BREAKING NEWS – Mehdi Karroubi in Isolation, in Small One Bedroom Apartment Since the Start of Ramadan

August 27th, 2011 – In a short interview with Saham News, Fatemeh Karroubi announced that her husband Mehdi Karroubi has been transferred to a new location.

While expressing hope that the prayers of all people will be answered during this holy month of Ramadan, Fatemeh Karroubi stated: “I would like to first and foremost remind our citizens that Mr. Ahmad Janati, in his capacity as spokesperson for the regime first expressed the need to arrest the leaders of Iran’s opposition movement during a Friday Prayer service on February 18th, 2010. At that time, Mr. Janati recommended that the judiciary render the leaders of the sedition [Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi] incommunicado, cutting off all communication with the nation of Iran and the outside world. Mr. Janati recommended that the leaders of the opposition movement be kept under house arrest and their telephone and internet connection disconnected so that they would not be able to issue any statements or receive any messages from the outside world, creating a virtual prison within their homes.  Pursuant to Mr. Janati’s speech both our building and our son’s house were raided and occupied.  Mr. Karroubi protested from the very beginning against the illegal occupation of our residential building, warning them repeatedly, demanding  that at minimum the family be moved to another building in order to avoid any further disturbance to the other residents, so that other home owners could at least move back in to their homes.”

In relation to Mehdi Karroubi’s condition Fatemeh Karroubi stated: “From the onset of his house arrest, Mehdi Karroubi has been deprived of all basic prisoner rights such as access to fresh air, visitation rights and access to books and newspapers. These violations of basic prisoner rights have continued to this day and are detrimental to his physical health and well being.”

With regards to the transfer of her husband to a new location, Mrs. Karroubi stated: “After much insistence by Mr. Karroubi, they finally transferred him to a small apartment as of the beginning of Ramadan.  Given that the security agents have also moved in to his small one bedroom apartment and given the limited space, they have made it virtually impossible for me to move in with my husband.  It is worth mentioning that according to earlier discussions [with security officials] they have agreed that Mr. Karroubi would be transferred to his house in Jamaran.  However, for reasons unknown to us, security forces refused to even allow him to be transferred to his own home.”

Fatemeh Karroubi continued: “I would like to clearly announce that Mr. Karroubi has one home only and this house is located in Jamaran and forcing his family to rent another location does not mean that he is living in his own home.”

In conclusion Mrs. Karroubi described her husband’s spirits as strong stating: “Although in the past 190 days, security agents have only allowed my husband access to fresh air once in the yard and despite the fact that his last visitation was on the 15th of Shaban [mid July], his spirits remain strong.  He has remained steadfast from the very beginning, demanding nothing from the regime and his prison guards.  He has remained calm and confident despite having been deprived of all fundamental prisoner rights, enduring all hardship and proud of the stance he has taken in defending our nation’s rights.  The regime must know that Mr. Karroubi’s personal sacrifices began prior to the Islamic Revolution and he will not hesitate to pay any price or endure any hardship in his quest to uphold the rights of the nation of Iran.”

Mehdi Karroubi is currently under house arrest in an small apartment, without his wife. It goes without saying that the concerns for his physical well being are increasing with the passing of each day.  In the past month, pro government media outlets renowned for spreading rumors and fully aware of the popularity of Mr. Karroubi and Mr. Mousavi amongst the Iranian people have once again engaged in publishing false reports and lies.  Despite these false allegations, the Iranian nation is fully aware of the absurd nature of the lies published by media outlets affiliated with the Islamic Republic of Iran.

Source: Saham News: http://sahamnews.net/1390/06/83372/

 

مهدی کروبی به مکانی دیگر منتقل شد

 

سحام نیوز: فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در مصاحبه‌ای کوتاه در خصوص آخرین وضعیت همسرش اعلام کرد که وی به مکان دیگری منتقل شده است.

 

به گزارش سحام نیوز، در این مصاحبه فاطمه کروبی ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات برای همه مردم در ماه رمضان گفت: ابتدا طی مقدمه‌ای باید خدمت مردم عرض کنم، وقتی که آقای احمد جنتی در مقام سخنگوی حاکمیت در نمازجمعه ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ از لزوم حصر رهبران جنبش اعتراضی مردم ایران سخن گفت و قوه قضاییه را چنین توصیه کرد که “دستگاه قضایی باید ارتباط سران فتنه با مردم را به کلی مسدود کند. در خانه آنها مسدود شود، تلفن‌ آنها قطع شود، اینترنت آنها نیز قطع شود تا نتوانند پیامی بدهند و پیامی بگیرند و در خانه خود زندانی شوند و …” ؛ از بعد سخنان وی بود که ما با اشغال مجتمع مسکونی خود و نیز منزل فرزندم مواجه شدیم. پس از این اقدام، از همان روزهای آغازین آقای کروبی به غیر قانونی بودن و بر خلاف شرع بودن تصرف مجتمع تاکید داشتند و بارها به آنان تذکر دادند و از ماموران می خواستند که محل اقامت ایشان را به مکان دیگری منتقل کنند تا بیشتر از این موجبات آزار همسایگان فراهم نگردد و مالکین دیگر مجتمع بتوانند به خانه خود باز گردند.

 

همسر مهدی کروبی در ادامه درباره شرایط مهدی کروبی افزود: از ابتدای حبس تاکنون، ایشان از کلیه حقوق اولیه یک زندانی مانند حق داشتن هواخوری، حق ملاقات، داشتن کتاب و روزنامه، محروم بوده و هستند و این امر صدماتی را به وضعیت جسمی ایشان وارد خواهد کرد.

 

خانم کروبی در خصوص انتقال همسرش به مکانی دیگر اظهار داشت: سرانجام با پافشاری آقای کروبی، از اول ماه رمضان، ایشان را به آپارتمانی بسیار کوچک منتقل نمودند و در حال حاضر ایشان به همراه ماموران امنیتی در آن واحد آپارتمانی مستقر گردیده اند و با این اقدام عملا از ورود من نیز به آپارتمان جلوگیری شد؛ زیرا حضور و زندگی من در آن آپارتمان کوچک یک خوابه با حضور ماموران امنیتی میسر نبود. این در حالیست که طبق هماهنگی صورت گرفته با ماموران، قرار بود آقای کروبی را به منزل خودشان که توسط فرزندانم در منطقه جماران تهیه شده بود، منتقل نمایند و به دلایل نامعلومی، نیروهای امنیتی حاضر نشدند ایشان را به  این ساختمان که تنها منزل مسکونی ایشان است، منتقل کنند.

 

فاطمه کروبی در ادامه افزود: من در همین جا اعلام می کنم که آقای کروبی یک خانه دارد و آن هم در همین جماران است و تحمیل اجاره‌ی مکان دیگر به خانواده ایشان، به معنای خانه ی آقای کروبی نیست.

 

در پایان فاطمه کروبی وضعیت روحی همسرش را “خوب و استوار” توصیف کرد و گفت: در حالی که طی این ۱۹۰ روز، ماموران تنها یکبار به آقای کروبی برای حضور در فضای باز و هواخوری در حیاط منزل اجازه داده اند و علیرغم اینکه آخرین ملاقات با ایشان مربوط به نیمه شعبان می باشد؛ ایشان از روحیه بالا و استواری برخوردارند. از روز اول هم آقای کروبی با همین روحیه قوی، از حاکمیت و زندان بانان هیچ درخواستی را نداشته است و با توجه به اینکه از حقوق اولیه یک زندانی محروم بوده، با خونسردی تمام و اعتماد به نفس بالا این مشکلات را تحمل نموده و افتخار می کند به عملکرد خویش در دفاع از حقوق مردم. حکومت باید بداند که آقای کروبی چه پیش از انقلاب و چه اکنون از پرداخت هرگونه هزینه ای؛ هیچ ابایی نداشته و خود را آماده تحمل همه مصائب نموده است.

 

لازم به توضیح است در حال حاضر مهدی کروبی عملا به صورت جداگانه و به دور از همسر در این ساختمان کوچک در حبس خانگی قرار دارد و نگرانی ها هر روز در خصوص وضعیت سلامتی ایشان بیشتر از پیش افزایش می یابد. از طرف دیگر سایت های زرد و علاقه مند به شایعه پراکنی و وابسته به جریان حاکم و نهاد های امنیتی، طی یک ماه اخیر با آگاهی از میزان محبوبیت آقایان کروبی و موسوی در میان مردم، شروع به انتشار اخباری کذب و دروغین باهدف معروف نمودن خود و افزایش بازدیدکنندگانشان کرده اند؛ دریغ از اینکه مردم بیشتر از گذشته به ماهیت پوچ این گونه سایت ها و خبرها پی خواهند برد

The Familiar Scent of Rainfall Seeping Through the Earth, Awakening Memories of Mousavi, Rahnavard & Our Political Prisoners

Thursday August 26th, 2011 [Jila Baniyaghoub] – It has been a while since I last wrote in my blog. The unexpected rainfall in Tehran tonight, brought with it that familiar and distinct scent of rain after it hits the dry pavement, a scent that swept through the window filling my room, reminding me of my blog and reawakening an urge to write once again, like I had two and a half years ago. I love the scent of rainfall as it hits the dry earth and as my lungs filled with that familiar smell I was overcome with a sense of delight.

The familiar scent of a wet pavemenl, reminds me of Bahman. After every rainfall he would make tea, settle next to me and say: “Jila let’s have tea on the balcony…” and he and I would then proceed to our small balcony off the room that houses our computer and books. As we drank our tea, Bahman would inhale deeply, savoring the scent of rainfall on earth and he would say: “Jila take a deep breath with me, for this type of weather is rare in Tehran…”

…and as we sat together I sought to fill my lungs with the smell of the earth moistened with rain. Much like our house, our balcony is very small. There is barely room for the two of us, yet we have filled it with several beautiful flower pots. Flower pots that I have tended to with such care during his absence as I patiently await Bahman’s return. I want to make sure that they are alive and vibrant when he returns home.  As I fill my lungs with the scent of the wet pavement, my mind wonders off to Bahman and his other friends at Evin prison on this rainy night. What are they doing? Are they each silently listening to the loud drip drop of rainfall hitting the pavement while they wonder what their loved ones outside prison are doing and thinking on a rain filled night?

I am reminded of an interview Mir Hossein Mousavi gave days before the presidential elections two years ago, when he stated how much he loves the scent of rainfall as it hits the dry pavement.

I am reminded of a rainy night when I accompanied Zahra Rahnavard and the family members of a number of political prisoners on their visit to the home of the family of a relatively unknown political prisoner. As we drove together on that rainy night, Rahnavard peered out the window, starring at the rain drops falling on the pavement, engulfed in silence.

I wonder if the rain tonight is also falling on Akhtar Street and whether Mir Hossein can smell the scent of the rain hitting the dry pavement. I wonder whether Rahnavard is silently starring outside her window as the large raindrops hit the dry pavement, or whether any windows remain in that home on Akhtar street….

Jila Baniyaghoub

Source: Jila Baniyaghoub’s blog: http://www.zhila.net/spip.php?article364

بوی خاک باران خورده،زندانیان سیاسی، میرحسین و رهنورد

پنج شنبه 25 اوت 2011

 

مدتی می شود که به سراغ وبلاگم نیامده ام.اما امشب این باران ناگهانی تهران و بوی خاک باران خورده که از آن سوی پنجره وارد اتاقم می شود، من را یاد وبلاگم انداخت که یکبار دیگر مثل دو و نیم سال قبل بنویسم :من عاشق بوی خاک باران خورده هستم و وقتی ریه هایم از آن پر می شود به وجد می ایم.

 

و این عطر دوست داشتنی خاک مرطوب شده، یادم آورد بهمن که در کنارم بود پس ازهربارانی، چای درست می کرد و می گفت :ژیلا!بیا برویم توی بالکن چای بخوریم …و من و او در بالکن خیلی کوچک متصل به اتاقی که کامپیوتر و کتابهای مان در آن قرار دارد، چای می خوردیم و بهمن تند و تند نفس های عمیق می کشید و می گفت :ژیلا!تو هم نفس های عمیق بکش، چنین هوایی در تهران به ندرت گیرت می آید…

 

و من سعی می کردم با تنفس هایی عمیق بوی خاک باران خورده را بیتشر جس کنم.

بالکن خانه ما خیلی کوچک است ، مثل خانه مان که خیلی کوچک است و ما به سختی در بالکن جا می شدیم…در همین باکن چند گلدان زیبا داریم، همان گلدان هایی که در تمام این مدت خیلی مواظبشان بوده ام تا موقع بازگشت بهمن همچنان باطراوت بمانند.

و فکر می کنم بهمن و سایر دوستانش الان در اوین چه می کنند، آیا همچنان به قول خودش هر کدام در سکوت به صدای شر و شر باران گوش می سپارند و از خود می پرسند الان آنها که دوستشان داریم، در این باران چه می کنند و به چه فکر می کنند؟

عطر بوی خاک باران خورده، یادم می آورد که میرحسین موسوی در مصاحبه ای در روزهای قبل از انتخابات گفته بود که بوی خاک باران خورده را خیلی دوست دارد….

 

بوی خاک باران خورده یادم می آورد که در یک شب بارانی به همراه زهرا رهنورد و تعدادی از خانواده های زندانیان به دیدار خانواده یک زندانی سیاسی کمتر شناخته شده می رفتیم و رهنورد از شیشه اتومبیل به قطرات تند بارانخیره شد و در سکوتی عمیق فرو رفته بود و …من با خودم فکر می کنم آیا این باران در کوچه اختر هم امشب باریدن گرفته است و بوی خاک باران خورده را میرحسین استشمام کرده است؟و رهنورد توانسته مثل قبل از پشت شیشه خانه اش، قطره های باران را در سکوتی عمیق نظاره کند یا اینکه دیگر حتی پنجره ای هم در آن خانه باقی نمانده….