای امنیتی حاضر نشدند ایشان را به  این ساختمان که تنها منزل مسکونی ایشان است، منتقل کنند.


فاطمه کروبی در ادامه افزود: من در همین جا اعلام می کنم که آقای کروبی یک خانه دارد و آن هم در همین جماران است و تحمیل اجاره‌ی مکان دیگر به خانواده ایشان، به معنای خانه ی آقای کروبی نیست.


در پایان فاطمه کروبی وضعیت روحی همسرش را “خوب و استوار” توصیف کرد و گفت: در حالی که طی این ۱۹۰ روز، ماموران تنها یکبار به آقای کروبی برای حضور در فضای باز و هواخوری در حیاط منزل اجازه داده اند و علیرغم اینکه آخرین ملاقات با ایشان مربوط به نیمه شعبان می باشد؛ ایشان از روحیه بالا و استواری برخوردارند. از روز اول هم آقای کروبی با همین روحیه قوی، از حاکمیت و زندان بانان هیچ درخواستی را نداشته است و با توجه به اینکه از حقوق اولیه یک زندانی محروم بوده، با خونسردی تمام و اعتماد به نفس بالا این مشکلات را تحمل نموده و افتخار می کند به عملکرد خویش در دفاع از حقوق مردم. حکومت باید بداند که آقای کروبی چه پیش از انقلاب و چه اکنون از پرداخت هرگونه هزینه ای؛ هیچ ابایی نداشته و خود را آماده تحمل همه مصائب نموده است.


لازم به توضیح است در حال حاضر مهدی کروبی عملا به صورت جداگانه و به دور از همسر در این ساختمان کوچک در حبس خانگی قرار دارد و نگرانی ها هر روز در خصوص وضعیت سلامتی ایشان بیشتر از پیش افزایش می یابد. از طرف دیگر سایت های زرد و علاقه مند به شایعه پراکنی و وابسته به جریان حاکم و نهاد های امنیتی، طی یک ماه اخیر با آگاهی از میزان محبوبیت آقایان کروبی و موسوی در میان مردم، شروع به انتشار اخباری کذب و دروغین باهدف معروف نمودن خود و افزایش بازدیدکنندگانشان کرده اند؛ دریغ از اینکه مردم بیشتر از گذشته به ماهیت پوچ این گونه سایت ها و خبرها پی خواهند برد

14 Incarcerated Journalists: “The Islamic Republic is Responsible for the Lives & Well Being of the Leaders of the Green Movement”

Monday August 8th, 2011 – [Kaleme] – On the occasion of Reporter’s Day (August 8th), fourteen incarcerated journalists at Evin and Rajai Shahr prison issued a statement addressed to the Iranian nation. The signatories condemned the arrest, incarceration, oppression and censorship of journalist and the independent media outlets. In addition, they once again warned the Islamic Republic of Iran that they are responsible for the lives and well being of the leaders of the Green movement and their spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi, and all political and social activists behind bars.

The full content of the statement as provided to Kaleme is as follows:

In the past 105 years, the Iranian nation has taken historic steps towards their quest for freedom and democracy and upholding the law. In the last two years, in particular, we have witnessed a turning point that began with the elections on July 12th, 2009 and the subsequent birth of the Green Movement. The nation of Iran turned a new leaf and began to once again pursue its dream to achieve freedom, democracy and lawfulness, this time through a non violent, peaceful, social movement.

Today more than 40 Iranian journalists and media experts are behind bars. Some have been received life long bans and others been deprived for upwards of ten years from practicing their vocation, while others given their unsafe work environment and high risk associated with their  professional life have opted for a form of self imposed exile.

In the past two years, the courts under the jurisdiction of the Islamic Republic have issued at minimum 40 years of prison sentences against journalists and media experts, while others continue to await their sentences.  The Association of Iranian Journalists has been closed without judicial due process and during this time many of its board members have also  been arrested and incarcerated.

Many newspapers, weekly periodicals, websites and web blogs have been banned, closed down or filtered.  Publications published in local languages in areas such as Azarbaijan or Kordestan have been almost wiped out of existence as a result of the suppression and pressures by the ruling government, actions that are clearly contradictory to the principles of the Constitution of the Islamic Republic of Iran.

The trend to threaten, summon and arrest journalists and media experts that began two years ago, continues. With the closure of newspapers and information centers, the closure of the offices of foreign news agencies and expulsion of journalists in a position to report the truth about the current events in Iran,the free flow of information and the right of every citizen to access information has been virtually blocked.

The closure of the two leading reform newspapers, Etemade Meli and Kaleme and the detention and house arrest of the the key management figures and policy makers of the aforementioned reform publications [including one of the leaders of the Green Movement], is indicative of the extreme pressures exerted upon the Iranian society, transforming it into an all around dictatorship.

The leaders of the Green Movement and their spouses have been under illegal house arrest for 175 days and in many ways their conditions are much worse than those endured by the undersigned journalists and media experts.  There have been reports of their deteriorating physical condition, leading various  physicians and freedom fighting Iranians to warn the authorities of the Islamic Republic of Iran regarding their well being.

We the undersigned journalists and media experts on this occasion of Reporter’s Day, condemn the house arrest of Mir Hossein Mousavi, Mehdi Karroubi and their spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi. We deeply regret the manner in which the aforementioned individuals have been detained without an arrest warrant, incarcerated under prison like conditions, in the absence of a formal trial and judicial due process and demand that they be release. It goes without saying that the Islamic Republic of Iran is directly responsible for the lives and well being of the leaders of the Green Movement and their spouses Zahra Rahnavard and Fatemeh Karroubi and the lives of all other political prisoners and social and political activists currently behind bars.

Signed by:

1. Seyed Alireza Beheshti Shirazi

2. Ali Malihi

3. Siyamak Ghaderi

4. Alireza Rajai

5. Bahman Ahmadi Amoui

6. Massoud Bastani

7. Massoud Lavasani

8. Nader Karimi Jooni

9. Saeed Matinpour

10. Mohammad Sadigh Kabodvand

11. Mohmmad Davari

12. Sam Mahmoudi Sarabi

13. Keyvan Samimi

14. Isa Saharkhiz

Source: Kaleme:   http://www.kaleme.com/1390/05/17/klm-68488/

بیانیه ۱۴ روزنامه نگار زندانی: جمهوری اسلامی مسوول جان رهبران جنبش سبز و همه زندانیان سیاسی است

دوشنبه, ۱۷ مرداد, ۱۳۹۰

چکیده :ماروزنامه نگاران و فعالان رسانه ای، اعتراض خود را نسبت به در حصر قرار دادن آقایان موسوی ،مهدی کروبی و خانمها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی اعلام و از نحوه نگهداری آنها در حصر که بی شباهت به زندان بدون برگزاری هیچ دادگاه صالحه ای نیست ابراز تاسف کرده و خواهان آزادی آنها هستیم . بدیهی است جمهوری اسلامی ایران مسوول مستقیم جان رهبران جنبش سبز و تمامی زندانیان سیاسی و مطبوعاتی کشور و معترضان اجتماعی و سیاسی است . اخبار رسیده حاکی از شرلیط بد جسمانی آنهاست .شرایطی که برخی پزشکان و دیگر آزادی خواهان کشور را بر آن داشته که نسبت به سلامت آنها به مقامات جمهوری اسلامی هشدار دهند ….

 جمعی از روزنامه نگار زندانی در زندان های اوین و رجایی شهر به مناسبت فرا رسیدن ۱۷ مرداد، روز خبرنگار، بیانیه ای را خطاب به ملت ایران صادر کردند. این روزنامه نگاران که تنها به دلیل نوشتن و گزارش کردن واقعیت های حاکم بر جامعه ایران هم اکنون در بندند، در ابتدای این بیانیه با تحلیل شرایط و وضع فعالان رسانه ای زندانی و همچنین جو حاکم بر مطبوعات تاکید کرده اند: «هم اکنون بیش از ۴۰ نفر از روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای کشور در زندان به سر می برند. تعدادی از آنها با احکام غیر قانونی برای همیشه و یا برای چندین ده سال از ادامه کار بازمانده اند و برخی نیز با نا امن بودن فضای کار حرفه ای زندگی در غربت و تبعید خود خواسته را به رغم میل خویش در پیش گرفتند. در دو سال گذشته دادگاه های جمهوری اسلامی دست کم ۴۰ سال حکم زندان برای روزنامه نگاران و فعالان عرصه رسانه ها صادر کرده است »

این روزنامه نگاران زندانی همچنین در ادامه بیانیه خود با اشاره به تعطیلی دو روزنامه کلمه سبز” و” اعتما د ملی” که آنها این دو روزنامه را به عنوان دو روزنامه شاخص جنبش سبز ایران عنوان کرده اند نوشته اند: «تعطیلی دو روزنامه اعتماد ملی و کلمه سبز به عنوان دو روزنامه شاخص جنبش سبز ایران و دستگیری و در حصر خانگی قرار دادن مدیران مسوول و سیاستگذاران این دو روزنامه که از رهبران جنبش نیز هستند، اوج فشارهایی بوده که بر فضای جامعه ایران سنگینی کرده و آن را به سوی یک استبداد همه جانبه سوق داده است.»

آنها در ادامه بار دیگر نسبت به وضعیت سلامت رهبران جنبش سبز و همسران شان ابراز نگرانی کرده و به مسوولان جمهوری اسلامی حفاظت از جان آنان و دیگر فعالان جتماعی و سیاسی را هشدار داده اند.

متن کامل این بیانیه که در اختیار سایت کلمه قرار گرفته را می خوانید:

در ۱۰۵ سال گذشته ملت ایران چندین گام و خیز بلند تاریخی برای قانون گرایی، آزادی خواهی و دمکراسی طلبی برداشته است، اما دو سال اخیر را می توان نقطه عطفی در این مبارزات تاریخی دانست ، دو سالی که با انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ و تولد جنبش سبز آغاز و سر فصلی شد برای تعیین روند جدید کوشش های مسالمت جویانه و عاری از خشونت مردم ایران برای دستیابی به رویای دیرین آزادی و قانون گرایی.

در دو انقلاب و چهار جنبش اصلاحی صورت گرفته در این ۱۰۵ سال، روزنامه نگاران ایران یکی از گروه های پیشرو و خط شکن مبارزه با استبداد، جهل، فساد و زیاده خواهی های حکومتها و صاحبان قدرت بوده اند. طی دو سالی که از آغاز جنبش سبز می گذرد و همچنانکه انتظار می رفت، روزنامه نگاران ایران از یک آزمون سخت دیگر نیز سر بلند بیرون آمدند.

هم اکنون بیش از ۴۰ نفر از روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای کشور در زندان به سر می برند. تعدادی از آنها با احکام غیر قانونی برای همیشه و یا برای چندین ده سال از ادامه کار بازمانده اند و برخی نیز با نا امن بودن فضای کار حرفه ای زندگی در غربت و تبعید خود خواسته را به رغم میل خویش در پیش گرفتند.

در دو سال گذشته دادگاه های جمهوری اسلامی دست کم ۴۰ سال حکم زندان برای روزنامه نگاران و فعالان عرصه رسانه ها صادر کرده است. تعدادی دیگر نیز در انتظار صدور حکم برای خود هستند.

انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران بدون برگزاری هیچ دادگاهی تعطیل شده است و طی این مدت چند تن از اعضای هیات مدیره آن نیز زندانی شده اند.

روزنامه ها، هفته نامه ها و سایتها و وبلاگ های بسیاری توقیف، تعطیل و فیلتر شده اند.

نشریات غیر فارسی زبان در مناطقی چون آذربایجان و کردستان وضعیت شان به جایی رسیده که تقریبا دیگر اثری از آنها دیده نمی شود و تقریبا همه ی این نشریات با اعمال فشار به محاق رفته اند .اقدامی که صریحا بر خلاف اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی است .

احضار، تهدید و بازداشت روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای کشور در طول این دو سال هرگز متوقف نشده و همچنان هم ادامه دارد.

با تعطیلی روزنامه ها و مراکز اطلاع رسانی و تعطیلی دفاتر خبرگزاری های خارجی و اخراج خبرنگاران و روزنامه نگارانی که قادرند واقعیت های موجود ایران را در داخل و خارج از کشور منعکس کنند ،عملا جریان آزاد اطلاعات و حق دسترسی شهروندان به اطلاعات مسدود شده است.

تعطیلی دو روزنامه اعتماد ملی و کلمه سبز به عنوان دو روزنامه شاخص جنبش سبز ایران و دستگیری و در حصر خانگی قرار دادن مدیران مسوول و سیاستگذاران این دو روزنامه که از رهبران جنبش نیز هستند ، اوج فشارهایی بوده که بر فضای جامعه ایران سنگینی کرده و آن را به سوی یک استبداد همه جانبه سوق داده است.

این دو رهبر جنبش سبز و همسران گرامی شان در ۱۷۵ روز گذشته در حصر خانگی قرار دارند، زندانی که به مراتب بدتر از زندانی است که ما روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای امضا کننده این بیانیه در آن قرار داریم . اخبار رسیده حاکی از شرلیط بد جسمانی آنهاست .شرایطی که برخی پزشکان و دیگر آزادی خواهان کشور را بر آن داشته که نسبت به سلامت آنها به مقامات جمهوری اسلامی هشدار دهند.

ما روزنامه نگاران و فعالان رسانه ای امضا کننده این بیانیه با گرامی داشت روز خبرنگار و تبریک آن به اهالی رسانه اعتراض خود را نسبت به در حصر قرار دادن آقایان موسوی ،مهدی کروبی و خانمها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی اعلام و از نحوه نگهداری آنها در حصر که بی شباهت به زندان بدون برگزاری هیچ دادگاه صالحه ای نیست ابراز تاسف کرده و خواهان آزادی آنها هستیم . بدیهی است جمهوری اسلامی ایران مسوول مستقیم جان رهبران جنبش سبز و تمامی زندانیان سیاسی و مطبوعاتی کشور و معترضان اجتماعی و سیاسی است.

امضا کنندگان بیانیه:

۱-سید علیرضا بهشتی شیرازی

۲-علی ملیحی

۳-سیامک قادری

۴-علیرضا رجایی

۵- بهمن احمدی امویی

۶-مسعود باستانی

۷- مسعود لواسانی

۸- نادر کریمی جونی

۹- سعید متین پور

۱۰-محمد صدیق کبود وند

۱۱-محمد داوری

۱۲-سام محمودی سرابی

۱۳-کیوان صمیمی

۱۴-عیسی سحرخیز

Hossein Karroubi – A Letter From My Father….

August 6th, 2011 – For the past six months I have been deprived of seeing my father if only for a few minutes. During the holy month of Ramadan, I found myself reminiscing about my father, a father who much like Mir Hossein Mousavi and all other political prisoners is enduring the hatred and hostility of security agents. I am hopeful that during this holy month, political prisoners such as Ahmad Zeidabadi, Mohammad Davari, Adollah Momeni, Isa Saharkhiz, Bahareh Hedayat and so many other anonymous prisoners who have been unjustly oppressed are finally released from prison so that the perpetrators of this injustice can repent during this holy month, asking for mercy and forgiveness from God and once again embrace rationality and humanity.


The following is a letter I received from my father a few months ago when the pro-government media outlets were spreading false rumors that I had left Iran and had taken refuge in a safe country.  My father was misinformed by the security agents and as a result of his concern that the ruling powers were creating an atmosphere of fear and abuse, wrote me a letter expressing his concerns. The content of the letter is as follows:

In the name of God,

To my dear and beloved son Hossein Karroubi,

I ask God for the health and well being of your honorable family and your beloved children zahra and Ahmad.  May God keep you safe and protect you of all dangers. You can be certain that these difficult and challenges days will eventually come to an end and what will remain is the ugliness and embarrassment of the authorities who oppress and unlawfully violate people’s rights.

Have trust in God and take care of your family and your children. When it comes to visiting with me your father, do as you deem appropriate, but please refrain from leaving the country for it is not in your interest and will undoubtedly lead to irreversible remorse and regret.

Mehdi Karroubi

Source: Hossein Karroubi’s Facebook Page: http://on.fb.me/oL95H3

نزدیک به شش ماه است که هنوز موفق به دیدار پدرم نشده ام تا وی را حتی برای دقایقی ببینم. خواستم تا در آستانه این ماه رمضان از پدرم یادی کرده باشم . پدری که مانند مهندس موسوی و همه زندانیان سیاسی دچار کینه و عداوت ماموران امنیتی قرار گرفته اند. امیدوارم در این ماه، زندانیان سیاسی همچون احمد زیدآبادی، محمد داوری، عبدالله مومنی، عیسی سحرخیز و بهاره هدایت و بسیاری دیگر از زندانیان و نیز گمنامان در بند که به ناحق دچار ظلم ظالمین شده اند هرچه زودتر آزاد شده و مسببان این ظلم در این ماه رحمت و توبه از درگاه خداوند طلب بخشش کنند و به عقلانیت و انسانیت بازگردند.

این متن نامه ای است که پدرم چند ماه قبل برای من نوشته بودند. متاسفانه در آن ایام، رسانه های جریان حاکم با شایعه پراکنی، خبر خروج من از کشور و پناهنده شدن در کشوری امن را منتشر کرده بودند. این خبرها توسط ماموران به گوش پدرم رسیده بود و ایشان چون نگران جو سازی و سوء استفاده جریان حاکم بودند، طی نامه ای به من در این خصوص ابراز نگرانی خود را اعلام کردند.

بسمه تعالی

فرزند عزیز و نور چشمم حسین کروبی

سلامتی شما و خانواده محترم و فرزندان عزیز زهرا خانوم و احمد جان را از خداوند منان خواستارم. انشاله از همه خطرها مصون و محفوظ باشید. یقین داشته باشید این دوران سخت و دشوار پایان خواهد یافت. زشتی و شرمندگی می ماند برای افراد و مسئولینی که ظلم می کنند و بر خلاف قانون و شرع حقوق مردم را پایمال می نمایند. با توکل به خداوند بزرگ در کنار خانواده و فرزندان باشید و در خصوص ملاقات با پدر، هرگونه صلاح می دانید عمل نمایید و از مسافرت به خارج از کشور حتما پرهیز نمایید زیرا مصلحت نیست و مطمئن باشید ندامت و پشیمانی جبران ناپذیری دارد.

مهدی کروبی