Category Archives: Nasrin Sotoudeh

Incarcerated Human Rights Lawyer Nasrin Sotoudeh Continues Her Hunger Strike Despite Visitation With Family Members

From the Facebook Of Reza Khandan the husband of incarcerated human rights lawyer Nasrin Sotoudeh now on hunger strike for six days.

Today despite the fact that for the past year our visitation days with Nasrin have not coincided with the visitation days of her cell mates, we were finally allowed to visit with Nasrin.

Nasrin continues to be on a hunger strike and stated that her request that our visitation day be changed [as a result of conflicting schedules with Mehraveh’s school] was a minor request for her main demand from the judiciary is that they put an end to their relentless pressure on her family members.

From the day that they concocted a case file against our daughter Mehraveh banning her from leaving the country,  Nasrin wanted to do something in her defense. She was not only incapable of doing anything to help her daughter, but was also forced to witness the ever increasing pressures on her family. The refusal by the Office of the Prosecutor to grant the family the right to change their visitation day left her with no other recourse, triggering this latest  hunger strike.

She looked much thinner and weaker than I had imagined. Perhaps it is because the past two years have taken a toll on her physical strength and well being.  Despite the fact that she was still on a hunger strike, she was the only prisoner who had prepared a lunch behind the cabin window. She had predicted that the authorities may make an exception and allow the children to go to the other side if only for a few minutes and as a result she had prepared their favorite meal.  Though Nasrin herself was not eating she was feeding the children while she spoke to us.

امروز پس از نزديك به يك سال كه روزهاي ملاقات ما را از بقيه‌ي هم بندي‌هاي نسرين جدا كرده بودند، ملاقات كرديم.

نسرين همچنان در اعتصاب است. مي‌گفت تغيير روز ملاقات يك خواسته‌ي كاملا فرعي بود. خواست اصلي من برداشتن فشار قضايي از روي خانواده‌ام هست.

از روزي كه براي مهراوه پرونده‌سازي كردند و ممنوع الخروج، نسرين مي‌خواست برايش كاري بكند. او نه تنها نمي‌توانست هيچ كاري برايش انجام دهد بلكه هر روز فشار، بيشتر و بيشتر مي‌شد. مخالفت دادسرا با تغيير روز ملاقات در واقع جرقه‌اي شد براي شروع ماجراي اعتراض و اعتصاب.

خيلي بيش از حد تصورم ضعيف و لاغر شده بود. به دليل اينكه در اين دو سال توان جسمي‌اش تحليل رفته است.

درسته كه هنوز در اعتصاب غذا بود ولي با وجود اين تنها زنداني كه در پشت كابين سفره و بساط ناهار پهن كرده بود نسرين بود چرا كه احتمال مي‌داد براي دقايقي به بچه‌ها اجازه بدهند كه پشت كابين و پيش مادرشان بروند در نتيجه غذاي مورد علاقه‌ي آنها را پخته بود. نسرين، هم با ما حرف مي‌زد و هم به بچه‌ها غذا مي‌داد.

منبع فیسبوک رضا خندان


Incarcerated Lawyer and Human Rights Activist Nasrin Sotoudeh Launches a Hunger Strike

October 17th, 2012-  From the Facebook of Reza Khandan, husband of incarcerated lawyer and human rights activist Nasrin Sotoudeh After months of back and forth with the prosecutor’s office, the fundamental rights of a mother to have face to face meetings [with her beloved children] are still being denied. Despite 17 months of incarceration at Evin’s general ward, they still refuse to grant a two minute telephone conversation. Even a visitation from behind a cabin window with her brother and mother has been denied for an entire year.
Nasrin must now hear through the grapevine that her 12 year old daughter is first summoned along with her husband to the 28th branch of the Revolutionary Court to be informed that she is no longer allowed to leave the country.  As if that were not enough, now this innocent young girl who is no longer able to visit her mother behind bars as a result of a conflicting school schedule on Wednesdays must face the obstinance of a judiciary that refuses the switch her visitation day. For two months they gave us false hopes that they might grant furlough. The prosecutor’s office even asked us to submit a number of documents, only to suddenly change their minds at the last minute.
Nasrin who has been left with no other recourse, has unfortunately launched a hunger strike as of this morning.  I did everything in my power to dissuade her of this decision, but she was adamant.  Even without a hunger strike she has lost so much weight and is so weak that she is unrecognizable to those who have not seen her for a while… and now this….
Reza Khandan – October 17th , 2012

پس از ماهها دوندگی به دادستانی برای گرفتن بدیهی ترین حق یک مادر یعنی ملاقات حضوری مخالفت می شود. پس از 17 ماه حضور در بند عمومی با دادن یک تلفن دو دقیقه ای مخالفت می شود. پس از یک سال با ملاقات برادر و مادر حتی به صورت کابینی مخالفت می شود. وقتی که دختر بچه ی 12 ساله ممنوع الخروج و به همراه پدر اکنون به شعبه 28 دادگاه انقلاب احضار می شود و این خبر به گوش نسرین در زندان می رسد. دختر بچه ای که به دلایل درسی در روزهای چهارشنبه دیگر نمیتواند به ملاقات مادرش بیاید و با تغییر روز ملاقات مخالفت می شود. دو ماه به عنوان مرخصی خانواده را چشم به راه می گذارند و حتی مدارکی هم دادستانی می گیرد و در لحظه ی آخر ناگهان مخالفت می شود. نسرین هم چاره ای نمی بیند جز اعتصاب غدا … متاسفانه او از امروز صبح اعتصاب غذایش را شروع کرده است. من امروز تمام تلاش ام را کردم اما به هیچ عنوان نتوانستم منصرف اش کنم. همینجوری از شدت ضعف و لاغری قیافه اش درست قابل شناسایی نیست برای کسانی که در این مدت او را ندیده اند چه برسد از این به بعد

