Amir Arjomand-The Power Mongers Seek to Implement a New Constitution/ A Green Media Outlet Vital to Informing People of the Truth

Amir_arjomand

Ardeshir Amir Arjomand is a former law professor at Beheshti University and an adviser to Mousavi. In an interview with Kalame, this law professor spoke of how he views the current condition in Iran and reflected both on the bitter and sweet memories of the events that succeeded the elections. Amir Arjomand criticized the policies of this regime over the years; policies that have led to the disqualification of honorable and qualified citizens under the pretext of infidelity towards the regime. He also complained about individuals who have tolerated and in some cases even endorsed fraud and in doing so have demonstrated that contrary to their claims, they are not only not committed to the Constitution and the regime, but in particular they reject the “Republic” part of the regime.

Amir Arjomad said: “If anyone is accused of a lack of commitment, it is these gentlemen themselves who are the key players. They have literally put our country in a crisis. We are proud of being Muslims and we believe that Islamic principles enable people and our society to achieve their goals. However being a Muslim does not mean that we should allow a bunch of violent individuals and monopolists who seek to take advantage of religion, to impose their version of religion on us, or to tell us what our understanding of Islam should be, or how to be good Muslims. Unlike them, our goal is not to impose our interpretation of and approach to Islam on others. The only interpretation of Islam that is compatible with the truth about this divine religion is the one that speaks of the principles of human dignity and a fundamental right to justice and human liberty and freedom. We appose using religion as a tool and also believe that it is immoral to turn religious institutions into state owned entities.”

The content of Kalame’s interview with Dr. Amir Arjomad is as follows:

It has been a year since the inception of the Green Movement. What are your thoughts about this past year and the evolution of the Green movement during this time period?

The past year was filled with both bitter and memorable events. During the elections we witnessed a re-invigoration of hope and a desire for change by our people. A large segment of our society was fed up with the way the country was being run, with the lack of honesty, demagoguery, deceit, the difficult political and economic conditions and human rights violations.

In the first four years, the 9th government was in a solid position when it came to oil revenues. If they had implemented sound economic policies, our country would have benefited enormously. Instead as a result of their corruption and monopolization, our economy, our people’s livelihoods, our culture and behavior towards others suffered an irreparable blow that may never be recovered.

With Mir Hossein Mousavi’s entrance into the 10th presidential elections, our people once again began to believe in the possibility of change. Our nation began to feel more hopeful; hopeful about a return to rational thinking, honesty and ethics when dealing with the affairs of the country; hopeful about a return to a more open and relaxed political and cultural atmosphere and hopeful that there would be economic reforms. The election related activities of campaign supporters demonstrated the shift that had occurred in the political spectrum, leading to a hope that the various political factions would compete next to each other without any form of violence. There were also days of great bitterness, including widespread fraud organized and enforced through military intervention, even though the military is not suppose to intervene in politics and the election process. The election fraud was followed by the brutal attacks, illegal arrests and the killing of innocent citizens, through an army of plain clothes agents. The complete domination of the judiciary process by plain clothes agents, the atrocities at Kahrizak prison and the continued denials were all insults to millions of Iranian people.

Some within and some outside the regime seek to deny these facts. For example, they try to link unconstitutional, immoral behavior that is against our religion and infidelity towards the government to the Green movement. What is your opinion regarding this matter?

If anyone is accused of a lack of commitment, it is these gentlemen themselves who are all key players. They have put the country in crisis. For years they rejected and disqualified some of the most honorable and qualified citizens in our country, accusing them of infidelity towards the regime. However, these individuals [belonging to the ruling government], have tolerated and in some cases even endorsed fraud and in doing so have demonstrated that contrary to their claims, they are not only not committed to the Constitution and the regime, but in particular they reject the “Republic” part of the regime. Their only goal is to eliminate and destroy all potential competition.

We are proud of being Muslims and we believe that Islamic principles enable people and our society to achieve their goals. However being a Muslim does not mean that we should allow a bunch of violent individuals and monopolists who seek to take advantage of religion, to impose their version of religion on us, or to tell us what our understanding of Islam should be, or how to be good Muslims. Unlike them, our goal is not to impose our interpretation of and approach to Islam on others. The only interpretation of Islam that is compatible with the truth about this divine religion is the one that speaks of the principles of human dignity and a fundamental right to justice and human liberty and freedom. We appose using religion as a tool and also believe that it is immoral to turn religious institutions into state owned entities.

Recently we have all witnessed the deceitful efforts by the power mongers to turn religious institutions (seminaries) into state owned entities. This when the seminaries are one of the most ancient and historic institutions in Iran’s civil society. In the same context, we have also witnessed their effort to create new Marjaa (sources of emulation) and to destroy the existing Marjaa.

As Muslims we are obligated to fight against such a deceitful approach to religion.

You referred to the lack of commitment to the constitution by the ruling government and referred to this lack of commitment as a type of infidelity. These days there is a lot of discussion regarding legislative institutions in our country and how some non judiciary entities have entered the legislative process, misusing the law to justify their illegal behavior. What is your opinion on this subject?

I will leave the detailed discussion of this subject to another time. I would like to however emphasize one fundamental point. The main condition for the existence of any constitution and in this case our Constitution is the belief that everyone, including the highest government officials are limited in their power both as institutions and as individuals. Without limited powers, the claim that we are commitment to the constitution is meaningless.

From 1992 and since the objection of the Guardian Council towards the law and a list of both governmental and non governmental institutions, the laws can only be ratified under the leadership and with the approval of the Supreme Leader. Providing unlimited powers to one institution and threatening the power of others creates an imbalance in the relationship between these institutions leading to some institutions having no access to or protection under the law.

It looks as though the Guardian Council instead of protecting the Constitution has turned into an institution intent on destroying it. It is true that according to the Constitution, the Guardian Council is to interpret the law. However, this institution does not have the absolute advisory, elective and interpretation authority. In other words, they cannot just interpret the constitution, a national covenant, however they choose to or deem necessary. Interpretation must be in accordance to principles, proven practices and within certain limits.

With their arbitrary interpretations, the Guardian Council is in fact creating a new Constitution for the country. They alter the Constitution with this type arbitrary interpretations; these changes effect the Republic and the people’s right to self determination. Take for example the legislative legitimacy of the Supreme Cultural Revolution Council. In order to confront the 6th parliament (Majlis) and neutralize the people’s representatives, the Guardian Council resorted to interpretations of the Constitution that limited the legislative powers of the Majlis.

Some institutions believe that the resolutions put forth by the Supreme Cultural Revolution Council are considered the law. Do you agree with this interpretation?

The Supreme Cultural Revolution Council was not included in the Constitution in 1979. As per the Imam’s request, the amendments made to the Constitution after 1979 which included the formation of the Expediency Council, still made no reference to the Cultural Revolution Council.

Now the Guardian Council alone has decided to legitimize the legal power of this institution. They even go as far as saying that when a subject is brought up by the Cultural Revolution Council, the parliament (Majlis) has no right to interfere. They keep announcing that the Imam said: “This council is responsible for ratifying laws”. First, this claim has no validity. The president at the time, wrote a letter to the Imam asking that the council be given legal authority. To which the Imam answered, the decision making powers of this council should be enacted, not that this council should ratify laws. Or for example that statutes should be put in effect. Second, even if they are to ratify the law, they are still not above the law. Apart from that the Imam did not want to be put in charge of the Legislature or to create a new legislative entity. The Imam’s last word was that we must return to the principles of the Constitution.

Let’s get back to the Green movement and it’s relation to these institutions. A Green Charter was proposed in Mr. Mousavi’s recently published statement number 18. Based on the description you just provided on how the Constitution should be implemented, what is your understanding of the Constitution within the landscape of the Green movement’s Charter?

The Green Movement’s Charter points out to a number of important issues, each of which requires a discussion in and of itself. In general one can say that this Charter could have been introduced 8-10 months ago. However, I believe that if that had occurred, we would have had less of a participatory and democratic process and regardless of the content, to some it would have seemed as though the content was being forced on the people. Today, however, the suggestions made in this Charter can be viewed as the culmination of the evolution of the Green movement over the past year. This Charter provides a set of coherent and consistent principles necessary to further develop cooperation and expand the movement.

Some of the components of this Charter may have been presented in speeches given in the past, but the Charter itself is a new concept and its introduction was an important and necessary act. This Charter addresses some of the most important questions such as the role and responsibility of governance, the people’s role, democracy as a form of ethical governance, human rights, different ways to view and interpret Islam, our civil society, Constitution and last but not least, methods of peaceful resistance and the leadership of the Green movement.

One of the areas discussed is the Constitution. I believe that the reliance of the leaders of the Green movement on the implementation of the Constitution is understandable. I personally accept the fact that the Constitution has a number of flaws, some of which are serious flaws. Particularly when it comes to the issue of institutions involved with the electoral process. With all its current flaws, the Constitution still provides us with considerable ability to defend freedom, justice, and the right of the people to self determination. The legitimacy of the Green leaders is in their ability to allow people to determine their own fate, in other words, in their ability to promote self determination through the people’s votes as defined in the Constitution.

Some believe that all existing problems stem from the Constitution. In your opinion however, the Constitution is much more extensive than the way it is being interpreted today. What we are witnessing today is a completely different interpretation of the Constitution.

I don’t believe in the claim that all the problems in our country stem from our Constitution. We must be realistic. Let’s not forget that a perfect Constitution with out any flaws is not the only prerequisite for democracy. Some countries, such as Azerbaijan, operating under dictatorships have very democratic Constitutions. The Constitution is important, but what is even more important is how it is implemented. These gentlemen would have done the exact same thing with any other Constitution. They would have openly planned and executed a coup.

In response to your previous question, I would like to reiterate therefore that since the Green movement is a non violent movement, the reliance of its leaders on the democratic capacity of the Constitution is a reasonable strategy. Particularly because there is concern that due to the existence of power mongers within the different government institutions, emphasis on the law in order to protect the rights of citizens will be neglected. These power mongers define laws that are unjust and against freedom, or interpret current laws in a manner that allows for violence and injustice with in the framework of the law. A good example of this type of interpretation of the law was seen during Hitler’s Fascist rule.

It looks as though the leaders of the Green movement are very aware of this danger. This can be seen in their continuous emphasis on fundamental rights, the importance of human rights and remaining within the law and preventing the misuse of the law. The leaders of the movement have announced on numerous occasions the law should not be used as a vehicle to legitimize discrimination, violence and oppression.

How can we scientifically and effectively fight this type of lawlessness?

In my opinion, we must pay attention to three areas. Currently, our laws in the area of legal procedures, arrests, sentences and imprisonment do not meet the standards required to provide the necessary protections for our citizens. However, sadly, they [the ruling government] do not even apply the existing laws. If they would apply them correctly, some of the existing problems would be eliminated. The Green movement activists and human rights organizations should first and foremost focus on making sure that the existing laws are executed correctly. Secondly, by relying on our civil society and increasing pressure, they must work to stop these autocrats from enacting unjust laws or including anything they want under the law. Lastly, we must seek to modify and correct unjust laws though continuous and organized efforts. The law should express the will of the people.

In my opinion, in the past year, the illegitimate government and its supporters were forced to spend their entire capital coming close to bankruptcy. In contrast the Green movement despite all the challenges it faced only further expanded and strengthened.

The issue is that the slightest non violent activity by the movement has been responded to with violence and imprisonment. This has created very difficult conditions for the movement to grow. Even the leaders of the movement have been exposed to this form of violence as evident in the attacks on Mr. Karroubi and the Marjaa.

The survival and perseverance of the movement against a group that stops at nothing when it comes to violence; a movement that has survived an electoral coup followed by a military, economic and information dissemination coup, is in itself a significant victory. The oppressors are self destructing. In contrast the Green movement has entered a phase of stability and expansion through democratic dialogue and the creation of unity.

Another point is the issue of the movement’s leadership. In reality, the Green movement is not a political party. Under the current circumstances having what is referred to as leadership in classical terms though perhaps impossible, by no means implies that the movement is lacking leadership. The leadership of the movement is partially achieved through decentralized social networks. The success of such networks depends on a number of factors, such as the continuous empowerment of the networks and the existence of leaders with integrity, perseverance and the fortitude to represent the people. Lastly, it is important to establish independent media and information dissemination channels designed to create unity and to build consensus. Fortunately, to date the leaders of the movement have exhibited strength, endurance and an admirable level of honesty and integrity. The further development and expansion of social networks is vital to the movement and it requires further discussion and initiative by the activists within the movement.

You referred to information dissemination. The oppressors seek to block all news regarding the Green movement and currently the little news that reaches the people is disseminated through a very limited number of media outlets. Mr. Mousavi in addition to emphasizing awareness though information dissemination has made references to the necessity for the establishment of an independent media outlet to achieve this goal. What steps have been taken in this area to date?

With regards to information dissemination unfortunately, the ruling government through the violation of the rights of the protesters and activists within the Green movement, has been effective in preventing the movement from freely connecting with the people. The IRIB has turned into the government’s propaganda machine waging psychological warfare against our people. The IRIB had an integral role in what happened before the elections, during the elections and after the elections. The fact that they engaged in clear violation of the law and legitimized violence and deceit is undeniable.

The Green movement seeks to inform people about privatization and the enforcement of Article 44 of the Constitution, so that they aware of the fact that the country’s capital is being put in the hands of a specific few all in the name of privatization. They [the ruling government] do not want people to know that a government that came to power with slogans that spoke of justice and fighting against corruption, is now itself one of the most corrupt governments in the past 50 year history of Iran. They don’t want the people to know how they physically destroy all those who appose them. They don’t want people to be aware of their irrational economic policies. As such they have made it impossible to establish an independent, domestic media outlet. Since the Green movement is based on the principle of creating awareness, it is incumbent upon every activist within the Green movement to do everything in their power to establish an independent and persuasive media outlet as suggested by the leaders of the Green movement.

Within the framework of the Green Charter, this type of media outlet can play a decisive role in the empowerment of social networks, further collaboration and the strengthening of national unity. With the support of the activists in the Green movement and the Iranian people, this goal can hopefully be achieved in the near future. To this end we ask for the support and assistance of all Green activists in the achievement of this goal.

Source: Kaleme http://www.kaleme.com/1389/04/10/klm-24539

» دکتر اردشیر امیر ارجمند در گفت و گو با کلمه:
اقتدارگرایان در حال اجرای یک قانون اساسی جدید هستند/ ضرورت رسانه ای فراگیر برای بیان حقیقت به مردم
اشتراک

پنجشنبه, ۱۰ تیر, ۱۳۸۹

چکیده : اگر کسی متهم به ساختار شکنی باشد خود اقایان در ردیف اول قرار دارند .آنها کشور را در یک بحران ساختاری قرار دادند. سالها بهترین و صادق ترین افراد کشور را به عنوان عدم التزام به نظام رد صلاحیت کردند.اما این افراد با وجود مشارکت مردم، چشم پوشی از تقلب و تایید تقلب نشان دادند که برخلاف ادعای خود التزام عملی به قانون اساسی و نظام و به ویژه به وجه جمهوریت آن ندارند و مساله التزام به نظام تنها وسیله ای برای سرکوب و از میدان به در کردن رقباست.

کلمه: اردشیر امیرارجمند، استاد دانشگاه و یکی از مشاوران میر حسین موسوی است . این استاد علم حقوق در گفت و گو با کلمه از تلخی ها و شیرینی های پس از انتخابات گفت و از باورهایش درباره وضعیت کشور. او از اینکه سالها بهترین و صادق ترین افراد کشور را به عنوان عدم التزام به نظام رد صلاحیت کردند و از افرادی که با وجود مشارکت مردم با چشم پوشی از تقلب و تایید تقلب نشان دادند که برخلاف ادعای خود التزام عملی به قانون اساسی و نظام و به ویژه به وجه جمهوریت آن ندارند گلایه کرد.

وی در این باره می گوید: اگر کسی متهم ساختار شکنی باشد خود آقایان در ردیف اول قرار دارند .آنها کشور را یک بحران ساختاری قرار دادند. او در این باره هم چنین می گوید:” ما به مسلمان بودن خود افتخار می کنیم و فکر می کنیم اصول اسلام، مردم و جامعه را در رسیدن به اهدافشان کمک می کند اما مسلمان بودن به این معنا نیست که به یک عده انحصار طلب و خشونت طلب که از دین استفاده ابزاری می کنند، اجازه داده شود، دین را به ما تحمیل کنند و به ما بگویند ما باید چه درکی از اسلام داشته باشیم و چگونه مسلمان زندگی کنیم.ما در صدد تحمیل اسلام یا رویکرد خود از اسلام به دیگران نیستیم. آن قرائتی از اسلام با حقیقت این دین الهی سازگار است که با اصول کرامت انسانی آزادی عدالت و حقوق بنیادین بشر سازگاری داشته باشد. ما مخالف استفاده ابزاری از دین هستیم و آن را غیر اخلاقی می دانیم و همچنین مخالف دولتی شدن نهادهای دینی هستیم.”

گفت و گوی خبرنگار کلمه با دکتر امیر ارجمند پیش روی شماست.

یک سال از شکل گیری جنبش سبز گذشت. سیر تحول جنبش سبز و اساسا آنچه که گذشت را چگونه ارزیابی می کنید؟

سال گذشته توامان با شیرینی ها و البته غم ها و تلخ کامی هایی بود. در دوران انتخابات شاهد پیدایش دوباره امید جمع کثیری از هموطنان برای تغییر بودیم .بخش وسیعی از مردم از نحوه غیر عقلایی اداره امور کشور، عدم صداقت، عوام فریبی، دروغگویی، فضای بسته سیاسی، وضعیت سخت اقتصادی و نقض حقوق انسانی به ستوه آمده بودند.

درچهار سال دولت نهم از نظر درآمد نفتی کشور در وضعیت طلایی قرار داشت به طوری که اگر برنامه اقتصادی درستی تدوین می شد، جهش قابل توجهی می کردیم اما با انحصار طلبی و فساد ناشی از آن، اقتصاد کشور، معیشت مردم و به فرهنگ واخلاق ضربه جبران ناپذیری وارد شد.

با ورود مهندس میرحسین موسوی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری امید تغییر در میان مردم تقویت شد. امید به بازگشت عقلانیت، صداقت و اخلاق در امور کشور و همچنین باز شدن نسبی فضای سیاسی و فرهنگی و انجام اصلاحات اقتصادی در میان مردم زنده شد. فعالیت های انتخاباتی طرفداران کاندیداها نشان از تحول بزرگی داشت و این امید را زنده می کرد که جریانات مختلف سیاسی بتوانند در کنار یکدیگر بدون خشونت رقابت کنند. این روزها تلخ کامی ها بزرگی را در میان داشت از جمله می توان به تقلب گسترده و سازمان یافته با روش های جدید و متکی بر بخشی از نیروی نظامی که اصولا حق مداخله در انتخابات و امور سیاسی را ندارند سپس حمله به تجمعات مسالمت آمیز و ضرب و شتم مردم بیگناه و کشتار و بازداشت غیرقانونی و ایجاد لشگر اوباش تحت عنوان لباس شخصی ها. سلطه کامل لباس شخصی ها بر مقامات قضایی و فاجعه کهریزک و سپس انکار و توهین به شعور میلیون ها نفر اشاره کرد.

برخی از درون حاکمیت و نیز برخی در بیرون تلاش می کنند که به واژگونی حقایق بپردازند به طور مثال بی دینی و رفتارهای خلاف قانون اساسی و یا ساختار شکنی را به جنبش سبز نسبت می دهند نظر شما در این باره چیست؟

اگر کسی متهم به ساختار شکنی باشد خود آقایان در ردیف اول قرار دارند. آنها کشور را یک بحران ساختاری قرار دادند. سالها بهترین و صادق ترین افراد کشور را به عنوان عدم التزام به نظام رد صلاحیت کردند. اما این افراد با وجود مشارکت مردم، چشم پوشی و تایید تقلب نشان دادند که برخلاف ادعای خود التزام عملی به قانون اساسی و نظام و به ویژه به وجه جمهوریت آن ندارند و مساله التزام به نظام تنها وسیله ای برای سرکوب و از میدان به در کردن رقباست.

ما به مسلمان بودن خود افتخار می کنیم و فکر می کنیم اصول اسلام رحمانی مردم و جامعه را در رسیدن به اهدافشان کمک می کند اما مسلمان بودن به این معنا نیست که به یک عده انحصار طلب و خشونت طلب که از دین استفاده ابزاری می کنند، اجازه داده شود، دین را به ما تحمیل کنند و به ما بگویند ما باید چه درکی از اسلام داشته باشیم و چگونه مسلمان زندگی کنیم. ما در صدد تحمیل اسلام یا رویکرد خود از اسلام به دیگران نیستیم. آن قرائتی از اسلام با حقیقت این دین الهی سازگار است که با اصول کرامت انسانی آزادی عدالت و حقوق بنیادین بشر سازگاری داشته باشد. ما مخالف استفاده ابزاری از دین هستیم و آن را غیر اخلاقی می دانیم و همچنین مخالف دولتی شدن نهادهای دینی هستیم.

در چند وقت اخیر شاهدیم که اقتداگرها چگونه با عوام فریبی در صدد دولتی کردن تمام نهادهای دینی از جمله حوزه هستند. در حالی که حوزه از قدیمی ترین و ریشه ترین جامعه مدنی در ایران است. مرجع سازی و تخریب مراجع آقایان هم در همین رابطه قابل تفسیر است.

ما به عنوان یک مسلمان موظف به مقابله با این رویکرد عوام فریبانه از دین هستیم.

شما از عدم التزام مخالفان به قانون اساسی سخن به میان آوردید و عدم التزام عملی مخالفان جنبش به قانون اساسی را نوعی ساختارشکنی عنوان کردید. این روزها بحث از نهادهای قانون گذار در کشور جاری است و برخی نهادها غیر از مجلس هم وارد عرصه تقنینی شده اند و به نوعی با سواستفاده از این قانون عملکردهای فراقانونی را موجه جلوه می دهند. نظر شما در این باره چیست؟

بحث تفصیلی در این مورد را به زمان دیگری می گذارم. در این جا فقط به یک نکته اساسی اشاره می کنم. نفس وجود قانون اساسی و شرط وجود یک قانون اساسی، باور همگان از جمله عالی ترین مقامات حکومتی به محدودیت قدرت و تمامی نهادها و افراد است. بدون محدودیت قدرت، ادعای التزام به قانون اساسی معنا ندارد.

از سال ۱۳۷۱ به بعد و ایراد شورای نگهبان به قانون فهرست موسسات عمومی غیردولتی و اینکه تصویب قانون در مورد نهادهای زیر نظر رهبری باید با اجازه رهبری باشد، شورای نگهبان به سمت نفی این اصل پیش رفت. توسعه نامحدود اختیارات یک نهاد و تهدید اختیارات نهادهای دیگر منجر به انفصال رابطه منطقی بین نهادها و قرار گرفتن یک نهاد خارج از حوزه قانون و فرا دست قانون شد.

به نظر می رسد شورای نگهبان به جای نگهبانی از قانون اساسی تبدیل به نابودکننده ان شده است. درست است که طبق قانون اساسی شورای نگهبان مفسر قانون است اما این نهاد صلاحیت مطلق یا استصوابی یا گزینیشی در تفسیر ندارد و نمی تواند هر گونه که می خواهد و صلاح می داند قانون اساسی را که میثاق ملی است تفسیر کند. تفسیر، اصول و روش و محدوده ای دارد.

شورای نگهبان با تفاسیر خودسرانه خود در حقیقیت در حال ایجاد یک قانون اساسی جدید برای کشور است. آنها خودسرانه قانون اساسی را از طریق این گونه تفاسیر تغییر می دهند و تمام تغییرات نیز متوجه وجه جمهوریت و حق تعیین سرنوشت مردم و آزادی های آنها صورت می گیرد. نگاه کنید مساله جایگاه مصوبات شورای انقلاب فرهنگی، شورای نگهبان برای مقابله با مجلس ششم و خنثی کردن نظر و رای نمایندگان مردم متوسل به تفاسیری شد که صلاحیت مجلس در وضع قانون را محدود می کرد.

برخی نهاد ها معتقدند که مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی هم قانون محسوب می شود.ایا این مساله تفسیر درستی است؟

شورای انقلاب فرهنگی در قانون اساسی ۱۳۵۸ پیش بینی نشده بود. در فرمان امام برای بازنگری قانون اساسی نیز بر خلاف نهادهایی مثل مجمع تشخیص مصلحت نظام که بعد از ۱۳۵۸ به وجود آمده اند هم به شورای انقلاب فرهنگی اشاره ای نشده است.

حال شورای نگهبان نه تنها برای این شورا صلاحیت قانون گذاری قائل شده است حتی اعلام می دارد، وقتی موضوعی در شورای انقلاب فرهنگی مطرح شده، مجلس حق ورود به آن را ندارد. مکررا اعلام می کنند که امام فرمود: ” مصوبات این شورا در حکم قانون است”. اولا این ادعا صحت ندارد. رییس جمهور وقت به امام نامه می نویسد و در خواست می کند که مصوبات این شورا در حد قانون باشد. امام پاسخ می دهد که باید به مصوبات این شورا ترتیب اثر داده شود و نمی گویند در حکم قانون است. مثلا به آیین نامه هم باید ترتیب اثر داده شود. ثانیا حتی اگر در حکم قانون هم باشد مافوق قانون نیست. جدای از اینکه حضرت امام نمی خواستند در مقام قوه موسس قرار بگیرند و نهاد قانونگزار جدیدی ایجاد کند، حرف آخر امام(ره) هم بازگشت به قانون اساسی بود.

بازگردیم به مساله جنبش سبز و نسبت آن با نهاد ها. اخیرا در ذیل بیانیه ۱۸ میرحسین موسوی منشوری پیشنهاد و منتشر شده . با اوصافی که از اجرای قانون اساسی ترسیم کردید قانون اساسی را در چشم انداز منشور سبز چگونه ارزیابی می کنید؟ این قانون چه جایگاه و منزلتی در منشور سبز دارد؟

این منشور موضوعات مهم و متعددی را مطرح می کند که هر بخش آن نیازمند بحث تفصیلی است. انشالله کلمه در طرح این مباحث پیش قدم باشد اما به صورت کلی می توان گفت که این منشور می توانست ۸ ماه یا ده ماه پیش اعلام شود در این صورت به نظر من جنبه مشارکتی و دموکراتیک آن کمتر بود و شاید این استنباط پیش می آمد که صرف نظر از محتوای آن، نحوه ارایه منشور به جامعه جنبه دستوری دارد اما امروز پیشنهاد این منشور را می توان جمع بندی سیر تحول طبیعی جنبش سبز در یک سال گذشته دانست. این منشور مجموعه سازگار و منسجمی را برای ادامه گسترش و هماهنگ سازی و هدایت جنبش ارایه می کند.

ممکن است برخی از اجزای این منشور در این بیانیه یا آن سخنرانی قبلا ارایه شده باشد ولی به عنوان یک مجموعه نو و جدید است. به هر حال اقدامی لازم و ضروری بود. در این منشور به مهمترین سوالات درمورد منشا مسولیت حاکمیت نقش مردم، دموکراسی به عنوان روش حکمرانی اخلاق، حقوق بشر نوع نگرش به اسلام جامعه مدنی قانون اساسی و نهایتا روش مسالمت آمیز مبارزه و نحوه راهبری جنبش پاسخ داده شده است.

یکی از موضوعات قابل بحث قانون اساسی است. به نظر من اتکا رهبران جنبش به قانون اساسی و اجرای بدون تنازل آن قابل درک است. من شخصا می پذیرم قانون اساسی دارای نواقصی است و برخی از این نواقص جدی هم هست. مخصوصا در مساله رابطه نهادهای انتخابی و انتصابی. اما در عین حال قانون اساسی با تمام نواقص آن ظرفیت‌های دموکراتیک قابل توجهی را برای دفاع از آزادی ها، عدالت و حق تعیین سرنوشت مردم ایجاد می کند. تاکید رهبران جنبش به حقی است که برای سرنوشت مردم ایجاد می کند. تاکید رهبران جنبش به حق تعیین سرنوشت مردم و اینکه مشروعیت قدرت سیاسی ناشی از رای و نظر مردم است ، نحوه نگرش و استنباط آنها را از قانون اساسی وحقوق بنیادین نشان می دهد.

برخی بر این باورند که تمام مشکلات موجود ناشی از قانون اساسی است. اما از نظر شما ظرفیت قانون اساسی بسیار فراتر از آن چیزی است که به آن عمل می شود. اما آنچه که امروز مشاهده می شود بیانگر شکل عملیاتی شده دیگری از قانون اساسی است.

من اصلا این ادعا را قبول ندارم. که تمام مشکلاتی که در کشور وجود دارد ناشی از نقض قانون اساسی است. باید واقع بین بود. یادمان نرود که تنها قانون اساسی خوب و بدون نقص متوجه حکومت دوکراتیک نیست. برخی از کشورهای دیکتاتوری دارای قوانین اساسی بسیار دموکراتیک هستند مثل آذربایجان. قانون اساسی مهم است اما آنچه مهمتر است نحوه اعمال آن است. این اقایان با هر قانون اساسی دیگری هم همین کار را می کردند. حداکثر به صورت علنی کودتا می کردند.

اگر با توجه به سوال قبلی بخواهم این مساله را تشریح کنم می گویم، جنبش سبز یک جنبش مسالمت آمیز است و اتکا رهبران جنبش بر ظرفیت های دموکراتیک قانون اساسی راهبردی موجه است. چرا که این نگرانی وجود دارد که با وجود اقتدارگرایان در نهادهای مختلف حکومتی تاکید بر قانون برای حفاظت از حقوق شهروندان تبدیل به ضد خود شود. اقتدارگرایان قوانین غیرعادلانه و ضد آزادی وضع می کنند یا قوانین را به گونه ای تفسیر و اجرا می کنند که طعم خشونت و بی عدالتی را قانونی کنند. نمونه بارز این تفسیر صوری و شکلی از قانون گرایی را می توان دولت فاشیستی هیتلر دانست.

به نظر می رسد رهبران جنبش سبز توجه کامل به این خطر دارند و به نظر آنها در قانون گرایی تنها در بعد صوری و شکلی آن نیست بلکه توجه به بعد ماهوی قانون گرایی هم دارند و تاکید مکرر آنها به مفهوم حق، حقوق بشر و حقوق بنیادین در کنار قانون برای جلوگیری از سواستفاده از قانون است. رهبران جنبش بارها اعلام کرده اند که قانون نباید وسیله مشروعیت بخشیدن به تبعیض، خشونت و ظلم باشد.

چگونه می توان مبارزه علمی و عملی برای فرار از قانون گرایی کرد؟

به نظر می رسد در مبارزه علمی برای قانون گرایی کیفی باید سه مرحله را از هم تمیز دارد. در حال حاضر قوانین ما در مورد آیین دادرسی ها، بازداشتها و مجازاتها و زندان با استانداردهای لازم فاصله دارد و تضمینات لازم را برای شهروندان ایجاد نمی کند. اما باز همین قوانین را هم اجرا نمی کنند. اجرای صحیح این قوانین بخشی از مشکلات را حل می کند. فعالان جنبش سبز و شبکه های اجتماعی در وهله اول باید تلاش کنند که قوانین به صورت صحیح اجرا شود. در عین حال باید تلاش کرد که با اتکا به جامعه مدنی و افزایش فشار اجازه نداد اقتدارگرایان قوانین ظالمانه وضع کنند و به هر چه می خواهند لباس قانون بپوشانند. در وهله سوم هم باید تلاش کرد، قوانین را که ناعادلانه و نادرستند اصلاح شوند این یک مبارزه مستمر و سازمان یافته را می طلبد. نسبت به خود قانون اساسی و اصلاح آن هم می توان همین رویکرد را داشت. قانون باید بیان اراده مردم باشد.

به نظر من در سالی که گذشت دولت نامشروع و حامیان آن مجبور به خرج و هزینه کلیه سرمایه های خود شده است و در معرض افلاس قرار گرفته است. در مقابل جنبش علی رغم همه مشکلات در سطح و عمق توسعه یافته است و بنابراین می تواند به این مقوله با جدیت بپردازد.

مساله اینجاست که کوچکترین حرکت مسالمت آمیز سبزها چه در عرصه عمل و چه اندیشه با خشونت و زندان پاسخ می گیرد. واین حرکت را سخت می کند. حتی رهبران جنبش هم در این زمینه با مشکلات متعددی از سوی خشونت طلبان مواجهند نمونه آن را هم در برخورد با اقای کروبی یا حمله به بیوت مراجع می بینیم.

درست است اما بقای جنبش در مقابل گروهی که هیچ محدودیتی برای خود در استفاده از خشونت قائل نیست و پس از کودتای انتخاباتی دست به کودتای امنیتی، اقتصادی، انتظامی و رسانه ای زده است خود یک پیروزی بزرگ است. اقتدارگرایان در مرحله گسست درونی قرارگرفته اند. در مقابل جنبش سبز وارد مرحله تعمیق و گسترش گفتمان دموکراتیک و تحکیم همبستگی شده است.

نکته دیگر در مورد رهبری جنبش است. قطعا جنبش سبز یک حزب سیاسی نیست. در شرایط کنونی داشتن رهبری هرمی و کلاسیک بسیار دشوار و شاید غیرممکن باشد اما این بدان معنی نیست که جنبش فاقد رهبری است. بخشی از رهبری جنبش باید غیر متمرکز و از طریق شبکه های اجتماعی صورت گیرد. موفقیت این نوع از رهبری منوط به چند شرط از جمله توانمند سازی مستمر شبکه ها، وجود چهره ها یا رهبرانی است که با صداقت، استقامت و پایمردی خود تجلی خواست مردم باشند. و سوم وجود رسانه ای فرا گیر و مستقل که توان هماهنگ سازی و اجماع سازی را داشته باشد. رهبران جنبش خوشبختانه تاکنون از خود استقامت و صلابت و صداقت قابل تحسینی را به نمایش گذاشته اند. راهکارهای توسعه و توانمند سازی شبکه های اجتماعی ازمسایل مهم جنبش است که نیاز به بحث،ابتکار و نو آوری است و این امر باید به صورت جدی در دستور کار همه فعالان جنبش باشد.

از رسانه فراگیر سخن گفتید. انحصارطلبان درصدد وارونه کردن اخبار جنبش سبز هستند و اطلاع رسانی هم به صورت قطره چکانی از طریق رسانه های محدود به ملت صورت می گیرد. آقای موسوی علاوه بر تاکید بر آگاهی بخشی از ضرورت تاسیس رسانه برای کمک به تحقق این امر سخن گفته اند. چه گامهایی در این زمینه تا کنون برداشته شده است؟

در مورد رسانه باید گفت متاسفانه جریان حاکم با نقض فاحش حقوق معترضین و فعالان جنبش سبزباعث قطع ارتباط آزاد آنها با مردم می شوند و وسایل ارتباط جمعی صدا و سیما را تبدیل به ارگان تبلیغاتی و جنگ روانی جناح حاکم کرده است. درآنچه قبل از انتخابات در فرآیند انتخابات و وقایع بعد از انتخابات رخ داد صدا و سیما نقش اساسی داشت. آنها با نقض آشکار قوانینی در مشروعیت بخشیدن به خشونت، تقلب و دروغ، نقش انکار ناپذیری داشتند. جناح حاکم بر دولت آگاهی و گسترش آزاد اطلاعات را به درستی دشمن خود می داند.

جنبش سبز تمایل دارد مردم از چگونگی خصوصی سازی و اجرای اصل ۴۴ اطلاع پیدا کنند و بدانند به نام خصوصی سازی سرمایه های عمومی در انحصار گروهی خاص قرار گرفته است. آنها تمایل ندارند که مردم بدانند دولتی که با شعار عدالت و مبارزه با فساد سرکار آمده است فاسدترین دولت پنجاه سال اخیر ایران بوده است. آنها تمایل ندارند مردم بدانند چگونه بر خلاف شعارهای توخالی در صحنه بین المللی، منافع ملی سیاسی و اقتصادی کشور را بر باد می دهند. آنها نمی خواهند مردم بدانند که چگونه نسبت به حذف فیزیکی منتقدان خود اقدام می کنند. آنها نمی خواهند مردم از برنامه های غیر عقلایی اقتصادی آنها خبردار شوند به همین جهت آنها همه راهی را برای وجود یک رسانه مستقل و فراگیر در داخل کشور را بسته اند. در عین این شرایط با توجه به اینکه جنبش سبزپیام محور و آگاهی بخش است وظیفه همه فعالان جنبش است که کلیه امکانات خود برای تحقق خواست رهبران جنبش برای ایجاد یک رسانه مستقل و فراگیر استفاده کنند.

به نظر می رسد تا حدی رسانه می تواند در چارچوب منشور جنبش سبز نقش تعیین کننده ای را در توانمند سازی شبکه های اجتماعی، ایجاد هماهنگی و تقویت وحدت ملی داشته باشد این مهم می تواند در آینده نزدیک با پشتیبانی مردم ایران و فعالان جنبش سبز در سراسر دنیا محقق شود. در این راستا دست کمک و مودت به سوی همه فعالان جنبش دراز می کنیم.

About banooyesabz

Translator for Iran's Green Movement View all posts by banooyesabz

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: