The Familiar Scent of Rainfall Seeping Through the Earth, Awakening Memories of Mousavi, Rahnavard & Our Political Prisoners

Thursday August 26th, 2011 [Jila Baniyaghoub] – It has been a while since I last wrote in my blog. The unexpected rainfall in Tehran tonight, brought with it that familiar and distinct scent of rain after it hits the dry pavement, a scent that swept through the window filling my room, reminding me of my blog and reawakening an urge to write once again, like I had two and a half years ago. I love the scent of rainfall as it hits the dry earth and as my lungs filled with that familiar smell I was overcome with a sense of delight.

The familiar scent of a wet pavemenl, reminds me of Bahman. After every rainfall he would make tea, settle next to me and say: “Jila let’s have tea on the balcony…” and he and I would then proceed to our small balcony off the room that houses our computer and books. As we drank our tea, Bahman would inhale deeply, savoring the scent of rainfall on earth and he would say: “Jila take a deep breath with me, for this type of weather is rare in Tehran…”

…and as we sat together I sought to fill my lungs with the smell of the earth moistened with rain. Much like our house, our balcony is very small. There is barely room for the two of us, yet we have filled it with several beautiful flower pots. Flower pots that I have tended to with such care during his absence as I patiently await Bahman’s return. I want to make sure that they are alive and vibrant when he returns home.  As I fill my lungs with the scent of the wet pavement, my mind wonders off to Bahman and his other friends at Evin prison on this rainy night. What are they doing? Are they each silently listening to the loud drip drop of rainfall hitting the pavement while they wonder what their loved ones outside prison are doing and thinking on a rain filled night?

I am reminded of an interview Mir Hossein Mousavi gave days before the presidential elections two years ago, when he stated how much he loves the scent of rainfall as it hits the dry pavement.

I am reminded of a rainy night when I accompanied Zahra Rahnavard and the family members of a number of political prisoners on their visit to the home of the family of a relatively unknown political prisoner. As we drove together on that rainy night, Rahnavard peered out the window, starring at the rain drops falling on the pavement, engulfed in silence.

I wonder if the rain tonight is also falling on Akhtar Street and whether Mir Hossein can smell the scent of the rain hitting the dry pavement. I wonder whether Rahnavard is silently starring outside her window as the large raindrops hit the dry pavement, or whether any windows remain in that home on Akhtar street….

Jila Baniyaghoub

Source: Jila Baniyaghoub’s blog: http://www.zhila.net/spip.php?article364

بوی خاک باران خورده،زندانیان سیاسی، میرحسین و رهنورد

پنج شنبه 25 اوت 2011

 

مدتی می شود که به سراغ وبلاگم نیامده ام.اما امشب این باران ناگهانی تهران و بوی خاک باران خورده که از آن سوی پنجره وارد اتاقم می شود، من را یاد وبلاگم انداخت که یکبار دیگر مثل دو و نیم سال قبل بنویسم :من عاشق بوی خاک باران خورده هستم و وقتی ریه هایم از آن پر می شود به وجد می ایم.

 

و این عطر دوست داشتنی خاک مرطوب شده، یادم آورد بهمن که در کنارم بود پس ازهربارانی، چای درست می کرد و می گفت :ژیلا!بیا برویم توی بالکن چای بخوریم …و من و او در بالکن خیلی کوچک متصل به اتاقی که کامپیوتر و کتابهای مان در آن قرار دارد، چای می خوردیم و بهمن تند و تند نفس های عمیق می کشید و می گفت :ژیلا!تو هم نفس های عمیق بکش، چنین هوایی در تهران به ندرت گیرت می آید…

 

و من سعی می کردم با تنفس هایی عمیق بوی خاک باران خورده را بیتشر جس کنم.

بالکن خانه ما خیلی کوچک است ، مثل خانه مان که خیلی کوچک است و ما به سختی در بالکن جا می شدیم…در همین باکن چند گلدان زیبا داریم، همان گلدان هایی که در تمام این مدت خیلی مواظبشان بوده ام تا موقع بازگشت بهمن همچنان باطراوت بمانند.

و فکر می کنم بهمن و سایر دوستانش الان در اوین چه می کنند، آیا همچنان به قول خودش هر کدام در سکوت به صدای شر و شر باران گوش می سپارند و از خود می پرسند الان آنها که دوستشان داریم، در این باران چه می کنند و به چه فکر می کنند؟

عطر بوی خاک باران خورده، یادم می آورد که میرحسین موسوی در مصاحبه ای در روزهای قبل از انتخابات گفته بود که بوی خاک باران خورده را خیلی دوست دارد….

 

بوی خاک باران خورده یادم می آورد که در یک شب بارانی به همراه زهرا رهنورد و تعدادی از خانواده های زندانیان به دیدار خانواده یک زندانی سیاسی کمتر شناخته شده می رفتیم و رهنورد از شیشه اتومبیل به قطرات تند بارانخیره شد و در سکوتی عمیق فرو رفته بود و …من با خودم فکر می کنم آیا این باران در کوچه اختر هم امشب باریدن گرفته است و بوی خاک باران خورده را میرحسین استشمام کرده است؟و رهنورد توانسته مثل قبل از پشت شیشه خانه اش، قطره های باران را در سکوتی عمیق نظاره کند یا اینکه دیگر حتی پنجره ای هم در آن خانه باقی نمانده….

About banooyesabz

Translator for Iran's Green Movement View all posts by banooyesabz

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: