This World Teacher’s Day, Let us be the Voice for the Voiceless and Innocent Iranian Teachers Behind Bars!

On the eve of World Teacher’s Day [October 5th, 2012], as countries across the globe prepare for ceremonies in appreciation of our honorable and dedicated teachers, a large number of innocent teachers with an extensive history of service in Iran’s education sector remain behind bars because they had the courage to demand that their civil rights be upheld.  Honorable Iranian teachers who have dedicated their lives to servicing the educational needs of remote and deprived regions in Iran have now been banned from the teaching profession and deprived of all their benefits and rights.

“Abdollah has fifteen years of experience serving the education sector. He has taught in remote areas of Iran such as the Kouhdasht villages and high schools in the province of Lorestan.  His salary and benefits were cut off right after he was arrested.  Our children no longer have insurance coverage and we have been deprived of all benefits afforded teachers.  When he was granted furlough two years ago, he visited the region where he used to teach and he was told that he is no longer needed.  As simple as that… ” says Fatemeh Adinehvand the wife of Abollah Momeni, incarcerated teacher, student activist and spokesperson for the Alumni Association Advar Tahkim-e-Vahdat. 

While expressing regret over the continued detention of innocent teachers Fatemeh Adinehvand continues: “Abdollah loves teaching and speaks fondly of the days when he was allowed to teach his students. Alas, it is a pity that a human being so in love with teaching, his students and the learning environment has been deprived from participating in the educational system for the past three years and instead is spending his days  behind bars.”

Rasoul Badaghi is a member of the Board of Directors of the Iran’s Teacher’s Union.  Badaghi is currently serving a 6 year prison sentence and has been deprived of all civil activities for a period of 5 years.  Despite posting bail, Badaghi’s family insists that he continues to be deprived of furlough.

Mahmoud Bagheri sentenced to 9 1/2 years prison, Mohammad Ali Agoushi a retired teacher sentenced to 10 years prison and exile to Zahedan prison are two other teachers currently behind bars because they dared to expressed their civic demands.

Abdolreza Ghanbari, middle school teacher, Hashem Shabani Nejad and Hadi Rashedi all three with a long history of service in the education sector and teaching in remote areas of Iran are facing the death penalty while behind bars.

Mohammad Davari began his teaching career servicing schools in remote regions in Iran in 1990 while completing his MA in Educational Administration. While studying for his MA, Davari began to teach and commenced his journalism career by publishing a variety of newspapers, magazines and website.  Davari was also active in the establishment of teacher’s trade associations and was arrested and sentenced while attending the teacher’s demonstrations that took place in February 2007.  Following the controversial presidential elections in 2009, Davari was once again arrested enduring more than 11 months of physical and psychological pressures at Evin prison’s ward under the supervision of Iran’s intelligence ministry.   Davari was eventually transferred from Evin’s security ward to the general ward in August 2010 and sentenced by the illegal Revolutionary Courts to 5 years prison and a $5000 dollar fine for participating in the post election demonstrations.

While mindful of her son’s 33 year service to the education sector in Iran, Zoleykhah Biyabani, Davari’s mother says: ” Mohammad began teaching in 1990. He has been deprived of his salary and all the benefits afforded a teacher since his arrest and incarceration.  He taught for four or five years in the villages bordering Russia and the villages in Northern Khorasan.While teaching he also became involved in teacher’s trade associations.  Mohammad is also a war veteran. In addition to his passion for teaching, he was always been very interested in journalism.  He began his journalism career while writing for the Northern Khorasan news paper.  Interestingly enough, I heard the authorities claiming on the radio the other day that we don’t have any journalists behind bars in Iran! Tell me then, why  is our Mohammad at Evin prison?  Why must he unjustly spend his days behind bars? Why must he endure so much hardship when he has a history of serving his people and his country as a war veteran, a teacher and a journalist? ”

“Ever since Mohammad has been in prison he has developed a number of ailments.  We managed to get him a doctor’s appointment to treat his heart condition and other physical ailments. The authorities however decided to take him to another doctor without coordinating with us and later informed us that after spending a few hours at the doctor’s office, the doctor did not show up and Mohammad was returned to prison.  How is it possible for them to take a political prisoner to a doctor without coordinating with his family? Mohammad continues to suffer from the same ailments and we have obtained yet another doctor’s appointment for him.  We’ll see if the authorities give him permission this time around.  So far they have not even granted him medical furlough.” adds Biyabani while pointing to her son’s physical ailments.

The pressures on Iranians serving the educational sector is not limited to prison sentences, death sentences and being banned from the teaching profession. Many teachers have open cases filed against them. Their every move is being watched and the slightest civic activities can lead to their arrest and incarceration.

According to the Campaign for the Support of ImprisonedTeachers the following teachers have open cases filed against them:

Shahou Hosseini, Abdolvahed Maroufzadeh, Ali Beshararti, Mozafar Sharifi , Razgar Sharifi, Ali Akbar Baghani, Mohmoud Beheshti Langeroudi, Mokhtar Asadi, Amir yaghinlou, Mohammad Jamal Heyki, Ali Reza Hashemi, Ahmad Medadi, Bagher Fathali Beygi, Zahra Hatami, Ali Najafi, Asghar Mohammad Khani,  Saeed Jahan Ara, Alyas Talebi, Mohsen Jeldyani, Javar Ebrahimi Azandaryani, Tofigh Mortezahpour, Mohammad Farjiyan, Mohammad Ali Shirazi, Masoumeh Dehghan retired teacher and her husband Abdolfatah Soltani, Hossein Taraghi Jafari, Mohammad Reza Rezaii Gorgani.


Source: Kaleme


گفتگو با خانواده معلمان زندانی؛ تاوان سنگین دفاع از حقوق صنفی





یکشنبه, ۹ مهر, ۱۳۹۱

چکیده :تعداد زیادی از معلمان با سوابق طولانی خدمت در آموزش و پرورش ایران به جرم طرح مطالبات صنفی خود در پشت میله های زندان بسر می برند. معلمان دربندی که پس از سالها خدمت در مدارس مناطق محروم کشور با صدور حکم اخراج از کلیه مزایای معلمی محروم شده اند….


در آستانه روز جهانی معلم (پنجم اکتبر)، مقام های عالی کشورهای دنیا در حال برپایی مراسم های ویژه ای در تجلیل و تقدیر از مقام معلم هستند. این در حالیست که تعداد زیادی از معلمان با سوابق طولانی خدمت در آموزش و پرورش ایران به جرم طرح مطالبات صنفی خود در پشت میله های زندان بسر می برند. معلمان دربندی که پس از سالها خدمت در مدارس مناطق محروم کشور با صدور حکم اخراج از کلیه مزایای معلمی محروم شده اند.


فاطمه آدینه وند که همسرش “عبدالله مومنی” پانزده سال سابقه خدمت در آموزش و پرورش دارد به “جرس” می گوید: “عبدالله پانزده سال در آموزش و پرورش خدمت کرده است و در مناطق محروم از جمله روستاهای کوهدشت و در دبیرستانهای استان لرستان درس داده است. همان سال اول که عبدالله را بازداشت کردند حقوق و مزایای معلمی اش قطع شد. الان بچه ها حتی دفترچه بیمه ندارند و کلیه امکاناتی که شامل معلمان می شود از ما گرفته شده است. دو سال پیش که به مرخصی آمده بود و به منطقه دو که درس می داد، مراجعه کرده بود به او گفتند ما دیگر به شما احتیاج نداریم! به همین راحتی!”


او با ابراز تاسف از حبس معلمان در چنین روزهایی می افزاید: “عبدالله عاشق محیط آموزشی و مدرسه است و هنوز از آن روزهایی که با بچه ها بود و به آنها درس می داد یاد می کند، اما افسوس که چنین کسی را که عاشق شاگردانش و تعلیم و تربیت است سه سال از ورود به محیط آموزشی محروم کرده اند و روزگارش را در پشت میله های زندان می گذراند.”


رسول بداقی، عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان مدتی پیش حکم اخراج خود از آموزش و پرورش را دریافت کرد. وی در حالی دوران محکومیت خود را سپری می کند که علی رغم سپردن وثیقه نتوانسته به مرخصی بیاید و به گفته خانواده او، با مرخصی اش مخالفت می کنند.


محمود باقری با حکم نه سال و نیم حبس تعزیری، محمد علی آگوشی، معلم بازنشسته با حکم ده سال حبس همراه با تبعید به زاهدان از زندانیان دیگری هستند که تنها به جرم طرح مطالبات صنفی خود در زندان بسر می برند.

همچنین عبدالرضا قنبری، آموزگار مدارس پاکدشت، هاشم شعبانی‌نژاد و هادی راشدی سه معلم دربند دیگر هستند که با سابقه طولانی تدریس در مدارس محروم کشور هم اینک با حکم اعدام روزهای سختی را در زندان سپری می کنند.


محمد داوری از سال ۶۹ حرفه معلمی را با تدریس در مدارس مناطق محروم کشور آغاز و همزمان مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت آموزشی را اخذ کرد. در دوران دانشجویی، در کنار حرفه معلمی به خبرنگاری روی آورد و در روزنامه ها، نشریات و سایتهای مختلف خبری مشغول به فعالیت شد. وی همچنین در قالب تشکل صنفی سازمان معلمان ایران فعالیت کرد و به خاطر حضور و فعالیت در تجمع های اعتراضی معلمان در اسفند سال ۸۵ بازداشت و محاکمه شد. پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ بار دیگر بازداشت و بیش از یازده ماه را در بندهای امنیتی اطلاعات تحت فشارهای جسمی و روحی قرار گرفت. این روزنامه نگار در مرداد ماه سال ۸۹ از بند امنیتی به بند عمومی ۳۵۰ انتقال یافت و در دادگاههای غیرقانونی به پنج سال حبس تعزیری و پنج میلیون تومان جریمه بدل از حبس بابت تجمعات سال ۸۸ محکوم گردید.



زلیخا بیابانی، مادر محمد داوری با اشاره به ۲۳ سال سابقه خدمت فرزندش در آموزش و پرورش عنوان می کند: “محمد از سال ۶۹ درس می داد و از زمانی که به زندان برده شد تمام حقوق و مزایای معلمی او قطع شده است. چهار و پنج سال در روستاهای مرزی شوروی و روستاهای استان خراسان شمالی به بچه ها درس می داد بعد در کنار شغل معلمی در شورای معلمان هم شروع به فعالیت کرد. او جانباز هم است. محمدم علاوه بر اینکه عاشق درس تعلیم و تربیت بود، به روزنامه نگاری هم علاقه داشت و در روزنامه خراسان شمالی فعالیت روزنامه نگاری اش را شروع کرد. اما جالب است که چند وقت پیش از رادیو شنیدم که می گویند ما هیچ خبرنگار زندانی نداریم! پس به ما بگویید آقا محمد ما در زندان اوین چه می کند؟ چرا باید به ناحق در حبس باشد. آن هم بعد از سالها خدمت به مردم و کشورش در میدان های جنگ و عرصه های خبرنگاری و معلمی چرا باید این شرایط سخت را تحمل کند؟”


وی با تاکید بر مشکلات جسمانی محمد می افزاید: “از زمانیکه محمد به زندان افتاده، به ناراحتی های جسمی زیادی دچار شده است. برای ناراحتی قلبی و مشکلات جسمی که داشت از دکتر برایش وقت گرفتیم اما مسئولین زندان بدون هماهنگی او را پیش پزشک برده اند و بعد از اینکه چند ساعت او را نگه داشته ان،د می گویند دکترت نیامده و دوباره او را برمی گردانند زندان! مگر می شود یک زندانی سیاسی را بدون هماهنگی به دکتر ببرند؟ حالا همان ناراحتی ها را دارد و دوباره برایش وقت دکتر می گیریم تا ببینیم اجازه می دهند یا نه؟ حتی اجازه مرخصی استعلاجی درمانی هم نمی دهند…”


اما فشارها بر این قشر فرهنگی تنها به صدور احکام حبس، اعدام و اخراج ختم نمی شود، بلکه بسیاری از معلمان پرونده های مفتوح داشته و تحت نظر هستند تا با کوچکترین فعالیت صنفی و فرهنگی روانه زندان شوند. به گزارش کمپین حمایت از معلمان دربند شاهو حسینی، عبدالواحد معروف‌زاده، مولود خوانچه زرد، علی بشارتی، مظفر شریفی، رزگار شریفی، علی اکبر باغانی، محمود بهشتی لنگرودی، مختار اسدی، امیر یقین لو، محمد جمال هیکی، علیرضا‌ هاشمی، احمد مدادی، باقر فتحعلی بیگی، زهرا حاتمی، علی نجفی، اصغر محمدخانی، سعید جهان آرا، الیاس طالبی، محسن جلدیانی، جعفر ابراهیمی ازندریانی، توفیق مرتضی‌پور، محمد فرجیان، محمدعلی شیرازی، معصومه دهقان، معلم بازنشسته و همسر عبدالفتاح سلطانی، حسین طرقی جعفری، محمدرضا رضایی گرگانی دارای پرونده مفتوح هستند


About banooyesabz

Translator for Iran's Green Movement View all posts by banooyesabz

One response to “This World Teacher’s Day, Let us be the Voice for the Voiceless and Innocent Iranian Teachers Behind Bars!

  • loghman

    جنبش سبز مدیون افرادی مانند شما است شمایی که با قلم خود آگاهی بخشی می کنید.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: