Tag Archives: Evin

Sotoudeh’s Son Nima: “Mommy Said Save this Kiss and Give it to your Daddy!”

From the Facebook of Reza Khandan husband of Incarcerated Human Rights Lawyer Nasrin Sotoudeh in solitary confinement and on the 27th day of a hunger strike at the Intelligence Ministry’s Ward 209.

When Nima came out of the prison gates today, the first thing he did was to swipe off his mothers kiss from his cheeks and say: “Mommy said to save this kiss and to give it to you when I came out!”

Last night after what happened yesterday [the 3 1/2 hour wait outside of the gates of Evin without seeing Nasrin], they contacted us from the prison and told us to take the children to Evin so they could visit with Nasrin.  The children were allowed to see their mother for a few minutes at a location other than the usual visitation area in the presence of security officers.  The children spoke to their mother about their affairs, about school, homework and their other activities.

Unfortunately none of us were allowed to accompany the children to visit with Nasrin. We were not even allowed to accompany them inside the prison to make sure that they had successfully passed the guards at the entrance.

Nasrin’s hunger strike continues…

Translation: By Banooye Sabz  – https://banouyesabz.wordpress.com/
Source: Facebook of Reza Khandan

نيما امروز از در زندان كه بيرون آمد اول از همه بوس مامان‌اش را از لپ‌اش كند و چسباند به لپ من.

گفت:
“مامان گفتش كه اين بوس را نگه‌دار، رفتي بيرون بچسبان به لپ بابا”

اينچنين بود كه به دنبال اتفاقاتي كه ديروز افتاد. ديشب از زندان تماس گرفتند و گفتند كه امروز بچه‌ها را براي ملاقات بياوريد.
بچه‌ها براي دقايقي در محلي خارج از سالن ملاقات در حضور ماموران امنيتي دقايقي با مادرشان ملاقات كردند.
صحبت‌هايي كه رد و بدل شده بود همه مربوط به مسائل بچه‌ها بوده است. از درس و مشق تا بازهاي و مشغوليت‌هاي آنها.
متاسفانه به هيچكدام از ماها اجازه ندادند همراه بچه‌ها نسرين را ملاقات و يا تا محوطه‌ي زندان آنها را همراهي كنيم تا با خيال راحت از رديف ماموران ورودي زندان عبور كنند.
اعتصاب او همچنان ادامه‌دارد.
حال او را از مهراوه پرسيدم. گفت كه لاغر شده و گاهي وقت‌ها به بهداري مي‌رود، همين …
و بيش از اين هم از او انتظار نمي‌رود كه دقيقا وضع مادرش را توضيح دهد.
در ضمن به مهراوه گفته بود شماره‌ي آقاي درياني را به عمه بده تا هر وقت چيزي لازم دارد تا آنجا نرود، زنگ بزند تا برايش بفزستند.

منبع : فیسبوک رضا خندان


Incarcerated Journalist Jila Baniyaghoub to her nephew Amir Mehdi: “Laugh my dearest, for I can never bear to see you cry”

November 12th, 2012 – [Free My Political Family Campaign] In a letter from Evin prison addressed to her nephew Amir Mehdi,  incarcerated journalist Jila Baniyaghoub currently serving a one year prison sentence at Evin prison while her Journalist husband Bahman Ahamdi Amoui remains behind bars at Rajai Shahr prison, describes the anguish of a mother forced to be separated from her nephew stating: “Laugh my dearest, for when you laugh you are beautiful and kind. Please never cry, for I can never bear to see you cry.”

The full content Jila Baniyaghoub’s  letter to her nephew is as follows:

My dearest Amir Mehdi,

Hi my dearest. While here [at Evin prison] there is not a day, an hour nor perhaps even a moment that passes by without you being in my thoughts. You cannot imagine the pain I felt and how worried I was about you when I called that first day from prison and heard you crying on the phone.  My dearest, I can never bear to see you cry, so please never cry. Laugh my dearest, for when you laugh you are even more beautiful and kind. 

I love you my little one. At our next face to face visitation at Evin I would like you tell me more about your school.  Do you recall how often you talked to me about your classes and your classmates last year?  You used to talk to me about your PE classes and soccer.  A few months have already passed since the start of your current school year and this time around I know nothing about your school activities.  I don’t even know the name of your teacher.  Tell me more about your school my son. Tell me about your friends and classmates.  By the way, what happened to that language class? I would love to see you continue your language classes.  Make sure that you follow up on those art classes if you have time as well.

 I have placed a picture of you and Uncle Bahman here on a rack next to my bed.  I look at the picture of both of you all the time in order to help with the pain of how much I miss you.

I love you very much.

Born in the port city of Bandar-e-Anzali in Gilan Province, Jila Baniyaghoub is an Iranian journalist, human rights activists and political prisoner. She is the editor-in-chief of the website Kanoon Zanan Irani  [Focus on Iranian Women] and editor of Social Services at Sarmayeh newspaper.  In 2009, the International Women’s Media Foundation awarded Baniyaghoub its Courage In Journalism prize. Baniyaghoub’s resume as a journalist and editor also includes collaboration with Iranian newspapers such as Norooz, Vaghaye Alatafaghiyeh [VGE.ir] to name a few.  Baniyaghoub’s husband, Bahman Ahmadi Amouee an incarcerated journalist whose work focused on economic news is a supporter of former president Khatami.  In June 2009, Iran’s Revolutionary Court, sentenced  Baniyaghoub to one year behind bars and banned her from practicing journalism for a period of 30 years.  She was summoned to serve her one year prison sentence on September 3rd, 2012.

Translation by Banooye Sabz : https://banouyesabz.wordpress.com/2012/11/12/incarcerated-journalist-jila-baniyaghoub-to-her-son-amir-mehdi-laugh-my-dearest-for-i-can-never-bear-to-see-you-cry/

Source:  The Facebook of Free My Political Family Campaign – https://www.facebook.com/FreeMyPoliticalFamilyCampaign

نامه ژِیلا بنی یعقوب به امیر مهدی / هیچ وقت طاقت گریه ات را ندارم

فعالان در تبعید :ژیلا بنی یعقوب زندانی سیاسی ؛ طی نامه ای که توسط ” کمپین خانواده بزرگ زندانیان سیاسی ” منتشر شده است ؛ خطاب به فرزندش نوشت

امیر مهدی عزیزم

سلام اینجا ،هر روز ، هر ساعت و شاید گاهی هر دقیقه اش را به یاد تو هستم .

نمی دانی آن روز که برای اولین بار بعد از زندان رفتنم زنگ زدم و تو پشت تلفن گریه کردی ، چقدر غصه ات را خوردم . عزیزم هیچ وقت و هیچ وقت طاقت گریه ات را ندارم . پس هیچ وقت گریه نکن . بخند ،چون با خنده هایت زیباتر و مهربان تر می شوی

کوچولوی من .

دوست دارم در ملاقات حضوری بعدی ،

بیشتر از مدرسه ات برایم بگویی یادت هست پارسال چقدر برایم از کلاس ها ، مدرسه و همکلاسی هایت می گفتی . از کلاس ورزش می گفتی از فوتبال می گفتی.

حالا چند ماه از سال رفته و من هیچی از مدرسه ات نمی دانم .حتی نام معلمت را نمی دانم .خب کمی بیشتر از مدرسه ات برایم بگو از بچه ها، دوستانت .راستی از

کلاس زبان چه خبر ؟

خیلی دوست دارم زبان را ادامه بدهی و اگر وقت کردی بازهم به کلاس نقاشی بروی . اینجا بالای یک قفسه که کنار تختم هست عکس تو و دایی بهمن را گذاشته ام و همیشه نگاهتان می کنم تا دلتنگی ام برایتان کم شود .

خیلی دوستت دارم .

گفتنی است ژیلا بنی‌یعقوب روزنامه‌نگار، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی ایرانی است . او دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر وب‌گاه کانون زنان ایرانی است. بنی‌یعقوب در سال ۲۰۰۹ برنده جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری شد.ژیلا بنی یعقوب در شهرستان بندر انزلی متولد شد. او سالها در تحریریه مطبوعات مختلف از جمله روزنامه‌های نوروز، وقایع الاتفاقیه، سرمایه و… فعالیت داشته‌است و دبیر سرویس اجتماعی روزنامه سرمایه و سردبیر وب‌گاه «کانون زنان ایرانی» است. همسر وی، بهمن احمدی امویی، روزنامه نگار اقتصادی و از همراهان سید محمد خاتمی استژیلا در خرداد ۱۳۸۹ توسط دادگاه انقلاب اسلامیبه یک‌سال حبس تعزیری و ۳۰ سال محرومیت ازشغل روزنامه‌نگاریمحکوم شد

منبع کمپینِ خانواده بزرگ زندانیان سیاسی


Sotoudeh’s Husband “My Wife’s Transfer to Solitary Confinement is Against the Law”

Sunday November 11th, 2012 – From the Facebook of Reza Khandan the husband of incarcerated human rights lawyer Nasrin Sotoudeh now on the 27th day of her hunger strike in solitary confinement at Evin prison.

Many friends and supporters have sent me messages asking about Nasriin’s condition and whether we have any news or if we have spoken to her by phone.

We have no news from Nasrin as of last Monday.  Given that the infirmary at ward 209 [under the supervision of the Ministry of Intelligence] is separate from the infirmary at Evin prison, even if she would be transferred to the infirmary, no one would be informed.

Nasrin has been deprived of phone calls for the past 18 months. She is currently in solitary confinement and without a cell mate.  The fact that she is in solitary confinement and has been deprived of weekly visitations, means that no one will be able to speak to her even to encourage her to discontinue her hunger strike.  Given her current situation, the messages from various individuals and groups requesting that she break her hunger strike will therefore not reach her.

The only news we have heard, is that a few days ago they took  her prescription glasses, one book and a hot water bottle from the general ward [350] , but we are not sure if they were given to her.  We received this news via the general ward where Nasrin was being kept until 12 days ago, for no news is ever received from the Intelligence Ministry’s ward 209.

Nasrin’s presence at the Intelligence Ministry’s ward 209 is completely illegal.  Detainees are taken to this ward during their interrogation process and not once their sentences have been issued. In addition to punishing her with solitary confinement, they have also deprived her of her legal right to visitation.

At the Intelligence Ministry’s Ward 209, prisoners are required to wear a blindfold even when using the restrooms.

The prison authorities are responsible for explaining why someone who was serving her prison sentence is now spending her days behind bars in solitary confinement at the Intelligence Ministry’s ward 209.

Reza Khandan
November 11th, 2012

خيلي از دوستان پيغام مي‌فرستند كه خبري از نسرين و وضعيت‌اش بدهم. تلفني – خبري …

از دوشنبه‌ي گذشته به اين طرف هيچ خبري از نسرين نداريم …
از آنجا كه درمانگاه بند اطلاعات با درمانگاه زندان فرق ميكند اگر هم به درمانگاه رفته باشد هيچكس خبردار نخواهد شد.
18 ماه است كه تلفن ندارد. بدون هم سلولي و در انفرادي است.
بودن او در سلول انفرادي و نداشتن ملاقات هفتگي باعث خواهد شد كه هيچكس نتواند با او صحبت
كند و حتي تشويق به پايان دادن به اعتصاب غذا. پيغام‌ افراد و يا گروهاي مختلف براي پايان دادن به اعتصاب غذا به او نميرسد.

فقط شنيده‌ام كه چند روز پيش عينك مطالعه، يك جلد كتاب و يك عدد كيسه‌ي آب گرم از بند عمومي گرفته‌اند و مطمئن نيستم به او داده‌اند يا نه؟ و چون اينها را از بند عمومي كه تا 12 روز پيش نسرين آنجا بود، برده‌اند اين خبر به ما رسيده است. وگرنه از 209 اطلاعات هيچ خبري بيرون نمي‌آيد.

بودن او در 209 اطلاعات كاملا غير قانوني است. 209 در مرحله بازجويي است نه براي كسي كه حكم‌اش را ميگذراند.

قرار تنبيهي هم كه به او داده‌اند سلول انفرادي است ولي به طور غير قانوني ممنوع الملاقات هم كرده‌اند.

209 بندي است كه زنداني براي استفاده از دستشويي هم بايد چشم بند داشته باشد.
مسولين زندان بايد پاسخگو باشند چرا زنداني‌ي كه در حال سپري كردن حكم‌اش است اكنون به دست بند امنيتي 209 سپرده شده است.

منبع فیسبوک رضا خندان همسر نسرین ستوده


A Crime at Evin Prison – Iranian Activist Sattar Beheshti Killed Under Torture

Tuesday November 6th, 2012 -[Kaleme – Zahra Sadre] One week after his reported arrest, Iran’s security agents contacted the family of a relatively unknown political activist, Sattar Beheshti, informing them of the death of their 35 year old son and requesting that the family collect his body the next day.

The following account of events were provided to Kaleme by Behshti’s family members:

Security agents to Sattar Beheshti’s uncle: “Collect the body at Kahrizak Prison tomorrow”

According to eye witnesses at Evin who had spoken to their family members during their last visitation, Beheshti had been severely beaten during his interrogation process, with bruises and evidence of torture visible on his head, face and body. The political prisoners at Evin’s general ward 350 where  Beheshti had reportedly been detained for one night,  described his body as black and blue having been crushed under assault.

Behesthti’s sister told Kaleme: “They summoned my husband and told him to prepare our mother. “Buy a casket and show up tomorrow to collect his body” they said. That’s it! We know nothing else! We have no idea why they killed him! We have no idea what transpired.  My brother left the house healthy. He left voluntarily.  Everyone witnessed that he was healthy. My brother never even took headache medicine. He was 100% healthy!”

As reported by Kaleme last week, Beheshti was arrested by security agents at his home in the city of  Robat Karim [27 Km southwest of Tehran]  on October 28th, 2012.  Beheshti was a simple laborer and the only breadwinner in his family. During his interrogation process and in order to obtain a confession out of him,  Beheshti was reportedly tied to a chair and severely beaten at the hands of security agents.

Kaleme’s reporter Zahra Sadr’s describes her interview with Beheshti’s family members as follows: “Hearing Sattar’s sister cry and shake with sorrow made it humanly impossible to ask any questions. As a reporter and interviewer you are at a loss for words. I just listened to her cries while she repeated “He was my brother! Oh God! Oh God! … He was my brother…  They killed my brother and told us they’d deliver his body tomorrow!” I could hear his mother crying from the other side of the room. She asked who is on the phone and her daughter replied, “I don’t know perhaps she is one of Satar’s friends.”  The sound of cries and wails fills the room and the word “Sattar!” is repeated over and over again….”

“They told my husband he was suffering from an ailment, to which my husband responded, “No, there was nothing wrong with him.” They told us not to give any interviews. We were told that if we grant any interviews there will be severe consequences.  My brother had done nothing to deserve this! We had no news of him after they took him on that Tuesday. Finally today they contacted us and told us this.”, continues Sattar’s sister.

She adds: ” They told us not to give any interviews.  We were told not to say a word.  They said he had heart problems. What exactly had my brother done? He had done nothing! What had he said to deserve this?  Three people came on that day. They handcuffed him and took him without an explanation. Not a word was said and it ended like this!”

Given that the body has not been delivered to the family, Kalame would like to reiterate that the details of this report cannot be exactly verified. It remains unclear as to whether this latest turn of events is another pretext by the security apparatus to harass the Beheshti family.

In an interview with Saham News yesterday, Beheshti’s mother described her son’s arrest as follows: “It was around noon and I was at home when I heard noises at the entrance of our home.  I opened the door and an individual asked me whether Sattar was home.  Someone yelled while I tried to close the door shut.  I tried to explain that my daughter may not be dressed appropriately, but they ignored my warning, entered the home and confiscated my son’s belongings, computer, notes and manuscripts.”

Beheshti’s mother added: “They wouldn’t even allow my son to change his clothes before they took him.  I asked one of the agents to untie his hands so he could change his clothes.  They eventually did untie his hand and since that day I have had no news of my son.  I have no idea where they took him. Our relatives informed me that the media outlets had published news regarding Sattar reportedly having bruises all over his body (arms, legs and face) and that the interrogators had refused to grant him medical treatment.”

Source: Kaleme http://kaleme.org/1391/08/16/klm-119025/

Translator’s note:    In a follow up interview with Kaleme that took place today, Wednesday November 7th, Beheshti’s family announced that security agents have threatened them stating that they are not allowed to be present during the washing of the body in preparation for burial.  A reliable source within Kahrizak prison’s forensic team informed Kaleme that the body of a young man who had been killed as a result torture was at Kahrizak.  Another reliable source with the police claimed that Beheshti died because he was unable to withstand the interrogation process.

[Link to follow up Kaleme news: http://kaleme.org/1391/08/17/klm-119096/]

 

ین زندانی سیاسی هفته قبل بازداشت و به شدت شکنجه شده بود

جنایت در زندان/ تماس ماموران با خانواده ستار بهشتی: قبر بخرید و فردا جنازه را تحویل بگیرید

اشتراک

سه شنبه, ۱۶ آبان, ۱۳۹۱

چکیده :صبح امروز ماموران پلیس امنیت به خانواده ی ستار بهشتی، زندانی سیاسی که هفته پیش بازداشت شده بود، اطلاع دادند که این جوان 35 ساله جان خود را از دست داده و آنها باید روز آینده برای دریافت پیکرش مراجعه کنند. زندانیان بند 350 اوین هم می گویند ستار بهشتی را در حالی دیده اند که بر اثر شکنجه ها بدنش له شده بود، حتی یک جای سالم در بدنش نبود و آثار کبودی و شکنجه بر تن و صورت و سر این زندانی سیاسی مشهود بود….

کلمه – زهرا صدر: صبح امروز ماموران پلیس امنیت به خانواده ی ستار بهشتی، از سبزهای گمنامی که روز هفتم آبان ماه بازداشت شده بود، اطلاع دادند که این جوان ۳۵ ساله جان خود را از دست داده و آنها باید روز آینده برای دریافت پیکرش مراجعه کنند.

خبر تکمیلی در این باره را در اینجا بخوانید:

تماس ماموران با عموی ستار بهشتی: فردا جنازه را در کهریزک تحویل بگیرید

به گزارش کلمه، شاهدان عینی از زندان اوین در ملاقات با خانواده هایشان گفته اند که وی در بازجویی ها به شدت مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته و آثار کبودی و شکنجه بر تن و صورت و سر این زندانی سیاسی مشهود بوده است.

زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین که ستار بهشتی یک شب را در آنجا سپری کرده بود، روایت کرده اند که بدن این جوان زیر ضرب و شتم له شده بود و به گفته آنها حتی یک جای سالم در بدنش نبود.

پس از رسیدن این اخبار به کلمه، با خواهر ستار بهشتی تماس گرفتیم که وی گفت: شوهرم را خواستند و به او گفتند برو مادرش را آماده کن. قبر بخر. فردا بیا جنازه را تحویل بگیر. همین. هیچ چیز دیگری نمی دانیم. نمی دانیم چرا کشتند. اصلا چی شد. نمی دانیم چی شد. داداشم سالم از خونه رفت. با پای خودش رفت. همه دیدند که سالم بود. برادرم حتی قرص سردرد نمی خورد. سالم سالم بود.

هفته ی گذشته کلمه خبر داده بود که ستار بهشتی هفتم آبان ماه در منزل شخصی اش در رباط کریم توسط ماموران پلیس فتا بازداشت شده است. این زندانی سیاسی، یک کارگر ساده ۳۵ ساله است که در هنگام بازداشت، نان آور خانواده اش بوده است.

بر اساس گزارش هفته پیش کلمه، ستار بهشتی که در بازجویی ها تحت فشار برای اعتراف و پذیرفتن خواست بازجویان فتا بوده است، پس از مقاومت به صندلی بسته می شده و مورد ضرب و شتم قرار می گرفته است.

اما امروز صدای لرزان و گریه های خواهر ستار امان هر سوال پرسیدنی را از آدم می گیرد. به عنوان خبرنگار و مصاحبه گر، جمله ای نداری و فقط به گریه هایش گوش می کنی. در حال خود نیست و مرتب می گوید: داداشم بود… خدایا… خدایا… داداشم بود.. داداشم رو کشتند و گفتند فردا جنازه اش را می دهیم.

صدای گریه های مادر از آن سو می آید و سوالی، که خواهر ستار بهشتی به مادر می گوید: نمی دانم، شاید از دوستان ستار است. و بعد صدای گریه و شیونی که از اتاق بلند می شود و کلمه ی “ستار” که تکرار می شود.

خواهر این زندانی سیاسی ادامه می دهد: به شوهر من گفته اند مریضی داشته، شوهرم هم گفته: نه، سالم بود. گفته اند: با هیچ جا مصاحبه نکنید، اگر مصاحبه کنید پدرتان را در می آوریم. داداشم کاری نکرده بود، چی کار مگر کرده بود؟ از آن سه شنبه که بردند تا الان هیچ خبری ازش نداشتیم که امروز خبرش را برایمان آوردند.

وی ادامه می دهد: به ما گفتند با جایی مصاحبه نکنید و حرف نزنید. گفتند ناراحتی قلبی داشته. چی کار کرده بود مگر برادرم؟ کاری نکرده بود. چی گفته بود؟ سه نفر آمدند و دستنبد زدند و بردند، هیچ چیز نگفتند. تمام شد.

کلمه تاکید می کند که با توجه به اینکه هنوز جنازه ای به این خانواده تحویل نشده، نمی توان درباره ابعاد دقیق این خبر به طور قطعی قضاوت کرد که آیا این یک سناریوی امنیتی برای آزار خانواده اوست یا فاجعه ای است که ماموران به دنبال سرپوش گذاشتن بر روی آن اند.

روز گذشته نیز مادر ستار بهشتی با تشریح نحوه دستگیری فرزندش به سحام گفته بود: نزدیک ظهر بود و من در خانه نشسته بودم وقتی صدای در آمد رفتم جلوی منزل، شخصی به من گفت آقا ستار هست؟ و هنگامی که من قصد داشتم درب منزل را ببندم فرد دیگری هم آمد و درب منزل را فشار دادند و وارد خانه شدند.

مادر این زندانی سیاسی در در ادامه گفته بود: من به مامورین گفتم شاید دخترم در منزل با لباس نامناسبی باشد که مامورین بدون توجه به حرفهای من وارد شدند و تمام وسایل از جمله کامپیوتر فرزندم و تمامی دست نوشته ها و مطالب وی را با خود بردند.

وی خاطرنشان کرده بود: حتی برای بردن فرزندم اجازه نمی دادند تا لباسهایش را عوض کند. از یکی از مامورین خواهش کردم تا دستان فرزندم را باز کند و اجازه دهد تا فرزندم لباس خود را تغییر دهد که بهر حال یکی از دستان وی را باز کردند و از آن تاریخ تا کنون هیچگونه خبری به من نمی دهند که فرزندم را به کدام محل انتقال داده اند.

این مادر رنجدیده در مصاحبه دیروز عنوان کرده بود: من از طریق بستگان اطلاع پیدا کردم که در سایت ها، خبر فرزندم انتشار پیدا کرده که از ناحیه بدن بطور کلی (دست، پا، صورت) آسیب دیده و بازجوها از درمان وی خودداری می کنند


9 Female Political Prisoners Launch a Hunger Strike | The Slogan Ya Hossein … Mir Hossein Echos Through the Walls of Evin

October 31st, 2012 – [Kaleme]  A  number of female political prisoners have launched a hunger strike protesting a recent attack of the female ward by Evin prison guards, leading to to the harassment and defamation of female political prisoners.

The following 9 female political prisoners are amongst those protesting the inhumane action by Evin prison guards:  Bahareh Hedayat, Nazanin Dihimi, Jila Baniyaghoub, Shiva Nazarahari, Mahsa Amrabadi, Hakimeh Shokri, Jila Karamzadeh Makvandi, Nasim Soltan Beygi and Raheleh Zakaii

According to Kalame 20 female prison guards participated in the attack on Evin’s female ward, harassing the prisoners, violating their privacy and personal space while aggressively searching the premise and their personal belongings.

Faezeh Hashemi [the incarcerated daughter of Ayatollah Hashemi Rafsanjani], currently nominated as the lawyer and representative of the female prisoners (both political prisoners and other inmates) strongly protested the attack on the female ward.  It has been reported that following the storming of the ward, the female political prisoners were evacuated into the small yard at the ward while their personal belongings were inspected – an act that the female prisoners vehemently protested.

The Slogan Ya Hossein … Mir Hossein… Once Again Echos through the Walls of Evin

In an act of defiance towards the prison guards, the female political prisoners reported began chanting “Ya Hossein… Mir Hossein” and “Death to the Dictator” … “Long Live Mousavi … Long Live Karroubi”…. They also sang the national anthem “Ey Iran” and other songs associated with the aftermath of the rigged presidential elections such as “Yare Dabestani” [ My childhood friend] and “Na Kharam na Khashak”  [We are not riff raff]

The female political prisoners on hunger strike are demanding an official apology from the prison officials and a guarantee that such an act is never repeated.

The prison guards participating on the attack on the female prisoners

According to a number of the prisoners present during the attack, Dardizadeh and Salami are two of the  prison guards who behaved appallingly. insulting and harassing the female political prisoners while conducting bodily searches.

It has been reported that the pressure on female political prisoners behind bars at Evin has increased significantly since Ali Ashraf Rashidi took over the ward. This pressure include the recent refusal of prison officials to provide prisoners with adequate medical care, bodily searches when entering and exiting and a higher level of interference with the day to day activities of the female prisoners has led to complaints by the prisoners behind bars.

Source: Kaleme  http://www.kaleme.com/1391/08/10/klm-118297/

شعار “یاحسین میرحسین” و مرگ بر دیکتاتور” در جواب بازرسی بدنی توهین آمیز ماموران

اعتصاب غذای ۹ زندانی سیاسی زن در زندان اوین در اعتراض به یورش گارد ویژه اشتراک   چهارشنبه, ۱۰ آبان, ۱۳۹۱

چکیده :تا کنون 9نفر از زندانیان سیاسی زن از جمله بهاره هدایت، نازنین دیهیمی، ژیلا بنی یعقوب، شیوا نظرآهاری، مهسا امرآبادی، حکیمه شکری، ژیلا کرم زاده مکوندی، نسیم سلطان بیگی و راحله زکایی در اعتراض به این اقدام ماموران حفاظت -اطلاعات زندان دست به اعتصاب غذا زدند….

در پی یورش نیروهای گارد یگان حفاظت زندان اوین به بند زندانیان زن سیاسی که با هتک حرمت و آزار آنها همراه بود، تعدادی زندانیان این بند دست به اعتصاب غذای دسته جمعی زده اند.

به گزارش خبرنگار کلمه، حمله کنندگان به بند بانوان که شامل حدود ۲۰زن از نیروهای گارد یگان حفاظت زندان اوین بودند با ورود به حریم خصوصی و شخصی زندانیان سیاسی باعث بر هم زدن نظم و سلب آسایش آنان شده و پس از یورش به بند سیاسی بانوان زندانیان را به شکل توهین آمیزی بازرسی بدنی کردند.

 اعتراض فائزه هاشمی

این اقدام با واکنش اعتراضی فائزه هاشمی که در حال حاضر نماینده و وکیل بند زندانیان و سایر زندانیان سیاسی زن است، مواجه شد.

براساس این گزارش، ماموران حفاظت سپس زندانیان سیاسی را به حیاط کوچک بند هدایت کرده و برای ساعتی همه زندانیان سیاسی را در فضای کوچک و نامناسب محبوس کرده و شروع به تفتیش وسایل شخصی آنان کردند که این حرکت با واکنش زندانیان زن روبرو شد.

شعار یا حسین میرحسین زندانیان

برای نشان دادن اعتراض خود به ماموران امنیتی و حفاظتی زندان اقدام به سر دادن شعار “یا حسین میر حسین”، “مرگ بر دیکتاتور”، “موسوی زنده باد کروبی پاینده باد” و سرودهای “ای ایران”، “یار دبستانی” و “نه خارم نه خاشاک” کردند.

این یورش  هم چنین با واکنش اعتراضی زندانیان از جمله اعتصاب غذای جمعی از این زنان سیاسی همراه شده است.

 اعتصاب غذای  ۹ زندانی سیاسی

تا کنون ۹نفر از زندانیان سیاسی زن از جمله بهاره هدایت، نازنین دیهیمی، ژیلا بنی یعقوب، شیوا نظرآهاری، مهسا امرآبادی، حکیمه شکری، ژیلا کرم زاده مکوندی، نسیم سلطان بیگی و راحله زکایی در اعتراض به این اقدام ماموران حفاظت -اطلاعات زندان دست به اعتصاب غذا زدند.

زندانیان سیاسی زن خواستار عذرخواهی رسمی رییس زندان اوین و مسوولان اداره حفاظت این زندان و همچنین ارایه ضمانت هایی از سوی آنان مبنی بر عدم تکرار چنین رفتارهای شده اند.

 نام مامورانی که هتک حرمت کردند چیست؟

به گفته تعدادی از زندانیان دردی زاده و سلامی از جمله مامورانی هستند که با شیوه های غیراخلاقی و توهین آمیز در هنگام تفتیش بدنی، اقدام به آزار بدنی زندانیان کرده اند.

بند بانوان زندان اوین تنها بندی است که زندانیان زن در آن نگهداری می شوند و اتهام این زندانیان، سیاسی است.

گفته می شود پس از شروع به کار علی اشرف رشیدی به عنوان رییس زندان اوین فشارها به زندانیان سیاسی افزایش یافته است. این فشارها طی هفته های گذشته با سخت گیری برای اعزام و درمان زندانیان سیاسی، بازرسی های بدنی در هنگام خروج و ورود و اجازه دخالت ماموران امنیتی در امور زندان تشدید و این امر سبب نارضایتی و نگرانی زندانیان سیاسی شده است.