Nasrin Sotoudeh’s 12 Year Old Daughter Denied Visitation with Her Mother

From the Facebook of Reza Khandan husband of Incarcerated Human Rights Lawyer Nasrin Sotoudeh:

What would you do if after much preparation, you took your two young children to visit their mother behind bars (a mother who has been incarcerated without a reason for 18 months and has not been granted a moment of furlough from prison) only to find that your 12 year old daughter who attended dressed i…n her school uniform, a dress code that is without a doubt acceptable in Iran, is denied visitation along with her brother because the prison guard claims that her dress code is not in accordance with Islamic code? What would you do when your young daughter and her 4 year old brother both so young and sensitive are forced to spend thirty minutes in the extreme cold outside of Evin prison? What would you do…..?

Reza Khandan
February 22nd, 2012

اگر 2 تا بچه را پس از كلي وقت و انرژي ببريد دادسرا تا دقايقي با مادرشان (كه 18 ماه است بدون دليل محكمه پسند در بازداشت است بدون يك ساعت مرخصي) از نزديك ملاقات كنند، اما دختر بچه را كه 12 سال دارد و با لباس مدرسه كه بي ترديد حجاب قابل قبولي در ايران هست به همراه برادر 4 ساله‌اش از نگهباني به خاطر بد بودن حجاب، بيرون كنند و آنها بيشتر از نيم ساعت در سرماي طاقت‌فرساي كوهپايه‌ي اوين سرگردان بمانند، در مقابل ناراحتي و گريه‌ي اين بچه در اين سن و سال حساس و فشاري كه بر شما و كودكان‌تان وارد مي‌شود چكار مي‌كنيد


BREAKING NEWS- Appeals Court Reduces Incarcerated Human Rights Lawyer Nasrin Sotoudeh’s Sentence to 6 Years in Prison

September 14th, 2011 – According to Jaras,  the 54th branch of the Appeals Court in Tehran has informed human rights lawyer Nasrin Sotoudeh’s attorney Mina Jafari, that her sentence has been reduced to 6 years in prison and a 10 year ban from practicing the law.

It is worth mentioning that Sotoudeh has been behind bars for more than a year and was originally sentenced by the 26th branch of the Revolutionary Court to 11 years prison and banned from practicing the law and leaving the country for a period of 20 years.

Sotoudeh, the  mother of two young children ( 4 year old Nima and 11 year old Mehraveh) has boycotted all visitations for the past month as a result of the mistreatment of her family by prison officials.

Over the years, Sotoudeh an established lawyer,  has represented many political activists, journalists, civil activists children and teenagers.

Source: Jaras: http://www.rahesabz.net/story/42637/

 

 

شش سال زندان و ده سال محرومیت از وکالت

حکم قطعی نسرین ستوده

 

جرس: نسرین ستوده، وکیل مدافع حقوق بشر به شش سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد.

 

به گزارش جرس، شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران حکم نهایی نسرین ستوده را به یکی از وکلای وی (مینا جعفری) ابلاغ کرده است.

بر اساس این حکم ،  این حقوقدان به شش سال حبس تعزیری  و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شده است.

 

گفتنی است این وکیل مدافع حقوق بشر که بیش از یک سال است در زندان بسر می برد، در دادگاه بدوی (شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب) به یازده سال حبس و ۲۰ سال محرومیت از  وکالت ونیز ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم

شده بود.

نسرین ستوده مادر نیمای چهار ساله و مهرآوه ی یازده ساله، حدود یک ماه است که در اعتراض به بدرفتاری با خانواده اش، به ملاقات نرفته است

 

این کارشناس ارشد حقوق، وکیل بسیاری از فعالان سیاسی، روزنامه نگاران، کنشگران مدنی و کودکان و نوجوانان متهم، در سال های اخیر بوده است.

 


Pressure on Incarcerated Lawyer Nasrin Sotoudeh & Her Family Increases | Her Sister Giti Now Denied All Visitation Rights

Monday August 29th, 2011 – [Kaleme] The pressure by prison authorities and security officials on Nasrin Sotoudeh, incarcerated human rights lawyer and her family is mounting on a daily basis. A few weeks ago, her husband, two children and sister were detained for several hours when arriving for their customary visitation, an act that has resulted in Sotoudeh boycotting all visitation with her family for the past three weeks.

Upon arriving at Evin prison yesterday [Sunday August 28th, 2011] for their weekly visitation with Nasrin, her family faced yet another restriction.  Prison officials informed Giti Sotoudeh, Nasrin Sotoudeh’s sister, also a lawyer, that she is no longer allowed to visit with her sister.  This new restriction was imposed despite the fact that political prisoners have the right to unrestricted visitation with all immediate family members under Iranian law.

According to Nasrin Sotoudeh’s Family, despite the fact that Dr. Giti Sotoudeh has never been politically active, prison authorities at Evin have announced that as per the orders of the head of the prosecutor’s office at Evin she is no longer allowed visitation rights with her sister.   Sotoudeh’s family believe that this new wave of restrictions is only designed to impose even more pressure on Nasrin Sotoudeh and her family.

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/06/07/klm-71241/

افزایش فشارها بر نسرین ستوده، زندانی سیاسی و خانواده‌ اش

دوشنبه, ۷ شهریور, ۱۳۹۰

چکیده : خانواده ستوده همچنین وقتی دیروز یکشنبه، ششم شهریورماه در سالن ملاقات زندان حاضر شدند باز با محدودیت جدیدی روبه رو شدند . مسوولان زندان به خواهر نسرین ستوده، گیتی که او نیز وکیل پایه یک دادگستری است اعلام کردند که حق ملاقات با خواهر زندانی اش را ندارد. این در حالی است که تمام اعضای درجه یک خانواده بدون هیچ محدودیتی می توانند زندانی شان را ملاقات کنند…

هر روز فشارهای بیشتری بر نسرین ستوده ، زندانی سیاسی و وکیل دادگستری و خانواده اش وارد می شود .

به گزارش خبرنگار کلمه، هر بار در هنگام ملاقات نسرین ستوده با خانواده اش، مسوولان امنیتی و زندان فشارهایی را بر این خانواده و زندانی وارد می کنند تا جایی که در یکی از هفته های گذشته آنها همه خانواده ستوده را بازداشت کردند موضوعی که موجب تحریم ملاقات از سوی نسرین ستوده شد .

خانواده ستوده همچنین وقتی دیروز یکشنبه، ششم شهریورماه در سالن ملاقات زندان حاضر شدند باز با محدودیت جدیدی روبه رو شدند . مسوولان زندان به خواهر نسرین ستوده، گیتی که او نیز وکیل پایه یک دادگستری است اعلام کردند که حق ملاقات با خواهر زندانی اش را ندارد. این در حالی است که تمام اعضای درجه یک خانواده بدون هیچ محدودیتی می توانند زندانی شان را ملاقات کنند .

با این همه خانواده ستوده تاکید کردند خانم دکتر گیتی ستوده سابقه‌ی هیچ نوع فعالیت سیاسی ندارد اما مسوولان سالن ملاقات زندان اوین اعلام کردند که سرپرست دادسرای اوین دستور داده که گیتی ستوده مجاز به ملاقات با خواهرش نسرین ستوده نیست.

خانواده این زندانی سیاسی معتقدند که این رفتارها چیزی جز افزایش فشار بر نسرین ستوده و خانواده‌اش نیست .


Nasrin Sotoudeh “In order to Protect My Children From Further Harm, I will Not Attend Such Visitations.”

August 13th, 2011 – [Kaleme] In a letter addressed to judicial authorities and the head of the prosecutor’s office at Evin prison, Nasrin Sotoudeh, lawyer, political prisoner and human rights activists announced that in protest to the inhumane and unacceptable manner in which her children, husband and sister were treated during their last visitation, leading to their detention for a period of several hours, she has decided to refrain from any such visitations  in order to protect her children from any further harm.

According to reports by Kaleme, in a letter addressed to the head of the Judiciary and the head of the prosecutor’s office at Evin prison, Sotoudeh announced that since the most fearful prosecutorial office in Iran, illegally detained her two young children, husband and sister last week, taking them hostage for several hours, in order to avoid such harm on her children she prefers not to attend such visits moving forward.

Sotoudeh also reiterated: “In the past year, my family has been repeatedly punished, take for example the legal case against my husband. In order to protest the violations against my families rights, given the current structure of the visitations and the constant presence of security officers and Intelligence Ministry agents will only cause further harm on my young children, I have decided to refrain from attending such visitations until my family’s reputation has been completely restored and telephone contact at the Women’s Ward at Evin has is once again reinstated – a right that should be afforded to every  prisoner and their children.”

On Sunday August 7th, 2011 altercations occurred between the prison authorities and Nasrin Sotoudeh’s sister and husband Reza Khandan during a cabin visitation when authorities insisted on searching Khandan’s notebook without an official search warrant.  The unfortunate behavior by prison authorities took place in front of the children and the entire family was taken to the prosecutor’s office at Evin and detained for approximately 5 hours.  Mehraveh and Nima, Sotoudeh’s two children witnessed the altercation between their father and aunt and the prison authorities.  They were exhausted and hungry after endless hours of waiting in the visitation area.  Mehraveh (10 years old) was unable to refrain from crying in front of her mother for the first time in 15 months.  The family was finally released after an official search warrant was issued by the judge and the personal belongings of the family, including the notebook in question were searched.  [Translator’s note: It goes without saying that nothing extraordinary was found.]

Nasrin Sotoudeh, lawyer and human rights activist has been behind bars for approximately one year without furlough. During this time, she has only been allowed to see her two young children, through sporadic 20 minute visitations.  Her husband Reza Khandan who has never been politically active was arrested for one night after following up on his wife’s case. Khandan was later released on bail.  Sotoudeh has been sentenced to 11 years in prison.

http://www.kaleme.com/1390/05/22/klm-69134/

 

Also Read: BREAKING NEWS – Nasrin Sotoudeh’s Husband, Children & Sister Detained For Several Hours at Evin Prison Today

نسرین ستوده: تا اعاده حیثیت از خانواده ام، به ملاقات نمی روم

شنبه, ۲۲ مرداد, ۱۳۹۰

چکیده :ستوده در نامه‌ای به رییس قوه قضاییه و سرپرست دادسرای اوین، اعلام کرده است چون خوفناک‌ترین دادسرای ایران به طورغیر قانونی هفته گذشته خانواده‌اش را به اتفاق دو کودک خردسالش ساعاتی به گروگان گرفته است از این پس ترجیح میدهد برای آسیب نرسیدن به فرزندانش از انجام چنین ملاقاتی خودداری کند….

 

نسرین ستوده، حقوقدان و زندانی سیاسی به مسوولان قوه قضاییه و سرپرست دادسرای زندان اوین اعلام کرده است که در اعتراض به برخوردهای صورت گرفته با فرزندان و خانواده اش در ملاقات هفته گذشته که موجب بازداشت چند ساعته همه آنها شد، از این به بعد از آمدن به ملاقات خودداری می کند.

به گزارش خبرنگار کلمه، ستوده در نامه‌ای به رییس قوه قضاییه و سرپرست دادسرای اوین، اعلام کرده است چون خوفناک‌ترین دادسرای ایران به طورغیر قانونی هفته گذشته خانواده‌اش را به اتفاق دو کودک خردسالش ساعاتی به گروگان گرفته است از این پس ترجیح میدهد برای آسیب نرسیدن به فرزندانش از انجام چنین ملاقاتی خودداری کند.

وی همچنین در نامه خود تاکید کرده است: طی یک سال گذشته بارها خانواده‌ ام نیز مورد مجازات قرار گرفته‌اند که نمونه‌اش پرونده‌ی همسرم است. بنابراین به نشانه‌ی اعتراض به هتک حرمت خانواده‌ام و مجازات خانوادگی و از آنجایی که این نحوه‌ی ملاقات‌های امنیتی با حضور ماموران وزارت اطلاعات را باعث آسیب بیشتر به فرزندانم میدانم به نشانه‌ی اعتراض تا اعاده‌ی حیثیت کامل از خانواده‌ام و وصل کردن تلفن بند زنان که در عصر ارتباطات حق هر زندانی و کودکانشان است از ملاقات با آنها خودداری می‌کنم.

یکشنبه ۱۶ مرداد، مسئولان زندان اوین در حین ملاقات همسر، فرزندان و خواهر نسرین ستوده با وی که به صورت کابینی انجام می شد، به بهانه بازرسی دفترچه یادداشت، با خانواده او درگیرشده و همگی آن ها را حدود ۵ ساعت در سالن ملاقات و محل دادسرای اوین به طور غیرقانونی بازداشت کردند.

این ماجرا تا ساعت ۵ عصر ادامه داشت و این در حالی بود که مهراوه و نیما کودکان نسرین، تمام این مدت شاهد کشاکش میان مسئولان و پدر و خاله اشان بودند و تمام این مدت خسته و گرسنه در سالن ملاقات و دادسرا، سرگردان بودند. به طوری که برای اولین بار در طی یازده ماه بازداشت نسرین ستوده، مهراوه یازده ساله نتوانست از گریه اش در حضور مادر جلوگیری کند. و سرانجام با صدور حکم قضایی مبنی بر بازرسی وسایل شخصی خانواده ستوده، هر چهار نفر آزاد شدند.

نسرین ستوده، حقوقدان نزدیک به یک سال است که بدون استفاده از هر گونه مرخصی در زندان به سر می برد. او در این مدت فقط از طریق ملاقاتهای هفتگی کابینی و گاه حضوری بیست دقیقه ای توانسته فرزندان خردسالش را ملاقات کند .پیش از این همسر وی رضا خندان نیز که هیچ فعالیت سیاسی ندارد فقط به خاطر پی گیری وضعیت همسرش یکشب بازداشت و سپس با قید وثیقه از زندان آزاد شد. این حقوقدان و فعال حقوق بشر به یازده سال زندان محکوم شده است


Reza Khandan Nasrin Sotoudeh’s Husband “The Altercations in Prison Occurred In Front of My Children’s Tearful Eyes…”

August 8th, 2011 – [Kaleme: Zahra Sadr] Reza Khandan, Nasrin Sotoudeh’s husband announced on his Facebook page that on Sunday August 7th, 2011 he and his children were not only deprived of having a face to face visitation with Sotoudeh, but the entire family including Soutoudeh’s sister was detained until late hours in the afternoon.

Nasrin Sotoudeh, human rights lawyer incarcerated since September 4th, 2010 was charged with acting against the national security of the country,  propaganda against the regime and membership in the Committee of Human Rights Defenders (CHRD) and sentenced to 11 years in prison and  banned from practicing the law and leaving the country for 20 years.

Although this lawyer and human rights activist has endured extreme psychological pressure over the past year, repeatedly deprived of visiting with her young children, she has nevertheless remained steadfast to her ideals.

Sotoudeh who acted as legal council to many Iranian citizens arrested after the post election turmoil, wrote the following in a letter addressed to her husband during the trial concerning the revocation of her license to practice the law: “I object to these sentences, with or without a license to practice the law. They are holding a trial in order to revoke my license to practice the law; a license that I always tried to use with honor. Even if my license is taken from me by a government some day, they cannot strip me of my honor; and that is all I need. As long as such unjust sentences exist and the Revolutionary Court continues to render such shocking rulings, with or our without a license to practice the law, I will continue to object these sentences, for one does not need a license in order to object to unjust sentences.  Tell them they can revoke my license if they wish to do so, but don’t strip me of my right to justice.”

Yesterday Reza Khandan and Nasrin Sotoudeh’s two young children had a bitter experience in the hallway of Evin and the prosecutor’s office.  The full content of Kalame’s interview with Khandan regarding this incident is as follows:

Can you please explain what happened when you arrived to visit with Nasrin?

My family and I were busy talking to my wife Nasrin when suddenly one of the prison officials came between me and my daughter and tried to remove my notebook without provocation, a notebook that contained personal information such as requests from my wife.  The prison official tried to pull the notebook out of our hands in an inappropriate and unnatural manner and I resisted, refusing to let go.  The prison authorities’ reaction to my response was to detain the entire family and stated that we would not be allowed to leave until I surrendered my notebook. After a short time, they added my sister-in-law’s purse to the list of items they wished to search.

Were you legally allowed to have a notebook or purse with your, or did you enter these items secretly?

I did not enter the notebook secretly. My action was completely legal. All visitors take notebooks, cells phones, purses and other items when visiting their loved ones. Searches are never performed during public visitations and visitors are allowed to bring their personal belongs with them. This was not the first time I had taken a notebook with me. I always take one with me. Taking a notebook to take notes happens all the time. The prisoners make request and we must follow up on their demands and as a result we need to take notes to ensure that we don’t forget any of the details. It is not possible for us to memorize everything they say. I resisted because they require a warrant by a judge in order to search our personal belongings.

Were your children also transferred to the  prosecutor’s office at Evin or were they sent home?

They kept all of us in the hallways until 5pm in the afternoon.  My children truly  suffered. My daughter was crying and the worse thing is that these events took place in front of my wife. They later transferred us to the prosecutor’s office and we spoke to the officials there. We were kept for hours and they insisted upon a body search, and searching the purse and seeing the content of my notebook.  

Did you finally hand your notebook over to the authorities?

In order to demonstrate that I wish to cooperate, I showed them the piece of paper upon which I had taken some notes. It indicated that my wife had asked for plates and given me instructions regarding some personal matters. I tore that page out of the notebook and gave it to them so they would not think that it was anything extraordinary, but they would not agree for they wanted to see the entire content of the notebook.  I finally gave the notebook to the judge and he confirmed that there was nothing particular in it. He himself was surprised by all the commotion

How did the prison officials treat you and your children?

These few hours were very stressful.  The kids were being pulled around between the soldiers, the corridors and staircases. It was around 3:00pm and my son was sitting on my lap.  He was very hungry. I kept pleading with the authorities to bring him something to eat, but they did not listen and continued with their own activities. We were there until 5:00pm. I repeatedly asked them to give the children something to eat, but they ignored my request. We eventually asked one of the soldiers to find some cookies for the children so they could eat them in lieu of  lunch. What really bothers me is that my children were truly damaged by the experience at the prosecutor’s office and at Evin and this effects of this damage will not be easily erased.

Why did they finally decide to release you?

After much improper and unacceptable behavior, they finally showed us a letter from the prosecutor’s office providing them with permission to conduct a body search and to search our belongings.  They only showed us one letter, but because of my children’s unbearable condition, I agreed to our personal belongings being searched and as I had stated, they found nothing to implicate us in any way, or show that we had behaved in any inappropriate manner. They finally allowed us to go home at 5:00pm.  

Had there been any particular problems with Mrs. Sotoudeh in the visitation room or prior to her arrival that would have led to such sensitivities on the part of the officials?

When my wife first found out that the visit was not going to be face to face, she had decided not to come to the public visitation area, but when she realized that the children had come with me and not seeing their mother would upset them, she came. She stated however, that if they ban the children from face to face visitations, she will no longer come to the public visitation area. Nasrin also spoke to me of a hunger strike, though she did indicate that her decision was final. I am not sure what she will do, given what happened. We will have to wait until next week to find out more. I did however recommend that she refrain from starting a hunger strike.

Has Mrs. Sotoudeh been informed of your released or is she still worried about you and the children?

Our visitation ended right around the time the altercations began. The telephone was disconnected and the curtains were pulled down. We will not have any news of each other until next week. I am sure that she is going to be worried. Of course she did not realize that we were later detained, unless the officials decide to inform her themselves. We will not have any contact with her until next Sunday when we go to visit her again.

Given that your children suffered and it was finally proven that you and your children had not committed any wrongdoing, do you plan to file a complaint?

The truth is, if I chose to complain I will have to file the complain with themselves. I will definitely file a complaint after consulting with my lawyers and if they recommend that I do so.  Though I’m not sure what we will achieve from complaining to them about themselves.

What is your next move going to be?

I will consult with my lawyers and my wife and if they deem it necessary, I will file a complaint, unless the prison officials refrain from repeating such acts.  My focus is currently on ensuring visitation for our children. Because of their young age and special circumstances, we expect the authorities to provide us with regular face to face visitations. This is not too much to ask.  I have never demanded that they free my wife, although I strongly believe that it is her right to be free. Now that they insist on keeping her behind bars, they should at least uphold her rights.

Why  do you think your wife is being exposed to such extreme pressure?

The truth is I have no idea why.  I don’t expect them to make any difference between my wife and other political prisoners. But I have heard from their coworkers and other lawyers that arresting a lawyer has it’s own idiosyncrasies. They say that judges and lawyers are the two wings of justices. In other words when dealing with them, laws and regulations , even if they have been proven to be guilty, should be adhered to during the arrest and interrogation process.  My wife was arrested in September last year and we had our first face to face visitation in June of this year. The prosecutor and judicial authorities deprived us of this right.  We were also deprived of all visitation during the entire Persian New Year, when they are supposed to either grant prisoners furlough or allow them face to face visitation. We were not even granted a cabin visitation from behind windows during the New Year. From March 16th until April 8th we had no visitations what so ever. The pressure on our children and our family is truly unbearable.

Is there anything you would like to say to Iran’s Judicial authorities?

I ask that they listen to what I have said and let me know if I have said anything but the truth.  I would like them to explain the reason why they insist on depriving two young children from seeing their mother. Why were my two young children even deprived of seeing their mother during the Persian New Year from behind windows?  I must remind everyone that we are slowly approaching the one year anniversary of my wife’s arrest, which means that we are also approaching a year since her father passed away. I want to remind the judicial authorities that one of the most difficult pressures endured by my wife, one that she often speaks of is when they suddenly informed her that her father had passed away without allowing her to participate in the funeral ceremony. This was very difficult on my wife and continues to cause her pain.

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/05/17/klm-68456/

رضا خندان: همه آن اتفاقات مقابل چشمان گریان فرزندانم رخ داد

دوشنبه, ۱۷ مرداد, ۱۳۹۰

چکیده :این چند ساعت خیلی پر تنش بود. بچه ها بین سربازها و در راه پله ها و راهروها اینطرف و آنطرف کشیده می شدند. ساعت 3 و نیم بعد از ظهر پسرم در بغلم بود واقعا خیلی گرسنه شده بود و من هر چه به ماموران آنجا گفتم چیزی برای بچه تهیه کنین گناه دارد گوش کسی بدهکار نبود و دنبال کارای خودشان بودند. تا ساعت 5 که اونجا بودیم من بارها درخواست کردم که برای بچه ها غذایی تهیه شود و آنها طفره رفتند و نهایتا از یکی از سربازها خواهش کردیم یک بیسکویت برای بچه ها تهیه کند که به جای نهار بخورند و بیشتر از این اذیت نشوند….

 

کلمه-زهرا صدر:

رضا خندان همسر نسرین ستوده در صفحه فیس بوک خود اعلام کرد روز یکشنبه ۱۶ مرداد مسولین زندان اوین نه تنها از ملاقات حضوری بچه‌ها جلوگیری کردند بلکه کل خانواده را به همراه خواهر نسرین ستوده تاعصر بازداشت کردند.

نسرین ستوده که از ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ در بازداشت است، در دادگاه به جرم “اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

 

این حقوقدان و فعال حقوق بشر طی این یک سال تحت شدیدترین فشارهای روحی و روانی قرار گرفت و بارها از ملاقات با فرزندان خردسالش محروم شد اما همچنان پای اعتقادات خود ایستاده است.

 

وی که وکالت بسیاری از زندانیان جریانات پس از انتخابات را به عهده داشت در آستانه برگزاری دادگاه برای تعلیق پروانه وکالت اش در نامه ای به همسرش می نویسد: من چه پروانه‌ی وکالت داشته باشم یا نداشته باشم به احکام ناعادلانه‌ی آنها معترضم. می‌خواهند دادگاهی برپا کنند تا پروانه‌ی وکالتم را ابطال کنند. البته پروانه‌ی وکالتی دارم که سعی کرده بودم ضمیمه‌ی شرافتم باشد. اگر روزی پروانه‌ی وکالت را حکومتی از من بگیرد، شرافتم را که با هیچ حکمی نمی‌تواند بگیرد. همان مرا بس. تا زمانی که این احکام غیر عادلانه به حیات خود ادامه می‌دهد و تا زمانی که دادگاه انقلاب به صدور احکام اعجاب انگیز خویش ادامه می‌دهد، عزیزم، من بی‌پروانه‌ی وکالت یا با پروانه، به این احکام معترضم.اعتراض به احکام ناعادلانه نیاز به پروانه‌ی وکالت ندارد. به آنها بگو

پروانه‌ام را از من بگیرید، عدالت را نه؟

 

رضا خندان همسر نسرین ستوده در گفتگو با خبرنگار کلمه می گوید: من ذره ای انتظار ندارم تفاوتی قائل شوند بین همسر من و بقیه ی زندانی ها اما از همکارانشان و وکلای کانون وکلا شنیدم که بازداشت یک وکیل اداب و رسوم خاصی دارد. یعنی اینها میگویند قاضی و وکیل دو بال فرشته ی عدالت هستند وقتی با اینها برخورد می شود قوانین و مقررات حکم می کند شان وکیل و قاضی حتی اگه ثابت شده باشد که مجرم است در مراحل بازداشت و بازجویی رعایت شود.

 

روز گذشته دو فرزند خردسال رضا خندان و نسرین ستوده در راهروهای دادسرا و زندان تجربه های تلخی داشتند. تجربه هایی که

 

متن کامل گفتگوی خبرنگار کلمه را با رضا خندان همسر نسرین ستوده با هم میخوانیم:

 

ممکن است توضیح دهید دیروز حین ملاقات چه مشکلی برایتان ایجاد شد؟

من و خانواده ام سرگرم گفتگو با همسرم بودیم که ناگهان یکی از مسئولان زندان آمد و دستش را از بین من و دخترم دراز کرد و سعی داشت دفترچه یادداشت من را که مطالب شخصی خودمان مثل سفارش هایی که خانومم میدهد و من در آن مینویسم را بدون هیچ دلیلی از ما بگیرد.

ایشون سعی داشت دفترچه ی من را به طرز غیر عادی و زننده ای از دستان ما بیرون بکشد و من مقاومت کردم و دفترچه را به وی ندادم. مسئواین هم در واکنش به برخورد من همه ما را، خانوادگی، بازداشت کردند و گفتند که حق ندارید از اینجا بیرون بروید تا دفترچه را بدهید و بعد از مدت کوتاهی کیف خواهر خانم ستوده هم به لیسا درخواست برای بازرسی هایشان اضافه شد.

 

به لحاظ قانونی شما اجازه داشتید که دفترچه یا کیف همراه داشته باشید یا مخفیانه وارد کرده بودید؟

من غیر قانونی دفترچه را آنجا نبرده بودم و این کاملا قانونی است و منعی ندارد. همه ی ملاقات کنندگان همراه با خود نه فقط دفترچه که، تلفن و کیف و همه چیز میبرند. اصلا بازرسی در ملاقات عمومی وجود نداره و همه مجاز هستند وسایل خود را همراه داشته باشند. من هم اولین بارم نبود همیشه می بردم. اصلا دفترچه و یادداشت کردن امر طبیعی ای است. زندانیان درخواست هایی دارند و ما برای پیگیری کارهایشان و درخواست هایشان ناچاریم که یادداشت کنیم ما آنقدر حضور ذهن نداریم که بتوانیم همه ی موارد را حفظ کنیم. مقاومت من به این دلیل بود که برای بازرسی وسایل شخصی ما باید حکم قضایی داشته باشید.

 

کودکان شما را هم همراه با شما به دادسرا منتقل کردند یا بچه ها را فرستادید منزل؟

همه ی ما را تا ساعت ۵ در راهروهای آنجا و در آن فضای پر تنش نگه داشتند. بچه های من خیلی آسیب دیدند. دخترم گریه می کرد و بدتر از همه این که این اتفاقات در مقابل چشم همسرم رخ داد. بعد هم ما را به دادسرای اوین منتقل کردند و با مسئولین دادسرا حرف زدیم و ساعتها آنجا منتظر نگه داشته شدیم و آنها همچنان اصرار داشتند به بازرسی بدنی و کیف و دفترچه یادداشت.

 

بالاخره دفترچه را تحویل مسئولان دادید یا خیر؟

البته من به عنوان نشان دادن همکاریم همان برگه را که یادداشت کرده بودم به آنها نشان دادم که همسرم ظرف خواسته بود و یه سری کارهای شخصی که گفته بود و من یادداشت کرده بودم. من آن برگه را کندم و به آن ها دادم که فکر نکنند چیز خاص خطرافرینی یادداشت کردم اما آنها قبول نکردند و میخواستند کل دفتر را ببینند. من هم به قاضی دفترچه را دادم که خود قاضی گفت این که چیزی ندارد و تعجب کرده بود از این همه جنجال.

 

برخورد ماموران با شما و فرزندانتان چطور بود؟

 

این چند ساعت خیلی پر تنش بود. بچه ها بین سربازها و در راه پله ها و راهروها اینطرف و آنطرف کشیده می شدند. ساعت ۳ و نیم بعد از ظهر پسرم در بغلم بود واقعا خیلی گرسنه شده بود و من هر چه به ماموران آنجا گفتم چیزی برای بچه تهیه کنین گناه دارد گوش کسی بدهکار نبود و دنبال کارای خودشان بودند.

تا ساعت ۵ که اونجا بودیم من بارها درخواست کردم که برای بچه ها غذایی تهیه شود و آنها طفره رفتند و نهایتا از یکی از سربازها خواهش کردیم یک بیسکویت برای بچه ها تهیه کند که به جای نهار بخورند و بیشتر از این اذیت نشوند.

بچه های من امروز خیلی اذیت شدند و من مطمئنم آسیبی که توی دادسرا و اوین دیدند به این راحتی ها ترمیم نخواهد شد.

 

نهایتا چه اتفاقی افتاد که رهایتان کردند؟

بعد از کلی رفتارهای ناشایست نهایتا از طرف دادسرا نامه ای نشانمان دادند که به آنها مجوز می داد ما و وسایلمان را بازرسی کنند. البته فقط یک نامه را نشانمان دادند ولی من به خاطر شرایط بچه ها پذیرفتم و اجازه دادم وسایلمان را بازرسی کنند و همانطور که مشخص بود چیزی پیدا نکردند که دال بر مجرمیت باشد و یا وسیله ای داشته باشیم که خلاف باشد. نهایتا ساعت ۵ ما را رها کردند.

 

مشخصا در سالن ملاقات یا قبل از ان مشکل خاصی با خانم ستوده ایجاد شده بود که چنین حساسیتی را ایجاد کرده بود؟

همسر من قبل از ملاقات وقتی فهمیده بود که ملاقات حضوری نیست در اعتراض تصمیم داشته که به سالن ملاقات عمومی نیاید اما چون بچه ها آمده بودند و نیامدن مادرشان اذیتشان می کرد به سالن امد اما گفت از دفعه ی بعد اگر ملاقات حضوری بچه ها را قطع کنند نمی آیم. نسرین با من صحبت از اعتصاب غذا کرد اما قطعی نگفت و نمیدانم با اتفاقی که افتاد چه کار خواهد کرد و تا هفته ی دیگر باید صبر کنیم. البته من همواره توصیه کردم که اعتصاب غذا نکند.

 

در حال حاضر شما خبر دادید به خانم ستوده که آزاد شده اید یا ایشان در نگرانی از وضعیت شما هستند؟

همان ابتدای این درگیری ملاقات تمام شد، صدا قطع شد و پرده ها پایین آمد و تا هفته ی دیگر روز ملاقات ما هیچ خبری از هم نداریم و قطعا نگرانی وجود دارد برایش. البته ایشون متوجه نشد که ما چند ساعت بازداشت بودیم مگر اینکه خود ماموران به او اطلاع دهند. ما هیچ ارتباطی تا یکشنیه ی آینده با ایشون نخواهیم داشت.

 

با توجه به اذیت شدن خودتان و خصوصا فرزندانتان و اینکه نهایتا مشخص شد شما هیچ خلافی مرتکب نشده بودید قصد شکایت ندارید؟

والا اگر بخواهم شکایت کنم باید به خودشان شکایت کنم. من قطعا با مشورت وکلای خودم اینکارو میکنم اگه لازم بود. اما به هر حال از خودشان به خودشان شکایت کردن را نمیدانم چه جوابی میدهد.

 

در واقع اقدام بعدی شما چه خواهد بود؟

من با وکلای محترم خودم و خانومم که لطف دارن همیشه مشورت میکنم و اگه لازم یا صلاح باشد شکایت خواهم کرد مگر اینکه مسئولین زندان دست از این رفتارها بردارند. تاکیدم الان روی ملاقات بچه هاست. به خاطر شرایط سنی و روحی خاصشان. ما از مسئولان انتظار داریم که به طور مرتب و با برنامه ملاقات حضوری وجود داشته باشد.

این خواسته ی زیادی نیست. من هیچ وقت نگفتم همسر من را آزاد کنید البته به شدت معتقدم که حقش هم هست ازادی اما حالا که اصرار هست ایشون را نگه دارند حداقل حقوقش را رعایت کنند.

 

فکر میکنید دلیل فشار مضاعفی که بر خانم ستوده وارد می شد از کجا ناشی شده؟

والا من هم نمیدانم. من ذره ای انتظار ندارم تفاوتی قائل شوند بین همسر من و بقیه ی زندانی ها اما از همکارانشان و وکلای کانون وکلا شنیدم که بازداشت یک وکیل اداب و رسوم خاصی دارد. یعنی اینها میگویند قاضی و وکیل دو بال فرشته ی عدالت هستند وقتی با اینها برخورد می شود قوانین و مقررات حکم می کند شان وکیل و قاضی حتی اگه ثابت شده باشد که مجرم است در مراحل بازداشت و بازجویی رعایت شود.

شهریور پارسال همسرم بازداشت شد و اولین ملاقات حضوری ما خرداد ماه امسال بود. دادستان یا مسئولان قضایی این حق را از ما دریغ میکردند و به ما ملاقات نمیدادند.

در تمام ایام عید نوروز هم هیچ ملاقاتی نداشتیم. عیدی که قاعدتا باید به خانواده ها مرخصی و ملاقت حضوری بدهند، ما حتی ملاقات کابینی هم نداشتیم. از ۲۶ اسفند تا ۱۹ فروردین هیچ ملاقاتی نداشتیم.

این مظلومیت بچه ها و فشاری که به خانواده ها می آید واقعا غیر قابل تحمل هست.

 

سخنی با مسئولین قضایی کشور دارید؟

حرف های من را مطالعه کنند اگر خلاف واقع گفتم بیایند و اعلام کنند. دلایل خود را بگویند و اعلام کنند که چرا و به چه جرمی دو تا بچه را اینقدر از حضور مادر محروم میکنند و در ایام عید از پشت دیوارهای شیشه ای هم حتی محروم بودند از دیدار مادر.

یک نکته هم باید یادآوری کنم. ما کم کم به سالگرد بازداشت همسرم نزدیک می شویم و این یعنی به سالگرد درگذشت پدرشون نزدیک میشویم. من میخواهم یاد اوری کنم که یکی از بزرگترین فشارهایی که همسر من همواره درباره ی آن حرف میزند این است که در سلول ناگهان به اوخبر فوت پدرش را داده اند بدون اینکه اجازه دهند در مراسم تشییع و ختم شرکت کند. این ماجرا فشار زیادی به همسرم وارد کرده و هنوز آزارش می دهد.


Nasrin Sotoudeh’s Husband, Children & Sister Detained For Several Hours at Evin Prison

August 7th 2010 – [Kaleme] According to Reza Khandan, Nasrin Sotoudeh’s husband, he and his family (two children and sister-in-law) were detained for a several hours when they arrived to visit Sotoudeh at Evin prison today. Khandan described the events that occurred when his family arrived at Evin as follows on his Facebook page:

“Today August 7th, 2011 the Evin prison authorities not only  prevented us from having a face to face visitation with Nasrin, but also detained the entire family including Nasrin’s sister, keeping us there until the afternoon. “

Khandan described the excuse for this detainment as follows: “They requested to search the family’s personal belongings and we refused, insisting that they present a search warrant from a judge.”

Nasrin Sotoudeh  has been behind bars at Evin prison since her arrest on September 4th, 2010. She was charged with acting against the national security of the country and propaganda against the regime and sentenced to 11 years in prison and  banned from practicing the law and leaving the country for 20 years.

Source: Kaleme: http://www.kaleme.com/1390/05/16/klm-68406/

Reza Khandan’s Facebook Page:  http://on.fb.me/nrqjdZ

 

بازداشت چند ساعته همسر، فرزندان و خواهر نسرین ستوده

 

یکشنبه, ۱۶ مرداد, ۱۳۹۰

چکیده :امروز یکشنبه 16 مرداد مسولین زندان اوین نه تنها از ملاقات حضوری بچه‌ها جلوگیری کردند بلکه کل خانواده را به همراه خواهر نسرین ستوده تاعصر بازداشت کردند….

همسر، دو فرزند و خواهر نسرین ستوده وکیل زندانی امروز به مدت چند ساعت بازداشت شدند.

به گزارش کلمه، رضا خندان همسر نسرین ستوده در صفحه فیس بوک خود این خبر را اعلام کرد و با اشاره به وقایعی که امروز در زمان ملاقات با همسرش رخ داد نوشت: امروز یکشنبه ۱۶ مرداد مسولین زندان اوین نه تنها از ملاقات حضوری بچه‌ها جلوگیری کردند بلکه کل خانواده را به همراه خواهر نسرین ستوده تاعصر بازداشت کردند.

وی درباره بهانه این بازداشت گفت: درخواست بازرسی لوازم شخصی خانواده را داشتند که ما با آن مخالف بودیم و خواستار ارئه‌ی حکم قضایی شدیم.

نسرین ستوده از ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ در بازداشت است و در دادگاه به جرم “اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است