December 6th, 2011 – [Mohammad Hosseini Karroubi] It was Saturday afternoon, when mother called to inform me that security forces would be bringing father to his personal house and that we would have an opportunity to see him. Upon hearing her message, I rushed to our home, thrilled at the opportunity to see father for a half hour visit.  Father seemed a little more cheerful and looked healthier than the last time I had seen him.  It was clear that the conditions of his house arrest had improved since those earlier days when he was being held in a small one bedroom apartment along with numerous security agents.  Father explained that they have now given him exclusive access to a portion of an apartment and security guards are stationed on another floor. He also informed me that for the past two weeks he has been allowed to read “Jame-Jam” and “Etelaat” newspapers and unlike the past he has also been allowed daily access to fresh air.

Father described how the previous night, before morning prayers [azan] he had dreamed about his parents and talked to them in his dream.  At 9:00am the next morning, security agents reportedly approached father, asked him to get ready and took him to Beheshte Zahra cemetery so he could visit his parents’ grave site and the grave site of his recently deceased sister and mother of a martyr. The security agents also informed father that they would be taking him to see the new house the family had recently bought for him in Jamaran, leading to our brief half hour visit with him.

Although three visits in ten months of house arrest is insignificant, we are nevertheless grateful for any visit with father, no matter how short or rare.  It goes without saying that being separated from father saddens me greatly, but I am honored and happy to know that after the experience of such a house arrest, father’s name is now etched along side such great clergymen including martyr Modares and our mentor Ayatollah Montazeri, who never dishonored their names. On the other hand I am saddened to see that opportunist clergymen such as Sheikh Mohammad Yazdi in their haste for power and their portion of the country’s wealth in the little time they have left in life, opportunistically succumb to the ruling government’s injustices and in doing so greatly damage the reputation of all clergymen.

Source: Mohammad Hossein Karroubi’s Facebook Page http://www.facebook.com/hoseinkaroubi

 

سومین ملاقات در دهمین ماه حصر

 

 

شنبه بعدازظهر با تلفن مادرم مطلع شدم که امکانی برای دیدار پدر مهیا شده است و قرار است ایشان را تحت‌الحفظ به خانه شخصی‌شان بیاورند. به سرعت خود را به خانه رساندم و امکان دید و بازدید و گفتگویی برای نیم ساعت مهیا شد. پدر را کمی بشاش‌تر و سلامت‌تر از قبل یافتم، مشخص بود که اوضاع حصر او به نسبت ماه‌هایی که در آپارتمانی کوچک به همراه ماموران امنیتی در شرایط سخت و دشواری به سر می‌برده، بهتر شده ‌است و همچنانکه خودش نیز توضیح می‌داد اکنون بخشی از یک آپارتمان به صورت مستقل دراختیار اوست و ماموران امنیتی در طبقه دیگری مستقر شده‌اند. می‌گفت نزدیک دو هفته است که روزنامه “جام‌جم” و “اطلاعات” را برای مطالعه دراختیارم می‌گذارند و برخلاف گذشته از امکان هواخوری و قدم زدن هر روز برخوردار شده ام.

 

 

پدرم تعریف کرد که شب گذشته قبل از اذان صبح در خواب پدر و مادرشان را دیده و با آنها گفتگو کرده‌اند. ساعت 9 ماموران امنیتی نزد ایشان آمده و خواسته بودند که آماده شوند تا ایشان را بهشت زهرا ببرند. پس از آن خواب و رویا، اکنون این فرصت برای ایشان مهیا شده بود که سر قبر پدر و مادر و خواهرشان که مادر شهید بودند وبه تازگی فوت کردند حاضرشده و فاتحه‌ای بخوانند. آنچنانکه پدر تعریف می‌کردند، در راه بازگشت، ماموران به ایشان خبر داده‌بودند که قصد دارند ایشان را به منزلی که خانواده به تازگی در جماران خریداری کرده‌اند ببرند و امکان بازدید ایشان از خانه تازه‌شان را فراهم آورند. اینچنین بود که با تماس مادرم ملاقات نیم ساعته ما انجام پذیرفت.

 

اگرچه در ده ماه حصر، سه ملاقات کم است و ناچیز، اما دیدار با پدر هرچند کم و کوتاه بسیار است وغنیمت. اگرچه در حصر بودن پدر و محرومیت از زندگی و همراهی با ایشان برای من ناراحت‌کننده و دلگیرکننده است اما مسرور و خوشحال‌ام از اینکه اکنون با تجربه چنین حصری، نام پدرم درکنار نام نیک روحانیون بزرگوار، همچون شهید مدرس و آیت‌الله العظمی منتظری قرار می‌گیرد که حاضر نشدند نام خود را به ننگ بفروشند و البته ازطرفی دیگرمتاسفانه میبینم روحانی فرصت طلبی همچون شیخ محمد یزدی برای تصاحب قدرت و تصرف اموال بیت‌المال در سالهای کوتاه باقی مانده از زندگی‌شان حاضرند فرصت‌طلبانه مجیزه‌گوی حاکمان شوند و لطمه ای بزرگ به آبروی روحانیت بزنند

About banooyesabz

Translator for Iran's Green Movement View all posts by banooyesabz

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: